Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралиялық суретші (1890–1923)
Australian artist (1890–1923)
Теодор Пенли Бойд (15 тамыз 1890 – 27 қараша 1923) – австралиялық суретші. Пенли Бойд Бойд өнерлі әулетінің мүшесі болды: оның ата-анасы Артур Меррик Бойд (1862–1940) және Эмма Минни Бойд (қыз есімі Бекет) сол кездегі белгілі суретшілер еді, ал оның бауырлары керамист Меррик Бойд (1888–1959) және романист Мартин Бойд (1893–1972) болды. Оның ұлы Робин Бойд (1919–1971) әйгілі және ықпалды сәулетші, педагог және қоғамдық пікір білдіруші болды, ал оның немерелері Артур Бойд, Гай Бойд және Дэвид Бойд көрнекті суретшілерге айналды. Пенли Бойд ең алдымен жарықтың құбылмалы әсерлерін шеберлікпен бейнелейтін пейзаж суретшісі ретінде танымал. Оған үлкен әсер еткен суретші Э. Филипс Фокс, 1912–1913 жылдары Парижде көрші болғанда, оған ашық ауада салу (пленэр) техникасын үйретті. Оның қазасынан кейін некрологтары оны Артур Стритонмен салыстырып, оны өзінің буынындағы ең перспективті суретшілердің бірі деп бағалады.
Theodore Penleigh Boyd (15 August 1890 – 27 November 1923) was an Australian artist. Penleigh Boyd was a member of the Boyd artistic dynasty: his parents Arthur Merric Boyd (1862–1940) and Emma Minnie Boyd (née à Beckett) were well known artists of the day, and his brothers included the ceramicist Merric Boyd (1888–1959) and the novelist Martin Boyd (1893–1972). His son Robin Boyd (1919–1971) became a famous and influential architect, educator and social commentator, and his nephews Arthur Boyd, Guy Boyd and David Boyd became prominent artists. Penleigh Boyd is best known as a landscapist with an accomplished handling of evanescent effects of light. A notable influence was artist E. Phillips Fox, who introduced him to plein air techniques when they were neighbours in Paris in 1912–3. At his death his obituarists compared him to Arthur Streeton and rated him as one of the most promising painters of his generation.
Өмірбаян
Англияның Уилтшир графтығындағы Вестбери қаласындағы Пенли Хауста туған Бойд өнер білімін ата-анасынан және Ұлттық галерея өнер мектебінен алды. 18 жасында Виктория суретшілер қоғамында алғашқы көрмесін өткізді, ал 21 жасында Лондондағы Корольдік академиясында көрмеге қатысты. Австралияның жаңа астанасы Канберраның суреті үшін өткен сайыста екінші орынды жеңіп алды. 1914 жылы «Ландшафт» туындысымен Уинн жүлдесін иеленді. Оның Квинслендте туған әйелі Эдит Сьюзан Джерард Андерсон де шебер суретші болған және мәдениетті отбасынан шыққан. Оның әкесі Квинсленд мемлекеттік білім беру департаментінің директоры, ағасы Артур – белгілі дәрігер, ал үлкен әпкесі Мод – Сидней университетін бітірген алғашқы әйелдердің бірі (демек, Квинслендтегі алғашқы жоғары білім алған әйел). Пенли Бойд 1911 жылы Еуропаға сапар жасады. 1912 жылы Парижде Э. Филлипс Фокстың жұмыстарының моделі болған Эдитпен танысты, сол жылы 15 қазанда үйленді; куәгер ретінде Э. Филлипс Фокс қатысты, ал Руперт Банни мен Бесси Гибсон тойға шақырылған қонақтардың арасында болды. 1913 жылы жұбайлар Австралияға оралып, Мельбурнда қоныстанды. Олардың тұңғыш баласы Памела 1913 жылдың көктемінде дүниеге келді, бірақ екі аптадан кейін қайтыс болды. 1914 жылы суретшілік мансабы дамыған кезде Пенли Уоррандайтта жер сатып алып, «Робинс» деген отбасылық үй мен студия салды. Бойдтардың екінші баласы Джон Бекет Бойд (барлығы Пэт деп біледі) 1915 жылы дүниеге келді. Содан кейін Пенли АИФ қатарына қосылды. Ағалары Мартин мен Меррик сияқты ол Бірінші дүниежүзілік соғыста Францияда қызмет етті, бірақ 1917 жылы Ипрде газға түсіп, денсаулығына зиян келді, содан кейін Англияға қайтарылып, 1918 жылдың наурыз айында Австралияға оралды. Бойдтардың екінші ұлы Робин 1919 жылдың қаңтар айында дүниеге келді. Пенли өмірінің соңына дейін сурет салуын жалғастырды, бірақ соғыстағы қызметі оның психикасына да әсер етті. 1922 жылы ол «Робинс» үйін сатып, отбасын Сиднейге көшірді; жақын арада Сидней Уре Смит оны қазіргі еуропалық өнердің ірі көрмесін ұйымдастыруға шақырды. Пенли сол жылдың соңында отбасын Англияға суреттер таңдау үшін алып кетті, бірақ 1923 жылдың маусым айында оларсыз Австралияға оралып, шілде-тамыз айларында Сидней мен Мельбурнда көрме ұйымдастырды. Көрмеге қатысқаннан кейін Пенли өзінің соңғы жұмыстарына көңілі толып, нашар суреттерін жойып, жақсыларын 2500 фунт стерлингке сатты. Әйелі болмаған кезде ол «The Age» газеті редакторының қызы Мина Шулермен жақын қарым-қатынаста болды, бірақ Эдит пен балалар оралғанға дейін «Робинс» үйін қайта сатып алып, жаңа Хадсон көлігін алды. Олар 24 қарашада Порт-Мельбурнда келген отбасымен кездесті, бірақ Эдитпен бірден дауласып қалды. 