Ливерпульдік журналист және «Mersey Beat» газетінің авторы Уильям Гарри
Bill Harry
Уильям Гарри (1938 ж.т.) – «Mersey Beat» газетінің авторы, ол 1960-шы жылдардағы Ливерпуль музыка көрінісін жариялады. Битлзбен байланысы бар журналист.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық журналист (туған 1938)
British journalist (born 1938)
Уильям Гарри (туған 17 қыркүйек 1938) – 1960-жылдардың басында Ливерпуль музыкалық өміріне арналған «Мерси Бит» газетін құрған адам. Гарри Ливерпульдің Жастар өнер мектебінде оқыған кезінде «Biped» және «Premier» сияқты әртүрлі журналдар мен газеттерді шығарған. Кейін ол Ливерпуль өнер колледжіне түсті, онда Джон Леннон мен Стюарт Сатклифф оқыды, олар кейіннен «The Beatles» тобымен бірге өнер көрсетті. 1958 жылы «Jazz» журналын жариялады және Ливерпуль университетінің «Pantosphinx» қайырымдылық журналында редактордың көмекшісі болып жұмыс істеді. Гарри болашақ әйелі Вирджиния Соуримен «The Beatles» тобының алғашқы менеджері Аллан Уильямс басқарған «Jacaranda» клубында танысты, ол кейіннен оған музыкалық газет құруға көмектесуге келісті. 50 фунт стерлинг қарыз алғаннан кейін Гарри 1961 жылдың 6 шілдесінде «Мерси Бит» газетінің бірінші нөмірін шығарды, ал алғашқы 5000 данасы тез арада сатылып кетті. Газет екі апта сайын шығып, Ливерпуль, Уиррал, Биркенхед, Нью-Брайтон, Кросби және Саутпорт, сондай-ақ Уоррингтон, Виднес және Ранкорн қалаларындағы музыкалық өмірді қамтыды. Ол газетті Ливерпульдегі Реншоу көшесінің 81а үйіндегі шарап дүкенінің үстіндегі шағын кеңседе редакциялады. Гарри болашақ «The Beatles» тобының менеджері Брайан Эпштейнге 1961 жылдың 9 қарашасында Cavern клубында түскі концертке қатысуын ұйымдастырды. Содан кейін Эпштейн Гарриден «Music Echo» атты ұлттық музыкалық газет құруды сұрады. Эпштейнмен редакциялық бақылау мәселелеріне байланысты келіспеушіліктер туғаннан кейін ол PR агенті болуға шешім қабылдады және Pink Floyd, Jethro Tull, Procol Harum, David Bowie, Led Zeppelin және Beach Boys сияқты артистермен жұмыс істеді.
William Harry (born 17 September 1938) is the creator of Mersey Beat, a newspaper of the early 1960s which focused on the Liverpool music scene. Harry had previously started various magazines and newspapers, such as Biped and Premier, while at Liverpool's Junior School of Art. He later attended the Liverpool College of Art, where his fellow students included John Lennon and Stuart Sutcliffe, who both later performed with the Beatles. He published a magazine, Jazz, in 1958, and worked as an assistant editor on the University of Liverpool's charity magazine, Pantosphinx. Harry met his wife to be, Virginia Sowry, at the Jacaranda club—managed by Allan Williams, the first manager of the Beatles—and she later agreed to help him start a music newspaper. After borrowing £50, Harry released the first issue of Mersey Beat on 6 July 1961, with the first 5,000 copies selling out within a short time. The newspaper was published every two weeks, covering the music scenes in Liverpool, Wirral, Birkenhead, New Brighton, Crosby and Southport, as well as Warrington, Widnes and Runcorn. He edited the paper in a small attic office above a wine merchant's shop at 81a Renshaw Street, Liverpool. Harry arranged for the future Beatles' manager, Brian Epstein, to see them perform a lunchtime concert at the Cavern Club on 9 November 1961. Epstein subsequently asked Harry to create a national music paper, the Music Echo. After disagreements with Epstein about editorial control, he decided to become a public relations agent, and went on to work for artists such as Pink Floyd, Jethro Tull, Procol Harum, David Bowie, Led Zeppelin and the Beach Boys.
