Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы
United States Army general
Уильям Крозье (19 ақпан 1855 – 11 қараша 1942) – АҚШ армиясының қару-жарақ корпусының офицері және 11-ші қару-жарақ корпусының бастығы болған.
William Crozier (February 19, 1855November 11, 1942) was a career United States Army officer in the Ordnance Corps and the 11th Chief of Ordnance.
Ерте өмір
1855 жылы 19 ақпанда Огайо штатының Кэрроллтон қаласында туған Кройзер, 1863-1866 жылдары Канзастың бас судьясы болған Роберт Кройзердің (1827–1895) және 1873 жылдың желтоқсанынан 1874 жылдың ақпанына дейін АҚШ сенаторы қызметін атқарған адамның ұлы еді. Уильям Кройзер 1913 жылы 31 қазанда Англияда Мэри Хойт Уильямс (1864–1955) атты әйелге үйленді; ол Нью-Лондон және Вашингтон қалаларындағы миссис Элизабет Хойт Уильямс пен қайтыс болған Чарльз Август Уильямстың (1829–1899) жалғыз қызы және Хон. Уильям С. Уильямстың (1862–1947) әпкесі, ол Эллис аралындағы иммиграция комиссары (1902–1905/1910–1914) болды. Генерал Кройзер әйелі Мэри Хойт Кройзермен (туған тегі Уильямс) бірге Арлингтон ұлттық зиратының шығыс бөлімінде, S 28 учаскесінде жерленген. Кройзер 1876 жылы Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ әскери академиясын бітіріп, 4-ші артиллерияға екінші лейтенант болып тағайындалды. Оның сыныптастарының арасында Хью Л. Скотт, Эбен Свифт, Джеймс Паркер және Джордж Эндрюс болды. Одан кейін ол үш жыл бойы Сиу және Баннок тайпаларына қарсы Батыс шекарасында қызмет етті.
Born at Carrollton, Ohio on February 19, 1855, Crozier was the son of Robert Crozier (1827–1895), Chief Justice of Kansas in 1863–1866, and a United States Senator from December 1873 to February 1874. William Crozier married Miss Mary Hoyt Williams (1864–1955) in England on October 31, 1913; the only daughter of Mrs. Elizabeth Hoyt Williams and the late Charles Augustus Williams (1829–1899) of New London and Washington, and the sister of the Hon. William C. Williams (1862–1947), commissioner of immigration at Ellis Island (1902–1905/1910–1914). General Crozier is buried in Arlington National Cemetery Section East Site S 28 with his wife Mary Hoyt Crozier (née Williams). Crozier graduated from the United States Military Academy at West Point, New York in 1876, and was appointed a second lieutenant in the 4th Artillery. Hugh L. Scott, Eben Swift, James Parker and George Andrews were among his classmates. He then served on the Western frontier for three years against the Sioux and Bannock Indians.
Мансап
1879 жылдан 1884 жылға дейін Кройзер Вест-Пойнтта математика оқытушысы болды, ал 1884 жылдан 1887 жылға дейін Уотертаун Арсеналының бастығы болды. 1888 жылы ол Соғыс министрлігі тарапынан Еуропадағы артиллериядағы жаңа жетістіктерді зерттеуге жіберілді. Оралғаннан кейін ол армия үшін артиллериялық шанақтарды (лафеттерді) салуға толық жауапкершілік алды. АҚШ армиясының болашақ қару-жарақ басқарушысы генерал Адельберт Р. Буффингтонмен бірлесіп, ол Буффингтон-Кройзер жоғалып кететін артиллериялық шанағын (лафетін) (1893) ойлап тапты. Ол сыммен оралған зеңбірек пен ауыр және далалық артиллериямен байланысты көптеген құралдарды жетілдірді. Кройзер M1911 және M1909 Бенет Мерсье жеңіл пулеметін қабылдауға, сондай-ақ .30 армиялық Гатлинг пулеметтерін алмастыруға жетекшілік етті. Ол сонымен қатар қала орталықтарында, сарбаздар ескерткіштерінде және Республиканың Ұлы Армиясы сияқты ағайындық ұйымдарға арналған бекеттерде пайдалану үшін әртүрлі қолданыстан шығарылған зеңбіректерді тартуға және сатуға қатысты. Оның Соғыс министрлігі басып шығарған «Артиллерия жасау туралы жазбалары» офицерлер мектебінде оқулық ретінде пайдаланылды, сондай-ақ ол әскери тақырыптар бойынша бірнеше маңызды жарияланымдардың авторы болды. Кройзер 1918 жылдың шілдесінде генерал-майор болып тағайындалды және 1919 жылдың 1 қаңтарында армиядан зейнетке шықты.
From 1879 to 1884 Crozier was instructor in mathematics at West Point, and was superintendent of Watertown Arsenal from 1884 to 1887. In 1888 he was sent by the War Department to study recent developments in artillery in Europe, and on return he was placed in full charge of the construction of gun carriages for the army. With General Adelbert R. Buffington, a future Chief of Ordnance of the United States Army, he invented the Buffington–Crozier disappearing gun carriage (1893). He also invented a wire wound gun, and perfected many appliances connected with heavy and field ordnance. Crozier presided over adoption of the M1911 and the obscure M1909 Benét Mercié light machine gun, as well as the replacement of .30 Army Gatling Guns. He also oversaw and authorized donation and sale of various condemned cannon for use in town centers, soldier's monuments, and posts for fraternal organizations such as the Grand Army of the Republic. His Notes on the Construction of Ordnance, published by the war department, were used as text books in the schools for officers, and he also authored several other important publications on military subjects. Crozier was promoted to major general in July 1918 and retired from the Army on 1 January 1919.
Гант диаграммасы
1917 жылы Генри Гант әдістерін енгізген зауыттарды тексергеннен кейін, Кройзер, сол кезде қару-жарақ басқармасының бастығы, Гантты өндіріс жөніндегі кеңесші ретінде алдымен Франкфорд Арсеналында, ал сәуір айында соғыс жарияланғаннан кейін Вашингтондағы қару-жарақ басқармасында қызметке алды. Арсеналдар мен басқа да өндіріс орындарына қару-жарақ пен оқ-дәрілерді өндіру үшін ірі тапсырыстар берілді, бірақ осы тапсырыстардың орындалу барысы туралы толық мәлімет алу қиын болды. Сандар күрт жүзден миллионға өсті, ал дүрбілікке басылған кестелер мұндай үлкен көлемнің маңыздылығын немесе оларды жасауға қажетті уақытты жеткізе алмады. Құрамында көп ақпаратты сыйғыза алмайтындықтан және уақытты жеткілікті көрсетпейтіндіктен, әдеттегі кестелер қанағаттандырмайтын болды, себебі бір параққа тек бір ғана дерек енгізілуі мүмкін еді.
In 1917, after inspection of factories in which Henry Gantt had installed his methods, Crozier, then Chief of Ordnance, retained Gantt as a consultant on production, first at the Frankford Arsenal, and then, immediately after the April declaration of war, in the Ordnance Department at Washington. Large orders had been placed with arsenals and other manufacturing plants for the production of arms and munitions, but it was difficult to get a comprehensive idea of what progress was being made in the filling of these orders. Quantities had suddenly jumped from hundreds to millions, and it was impossible to convey by means of typewritten tables the significance of such unusual quantities or the time necessary to produce them. Charts of the usual type were unsatisfactory because they did not sufficiently emphasize the time and because of their bulk, since only one item could be put on a sheet.