Кіріспе

XIII ғасырда Загве әулетінің патшасы Наакуэто Лааб Загве әулетінің патшасы болды. Таддесе Тамраттың сөзіне қарағанда, ол Кедус Харбедің ұлы. Ричард Панкхерст оған Лалибела қаласынан жарты күн сапар қашықтықтағы үңгірдегі шіркеуді салғанын айтады. Педро Паэз бен Мануэль де Алмейда Аксумда көрген қолжазбада Наакуэто Лааб 40 жыл патшалық құрғандығы жазылған, бұл сан күмәнді көрінеді.

Билік

Наакуэто Лаабтың ғадласы немесе агиографиясы 17 ғасырда жазылған қолжазбада сақталған. Хантингфордтың сөзіне қарағанда, онда Загве билігінің Годжамға дейін жеткені жазылған, сондай-ақ патшаның екі шіркеу салдырғаны айтылады: біреуі Севаада, ол «жұлдыздықтар арасында Вагра Сехин ('иі сулы тау') деп аталады, ал жердегілер арасында Ашетан немесе Ашетен» деп еске алынады. Хантингфорд бұл шіркеуді Лалибеладан бірнеше шақырым шығысқа қарай орналасқан, Ашетан Мәриям деп аталатын монолиттік құрылыммен байланыстырады; екіншісі Кокхена жерінде салынды, оған Истифаносқа арналған, бұрынғы киелі орыннан табут әкелінді. Дәстүр бойынша, патшайым Маскал Кибра күйеуі Лалибеланы Наакуэто Лаабтың пайдасына тақтан бас тартуға көндірген, бірақ 18 айдан кейін жас патшаның әскері патша дастарқаны үшін кедей шаруаның жалғыз сиырын тартып алғанда, ол Лалибеланы таққа қайта оралуға итермеледі. Таддес Тамрат Лалибеланың билігінің соңы осылай бейбіт аяқталмағанын жобалайды. Оның пікірінше, бұл әңгіме Наакуэто Лаабтың «елдегі наразылардың бірігу ортасы болғаны сөзсіз, және қатаң бақылауда болғанымен, Етбарак әкесінің тағын қайтарып алғанға дейін қысқа мерзімге тақты басып алған».