Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық суретші Хельге Джон Молвиг (27 мамыр 1923 – 15 мамыр 1970) – австралиялық экспрессионист суретші, оның мансабы «жалқау» 20 жыл ғана болғанмен, 20 ғасыр австралиялық экспрессионизмінің маңызды дамытушысы саналады. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Ньюкасл қаласының Мереветер ауданында дүниеге келген.
Australian painter
Helge Jon Molvig (27 May 1923 – 15 May 1970) was an Australian expressionist artist, considered a major developer of 20th century Australian expressionism, even though his career 'only' lasted 20 years. He was born in the Newcastle, New South Wales suburb of Merewether.
Карьерасы, ықпалы және қабылдануы
Молвиг 1966 жылы суретші Чарльз Блэкменнің портретімен Арчибальд сыйлығын жеңіп алды, ал 1953 және 1959 жылдары Арчибальд көрмесінде суретші Джон Ригби салған Молвигтің портреттері қойылды. Ол 1955 және 1956 жылдарғы Лизмор сыйлығы, 1961 жылғы Трансфилд сыйлығы (Қалалық өнеркәсіптік), 1963 жылғы Перт сыйлығы («Отбасы»), 1965 жылғы Дэвид Джонс сыйлығы («Қол астындағы натюрморт»), 1966 жылғы Корио сыйлығы («Механа иесі») және 1969 жылғы Голд-Кост сыйлығы («Адам ағашы X») сияқты көптеген басқа сыйлықтарды да жеңіп алды. 1950-ші жылдардың соңы мен 1960-шы жылдардың басында Молвиг апта сайын өте бейресми, тірі сурет салу сабақтарын өткізді, бұл сол кездегі Брисбен өнер өмірінің маңызды бөлігі болды, және Джон Аланд, Эндрю Сибли, Гордон Шепардсон, Мервин Мориарти, Джой Роггенкамп, Хью Саури және тағы да көптеген жас суретшілерге ұстаздық етті. Отте ван Гилст 1958 жылы оның шәкірті болды, 1960 жылдың қаңтарында Молвигпен бірге тұра бастады және олар 1963 жылдың тамызында үйленді. Молвиг Чарльз Блэкмен, Джон Ригби, Джой Роггенкамп, Рассел Драйсдейл және Барри Хамфрис сияқты әріптес суретшілердің, сондай-ақ Пол Бидл, сэр Чарльз Мозес, сэр Перси Спендер, Клем Джонс және доктор Скоугалл сияқты көптеген тапсырыс бойынша портреттерді шеберлікпен салған портретші болды. Оның күшті автопортреті Квинсленд өнер галереясының қорында сақталады. Молвигтің өнері 2019 жылдың қыркүйегінен 2020 жылдың ақпанына дейін Квинсленд өнер галереясында «Маверик» атты ірі ретроспективті көрме арқылы тойланды. Көрменің ашылуында оның әйелі Отте ван Гилст, ұлдары Ник және Алекс Бартзис, сондай-ақ туыстары есімдерін тілге тиек еткен әсерлі сөз сөйледі.
Molvig won the Archibald Prize in 1966 with a portrait of painter Charles Blackman and portraits of Molvig by artist John Rigby were hung in the Archibald in 1953 and 1959. He won many other prizes including the 1955 and 1956 Lismore Prize, 1961 Transfield Prize (City Industrial), 1963 Perth Prize (The Family), 1965 David Jones Prize (Underarm Still Life), 1966 Corio Prize (The Publican) and 1969 Gold Coast Prize (Tree of Man X). During the late fifties/early sixties Molvig held weekly, very informal, life drawing classes which were central to the Brisbane art scene at the time, and he was mentor to various emerging artists such as John Aland, Andrew Sibley, Gordon Shepherdson, Mervyn Moriarty, Joy Roggenkamp, Hugh Sawrey and many others. Otte van Gilst became a student in 1958, moved in with Molvig in January 1960 and they married in August 1963. Molvig was an accomplished and honest portrait painter painting fellow artists Charles Blackman, John Rigby, Joy Roggenkamp, Russell Drysdale and Barry Humphries as well as many privately commissioned portraits, i. e., Paul Beadle, Sir Charles Moses, Sir Percy Spender, Clem Jones and Dr. Scougall. His powerful self portrait is part of the Queensland Art Gallery collection. Molvig's art was celebrated at Queensland Art Gallery from September 2019 to February 2020 in the form of a major retrospective exhibition named Maverick. The exhibition opening featured a moving speech by his wife Otte van Gilst who was accompanied by her sons Nick and Alex Bartzis as well as extended family.
Орталық Австралия бейнесі, символика
Молвигтің таланты 1958/59 жылдары Австралияның орталық аймалдарын аралап, Австралия жер бедерін өзіндік түсіндіру арқылы Австралия аборигендерінің символикасын енгізгеннен кейін "Centralian" сериясын салғанда айқын көрінді. Молвиг – адамзат пен оның кемшіліктері туралы терең ойлайтын, әр сурет салатын тақырыбына сай белгілер мен ерекше "стиль" ойлап табуға бейімделген эмоционалды және сезімтал суретші. Бұл оның 1962 жылғы "Едем индустриялық" сериясындағы Адам мен Хауаның индустриялық Едем бағында бейнеленген әсерлі туындыларында жақсы байқалады, онда бояу қабаттарын тұтандыру арқылы күшті текстуралы беттерге қол жеткізілген. Кейіннен 1964 жылғы "Сұры жалаңаштар" сериясы да Австралия аборигендік өнерінің оған тигізген әсерін көрсетті, ал бұл символизм 1968 жылғы "Адам ағашы" сериясында одан да толыққандырақ көрінді, ол ауыр сырқатта болғанда және өлімі жақындағанын сезінген кезде салынған. Молвиг – сирек кездесетін жандардың бірі, ол әдемі мінезді және тура сөйлейтін, көбінесе өзінің қамын ойламай тікелей айтатын, ақымақтыққа төзе алмайтын, бірақ барлық тірі нәрсеге, адамзаттың барлық кемшіліктеріне қарамастан, шынайы мейірімділік, түсіністік және нәзіктікпен қарауға қабілетті болды, бұл оның туындыларында жақсы көрінеді. Молвиг Квинсленд штатының Оңтүстік Брисбендегі Принцесса Александра ауруханасында сәтсіз бүйрек трансплантациясынан кейін қайтыс болды.
Molvig's talent came to the fore in 1958/59 when he painted the 'Centralian' series after travelling through central Australia incorporating Australian Aboriginal symbolism in his own interpretation of the Australian landscape. Molvig was an emotional and intuitive painter, deeply concerned with humanity and its follies and always invented symbols and a particular 'style' to suit the criteria of the subject he was painting. This is very evident in his 'Eden Industrial' series 1962 impressive images of Adam and Eve in an industrialised Garden of Eden, with heavily textured surfaces achieved by burning layers of paint with a blowtorch. Later the 'Pale Nudes' series (1964) once again show the influence Australian Aboriginal art had on him, and this symbolism was further distilled in the 'Tree of Man' series (1968), painted when he was seriously ill and perhaps already had a sense of his own mortality. Molvig was a rare human being gregarious and straight forward, often too brutally honest for his own good and unable to abide stupidity, but with a gift of true compassion and understanding and gentleness to all living things, including the human race with all its imperfections and this is evident in his work. Molvig died in Princess Alexandra Hospital, South Brisbane, Queensland after an unsuccessful kidney transplant.