Алғашқы жылдар
Гарри 1938 жылдың 17 қыркүйегінде Ланкаширдің Ливерпуль қаласындағы Смитдаун жолындағы ауруханада (қазір бұзылған) дүниеге келді. Ол Ливерпульдің кедей отбасынан шыққан және Ливерпульдің кемежайларының жанындағы қиын ауданда өсті. Оның әкесі (Джон Джелико Гарри) соғыс кезінде SS Kyleglen британдық сауда кемесінде қаза тапты, ол Атлант мұхитының ортасында неміс U қайығымен торпедаланды. Кеменің ешбір экипажы аман қалмады, ал Гарридің әкесі 1940 жылдың 14 желтоқсанында 25 жасында қайтыс болды. Гарри католик Сент-Винсент институтына оқуға түсті, бірақ дін қызметкерлерінің үнемі дене жазасын қолдануына көндікті. Кішкентай болғандықтан, Гарри сыныптастарынан ұрып-сапалап, бірде ішекшесін тепкілеп, "өлгендей қалдырып кетті". Анасы оны басқа жерге ауыстырудан басқа амал жоқ еді. Гарри ғылыми фантастикаға қызығушылық танытып, шам жарығында комикстер оқыды (үйдің ішінде электр жоқ еді), соңында Ливерпуль ғылыми фантастика қоғамына қосылды. 13 жасында ол өзінің ғылыми-фантастикалық фанзин журналын шығарды, "Бипед" деп атады.
Harry was born in Smithdown Road Hospital (now demolished), in Liverpool, Lancashire, on 17 September 1938. He came from a poor Liverpudlian background and was brought up in a rough neighbourhood near Liverpool's dockyards. His father (John Jelicoe Harry), was killed during the war on the SS Kyleglen British Steam Merchant ship, which was torpedoed in the middle of the Atlantic Ocean by a German U boat. None of the crew survived, and Harry's father died on 14 December 1940, aged 25. Harry attended the Catholic St. Vincent's Institute, but had to get used to the priests dispensing corporal punishment on a regular basis. Because of his small stature, Harry was beaten by his classmates, being once kicked in the appendix and "left for dead". His mother had no option but to transfer him elsewhere. Harry became interested in science fiction and read comics by candlelight (as the house had no electricity), eventually joining the Liverpool Science Fiction Society. At the age of 13, he produced his own science fiction fanzine, Biped,
Ливерпуль өнер колледжі
16 жасында Гарри 68-ші Хоуп-стриттегі Ливерпульдің өнер колледжіне қабылданды. Типография және беттік композицияны оқығаннан кейін ол колледждің дубликация машинасынан алып, 1958 жылы «Джаз» атты газет шығарды, онда Ливерпуль джаз клубындағы, Temple джаз клубындағы және Cavern клубындағы концерттер туралы жарияланды. Сонымен қатар, ол Ливерпуль университетінің қайырымдылық журналы «Pantosphinx»-те және Фрэнк Хессидің музыкалық аспаптар дүкенінің «Frank Comments» атты музыкалық бюллетенінде редактордың көмекшісі болып жұмыс істеді. Атауды дүкен иесі Франк Гессельберг өзінің әзілдеген пікірлеріне орай ұсынған, бірақ бірнеше санынан кейін бас тартты. Гарри Ливерпуль өнер колледжінде дизайн бойынша ұлттық диплом алып, жаңа графикалық дизайн курсының алғашқы студенті болды, соңында аға қалалық өнер стипендиясын жеңіп алды. Гарри өнер колледжінің студенттерінің ойлары мен іс-әрекеттерінде богемиялық болуы керек екенін, ал «дилетанттар мен жаңадан бастаушылар» сияқты болмауы керек екенін айтты, оларды дуффель пальто мен жағасы жоғары киімдері үшін жақтырмады. Колледждің суретшілері мен оқытушыларының бірі Артур Баллард кейін Гарри мен Сатклифф екеуінің де колледжде Ленноннан басым болғанын, олардың екеуінің де «өте білімді және ақпаратқа құштар» болғанын түсіндірді. Гарри студенттер кино клубын ұйымдастырды, онда Жан Кокто мен Сальвадор Далидің «Орфейін» және Луис Бунюэльдің «Алтын ғасыр» фильмін көрсетті. Леннонмен кездесу Гарри үшін күтпеген жағдай болды, өйткені Леннон көбінесе Тедди-бой стилінде киініп, колледжде бұзылушылық тудырды. Леннонға деген күмәніне қарамастан, Гарри оны Гарридің портретын салған кішкентай, жұмсақ сөйлейтін және ұялшақ студент Сатклиффпен таныстырды. Үшеуі жиі бірге уақыт өткізді Райс-стриттегі Cracke пабінде немесе Jacaranda клубының жоғарғы қабатында (кейіннен Beatles-ты басқарған Уильямс басқарған). Гарри, Леннон, Сатклифф және Род Мюррей 1960 жылдың маусымында Ливерпуль университетінде ақын Ройстон Эллисті көрді. Эллистің өнерінен көңілі қалған Гарри жиналған төрт досқа «Диссиденттер» деп атауды және Ливерпульді әйгілі етуді ұсынды: Сатклифф пен Мюррейдің суреттерімен, Гарридің жазуымен және Леннонның музыкасымен.
