Герб Джепко: Түндегі радио хабарлардың пионері

Кіріспе

Герберт Эрл Джепко (туған Уильям Джепко; 20 наурыз 1931 – 31 наурыз 1995) 1964 жылдан 1990 жылға дейін Солт-Лейк-Ситидегі ықпалды радио бағдарламалар жүргізушісі болды. Ол ұлттық деңгейде спутник арқылы таратылатын бағдарламаны алғаш рет жүргізген радио бағдарламалар жүргізушісі болды.

Алғашқы жылдар

Аризона штатының Денсаулық сақтау департаментінің мәліметінше, Херб Джепко Колорадо штатының Хейден қаласында Мэри Айрин Парк есімді жалғыз ананың ұлы ретінде дүниеге келген. Оның бастапқы аты Уильям болған, бірақ оны Аризона штатының Прескот қаласында Метро мен Нелли Джепко асырап алғанда, Герберт Эрл Джепко деп атады. Метро мен Неллидің некесі бақытты болмады. Ажырасқаннан кейін Метро оны тәрбиелеуге алды, бірақ ол Бірінші дүниежүзілік соғыста жарақат алған ветеран болды және көп ұзамай ауырып қалды. Әкесі күтімге қабілетсіз болғандықтан, Херб уақыт-уақытпен балалар үйінде болуға мәжбүр болды. Ол Прескотта мектепке барды, бірақ кейін әкесінің денсаулығы жақсарғанда, 1949 жылы Финикске көшіп барды. Джепко онда орта мектепті бітіріп, қысқа мерзімге Феникс колледжінде оқыды, ол сол кезде екі жылдық колледж болған, ал қазір Марикопа қоғамдық колледждер жүйесінің жетекші оқу орны. Ол дәрігер болуды армандаған, бірақ ақшасы бітіп, әскерге шақырылды. Бұл бағдарлама ел бойынша алғашқы тікелей эфирдегі сұрақ-жауап радиошоуына айналды. Шоуды көрсеткен станциялардың бірі Луисвиллдегі WHAS Mutual филиалы болды, ол KSL сияқты 50 000 ватттық қуатты станция еді. Екі станцияның біріктірілген сигналы Nitecap-ты Солтүстік Американың жартылай бөлігіне жеткізді. Джепконың 1975 жылы Mutual арнасында бастаған новаторлық жобасы ұлттық сұрақ-жауап радиосының дамуына үлкен серпіліс болды, бұл Ларри Кинг және Фил Донахью сияқты алып жүргізушілердің танымалдығына мүмкіндік берді. Алайда, Джепконың Mutual-мен жасаған келісімі 1977 жылдың 29 мамырында тоқтатылды, оның орнына алдымен Лонг Джон Небель мен Кэнди Джонс (ерлі-әйелдік дуэт), ал 1978 жылдың қаңтарында Ларри Кинг келді. Mutual Джепкоға оның бағдарламасын жалғастыруға мүмкіндік беру үшін оның көбірек даулы болуын және жас көрермендерді тартуға тырысуын ұсынған, бірақ ол мүсіркеусіз бас тартты, өйткені ол өзінің негізінен егде жастағы және ауылдық, адал тыңдаушыларына қарызы екенін сезінді. Герб Джепконың түнгі шоуы ерекше болды, ол ешқашан бір тақырыпқа тоқталмады. Ол кездегі ерекше сағат 12:00-ден 6:00-ға дейінгі уақыт кезеңіне тән босаң атмосфераны сақтай отырып, шоу тыңдаушылардың тікелей қоңырауларынан тұрды: тыңдаушы қандай тақырып туралы сөйлегісі келсе, оның маңыздылығына қарамастан, рұқсат етілді, ал саясат пен дін талқылауға тыйым салынды. Кейіннен, шоу танымал бола бастағанда, тыңдаушылардың қоңырау шалу жиілігі екі аптада бір ретке, ал әр қоңыраудың ұзақтығы 5 минуттан аспады. Джепко "Тинкербелл" деп аталатын музыкалық қорапты іске қосты, ол "Ешқашан жексенбіде емес" әнінің үндісін ойнатты, бұл тыңдаушының уақыты біткенін білдірді. Оның тыңдаушыларының көп бөлігі қарттар, науқастар, үйден шығуға мүмкіндігі жоқ адамдар және қашықтан жүк тасымалдаушылар болды, бірақ олардың көпшілігі түндік уақытта достық дауысты естіген ұйқысыз адамдар еді. Радиода көбінесе агрессивті, саркастикалық және бейсабыр алып жүргізушілер болғандықтан, тыңдаушылары "Херби" деп лақап ат қойған Джепко жылы, мейірімді, шыдамды және ешқандай дауға себеп болмайтын адам ретінде танымал болды. Ол 1965 жылы өткен сұхбатта өзінің шоуы "жақсы ниет пен түсіністікке" үлес қосатынын және тыңдаушыларының өзін отбасының бір бөлігі сезінетінін айтты.

