Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сараевоға қош келдіңіз - 1997 жылы Майкл Винтерботтомның режиссері, Франк Коттрелл Бойс жазған және Майкл Николсонның "Наташаның оқиғасы" кітабының негізінде жасалған соғыс драмалық фильмі. Фильмде Стивен Диллан, Вуди Харрелсон, Мариса Томей, Эмира Нушевич, Керри Фокс, Горан Вишнич, Джеймс Несбит және Эмили Ллойд ойнайды. Welcome to Sarajevo 1997 жылдың мамыр мен қыркүйек айларында Канн мен Торонто халықаралық кинофестивалінде дүниежүзілік премьерасын өткізді. Оны Ұлыбританияда 1997 жылдың 21 қарашасында FilmFour, ал АҚШ-та 1997 жылдың 26 қарашасында Miramax шығарды.
Welcome to Sarajevo is a 1997 war drama film directed by Michael Winterbottom, written by Frank Cottrell Boyce and is based on the book Natasha's Story by Michael Nicholson. The film stars Stephen Dillane, Woody Harrelson, Marisa Tomei, Emira Nušević, Kerry Fox, Goran Višnjić, James Nesbitt, and Emily Lloyd. Welcome to Sarajevo had its world premieres at Cannes and the Toronto International Film Festival in May and September 1997, and was released in the United Kingdom on 21 November 1997, by FilmFour, and in the United States on 26 November 1997, by Miramax.
Сюжет
1992 жылы ITN репортеры Майкл Хендерсон соғыстың жалғасуы кезінде Босния мен Герцеговинаның қоршауда тұрған астанасы Сараевоға барады. Ол жерде ол ең қызықты оқиғалар мен суреттер іздеген америкалық жұлдыз журналист Джимми Флиннмен танысады. Хендерсон мен Флинннің достық пікірлесулері және есеп беру аралықтарында айырмашылықтары бар. Олар Сараеводағы баспагерлердің қоршау кезінде бас қонақ үйі болған "Holiday Inn" қонақ үйінде тұрады. Бұрынғы аудармашы жемқор және жарамсыз болып шыққаннан кейін, ITN Хендерсонның аудармашысы болуға Ристо Бавичті жалдайды. Олардың жұмысы Сараево тұрғындарының азаптарын жанға батып, ашық көруге мүмкіндік береді. Хендерсон Лиубица Ивежицтен, екі жүз бала төтенше жағдайда өмір сүріп жатқан майдан шебінде орналасқан жетімдер үйінен хабарлағанда, жағдай өзгереді. Өсе келе, іріктеп-сайып қарамайтын шабуылдар Ұлыбританияда басты оқиғаға айналып үлгермегеннен кейін, Хендерсон жетімдер үйін өзінің басты оқиғасына айналдырып, соғыс туралы толық назар аударуға және балаларды қауіпсіз жерге көшіруге шақырады. Америкалық көмекші Нина Сараево балаларының Италияға БҰҰ санкциялаған автобуста эвакуациясын ұйымдастырған кезде, Хендерсон оны Емираға, балалар үйінен босниялық қызға, оны эвакуациялауға уәде бергенге сендіреді. Нина бұл заңсыз іс екенін біледі, тек шетелдегі туыстарына ғана беруге рұқсат берілген, бірақ жетімдер үйінің директоры жағдайдың қиындығына байланысты оған рұқсат береді. Хендерсон және оның операторлары эвакуацияны жаңалық ретінде жария ету деген сылтаумен бірге жүреді. Алайда босниялық сербтер жол бойындағы бірнеше нүктеде эвакуацияға кедергі келтіреді. Соңғы қысым кезінде қарулы четниктер автобусты тоқтатып, босниялық серб жетімдерін таңдайды және күшпен түсіреді, оларды бірінші есімдері арқылы анықтайды және оларды жүк көлігіне отырғызады, өйткені олар батысқа кетуден бас тартады. Хендерсон Лондонға Емирамен бірге барып, оны өз отбасына қабылдайды. Бірнеше айдан кейін Хендерсон Сараеводағы бұрынғы продюсерден Эмираның алыстаған анасы оны қайтарып алғысы келетінін алады. Анасының тірі екенін білмейтін Хендерсон Сараевоға оралады, қазір оны қоршау ғана емес, сонымен қатар ұйымдасқан қылмыс да итермелейді және босниялық сарбаз болған Ристоны іздеп табады. Хендерсон одан Эмираның анасын табуға көмектесуін сұрайды. Олар туыстарының бірі Эмираны анасы отбасының қысымымен сәби кезінде жетімдер үйіне жібергенін біледі. Ристоны үйінде мерген өлтірген кезде Хендерсон Холидей Инннің консьержі Зельькодан көмек сұрайды, оған Хендерсон бұрын көмектескен. Зелько көшелер мен жол тосқауылдарын басып өтіп, қыздың өзімен бірге тұруы үшін үмітсіз қалатын Эмираның анасына алып барады. Алайда, ол Эмираның Англияда бақытты екеніне сеніп, асырап алу құжатына қол қояды. Фильмдегі бір әзіл - БҰҰ өкілі Сараево әлемдегі ең нашар дағдарыстың 14-шісі ғана болды деген. Фильмнің ортасында Ристоның досы, виолончельші Харун Сараевоның көшелерінде концерт беремін дейді, ол жер бетіндегі ең нашар орын деп танылғаннан кейін. Ол қауіпті мойындаса да, "адамдар менің музыкамды тыңдап, қуана-қуана өледі" деп мәлімдейді. Фильм Харун Сараевоға қарап тұрған төбеде "бейбітшілік концерті" өткізіп, жүздеген сараевтықтарға виолончель ойнап жатқанда аяқталады. Қатысушылардың арасында Хендерсон, Флинн және жетімдер үйінің бірнеше балалары бар. Хендерсон Харунға қайғылы күлкісін шашады; концерт өте әдемі, бірақ бұл сонымен қатар Сараевоның жер бетіндегі ең нашар орынға айналғандығын білдіреді. Соңғы жазбаларда Эмира әлі Англияда тұрады деп жазылған.