At the age of 16, Harry obtained a place at Liverpool's College of Art at 68 Hope Street. After studying typography and page layouts, he borrowed the college's duplicating machine and published a newspaper called Jazz in 1958, which reported concerts at the Liverpool Jazz Society club, the Temple Jazz Club and the Cavern Club. He also worked as assistant editor on University of Liverpool's charity magazine, Pantosphinx, and on a music newsletter for Frank Hessy's musical instruments store called Frank Comments. The title was suggested by the owner, Frank Hesselberg, as a play on his own comments, but was abandoned after a few issues. Harry received a National Diploma in design while at the Liverpool Art College and became the first student in the new Graphic Design course, eventually winning a Senior City Art Scholarship. Harry maintained that students at art college should be bohemian in their thoughts and actions and not like the "dilettantes and dabblers", whom Harry disapproved of for wearing duffle coats and turtle neck sweaters. One of the college's artists and teachers, Arthur Ballard, later stated that Harry and Sutcliffe both overshadowed Lennon at college, explaining that they were both "extremely well educated, and very eager for information". Harry organised a students' film society, where he showed Orphee, by Jean Cocteau and Salvador Dalí, and Luis Buñuel's, L'Age d'Or. Meeting Lennon had been a shock for Harry, as Lennon often dressed like a Teddy boy, and was a disruptive influence at the college. Despite his misgivings about Lennon, Harry introduced him to Sutcliffe, who was a small, softly spoken and shy student, who had painted a portrait of Harry. The three often spent time together at the Cracke pub in Rice Street, or on the top floor of the Jacaranda club (run by Williams, who later managed the Beatles). Harry, Lennon, Sutcliffe and Rod Murray saw the poet Royston Ellis at Liverpool University in June 1960. Having been disappointed with Ellis' performance, Harry proposed the idea that they should call the assembled quartet of friends the Dissenters, and make Liverpool famous: Sutcliffe and Murray with their paintings, Harry's writing and Lennon's music.
