Сэмюэль Мартин: Антигуалық саяхатшы және парламент мүшесінің өмірі мен қызметі
Samuel Martin (Secretary to the Treasury)
Сэмюэл Мартин (1714-1788) – Антигуа саяхатшысы, плантатор. Әкесінің мұрагері, теңіз комиссарының туысы, солтүстік Каролинаның губернаторы және т.б. туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Мартин (1 қыркүйек 1714 – 20 қараша 1788) Антигуада туған саясаткер және шаруа еді.
Samuel Martin (1 September 1714 – 20 November 1788) was an Antiguan born politician and planter.
Отбасы
Ол Вест-Индиядағы Антигуа аралында, аралдағы ең ірі плантация иесі Сэмюэл Мартиннің ұлы болып дүниеге келді. Оның үш танымал жартылай бауыры болды: сэр Генри Мартин, 1-ші баронет (1733–1794), көп жылдар бойы Портсмут қаласындағы теңіз комиссары және Теңіз күштерінің басқарушысы, сондай-ақ Томас Байам Мартиннің әкесі; Джосия Мартин (1737–1786), 1771 жылдан бастап Солтүстік Каролинаның губернаторы; және Уильям Байам Мартин, саудагер және Шығыс Үндістан компаниясының қызметкері, Англияға байлықпен оралған. Оның толық қарындасы Генриетта (Рилла) Фицджеральд – ақын Уильям Томас Фицджеральдтың анасы және әділет заңгері Джон Фонбланктың енесі, ол 1802–1806 жылдары Камелфордтан парламент депутаты болды. Мартиннің өсиеті оның заңды емес баласының немесе балаларының анасының бар екенін көрсетеді.
He was born on the West Indies island of Antigua, the son of Samuel Martin, the leading plantation owner on the island. He had three notable half brothers: Sir Henry Martin, 1st Baronet (1733–1794), for many years naval commissioner at Portsmouth and Comptroller of the Navy, and the father of Thomas Byam Martin; Josiah Martin (1737–1786), Governor of North Carolina from 1771 and William Byam Martin, a merchant and official of the East India Company who returned to England as wealthy nabob. His full sister Henrietta (Rilla) Fitzgerald was the mother of poet William Thomas Fitzgerald and mother in law of equity lawyer John Fonblanque KC MP for Camelford 1802–1806. Martin's will seems to reveal the existence of the mother of his natural child or children.
Парламент
Мартин 1747 жылдан 1768 жылға дейін Корнуолл графтығындағы Камельфорд округінен Парламент мүшесі (депутат) болды. Ол үш мәрте Қаржы министрі болған маңызды британ саясаткері Генри Билсон Ледждің қолдауында болды. Ледж алғаш рет Қаржы министрі болғанда, Мартин 1754 жылдың сәуірінен 1755 жылдың қарашасына дейін оның хатшысы қызметін атқарды. Мартинде үлкен саяси қабілеттері болмаса да, және Томас Пелхэм Холлес, Ньюкаслдың 1-ші герцогы оған сенімсіздікпен қараса да, ол көп жұмыс істеуге және әкімшілік мәселелермен айналысуға қабілетті болды. Осының нәтижесінде 1756 жылдың қарашасында Ледждің екінші рет Қаржы министрі болған кезінде ол алғаш рет Қаржылық хатшы болып тағайындалды. Бұл лауазым саяси емес, көбінесе әкімшілік сипатта болды, бірақ Мартин парламент депутаты болғандықтан, тағайындалу меценаттық сипатта болды. 1757 жылдың сәуірінде ол Уильям Питт Ағаның басшылығымен саяси одақтастарымен бірге қызметтен кетті. 1757 жылдың шілдесінде Ледж үшінші рет Қаржы министрі қызметіне қайта келгенде, Мартин сәуір айында қызметтен кеткен жалғыз адам болды, бірақ Питт-Ньюкасл коалициясында оған жаңа қызмет берілмеді. Патша қызметінде лауазымға ие бола алмаған Мартин 1757 жылдың қазанында Уэльс ханшайымы Августа Саксен-Гота (болашақ Ұлыбритания королі Георг III-нің анасы) қазынашысы болып тағайындалды және 1772 жылдың 8 ақпанына дейін осы лауазымда қалды. 1760 жылы Георг III патша таққа отырды, ал Мартин келесі жылы өзінің саяси адалдығын Леджден (қоғамдық өмірде бұлжымай бастаған) корольдің сүйіктісі Джон Стюартқа, Бьюттың 3-ші графына ауыстыра алды. 1758 жылдың сәуірінде Мартин екінші рет Қаржылық хатшы болды және 1763 жылдың сәуіріне дейін осы лауазымда қызмет етті. 1763 жылы Қаржылық хатшылықтан кеткеннен кейін Мартин көптеп қоғамдық өмірден шеттеді. Ол 1768 жылы Парламентке қайта сайланудан бас тартты, егер үкімет оның барлық сайлау шығындарын өтесе ғана. Бұл ұсыныс қабылданбаса да, ол 1774 жылға дейін Гастингс округінен қайта сайланды.
Martin sat as Member of Parliament (MP) for the Cornish borough of Camelford from 1747 until 1768. He was a protégé of an important British politician, Henry Bilson Legge, who was three times Chancellor of the Exchequer. When Legge was first made Chancellor, Martin served as his secretary from April 1754 until November 1755. Martin, although he lacked major political talents and was mistrusted by Thomas Pelham Holles, 1st Duke of Newcastle, had a capacity for hard work and dealing with administration. This led to his being appointed Secretary to the Treasury for the first time in November 1756, during Legge's second Chancellorship. This was a post which was more administrative than political in nature, although Martin was an MP and the appointment was a patronage one. In April 1757, he left office together with his political allies, led by William Pitt the Elder. When Legge was restored to the Chancellorship for the third time in July 1757, Martin was the only person who had gone out of office in April who was not given a new job in the Pitt Newcastle Coalition. Having failed to obtain an office in the King's service, Martin was compensated by being appointed Treasurer to the Princess Dowager of Wales Augusta of Saxe Gotha (mother of the future King George III of the United Kingdom) in October 1757, an office he retained until 8 February 1772. In 1760 King George III succeeded to the throne and Martin was able in the following year to transfer his political loyalty from Legge (who was becoming less prominent in public life) to the King's favourite John Stuart, 3rd Earl of Bute. In April 1758, Martin became Secretary to the Treasury for the second time and continued in that office until April 1763. After leaving the Treasury in 1763, Martin largely withdrew from public life. He declined to seek re election to Parliament in 1768, unless the government paid all his election expenses. Although this proposal was not accepted, he was returned again for Hastings until 1774.