Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Литвалық бразилиялық суретші
Lithuanian Brazilian artist
Ласар Сегалл (21 шілде 1891 – 2 тамыз 1957) – литвалық еврей және бразилиялық суретші, гравер және мүсінші. Сегаллдың туындылары импрессионизм, экспрессионизм және модернизм әсерінен пайда болған. Оның ең маңызды тақырыптары – адамның қасіреті, соғыс, қудалау және жыныс сату.
Lasar Segall (July 21, 1891 – August 2, 1957) was a Lithuanian Jewish and Brazilian painter, engraver and sculptor. Segall's work is derived from impressionism, expressionism and modernism. His most significant themes were depictions of human suffering, war, persecution and prostitution.
Ерте өмір және білім
Сегалл Литваның Вильнюс қаласында Тора жазушысының ұлы болып дүниеге келген. 15 жасында Берлинге көшіп, 1906 жылдан 1910 жылға дейін Берлин Корольдік өнер академиясында білім алды. 1910 жылдың соңында Дрезденге көшіп, Дрездендегі Күнстакадемияда "Meisterschüler" дәрежесінде оқуын жалғастырды.
Segall was born in Vilnius, Lithuania, the son of a Torah scribe. Segall moved to Berlin at the age of 15 and studied first at Berlin Königliche Akademie der Künste from 1906 to 1910. At the end of 1910 he moved to Dresden to continue his studies at the Kunstakademie Dresden as a "Meisterschüler".
Экспрессионисттер форумы
1919 жылы Сегалл Дрезденде бес гравюрадан тұратын «Вильна естеліктері» кітабын, сондай-ақ литографиялармен суреттелген «Бубу» және «Санфте» атты екі кітап шығарды. Одан кейін ол өзін еркін жеткізе бастады және кубизмнің элементтерін қосып, өзінің еврей тегін зерттей отырып, жеке стилін дамытты. Оның 1910 жылдан 1920 жылдардың басына дейінгі ерте суреттері африкалық тайпалық бейнелердің ықпалымен, клаустрофобиялық ортада, үлкейтілген және айқын ерекшеліктері бар қиын жағдайдағы тұлғаларды бейнеледі. 1912 жылы оның алғашқы суреттер сериясы егде жастағы психиатриялық ауруханада жасалды. Сегаллдың туындылары экспрессионистік формада қуғынға ұшыраған адамзаттың көпшілігін көбінесе бейнелейді. Сол жылы ол Бразилияның Сан-Паулу қаласына көшіп, онда үш туысы тұрып жатты. 1914 жылы Дрезденге оралып, экспрессионистік стильдегі қызметін жалғастырды. 1919 жылы Сегалл Отто Дикс, Конрад Феликсмюллер, Отто Ланге және басқа суретшілермен бірге «Дрездендік сецессия тобы 1919» құрды. Гурлит галереясындағы Сегалл көрмесі бірнеше сыйлықтарға ие болды. Еуропада жеткен сәттілікке қарамастан, Сегаллдың стилі мен тақырыбына Бразилияда өткізген уақыты зор әсер етті. Бразилияға сапар Сегаллға Оңтүстік Америка өнері туралы толымды түсінік алуға мүмкіндік берді, нәтижесінде ол тағы да Бразилияға оралды.
Segall published a book of five etchings in Dresden, Sovenirs of Vilna in 1919, and two books illustrated with lithographs titled Bubu and die Sanfte. He then began to express himself more freely and developed his own style, which incorporated aspects of Cubism, while exploring his own Jewish background. His earlier paintings throughout 1910 to the early 1920s depicted troubled figures surrounded in claustrophobic surroundings with exaggerated and bold features, influenced by African tribal figures. In 1912 his first painted series of works were conducted in an elderly insane asylum. Segall's work largely portrayed the masses of persecuted humanity in his Expressionist form. Later that year, he moved to São Paulo, Brazil, where three of his siblings were already living. He returned to Dresden in 1914 and was still quite active in the Expressionist style. In 1919 Segall founded the 'Dresdner Sezession Gruppe 1919' with Otto Dix, Conrad Felixmüller, Otto Lange and other artists. Segall's exhibition at the Galery Gurlitt received multiple awards. However successful Segall was in Europe, he had already been greatly influenced by his time spent in Brazil, which had already transformed both his style and his subject matter. The visit to Brazil gave Segall the opportunity to obtain a strong idea of South American art and, in turn, made Segall return to Brazil yet again.