According to the Arizona Department of Health Services, Herb Jepko was born in Hayden, Colorado to a single mother named Mary Irene Parke. He was originally named William, but when he was adopted by Metro and Nellie Jepko of Prescott, Arizona, they renamed him Herbert Earl Jepko. Metro and Nellie's marriage was not a happy one. After they divorced, Metro got custody, but he was a wounded World War I veteran, and he soon took ill. With his father unable to care for him, Herb had to spend time in foster care off and on. He attended school in Prescott, but then his father got healthy enough to take care of him again, and in 1949, they moved to Phoenix. Jepko graduated high school there, and briefly attended Phoenix College, which was then a small two year college and is today flagship of the Maricopa Community College system. He aspirated to become a doctor, but soon ran out of money and was drafted into the Army. The show became the first nationwide call in talk radio program. One of the stations that carried the show was Mutual affiliate WHAS in Louisville, a 50,000 watt "flamethrower" like KSL. The two stations' combined signals brought Nitecap to nearly all of North America. Jepko's groundbreaking 1975 launch on Mutual is often cited as the pioneering kick start for nationally broadcast talk radio that allowed for the prominence of such hosts as Larry King and Phil Donahue. Ironically, when Jepko's Mutual contract was terminated on May 29, 1977, he was replaced first by Long John Nebel and Candy Jones (a husband and wife team), and then in January 1978 by Larry King. Mutual had reportedly offered Jepko a chance to continue his program if he would become more controversial and try to attract a younger audience, but he adamantly refused, feeling he had an obligation to his existing, largely older and rural, loyal listeners. The Herb Jepko Nitecap Show was idiosyncratic, never focusing on any single topic. Carrying a laid back atmosphere inherent to its then unusual 12:00 a. m. – 6:00 a. m. time slot, the show consisted entirely of listener call ins: any subject the listener wished to talk about, no matter how trivial, was allowed, and the only forbidden topics were politics and denominational religion. Later, as the show became more popular, callers were limited to one call every two weeks of no more than 5 minutes. Jepko would run a music box known as "Tinkerbell", which played a rendition of the song "Never on Sunday", to indicate that the caller's time was up. Most of Jepko's listeners were elderly, invalids, shut ins, and long distance truckers, but many were also insomniacs who enjoyed hearing a friendly voice in the middle of the night. And with the radio broadcasting mostly abrasive, sarcastic and impatient talk hosts, Jepko, whose listeners affectionately called him "Herbie", was known for being warm, friendly, patient and thoroughly non controversial. He told an interviewer in 1965 that he hoped his show would contribute to "good will and understanding", and that his listeners would feel they were part of a family.

Джепко және түнгі шапқыштар

"Nitecaps" тек радио бағдарламасы ғана емес, ол клуб – "Nitecaps International Association". Жергілікті мүшелер "Nitestands" деп аталатын бөлімдер құрды. Мүшелер Джепконың ізгі ниет туралы үндеуін жүрекке ұстап, уақыттарын қарттарға, науқастарға, әскери қызметшілерге және үйде отырғандарға арнады. "Nitestands" тек шоудың жанкүйерлерімен араласу үшін ғана емес, сонымен қатар әр жергілікті қауымдастықта қайырымдылық жұмысын істеу мүмкіндігі болды. Кейде Джепко қалаға келіп, тікелей эфирде хабар тарататын. Сонымен қатар, Herb пен Patsy мүшелер үшін жыл сайын конгресс ұйымдастырып, бір-бірімен танысуға мүмкіндік берді. Осы қауымдастық сезімі өте маңызды болды және Джепко оны бар күшімен қолдады. "Nitecaps" бағдарламасының жеке журналы болды (әнді тыңдаушылар эфирде өткен тағы бір байқаудан таңдады). Джепко "Nitecaps" саяхат агенттігін, сақтандыру компаниясын құрды, сондай-ақ тыңдаушылар жіберген рецепттерден рецепттер жинағын жасады. Шындығында, кез келген "Nitecaps" тыңдаушысы "Wick" беттерінде жиі жарияланатын түрлі тауарларды сатып алуға болатын. Бағдарламаның тұрақты шалушылары көп болды, олардың кейбіреулері тыңдаушылар арасында белгілі болды. Олардың ішінде Калифорниялық органшы "Maggie", ол тыңдаушылар үшін жиі ән орындайтын, зейнеткер ара шаруашылығымен айналысатын Леон және Шығыс жағалаудан келген, "The Slasher" деген атпен танымал жас жігіт болды. Мэриленд штатының Хант-Вэлли қаласында өткен "Nitecaps" конгресінде "The Slasher" көптеген адамдарды (соның ішінде Джепко мырзаның өзін) жеке келгенімен қуантты. 1977 жылдың мамыр айында Mutual Джепконы эфирден шығарғаннан кейін, оның жанкүйерлері қатты ренжіді және оның эфирде қалуын талап етті. Джепко он төрт станцияны біріктірді, соның ішінде қуатты KSL станциясы, ол жаңа "Nitecap Radio Network" атанды. Алайда, сол кезде (1960 жылдардың басындағыдай емес) Herb-ке кабельдік теледидар, тәулік бойы жұмыс істейтін радиостанциялар және Mutual-да Джепко мен Nebel-ді ауыстырған, күнделікті атықсымалы сөйлейтін Larry King сияқты көптеген бәсекелестер пайда болды. 1978 жылдың соңында KSL бағдарламаны тоқтатқаннан кейін Herb бағдарламаны бірнеше станцияда жалғастырды, ақырында өзінің жеке активтерін банкротқа ұшыратты. Бағдарламаны қайта жандандыруға бірнеше әрекет жасалды, соның ішінде 1980 жылдардың басында WOAI ашық арнасымен, бірақ ешқайсысы сәтті немесе ұзаққа созылған жоқ.

