Жаңа Йорк штатының солтүстік жолдары тарихы

Кіріспе

Нью-Йорк штатындағы тас жол. Солтүстік штаты және Лонг-Айленд тас жолы екі бағытта да бір-біріне параллель жүреді, Серингтаунның солтүстігінен өтеді. Тас жолдың 36-шы шығыс қиылысынан шығысқа қарай, Солтүстік штаты Альбертсон арқылы қысқа ғана қашықтыққа шығысқа бұрылып, 28-ші шығысқа қосылады, ол Уиллис даңғылына жалғасады. Алты жолақты тас жол шығысқа қарай Альбертсон арқылы өтеді, теміржол өткелінің астынан өтіп, 29-шы шығысқа қосылады, ол Рослин жолымен байланысады. Солтүстік штаты содан кейін үлкен бейсбол алаңдарынан өтіп, Ескі Вестбериге кіреді. Енді Глен Ков жолымен қатар жүре отырып, Солтүстік штаты оңтүстікке қарай 30-шы шығысқа, I. U. Willets Road-қа жетеді. Оңтүстікке қарай шамалы қашықтықта, тас жол Уитли Хиллз гольф клубына және Карл Плейске кіреді. Олар жобаға қарсы болғанымен, Уитли Хиллз құрған комитет, жергілікті жер иелері жалпыхалықтың мүддесі үшін бұл мәселені елемеуі керек екенін мойындады. 8 мамырда LISPC Лонг-Айленд арқылы өтетін тас жолдар жүйесін, соның ішінде Нассау бульварымен байланысатын Солтүстік штаты тас жолын және Валли-Стримдегі Централь-авенюден басталатын жаңа тас жол – Оңтүстік штаты тас жолын жариялады. Екі жолдың да ені 49 метр (160 фут) болуы керек еді. Жүйені кеңейту туралы шешімді губернатор Альфред Э. Смит қабылдады; Куинстен шығатын жолдар Нью-Йорк қаласынан келетін көлік ағынына төтеп бере алмайды. Жолға қажетті жерді Нассау округінің билігі сатып алуы керек еді, ал штат Уитли-Хиллзді айналып өтетін «Орталық тас жол» ұсынысын мақұлдамады. Орталық бағыт әлдеқайда қымбатқа түсер еді және округ бойынша бірнеше ірі елді мекендерден өтер еді. Жаңа тас жолды жобалау кезінде жол қиылыстарын жою мүмкін болмады және, жалпы алғанда, ұсынылған бағыт жүзеге асырылмайтын сияқты көрінді. Басымдық берілген бағыт бұрынғы Лонг-Айленд моторлы тас жолымен параллель жүретін Батыс Нассау округі арқылы, шығыс Уиллстонға жақын оңтүстікке бұрылар еді. Тас жол Саффолк округіне жақындағанда Мотор тас жолымен қайтадан параллель жүреді. Алайда, Уитли-Хиллз мәселесі 1925 жылдың мамырына дейін жалғасты, және аймақтық жоспарлау қауымдастығы дау-дамажылға араласты. New York Times газетінде жарияланған редакциялық мақалада, Солтүстік штаты тас жолының айналма жолы Орталық тас жолына қарағанда көлік ағынын басқаруда тиімдірек болады деп айтылды. Эрл сондай-ақ, жаңа тас жол Уитли-Хиллз аймағындағы жылжымайтын мүліктің құнын төмендетуі мүмкін екенін мәлімдеді, бірақ Смиттың керісінше тұжырымын растайтын дәлелдер де болды. Президенттікке кандидат болғанына қарамастан, Смит Лонг-Айленд үшін жаңа саябақтар мен тас жолдар жүйесінің негізін қаламайынша және қажетті жер мемлекеттің меншігінде екеніне көз жеткізбейынша кете алмаймын деп мәлімдеді.

Highway in New York
The Northern State and the Long Island Expressway begin paralleling each other in both directions, passing north of Searingtown. Just east of exit 36 on the expressway, the Northern State breaks away to the east for a short distance through Albertson, entering exit 28, which connects to Willis Avenue. The six lane parkway continues eastward through Albertson, crossing under a railroad line and entering exit 29, which connects to Roslyn Road. The Northern State then enters Old Westbury, passing a large set of baseball fields. Now paralleling Glen Cove Road, the Northern State proceeds south into exit 30, I. U. Willets Road. A short distance to the south, the parkway enters Wheatley Hills Golf Club and into Carle Place. Although they opposed the project, the committee developed by Wheatley Hills admitted that local property owners should ignore the case for the good of the general public. On May 8, the LISPC held a public announcement of the system for parkways through Long Island, including a Northern State Parkway, connecting from Nassau Boulevard, and the Southern State Parkway, a new parkway from Central Avenue in Valley Stream. Both roads would have 160 feet (49 m) right of way. The decision to expand the system was brought up by Governor Alfred E. Smith; the roads coming out of Queens are not capable of handling traffic from New York City. The right of way would be bought by Nassau County authorities and the state disapproved the "Middle Parkway" proposal that would bypass Wheatley Hills. The middle alignment would be much more expensive and cross through several larger settlements through the county. Grade crossings could not be eliminated either in design of the new parkway and in general the proposed alignment was not feasible. The route preferred would parallel the former Long Island Motor Parkway through western Nassau County, which turned south near East Williston. The parkway would start paralleling the Motor Parkway again in Suffolk County as the route approached Hauppauge. However, the problems with Wheatley Hills persisted into May 1925, with the Regional Plan Association getting involved in the debates. An editorial written in the New York Times stated that the circular route that the Northern State Parkway would bring would be stronger in handling traffic than the Middle Parkway. Earle also argued that the new parkway would destroy property values throughout Wheatley Hills – despite evidence supporting Smith's claims to the contrary. Despite running for President, Smith refused to leave without starting the skeleton of a new park and parkway system for Long Island and making sure that the needed land would be in the state's possession.