Бразилиядағы бастамалар: модернисттік үрдістер
Сегалл әлі де ресейлік азамат болса да, 1923 жылы Бразилияға оралды. Сегалл Сан-Паулуға оралғаннан кейін өзінің бірінші әйелі Маргаретпен бірге Бразилия азаматтығын алды. Бразилияда жүргенде оның суреттеріне Рио-де-Жанейродағы Қызыл шамдар ауданы зор әсер етті. Көптеген бразилиялық суретшілер Сегалдың тақырыптарына ықпал етіп, оның кубистік стилін күшейтті. Ол жаңа еліне бейімделіп, Бразилияның ауылдары, мулаттар, фавелалар, жезөкшелер және плантациялар туралы суреттер салды. Сегалдың жезөкшелерді бейнелеуінің қаталдығы мен адамның азап-тозағын көрсетуі оның туындыларына дау тудырды. Осы даулар оны және басқа белгілі суретшілерді «Соңғы өнер апталығы» деп аталатын модернистік шара ұйымдастыруға итермеледі. Апталық іс-шараға Сегалдың жұмыстарымен қатар Анита Малфаттидің де көп дау тудырған туындылары қосылды. Шарада суреттер ғана емес, спектакльдер мен басқа да өнер түрлері көрсетілді. Сегалдың авангардтық жаңалықтары оны сол кездегі басқа да көрнекті бразилиялық модернистермен, Кандидо Портинари мен Эмилиано Ди Кавальканти сияқты суретшілермен бір қатарға қойды. Сегалл Бразилияда тұруға ниеттенгенімен, жеке көрмелері үшін Еуропаға баруын жалғастырды. 1925 жылы Сегалл шәкірті Дженни Клебинмен жақын қарым-қатынасқа түсіп, кейіннен оған үйленді. SPAM ұйымы әділет үшін күресті, бірақ Бразилиядағы шетелдіктерге, әсіресе еврейлерге қарсы кемсітушілік жасаған «Интегралисттер» деп аталатын бразилиялық фашистер арасында келіспеушіліктер туды. Осы үлкен дау-дамайлар мен SPAM мүшелеріне төтеп беруге болмайтын жағдайлардың салдарынан ұйым тез тарап кетті. Сурет кеме догында тығырықтап тұрған көптеген адамдарды бейнелейді. Бұл Сегалдың адамның азап-тозағы туралы бұрынғы туындыларынан өзгеше болғанымен, сол кездегі эмигранттардың толқындары мен адамзаттың қайғы-қасіреті мен қуғын-сүргінін терең көрсетеді. 1940 жылдардың ортасында Сегалл кедейлікті, әсіресе Рио-де-Жанейроның шалап аудандарын көрсеткен «Мангу» суреттер сериясын жариялады. Бразилиялық ұлтына жақындаған Сегалл бұл суреттерді қатал түрде бейнеледі, бірақ кемсітілгендердің суреттері Рио-де-Жанейро тұрғындарының мәдени ерекшелігін көрсетеді. Сегалдың Бразилиядағы алғашқы суреттері жаңа еліне деген құштарлығы мен ұлттық сезімін көрсетеді. Ол Сан-Паулу мен Рио-де-Жанейроның пейзаждарын және түрлі нәсілдерді шиеленіссіз және жаман ниетсіз бейнеледі. Дегенмен, Сегалл көптеген туындыларында кубистік стиліне адал болды. Мысалы, оның танымал «Банандар плантациясы» суретінде Бразилиядағы банан плантациясы көрсетілген. Сегалл суретте жұмысшының мойнын ортаға қойып, басын төменнен шығарды, бұл тепе-теңдікке қол жеткізуге мүмкіндік берді. Бұл көрерменнің назарын орталыққа аударады. Бұл симметриялық тепе-теңдік Бразилияның ауыл шаруашылығында адамның ролін көрсетеді. 1920 жылдары Бразилиядағы құлдық азайып, негр құлдарын еуропалық жұмысшылармен ауыстырды. Бұл сурет плантацияларды еуропалықтардың басып алуын көрсетеді. Сегалдың туындыларындағы тағы бір маңызды тақырып – адамның азап-тозағы мен эмиграция. Оның танымал «Эмигранттар кемесі» суретінде кеме догында эмигранттармен тығырықтап тұрған көптеген адамдар бейнеленген. Сурет тек қараңғы және қайғылы сезімді ғана емес, кемедегі қиын жағдайды да көрсетеді. Жолаушылардың көңілсіз және сөзсіз жүздері эмигранттардың қатал өмірін көрсетеді.