Музыка және журналистика
Бір сыныптасы Джон Эшкрофт Гарриді рок-н-ролл музыкасымен таныстырды, сондай-ақ Рори Сторм және Ураган тобы мен Касс және Кассановалар тобының мүшелерін таныстырды. Гарри өзімен бірге дәптерлер алып жүріп, жергілікті топтар туралы ақпарат жинады, бірде Daily Mail газетіне былай деп жазды: "Ливерпуль ғасыр басындағы Нью-Орлеанға ұқсайды, бірақ джаздың орнына рок-н-роллмен". Ол сондай-ақ Ливерпуль Эхосына Ливерпульдің жаңадан өркендеп келе жатқан музыкалық өмірі туралы жазды, бірақ екі газет те жасөспірімдердің арасында танымал болған музыка туралы хабарларға қызығушылық танытпады. Гарри сонымен қатар Виднес апталық жаңалықтарынан, Pantosphinx журналынан және жергілікті кинотеатрлардан материалдар алды, бірақ газеттің алғашқы бетіне қайырымдылық жарнамаларын тегін басып, қайырымдылық қорларға көмектесті. Кешке Вирджинияны Боуринг паркіне қайтарғаннан кейін, Гарри көбінесе кеңсеге оралып, түн бойы жұмыс істеді, тек таңғы сағат төртте Пир-Хедке барып, бір кесе шай мен ыстық пирог сатып алу үшін тоқтады. Вирджинияның ата-анасы осы кезеңде газетке көмектесті, жарнамаларға ақы төледі және Гарри мен оның болашақ әйелінің алғашқы суретін түсірді. Газет таралымы артып, кеңсесі төменгі қабаттағы екі бөлмелі кең кеңсеге көшірілді. Каверн клубтың күзетшісі, Пэт (Пэдди) Делани, газетті жеткізуге жұмысқа алынды, сондай-ақ хатшы Пэт Финн және жарнамалық орынды насихаттау үшін Реймонд Кейн де жұмысқа алынды.
A fellow student, John Ashcroft, introduced Harry to rock 'n' roll records, and the members of Rory Storm & the Hurricanes and Cass & the Cassanovas. Harry carried notebooks with him, collecting information about the local groups, once writing to the Daily Mail: "Liverpool is like New Orleans at the turn of the century, but with rock 'n' roll instead of jazz". He also wrote to the Liverpool Echo about the emerging Liverpool music scene, but neither paper was interested in stories about music that was popular with teenagers. Harry also borrowed blocks from the Widnes Weekly News, Pantosphinx and local cinemas, but contributed to charities by printing free charity advertisements at the side of the front cover page. After taking Virginia home to Bowring Park in the evening, Harry would often return to the office and work throughout the night, pausing only to go to the Pier Head to buy a cup of tea and a hot pie at four in the morning. Virginia's parents helped the paper during this time, as they paid for classified ads, and arranged for Harry and his future wife's first photographs together. With circulation rising, the paper's offices were moved downstairs to a larger two roomed office. The Cavern Club's doorman, Pat (Paddy) Delaney, was employed to deliver copies, a secretary, Pat Finn, was hired, as well as Raymond Caine to promote advertising space,
Кейін Гарри былай деді: "Газеттер, теледидар, театрлар мен радионың бәрін басқа буынның адамдары басқарды, олар жастардың не қалайтынын білмеді. Олар ондаған жылдар бойы оларды манипуляциялап, бақылап келді. Кенеттен жастыққа деген сезім пайда болды, жастар өз стильдерін және өз музыкасын қалады, сонымен бірге олар ақша табуды бастады, бұл оларға жұмсауға мүмкіндік берді. Mersey Beat – олардың дауысы болды, бұл олардың топтары туралы фотосуреттер мен ақпаратқа толы газет болды, сондықтан ол бүкіл Ұлыбританиядағы жастарға тартымды болды, өйткені оның таралымы басқа аймақтарға да тарады".
Harry later said: "The newspapers, television, theatres and radio were all run by people of a different generation who had no idea of what youngsters wanted. For decades they had manipulated and controlled them. Suddenly, there was an awareness of being young, and young people wanted their own styles and their own music, just at the time they were beginning to earn money, which gave them the spending power. Mersey Beat was their voice, it was a paper for them, crammed with photos and information about their own groups, which is why it also began to appeal to youngsters throughout Britain as its coverage extended to other areas."
