Кіріспе

Африкадағы қоңыр құстар түрі Қоңыр құс (Ardeotis kori) - Африкадағы ең үлкен ұшатын құс. Ол бастардтар тұқымдасына жатады, олардың барлығы Otidiformes отрядына жатады және олардың таралуы Ескі әлемге шектелген. Бұл Ardeotis тұқымдасының ірі денелі төрт түрінің бірі (Африкадан Үндістаннан Австралияға дейін). Тіпті, еркек кори - ең ауыр тірі аң. Бұл түр, көптеген бастардтар сияқты, жерде тұратын құс және кездейсоқ барлық нәрсені жейтін. Еркек корилер аналықтан екі есе ауыр, мүмкіндігінше көп аналықпен көбейіп, кейін жас бағу жұмысына қатыспайды. Ұя жердің тереңдігі аз, көбінесе ағаштар сияқты жақын маңдағы кедергілер арқылы жасырылады.

Таксономия

1822 жылы ағылшын ғалымы Уильям Джон Бурчелл "кори" құсбақасын сипаттады. Кори атағы осы құстың Цвана тіліндегі атауынан алынған. Бұл нәсілдің басы батыл, қанаттары қара-ақ түсті. Екі нәсілдің мөлшері ұқсас, бірақ A. k. struthiunculus сәл үлкен болуы мүмкін. Бұл басқа түр болуы мүмкін. Қарын жапырағы ақ, қара және қоңыр түсті болып, түстері батылрақ. Оның басындағы қыртысы қара түсті, ал аналық қыртысында қарасы аз. Көздің үстінде ақ жолақ бар. Жаны, мойыны және мойны ақшыл, жұқа қара жолақпен. Мойын айналасындағы қауырсындар босап, мойынның шын мәнінде емес, қалың болып көрінеді. Құрпағы ақ, құйрығы қоңыр сұр және ақ түсті. Жас тұқым аналық тұқымға ұқсас, бірақ мантиясында көбірек нүктелері бар қоңыр түсті, қысқа қыртысы мен мойын тұқымдастары бар. Ерлер құстардың қанатының ұзындығы әдетте салмағы арасында болады Намибиядағы атаулы нәсілдің ересектерінің орташа салмағы (20 дана) - бұл , ал А. к. struthiunculus еркектерінің орташа салмағы табылды Серенгети ұлттық паркідегі еркектер айтарлықтай жоғары салмаққа ие болды, бірақ орташа есеппен Үлкен еркектер үлкейе алады және бірнеше ерекше үлгілер кем дегенде салмағы мүмкін , тіпті "ежелгі" деп хабарланған, бірақ бұл алып өлшемдердің ешқайсысы расталмаған және кейбіреулері сенімді емес көздерден болуы мүмкін. Бюстардтар арасында тек қана еркек үлкен бустардтар (Otis tarda) осындай жоғары салмаққа қол жеткізеді (бұл түрдегі еркектердің орташа массасы шамамен бірдей), бұл еркек кори мен ұлыны ең үлкен екі бустардты ғана емес, сонымен қатар ең ауыр тірі ұшатын жануарлар етеді. Кори бустарды Африканың екінші ірі құсы болып табылады. Жалпы алғанда, басқа да түрлер, мысалы, далматин пеликаны (Pelecanus crispus), Анд кондоры (Vultur gryphus) және кернейлі қарға (Cygnus buccinator), онда үлкен аталықтар ең үлкен bustards орташа салмағына сәйкес келуі мүмкін және жыныстар арасында орташа есеппен салмағы көп болуы мүмкін, өйткені олар жыныстық диморфты массада гигант bustards-қа қарағанда аз. Ауыртпақ қарлығаштан басқа, үлкен қарлығаштардың ең үлкен мөлшері басқа ұшатын құстардан асады. Аталық өлшемдері: қанатының ұзындығы: 1 м, құйрығының ұзындығы: 1 м, тұмсығы: 1 м, тарсусы: 1 м. Ал аналық өлшемдері: қанатының ұзындығы: 1 м, құйрығының ұзындығы: 1 м, тарсусы: 1 м.