In 1992, ITN reporter Michael Henderson travels to Sarajevo, the besieged capital of Bosnia and Herzegovina, during the ongoing war. There, he meets American star journalist Jimmy Flynn on the chase for the most exciting stories and pictures. Henderson and Flynn have friendly discussions and differences in the intervals between reporting. They stay at the Holiday Inn, which was the primary hotel for the press in Sarajevo during the siege. After a previous translator proves corrupt and inept, ITN hires Risto Bavić to be Henderson's translator. Their work permits them harrowing and unobstructed views of the suffering of the people of Sarajevo. The situation changes when Henderson makes a report from Ljubica Ivezic, an orphanage located on the front lines, in which two hundred children live in desperate conditions. After increasingly indiscriminate attacks fail to make the lead story in the United Kingdom, Henderson makes the orphanage his lead story to try to bring full attention to the war and encourage the evacuation of the children to safety. When American aid worker Nina organizes a UN sanctioned bus borne evacuation of Sarajevan children to Italy, Henderson convinces her to include Emira, a Bosniak girl from the orphanage, to whom Henderson had made a promise to evacuate. Nina knows this is an illegal act, only transfers to relatives abroad have been authorised, but the orphanage director allows it because of the desperate circumstances. Henderson and his cameraman accompany the evacuation under the pretense of covering it as a news story. However, Bosnian Serbs hinder the evacuation at several points along its route. In the final harassment, armed Chetniks halt the bus, select and forcibly disembark the Bosnian Serb orphans, identifying them through their first names, and take them away on their lorry, as they refuse to let them go to the West. Henderson makes it home to London with Emira, adopting her into his family. After several months, Henderson receives word from a former producer in Sarajevo that Emira's estranged mother wants her back. Henderson, who didn't know that her mother was living, returns to Sarajevo, now driven not only by the siege but also by organised crime, and seeks out Risto, who has become a Bosnian soldier. Henderson asks him to help find Emira's mother. They discover from a relative that Emira was put into the orphanage as an infant by her mother under familial pressure. When Risto is killed in his home by a sniper, Henderson asks for help from Zeljko, a concierge at the Holiday Inn, who Henderson had helped in the past. Zeljko negotiates the streets and road blocks that lead to Emira's mother, who is desperate for the girl to live with her. However, she is persuaded that Emira is happy in England and so signs the adoption papers. A running joke in the movie is the designation by a UN official that Sarajevo was only the 14th worst crisis in the world. In the middle of the movie, Harun, a cellist friend of Risto, says that he would play a concert on the streets of Sarajevo once it is designated the worst place on Earth. Though he acknowledges the danger, he claims that "the people will die happily listening to my music." The movie ends with Harun holding a "concert of peace" on a hill overlooking Sarajevo, playing his cello to hundreds of Sarajevans. Among the attendees are Henderson, Flynn and several children from the orphanage. Henderson gives Harun a sad smile; the concert is beautiful, but it also means that Sarajevo had, indeed, become the worst place on Earth. The closing credits say that Emira still lives in England.