28 қарашада белгісіз себептермен Хадсон көлігімен Сиднейге баруға бет алды. Ол тәжірибелі жүргізуші болғанымен, Уаррагул маңындағы қисыққа келгенде басқаруды жоғалтып, көлік аударылып кетті. Жолаушысы аман қалды, бірақ Пенли ауыр жарақат алып, оқиға орнында көз жұмды. Әйеліне орай, оның мүлігінен түскен ақша (соның ішінде «Робинс» үйін сатудан түскен сома, жөнделген көлік және шамамен 40 картина), әкесінен алған мұрасы және Пенли әкесінен алған жылдық жәрдемақысы олардың ұлдары Пэт пен Робинге жұмыс істемей-ақ көмектесуге мүмкіндік берді, тіпті Ұлы депрессияның ең ауыр жылдарында да.
Born at Penleigh House, Westbury, Wiltshire in England, Boyd received his artistic training from his parents and at the National Gallery Art School. He had his first exhibition at the Victorian Artists' Society at 18, and exhibited at the Royal Academy in London at 21. He won second prize in the Australian Federal Government's competition for a painting of the site of the new national capital, Canberra. He won the Wynne Prize in 1914 with Landscape. His Queensland born wife, Edith Susan Gerard Anderson, was herself a skilled painter and also came from a cultivated family. Her father had been Director of the Queensland Department of Public Instruction, her brother Arthur was a prominent doctor, and her eldest sister Maud was of one of the first women to graduate with a B. A. degree from the University of Sydney (and is possibly Queensland's first female university graduate). Penleigh Boyd travelled to Europe in 1911. He met Edith, a model in some work of E. Phillips Fox, in Paris in 1912 and they married there on 15 October that year; E. Phillips Fox was a witness, and Rupert Bunny and Bessie Gibson were among the guests at the reception. The couple returned to Australia in 1913 and settled in Melbourne; their first child, Pamela, was born in the spring of 1913, but she died two weeks later. In 1914, with his painting career flourishing, Penleigh purchased a block of land at Warrandyte and built a family home and studio, "The Robins". The Boyds' second child John á Beckett Boyd (known to all as Pat) was born in 1915. Soon after, Penleigh enlisted in the AIF. Like his brothers Martin and Merric, he served in France during World War I but he was gassed at Ypres in 1917 (which left him with lasting physical problems) and he was invalided back to England and repatriated to Australia in March 1918. The Boyds' second son Robin was born in January 1919. Penleigh continued to paint prolifically for the rest of his life, although his war service also left permanent psychological scars. In 1922 he took the remarkable step of selling "The Robins" and moving the family to Sydney; soon after was enlisted by Sydney Ure Smith as one of the organisers of a major exhibition of contemporary European art. Penleigh took his family with him to England late in the year to pick paintings but returned to Australia without them in June 1923 to set up the exhibition, which was staged in Sydney and Melbourne in July–August. Possibly as a result of his involvement in the exhibition, Penleigh grew disillusioned with his recent work, and he destroyed many of his lesser paintings and sold some of his better ones, realising £2500. During his wife's absence he carried on an open affair with Minna Schuler, daughter of the editor of The Age but shortly before Edith and the children returned he bought back "The Robins" as well as purchasing a new Hudson car. He met his family at Port Melbourne when they returned on 24 November, but he and Edith quarrelled almost immediately. On 28 November, for reasons unknown, he took the Hudson to drive to Sydney. Although he was a skilled driver, he lost control on a sharp bend near Warragul and the car overturned. His passenger survived, but Penleigh suffered terrible injuries and died at the scene within minutes. Fortunately for his wife, the combination of the money from his estate (including the proceeds of the sale of "The Robins", the repaired car and about 40 paintings) plus a small inheritance from her father and an annual allowance from Penleigh's father enabled her to support their sons Pat and Robin without needing to work, even during the depths of the Great Depression.