Ұқсас түрлер

Үлкендігі мен қара түсті қыртысы, әдетте, кори тараған аймақта кездесетін бауырлар арасында диагностикалық болып табылады. Алайда Шығыс Африкада бастардтардың ең көп түр-түрі бар, оның ішінде басқа да өте үлкен түрлері бар, олар шатастыруға әкелуі мүмкін. Кори балдырлары Денхам балдырларынан (Neotis denhamii) және Людвиг балдырларынан (Neotis luwigii) ерекшеленеді, олардың екеуі де кейде сірірек көрінісімен және қызыл түсті артқы мойын мен жоғарғы мантиясының жоқтығымен азық табады. Ұшу кезінде оны осы екі кішірек бастардтан жоғары қанатында ақ таңбалар болмауымен ажыратуға болады, бұл жерде біркелкі сұр түсті. Стенлидің де, Людвигтің де аяқ киімінде коридің қара қырқасы жоқ. Кенияда кез келген елдегі ең көп популяциялы кори бар және ол тіпті Солтүстік-Шығыс провинциясында мол болуы мүмкін. Бұл түр ашық шөпті жерлерде кездеседі, көбінесе құмды топырақпен сипатталады, әсіресе Калахари құмы және қысқа шөп, әдетте, дара немесе бұталы ағаштардың жабынына жақын. Бұл түрдің мекендейтін жерінде жауын-шашынның жылдық мөлшері өте аз, олар қысқа шөптерден әр түрлі азықтарды алу үшін отты немесе азық іздейтін үйректі аңдар үйірін қадағалайды. Олар дақылдар өсірілетін жерлерде, әсіресе, біраз ағаштар шашыраған бидай алқаптарында кездеседі.

Мінез-құлық

Кори бастардтар уақытының көп бөлігін жерде өткізеді, олардың 70% -ға жуығы жаяу жүріп өтеді. Сонымен қатар, ересектер мен жасөспірімдер еркектер көбейту маусымынан кейін қозғалады, ал әйелдер олай етпейді. Кори бастардтарының екі түрінің көбейту кезеңдері бір-бірінен ерекшеленеді. Жалпы алғанда, A. k. struthiunculus желтоқсаннан тамызға дейін, ал A. k. kori қыркүйектен ақпанға дейін көбейеді. Жауын-шашынның көп болуымен тығыз байланысты, ал құрғақшылық жылдары, жауын-шашынның аз болуы немесе мүлдем болмауы мүмкін. Корилердің құрттары лек жынысына енуде. Барлық бастардтардың көп әйелділік үрлеу әдеті бар, онда бір ата бірнеше аналықтарды тартып, олардың барлығымен жұптасады. Аталық тұқымдар жиі пайдаланылатын жерлерде, әр аталық тұқымдар бірнеше шашыраңқы жерлерді пайдаланады. Бұл көріністер әдетте таңертең және кешке өтеді. Аталықтардың сүйіспеншілікке ұмтылулары таңғажайып әрі күрделі, олар болашақ жұбайларына өздерінің бар екенін жар салып отырады. Кейде еркектер арасындағы ұрыс-керіс жұптасу маусымында, көрнекілік аймақтары таласқа түскен кезде, екі бәсекелестің бір-бірінің денесін ұрып-соғып, бір-бірін есептермен пышақтауы мүмкін. Олар бір-біріне көкірекпен жақындасып, құйрығын тік ұстап, құйрық-құйрығын бір-біріне тіресіп, бір-бірін 30 минутқа дейін "өтесе" алады. Кейде ол аяғын созып, қанатын жоғары көтереді. Аналық тұқым жұмыртқаларды құйрығымен айналдырады. Аналық құс қанаты тыныш, жер түстес, сондықтан жақсы маскировкаланған. Кейде ол өсімдіктерді жинап алып, оларды арқасына түсіріп, сонда өзін жақсырақ жасырады. Тұтқындағы жас балапандар алғашқы күні салмақ алады, бірақ тез өседі. Кейде кори-бустардтар оңтүстік карминді ара жегіштермен (Merops nubicoides) және солтүстік карминді ара жегіштермен (Merops nubicus) бірге кездеседі. Бал аштықтары өздерінің жүріп-тұру орнын көбірек пайдаланып, бауыршақтың жүріп-тұруынан қапаланған жәндіктерді бауыршақтың арқасынан ұстап алады. Бұл құбылыс Ботсвананың Чобе ұлттық паркіне жиі кездеседі, бірақ басқа жерлерде бір ғана рет тіркелген. Сондай-ақ, бұрандалы құйрықты дронголар (Dicrurus adsimilis) осындай жолмен арқаларына жайғасқан. Сонымен қатар, қара арқалы шакалдар ересек еркек кориді құлатып тастайтыны туралы хабар бар. Басқа сүтқоректі жыртқыш жануарлар, оның ішінде қарақұйрық (Phacochoerus spp. ), мангуст және бабуиндар (Papio ssp.) жұмыртқалар мен жас балапандарды жей алады. Кейде еркек құс құртты өлтіргенін суретке түсіріп алады. Үлкен ұрғашы ұрғашыларға, мысалы, Verreaux бүркіті (Aquila verreauxii), қоңыр бүркіт (Aquila rapax), Verreaux бүркітқұйрығы (Bubo lacteus) және мыс бүркітқұйрығы (Bubo capensis) сияқты құс құстары зиян келтіре алады. Ересекті аталықтардың көрінісі гиеналар мен арыстандар сияқты ірі жыртқыш аңдарға айқын көрінеді. Қорғалған аймақтарда олар жергілікті кең таралған болуы мүмкін. Сараншаны жоюға арналған улы заттар да әсер етуі мүмкін, ал электр желілеріне соқтығысу жиі қурап қалады.