Стиль
Майкл Уинтерботтом оқиғаларды қатыгездікпен суреттейді. Алғашқы көріністе снайперлер үйлену тойына шабуыл жасайды. Басқа да шоқтырғыш көріністерге Хендерсонның фермадағы қырғынға тап болғаны, босниялық серб офицерінің босниялықтарды бейқамдықпен өлтіргені және Хендерсонның Маркале қырғынның біріншісінен кейін келгені жатады. Соғыстан бірнеше ай өткен соң Сараево мен Хорватияның жерлерінде түсірілген фильмде фильмге шынайылық сезімін беру үшін шынайы қираған үйінділер мен соғыс қалдықтары пайдаланылады. Көшедегі қазаға куә болған және оны баяндаған кейіпкерлердің көптеген көріністері тарихи оқиғалардың бейнефильмдерімен араластырылды.
Michael Winterbottom portrays the events with brutality. In the opening sequence, there is a sniper attack on a wedding procession. Other shocking sequences include Henderson stumbling upon a massacre at a farm house, a Bosnian Serb officer nonchalantly executing groups of Bosniaks and Henderson's arrival in the immediate aftermath of the first of the Markale Massacres. Shot just a few months after the war on locations in Sarajevo and Croatia, the film uses real ruins and war debris to give the film a feeling of authenticity. Many scenes of the characters witnessing and reporting on street carnage were intercut with video footage of the historic events.
Саундтрек
Фильмде екі танымал музыкалық шығарма қолданылды. "Қорықпа, бақытты бол" Бобби Макферриннің Сараевоның қоршауындағы адамдар бомбалардан жарақат алып, көшелерде қан ағатын жерлер және т.б. Екінші шығарма - Ремо Джацоттоның "Г минордағы Адагио" әні, ол Томасо Джованни Альбинонидің "Г минордағы соната" фрагментіне негізделген. The House of Love тобының "Shine On" (Creation, 1987) және Stone Roses тобының "I Wanna Be Adored" (Silvertone, 1989) әндері Сараево тұрғындарына әсер ететін қараңғы варварлыққа қарама-қайшы келетін ағылшындық тәуелсіз рок классиктерінің қатарына жатады. 1960-шы жылдардағы рок әндері Вьетнам соғысы кезеңіндегі Apocalypse Now және Platoon сияқты фильмдердің саундтректерінде қолданылды. Сараевоға қош келдіңіз фильмінде қолданылған әнұрандар фильмнің дәуіріне жақын танымал болды.
Two widely known pieces of music were among those used in the film. "Don't Worry Be Happy" by Bobby McFerrin is played against scenes of the siege of Sarajevo, with people being wounded by bombs, blood everywhere on the streets, etc. The second piece is "Adagio in G minor" by Remo Giazotto, based on a fragment from Sonata in G minor by Tomaso Giovanni Albinoni. The House of Love's "Shine On" (Creation, 1987) and Stone Roses' "I Wanna Be Adored" (Silvertone, 1989) are among the English independent rock classics featured in contrast to the dark barbarism affecting the people of Sarajevo. Rock anthems from the 1960s were used as part of the soundtracks in such Vietnam War era movies as Apocalypse Now and Platoon. The anthems used in Welcome to Sarajevo were popular closer to the era of the film.
Шығару
Фильмнің әлемдік премьерасы 1997 жылы 9 мамырда Канн кинофестивалінде өтті.
The film made its world premiere on May 9 at the 1997 Cannes Film Festival.