Ливерпуль топтары
1958-1964 жылдар аралығында Мерсисайд аймағында 500-ге жуық түрлі топтар құрылып, тарап жатты, орташа есеппен 350-ге жуық топ тұрақты түрде концерттер өткізді. 1961 жылы Гарри мен Cavern Club ди-джейі Боб Вулер жеке естіген топтардың тізімін жасады, онда 300-ге жуық атау болды. 1962 жылы Mersey Beat ең танымал Мерсисайд тобын анықтау үшін дауыс беру жүргізді. Дауыстар саналғанда, Рори Сторм & the Hurricanes бірінші орында болды, бірақ пошта арқылы келген дауыстарды қайта қарағаннан кейін Гарри қырық дауыстың бәрінің жасыл сиямен, бір түрімен жазылғанын және Ливерпульдің бір аймағынан келгенін байқады, сондықтан күмәнді дауыстар жарамсыз деп жарияланды. Бұл Стормның өзі жасағаны күдік тудырды, бірақ Гарри Beatles және басқа топтардың да осылай істегенін білмеді. 1962 жылдың 4 қаңтарында нәтижелер жарияланды, Beatles бірінші орынды иеленді. Нәтижелер 1962 жылдың 4 қаңтарында Mersey Beat журналының 13-ші санында жарияланды, ал бетінде «Beatles дауыс беруде жеңіске жетті!» деген сөздер жазылған. Дауыс берудің танымалдылығы соншалық болды, Rushworth музыка дүкенінің менеджері Боб Хоббс Леннон мен Джордж Харрисонға жаңа гитаралар сыйлады. Сол кезде Ливерпульдегі көптеген топтар Гарриге газетін Mersey Beatles деп атау керектігін айтты, өйткені ол оларды жиі жариялайтын. Гарри жергілікті әнші Присцилла Уайттан «Swinging Cilla» атты мақала жазғаннан кейін, «Cilla Black – Ливерпуль қызы, ол атаққа қадам басып жатыр» деп жазғаннан кейін сән туралы бағана жазуын сұрады. Гарридің қателігі оның тегін (ол түс екенін білген) есіне алмауынан болды, бірақ Уайт оны сахналық есімі ретінде сақтап қалды. Екі жылдан кейін Гарри оны Blue Angel клубында Эпштейн үшін ән айтуға шақырды, нәтижесінде менеджменттік келісімшартқа қол қойылды. 1962 жылдың соңында Гарри «Солтүстікке қараңыз» атты мақала жазды, онда Лондоннан A&R мамандарын Ливерпульге шақырып, музыкалық өмірде не болып жатқанын көруге шақырды, бірақ бірде-бір жазба компания Ливерпульге A&R өкілін жіберген жоқ. Журналист Нэнси Испания News of the World газетінде «Билл мен Вирджиния Гарри – Mersey Beat мырзасы мен ханымы» деген мақала жазды, ал Боб Дилан Ливерпульге Odeon-ға келген кезде, ол Гарриден қала бойынша экскурсия жасауын сұрады. Леннон Гарридің «Күмәнді тегі» мақаласын өңдемей жариялағаны үшін өте риза болды және кейін Гарриге суреттер, өлеңдер мен әңгімелерден үлкен жинақ (шамамен 250) сыйлады, Гарриге қалағанын жариялауға еріктігін айтты («Beatcomber» псевдонимімен, ол Daily Express бағанынан, Beachcomber-ден алынған). Гарри Эпштейнге өзінің North End Music Stores (NEMS) дүкенінде алғашқы Mersey Beat газетінің 12 данасын сатуға көндірді, олар бір күнде сатылып кетті, нәтижесінде Эпштейнге қосымша даналар тапсыруға тура келді. Екінші санының 144 данасын тапсырып, сатқаннан кейін Эпштейн Гарриді кеңсесіне шарап ішуге шақырды, ол (Эпштейн) жазбалар туралы пікір жазу керек деген идеяны ұсынды. Эпштейн Гарриден өзі мен Тейлордың Beatles концерттерін кезекте тұрмай көруін сұрады. Гарри клуб иесі Рей Макфоллға телефон соғып, ол сол күні есіктің алдында тұратын қақпашы Деланиге Эпштейнге рұқсат беруін айтты. Эпштейн мен Тейлор жанкүйерлердің қатарын айналып өтіп, клубтың үнді жүйесі арқылы Вуллердің жариялаған сәлемін естіді: «Біздің бүгін аудиторияда өте танымал адам бар, NEMS иесі, Брайан Эпштейн мырза».