Nitecaps was more than just a radio show. It was a club — the Nitecaps International Association. Local members formed chapters, called "Nitestands". Members took Jepko's message about good will to heart, and volunteered their time to the elderly, ill, service men and women and shut ins; Nitestands were not only for socializing with other fans of the show, but they were an opportunity to do charitable work in each local community. And sometimes, Jepko would come to town and do a live broadcast. Additionally, Herb and Patsy sponsored an annual convention for members, giving them an opportunity to meet each other. That sense of community was especially important, and Jepko promoted it whenever possible. The Nitecaps show had its own magazine, (the song was chosen by listeners from another on air contest of listener created songs). Jepko also created a Nitecaps travel agency, and an insurance company, as well as compiling recipe books from recipes sent in by listeners. In fact, any Nitecaps listener could find a variety of merchandise that was available for purchase, often marketed in the pages of the Wick. The show had many regular callers, some of whom became celebrities of sorts among the listeners. They included "Maggie", an organist from California who often played songs for the listeners, a retired beekeeper named Leon, and a young caller from the East Coast known by the pseudonym "The Slasher". At a Nitecaps convention in Hunt Valley, Maryland, "The Slasher" delighted many (including Mr. Jepko himself) by making a personal appearance. After Jepko was dropped by Mutual in May 1977, his fans were very upset and insisted that he somehow stay on the air. Jepko cobbled together fourteen stations, including the powerful KSL, which became the new "Nitecap Radio Network". Unfortunately by this time (unlike the early 1960s), Herb had plenty of late night competition including cable TV, 24 hour radio stations and the increasingly popular Larry King, who replaced Jepko and Nebel on Mutual. When KSL dropped the show in late 1978, Herb continued the show on a handful of stations, eventually bankrupting his personal assets in an effort to keep going. Several attempts were made to resurrect the program, including one with clear channel WOAI in the early 1980s, but none proved successful or long lasting.