Сыни қабылдау
Rotten Tomatoes сайтында фильмнің рейтингi 36 пікірге сүйене отырып 78% -ға жетті, орташа рейтинг 6.8/10. Metacritic-те фильм 24 сыншыдан алынған 100 баллдан 72 балл алған, бұл "жалпысынан жағымды пікірлерді" білдіреді. Entertainment Weekly басылымының Лиза Шварцбаум "Сараевоға қош келдіңіз" сериалына "А-" бағасын берді. Time Out фильмнің "қатаң түрде сезімтал емес режиссерді" таңдағанын мақтады. Марк Савлов The Austin Chronicle газетінде фильмді "соғыс аймағында шетелдік тілшілердің өздерінің журналистік бейтараптығына адал болу мүмкін еместігі туралы кейбір қиын сұрақтарды көтерді" деп мақтады. Эдвард Гутманн Сан-Франциско хроникалы фильмді "журналистік тәуелсіздік пен құмарлықтың арасындағы шекараны зерттейтін, әсерлі, бірақ араласпалы фильм" деп атады. "Нью-Йорк таймс" газетінің Жанет Маслин деген тілшісі жағымсыз пікірін былай деп білдірді: "Бұл оқиғалар Николсон мырзаның және басқалардың өмірлік тәжірибелерін қаншалықты дәл көрсе де, кейбіреулері өте өкінішті түрде алдын ала болжауға болатын". Осыған ұқсас пікірді Чикагоның Sun Times газетінің Роджер Эберті де бөлісті, ол "өнерпаздар жүзіп бара жатқанын және оқиға теңізде екенін жиі сезінеміз" деп жазды, "жасалма және шындықты біріктіретін" импровизация ауасында" фильмге екі жұлдызды шолу берді.
On review aggregator website Rotten Tomatoes, the film has a 78% approval rating based on 36 reviews, with an average ranking of 6.8/10. On Metacritic, the film has a weighted average score of 72 out of a 100 based on 24 critics, indicating "generally favorable reviews". Lisa Schwarzbaum of Entertainment Weekly gave Welcome to Sarajevo an "A−". Time Out commended the film's choice of a "crisp [and] rigorously unsentimental director". Marc Savlov of The Austin Chronicle praised the film for "[b]ring[ing] up some hard questions about the sheer impossibility of foreign correspondents remaining true to their journalistic neutrality in a war zone". Edward Guthmann of the San Francisco Chronicle called the film "a compelling but jumbled film that examines the line between journalistic detachment and passion". In a more negative review, Janet Maslin of The New York Times wrote "However closely they mirror the real experience of Mr. Nicholson and others, some of the shocks here are too sadly predictable". A similar opinion was shared by Roger Ebert of the Chicago Sun Times, who wrote that "Too often we sense that the actors are drifting and the story is at sea", in an "air of improvisation" that "combines fact and fiction", giving the film a two star review.
Кассалық жинақ
Фильм Ұлыбританияда 108 экранда көрсетіліп, алғашқы демалыс күндері 199 659 доллар жинап, Ұлыбритания кассасында оныншы орынды иеленді. Екінші демалыс күндері экрандардың санын екі есеге қысқартып, 10 күннен кейін жалпы сомасы 395 710 доллар болды. Америка Құрама Штаттарында ол 5 экранда көрсетіліп, алғыс айту мейрамында 89 274 доллар жинады және 334 319 доллар жинады. Ол Жапонияда 344 000 доллар, Австралияда 230 000 доллар, Германияда, Италияда және Францияда 300 000 доллар жинады, бұл бүкіл әлем бойынша 1,6 миллион доллардан астам.
The film opened on 108 screens in the United Kingdom and grossed $199,659 in its opening weekend, finishing in tenth place at the UK box office. It halved the number of screens in its second weekend finishing with a total gross of $395,710 after 10 days. In the United States it opened on 5 screens and grossed $89,274 over the Thanksgiving holiday and went on to gross $334,319. It grossed $344,000 in Japan, $230,000 in Australia and $300,000 in Germany, Italy and France for a worldwide total of over $1.6 million.
Марапаттар мен ұсыныстар
Ол Чикаго халықаралық кинофестивалінде "Алтын пальма" және "Алтын Хьюго" сыйлықтарына ұсынылды. Ол 69-шы Ұлттық кинорежиссерлер алқасының (1997) марапаттары кезінде Ұлттық кинорежиссерлер алқасының (АҚШ) "Фильм түсірудегі үздікдігі үшін арнайы марапатталды".
It was nominated for the Golden Palm and for the Golden Hugo at the Chicago International Film Festival. It was awarded a "Special Recognition for Excellence in Filmmaking" by the National Board of Review (USA) during the 69th National Board of Review Awards (1997).