Though Segall was still a Russian citizen, he moved back to Brazil in 1923. Upon Segall's return to São Paulo he obtained Brazilian citizenship along with his first wife, Margarete. While in Brazil, his paintings were influenced heavily by the Red Light District in Rio de Janeiro. Many Brazilian artists influenced Segall's subject matter and strengthened his Cubist form. He became acclimated within his newfound country and painted themes contributing to Brazil's countryside, mulattoes, favelas, prostitutes and plantations. Due to the harsh and extreme nature of Segall's portrayal of prostitutes and his depiction of human suffering, his artwork became controversial. This particular controversy in his artwork caused he and other well known artists to organize a pro Modernist event known as the Semana de Arte Moderna. The week long event included Segall's work, as well as Anita Malfatti's largely controversial artwork. Not only were paintings included, but performances and other art forms were conducted at the event. Segall's avant garde innovations ranked him highly among other Brazilian outstanding modern artists during that time, like Candido Portinari and Emiliano Di Cavalcanti. Though Segall had intended to reside exclusively in Brazil, he continued to return and forth to Europe for his own personal exhibitions. In 1925, Segall became extremely close to his pupil Jenny Klabin and eventually married her. The organization of SPAM fought for justice yet, disagreements arose between Integralists, known as Brazilian Fascists, that discriminated against foreigners in Brazil, especially Jews. With this large amount of controversy and intolerable strain on SPAM's membership, the group soon fell apart. The image depicts a heavily condensed and large number of people on the dock of a ship. Although this does not coincide with much of Segall's previous work of human suffering, this provides the audience with a deep depiction of (at the time) the contemporary and controversial waves of emigrants and human affliction and persecution. Later in the mid 1940s, Segall published his series of Mangue drawings that revealed poverty, specifically in the Rio de Janeiro slums. Becoming wholeheartedly closer to his Brazilian nationality, Segall portrays these images in a stark manner, yet the underprivileged and oppressed images provides a significant cultural identity for the Rio de Janeiro inhabitants. Segall's initial paintings in Brazil reflect a strong national connection and passion for his newfound homeland. He portrayed the landscapes in São Paulo and Rio de Janeiro and portrayed the different races without tension or malintention. However, Segall remained faithful towards his Cubist nature throughout the majority of his artworks. Specifically, one of his famous artworks, entitled Banana Plantation, shows a Brazilian banana plantation, thick in density. Segall achieved balance in this painting by centering the worker's neck and head protruding from the bottom of the painting. This causes the audience to be fully focused towards the center space. This significant symmetrical balance emphasizes the human element involved in the Brazilian agricultural system. The diminished amount of slavery in Brazil during this time period, the 1920s, abolished Brazilian Negro slaves and replaced them with an overwhelming number of European workers coming to Brazil. This particular image portrays the engulfment of the plantations by the Europeans. Other prominent theme in Segall's work is human suffering and emigration. In another famous artwork of Segall's, entitled Ship of Emigrants, a ship dock is overcrowded and engulfed with emigrant passengers. Not only does the image portray a dark and saddening emotion, but it significantly portrays the troubled figures aboard the ship. The solemn faces and lack of expression on the passengers blatantly shows the harsh reality of emigrants and their depressing lifestyles of forced moves.
Ласар Сегалл мұражайы
Ласар Сегалдың Сан-Паулудағы үйі қазір мұражайға айналды, оның жиһаздары, кітаптары мен өсімдіктері, сондай-ақ оның ең танымал туындыларымен жабдықталған. Бұл сонымен қатар Сан-Паулу қауымдастығының арасында жоғары құрметке ие коммерциялық емес ұйым. Ласар Сегал мұражайы Сан-Паулудағы өнер қауымының жүйелі түрде бақыланатын мәдени шараларға қатысуы үшін орталық болып табылады. Сегалдың үйінде фотосурет, гравировка және кинотану сияқты өнер сабақтары өткізіледі. Мұражайда фотосуретке және көркем өнерге арналған арнайы кітаптардан тұратын, жоғары бағаланған үлкен көркем кітапхана да бар. Ласар Сегал мұражайы Бразилияның мәдени ерекшелігін сақтап, әртүрлі өнер түрлерінің қызықты тәжірибесін зерттеу мақсатымен сақталған. Бразилиядағы өнердің формасы басқа өнер түрлерінен мүлдем өзгеше. Мұражай бүгінгі күні Бразилияның берік ұлттық ерекшелігін сақтау және Ласар Сегалдың Бразилияға арналған, мәдени ықпалға толы өнерін сақтау ниетімен сақталды.
Lasar Segall's home in São Paulo is now a museum, furnished with his furniture, books and plants, as well his most famous works. It is also a non profit organization respected highly among the community of São Paulo. Museu Lasar Segall is also a center for the art community in São Paulo to participate in monitored cultural activities regularly. Art classes such as photography, engraving and the study of film are held in Segall's home. Also incorporated in the Museum is a large, highly acclaimed art library that holds specific books directed towards photography and the arts of spectacle. The Museu Lasar Segall is preserved to explore the stimulating experiences within multiple forms of art while still keeping a Brazilian cultural identity. The form of art conducted in Brazil is of one entirely different than other art forms. The Museum is intact today because of Brazil's concern to maintain their strong nationality and to preserve Lasar Segall's culturally influenced art dedicated for Brazil.