Соңғы жылдар

Өзінің танымалдығына қарамастан, Джепко өз жұмысынан айтарлықтай пайда таппады. Бұрынғы әріптесінің айтуынша, оның "Nitecaps" шоуы қаржылық тұрғыдан сәтті болған, бірақ "Mutual" компаниясымен жасасқан келісімі оның қалауынша болмады. Ол және оның қызметкерлері KSL бағдарламасында коммерциялық эфир уақытын сатумен айналысса, "Mutual" синдикациялық шоу үшін сатуды өзіне алды. Бұл бірден мәселе тудырды, нәтижесінде "Mutual" қалай жұмыс істеуді қаласа, ал Джепко қалай дұрыс деп ойласа, арасында үйлесімсіздіктер пайда болды. Джепконың пікірінше, "Mutual" оның ерекше аудиториясын түсінбеді. Ал "Mutual", өз кезегінде, серіктес станцияларды шоуды көрсетуге көндіруде қиындықтарға тап болды (500-ден астам серіктес станциясының ішінде Джепконың бағдарламасын тек 70-і ғана көрсетті) және Джепконың аудиториясы тым ескі, қарапайым емес және желіге пайда әкелуге жеткіліксіз деп шешті. Джепко болса, "Mutual" бастапқы келісімшартты бұзып, шоудан бас тартқан деп санайтын. Джепконың "Mutual" компаниясымен келісімшарты аяқталған кезде, ол өзінің алғашқы "Nitecaps" шоуынан тапқан ақшаның көп бөлігін жоғалтты. Джепконың кіші ұлы Герберт Эрл 1992 жылы ЖИТС-тен қайтыс болды. Осыдан кейін Джепконың денсаулығы тез нашарлады, және бұрынғы әріптестерінің айтуынша, ол көп жылдар бойы ішімдікке тәуелді болған, бұл осы кезеңде одан да күшейді. Өлімінің себебі "бауыр жеткіліксіздігі" деп көрсетілді (7). Оның бұрынғы тыңдаушыларының кейбіреуі оны әлі де жылы лебізбен еске алады, өйткені ол ток-шоудың мейірімді және жайлы болуы мүмкін екенін және радиода алып жүргіштер мен тыңдаушылардың ашуланған кезінде кең аудиторияны тарта алатынын көрсетті. 2003 жылы Герб Джепко Юта радио хабар таратушылар қауымдастығының Даңқ залына енгізілді, ал оның есімін арқау етіп, Юта университетінде естелік стипендиялық қор құруға тырысып жатыр, толық ақпарат алу үшін төмендегі сілтемеге өтіңіз: www.nitecaps.net. 2020 жылдың 6 шілдесінде Клайд Льюис өзінің "Ground Zero" бағдарламасында "Херб Джепко – Арт Беллдің алдындағы Арт Белл еді" деді және Джепконы өзінің радио мансабына, сондай-ақ Эдвард Р. Мэрроу, Пол Харви, Раш Лимбо және Беллге шабыт берген тұлға ретінде атады.

Despite his popularity, Jepko did not significantly profit from his work. According to a former colleague, his Nitecaps show had been financially successful, but his deal with Mutual was not to his advantage. Where he and his staff had done all the selling of commercial time on the KSL program, Mutual insisted on doing the selling for the syndicated show. There were problems almost immediately, resulting in on going friction between the way Mutual wanted things done and how Jepko thought things ought to be. Jepko ended up convinced that Mutual did not understand his unique audience. Mutual, on the other hand, faced with challenges in convincing affiliates to carry the show (only around 70 of Mutual's over 500 affiliates ever carried Jepko's program) decided Jepko's audience was too old, unsophisticated, and not large enough to bring in a profit for the network. As Jepko perceived it, Mutual betrayed their original contract with him and gave up on the show. By the time Jepko's contract with Mutual ended, he had lost most of whatever money his original Nitecaps show had brought him. Jepko's youngest son, Herbert Earl Jr., died of AIDS in 1992. Jepko's health quickly declined after that, and there is anecdotal evidence from former colleagues that he had a drinking problem for years, which escalated during this time. The cause of his death was given as "liver failure" (7). Some of his former listeners still recall him fondly as proving that a talk show could be kinder and gentler and still attract a wide audience at a time when radio was becoming more controversial with both hosts and listeners/talkers more angry. In 2003, Herb Jepko was posthumously inducted into the Utah Broadcaster Association's Hall of Fame and there is an effort to establish a Memorial scholarship fund in his name at the University of Utah, see www. nitecaps. net link below. On July 6, 2020 Clyde Lewis on his show Ground Zero said that "Herb Jepko was Art Bell before there was Art Bell " and credited Jepko as an inspiration for his radio career, as well as Edward R. Murrow, Paul Harvey, Rush Limbaugh and Bell.

Пайдаланылған әдебиеттер

(1) Хилли Роуз. "Бірақ Мен Осы үшін Қоңырау Шалуым Емес". Чикаго: Contemporary Books, 1978, 48-бет. (2) Линн Арав. "Юта АҚШ Радиосының Қалыптасуына Көмектесті". Deseret (Солт-Лейк-Сити) Таңғы Жаңалықтары, 16 ақпан 2007. (3) Джеймс Бапис. "Юта Радио Бағдарламасы Адамдық Құндылықтарды Жаңартады, – дейді Тыңдаушылар". Ogden (ЮТ) Standard Examiner, 25 шілде 1965, 16-бет. (4) Митч Бродер. "Шағын Ток-Шоу Түннің Басында Үлкен Қызығушылық Тудырады". New York Times, 23 ақпан 1975, D29-бет. (5) Майкл Кит (редактор). Түнгі Дыбыстар. Эймс, Айова: Айова Мемлекеттік Университеті Баспасы, 2001. (Цитата 96–98-беттерден алынған). (6) Кит, 218-бет; сондай-ақ қараңыз Марк Фишер. Ауада Бір Нәрсе Бар. Нью-Йорк: Random House, 2007. Цитата 117-беттен алынған. (7) "Ұлт бойынша Ұйқысыздардың Досы Герб Джепко 64 Жасында Қайтыс Болды". Salt Lake City (ЮТ) Tribune, 2 сәуір 1995, B3-бет.