Кіріспе
Чарльз Рэймонд Блэкман (12 тамыз 1928 – 20 тамыз 2018) – австралиялық суретші, 1950 жылдардағы "Мектеп қызы", "Авонсли" және "Әліс ғажайып елдағы" сериясымен танымал. Ол Артур Бойд, Дэвид Бойд, Джон Брак, Роберт Диккерсон, Джон Персевал және Клифтон Пьюді де қамтитын, Мельбурн суретшілерінің "Антиподеандар" тобының мүшесі болды. Ол 27 жыл бойы жазушы, эссеші, ақын, либреттошы және өнерді қолдаушы Барбара Блэкманмен үйленген еді.
Charles Raymond Blackman (12 August 1928 – 20 August 2018) was an Australian painter, noted for the Schoolgirl, Avonsleigh and Alice in Wonderland series of the 1950s. He was a member of the Antipodeans, a group of Melbourne painters that also included Arthur Boyd, David Boyd, John Brack, Robert Dickerson, John Perceval, and Clifton Pugh. He was married for 27 years to author, essayist, poet, librettist and patron of the arts Barbara Blackman.
Ерте өмір және алғашқы табысы
Блэкман 1928 жылғы 12 тамызда Сиднейде дүниеге келді, 13 жасында мектепті тастап, «The Sun» газетінде иллюстратор болып жұмыс істеді. Ол 1943–1946 жылдары Шығыс Сидней техникалық колледжінде кешкі сабақтарға қатысты, бірақ негізінен өзін-өзі оқытты. Кейін оған құрметті докторлық дәреже берілді. 1940-жылдардың ортасында Мельбурнға көшкеннен кейін ол Джой Хестер, Джон Персевал және Лоуренс Хоуппен дос болып, сыншы және өнер меценаты Джон Ридтің қолдауына ие болды. Оның «Школьница» және «Алиса» сериялары, соңғысы Льюис Кэрроллдің ең танымал кейіпкерінің Блэкманның түсінігінде болды, сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. «Алиса» сериясын салған кезеңде Блэкман өнер сатушысы Жорж Мора мен оның әйелі, суретші Мирка Мора басқаратын кафеде аспаз болып жұмыс істеді. 1959 жылы ол абстрактті экспрессионизмнің басымдығына қарсы наразылық білдірген «Антипода манифестіне» қол қойды. Манифестті қолдағандар «Антиподеандар тобы» деп аталды. Блэкманның өзінің туындылары мистикалық және алалаушылық сезімімен боялған, арманға ұқсас бейнелермен байланысты. 1960 жылы ол және оның отбасы Блэкман Хелена Рубенштейннің саяхат стипендиясын жеңіп алғаннан кейін Лондонда тұрды, бес жарым жылдан кейін Сиднейге оралғаннан кейін қоныстанды. 1970 жылы ол Парижге көшіп, Халықаралық өнер қаласындағы ателье студиясын алды. Ол Джон Кобернмен бірге бір жыл тұрды, содан кейін Париж оған шабыттың мәңгілік көзі болғандықтан, жиі қайта оралды. 27 жыл үйленгеннен кейін Блэкман 1978 жылы әйелі Барбарадан ажырасты, себебі ол алкоголизмге ұшырады. Ол балаларының 19 жасар досы, жас суретші Женевье де Куврерге үйленді. Ол сегіз жылдан кейін одан ажырасты, өйткені оның алкоголизмі күшейді, ал 1989 жылы үшінші әйелі Виктория Бауэрге үйленді, кейін одан да ажырасты. Оның алты баласы болды: Огюст, Кристабель, Барнаби, Беатрис, Феликс және Аксиом, олардың көпшілігі өздерінің өнері мен музыкасымен аты шықты.
Кейінгі өмірі
Блэкменнің бухгалтері және жақын досы Том Лоуенштейн оның істерін басқару үшін Чарльз Блэкмен қорына (трастына) негіз салды. Лоуенштейн Блэкменнің туындыларын оның шығындарын жабу үшін уақыт-уақытпен сатқан. Ол Сиднейдегі жалға алынған үйінде деменциямен күресіп өмір сүрді. 2018 жылдың 20 тамызында, 90 жылдық мерекесінен бір апта өткен соң, ол сол жылы көшіп келген қарттарға арналған пансионатта қайтыс болды.
Тану
Блэкман 1977 жылы Австралия өнеріне қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. Джон Молвиг салған Блэкманның портреті 1966 жылы Арчибальд сыйлығын жеңіп алды. 2010 жылдың тамызында Мельбурн қаласындағы Сент-Килда-роуд көшесінде Blackman қонақ үйі ашылды. Қонақ үйдің ішінде Блэкманның 670 көркем суретінің сандық түрде көшірмелері орналасқан. Урсула Дубосарскидің "Алтын күн" романы 1954 жылы Блэкманның "Суда жүзген мектеп оқушысы" картинасынан шабыттанды, ол Канберрадағы Австралия Ұлттық галереясының қорында сақтаулы.