Between 1958 and 1964, the Merseyside area had about 500 different groups, which were constantly forming and breaking up, with an average of about 350 groups playing concerts on a regular basis. In 1961, Harry and the Cavern Club's DJ, Bob Wooler, compiled a list of groups that they had personally heard of, which had almost 300 names. In 1962, Mersey Beat held a poll to find out who was the most popular Merseyside group. When the votes were counted, Rory Storm & the Hurricanes were in first place, but after looking through the postal votes again, Harry noticed that forty votes were all written in green ink, in the same handwriting, and from the same area of Liverpool, so the dubious votes were declared void. This was suspected to have been Storm himself, but Harry had no idea that the Beatles and other groups had done exactly the same thing. The results were announced on 4 January 1962, with the Beatles in first place. The results were printed in issue 13 of Mersey Beat on 4 January 1962, with the now famous front page announcing, "Beatles Top Poll!" Such was the popularity of the poll, Rushworth's music store manager, Bob Hobbs, presented Lennon and George Harrison with new guitars. At the time, many groups in Liverpool complained to Harry that his newspaper should be called Mersey Beatles, as he featured them so often. Harry asked a local singer, Priscilla White, to contribute a fashion column after writing an article called "Swinging Cilla", in which he wrote, "Cilla Black is a Liverpool girl who is starting out on the road to fame." Harry's mistake came about because he could not remember her surname (which he knew was a colour), but White decided to keep it as a stage name. Two years later Harry arranged for her to sing for Epstein at the Blue Angel club, leading to a management contract. In late 1962, Harry wrote an article called "Take a look up North", asking for A&R men from London to travel up to Liverpool and see what was really happening with the music scene, but not one record company sent an A&R representative to Liverpool. Journalist Nancy Spain once wrote an article for the News of the World newspaper, stating that "Bill and Virginia Harry were Mr. & Mrs. Mersey Beat", and when Bob Dylan visited Liverpool to appear at the Odeon, he specifically asked for Harry to act as his guide to the city. Lennon was very grateful that Harry printed his 'Dubious Origins' piece without editing it and later gave Harry a large collection of drawings, poems and stories (approximately 250), telling Harry he was free to publish whatever he liked (under the pseudonym of "Beatcomber", which was appropriated from a Daily Express column, Beachcomber). Harry convinced Epstein to sell 12 copies of the first Mersey Beat newspaper at his North End Music Stores (NEMS), which sold out in one day, resulting in Epstein having to order more copies. After ordering and selling 144 copies of the second issue, Epstein invited Harry to his office for a glass of sherry, proposing the idea that he (Epstein), should write a record review column. Epstein asked Harry to arrange for him and Taylor to watch the Beatles perform without queuing at the door. Harry phoned the owner, Ray McFall, who said he would inform the doorman on the day, Delaney, to let Epstein in. Epstein and Taylor bypassed the line of fans at the door and heard a welcome message announced over the club's public address system by Wooler: "We have someone rather famous in the audience today, Mr. Brian Epstein, the owner of NEMS "
Леннон бірде Гарриге Гамбургте түсірілген фотосуреттер жинағын берді, онда Леннон Рипербанда газет оқып, тек іш киімімен тұрған, сахнада унитаздың қақпағын мойнына таңған және Маккартнидің унитазда отырған суреттері болды. Эпштейн Beatles-тың менеджері болғаннан кейін, Леннон Гарридің кеңсесіне жүгіріп кіріп, оларды қайтарып беруді сұрады: «Брайан [Эпштейн] менің оларды қайтарып алуым керек деп талап етеді – суреттерді, бар нәрсеңді. Мен оны қазір өзіммен бірге алып кетуім керек». Эпштейн EMI компаниясымен келісімшарт жасасқаннан кейін, Гарриге Лондоннан Mersey Beat кеңсесіне жаңалықты хабарлау үшін телеграмма жіберді.
Lennon had once given Harry a collection of photos taken in Hamburg, showing Lennon standing on the Reeperbahn reading a newspaper and wearing nothing but his underpants, performing on stage with a toilet seat around his neck, and one of McCartney sitting on a toilet. After Epstein became the Beatles' manager, Lennon rushed into Harry's office and asked for them back, saying, "Brian [Epstein] insists I've got to get them back—the pictures, everything you've got. I must take it all with me now." When Epstein finally secured a recording contract with EMI, he sent Harry a telegram from London to the Mersey Beat office to announce the news.