Ұсынылған дәлелдер

Осы аралықта Роберт Мозес Лонг-Айленд парктік жүйесінің жобасын және осы жаңа парктік жолдар тұрғындарға әкелер пайдаларды жалғастырып тұрды. 1928 жылдың 26 тамызына дейін Дикс-Хиллстегі Сагтикос Манор паркіне дейін 40 шақырым (25 миль) созылатын Солтүстік Мемлекеттік паркінің жерінің көп бөлігі алынды, ал сол кезде Вестбери мен Иерихода жол сатып алу құқығындағы кейбір олқылықтар ғана қалды. 1929 жылдың наурыз айында LISPC Солтүстік Мемлекеттік паркі мен Оңтүстік Мемлекеттік паркіне қажетті жолдың 60 пайыздан астамы сатып алынғанын хабарлады. Осы жердің бәрі жеке тұрғындардың 24 шақырымдық (15 миль) жолға және паркіне жер сыйға беруі арқылы алынды. Сол кезде жаңа парктік жолға қарсылық тек Уитли-Хиллсте ғана қалды, ал 1925 жылы паркті Уитли-Хиллстен шығару үшін құрылған комитет әлі де қажетті жерді алу процесіне әсер ететін. Солтүстік Мемлекеттік паркі ешқандай жағдайға қарамастан ең қолайлы бағытты таңдайтын. Мозес Ойстер-Бей қалашығының қадағалаушысына Уитли-Хиллз жерлерінің гектарына 1000 долларға (1929 жылғы АҚШ доллары) бағаланғанын және Хемпстед маңындағы жердің Уитли-Хиллзге қарағанда екі есе арзан болғанын айтты. Қадағалаушы Нью-Йорк Таймс газетіне олардың бағалаулары «өте әділетсіз» және сол қаладағы жерлерді мемлекетке беруді қолдағандарға қарағанда «күлкілі түрде төмен» екенін айтты. Майор Уильям Кеннеди, жақында жоспарланған жүйенің барлық бағытын аралап шыққан, сол айда Уитли-Хиллстегі қарсылық туралы Нью-Йорк Таймс газетіне сұхбат берді. Тіпті 1929 жылы Уитли-Хиллз тұрғындары парктің бағытын 8 шақырымға (5 миль) оңтүстікке қарай жылжытуды қалады, бірақ жұртшылық солтүстік бағытын артық көреді, ал LISPC одан бас тартпады. Рузвельт LISPC-нің қате ақпарат таратуы туралы айыптауларын «абсурд» деп атап, жол сатып алу кезінде даулардың туындауы әдеттегі нәрсе екенін айтты. 9 маусымда комитет жобаны жеңіп алуға және басқа да азаматтық шараларды жобалауға көмектесу үшін Вудмерден С. Ф. Стюартты атқарушы хатшы ретінде жұмысқа алды. Кларк құпия түрде Мозестің Отто Герман Канмен Солтүстік Мемлекеттік паркінің бағытын оның жеке гольф алаңына қарай өзгерту туралы келісім жасағанын анықтады. Кларк өзінің ашқандарын Хатчинсон мен Хьюитке жіберді, олар өз кезегінде жеке меншік сатып алудың барлық төлемдерінің көздерін сұрады. Олар сондай-ақ, егер бағыт сыйлық берушінің жері арқылы өтіп, сыйлықтан кейін өзгертілген болса, ақпаратты сұрады. Мозес Хьюит пен Хатчинсонның айыптауларын жоққа шығарды, бірақ көп ұзамай Рузвельтке маршрутты өзгерту үшін 10 000 доллар (1929 жылғы АҚШ доллары) алғанын мойындады, бірақ бұл Дикс-Хиллстегі бағытқа қарсы болған жергілікті жер иелерінің наразылығын басу үшін жасалғанын айтты. Рузвельт бастапқыда Уитли-Хиллз арқылы келісімді қолдағысы келді, бірақ Кларк бұл ақпаратты жұртшылыққа жариялаумен қорқытқаннан кейін ол бас тартты. 1929 жылдың 23 қазанында Кларк Рузвельтке азаматтардың Мозестен шаршағанын, олардың «компромиске барудан бас тартқанын» және «өте бейшаралықпен» қарым-қатынас жасағанын айтты. Рузвельт дереу компромисс іздеп, маршрутты Уитли-Хиллстегі Глен Ков-роудта кенет бұруға мәжбүр етті. 1929 жылдың қарашасында NCCC Гарвард клубында кездесіп, Роберт Мозесті «негізсіз мәлімдемелер» жасағаны үшін сынға алып, бірауыздан қарар қабылдады. Сондай-ақ, шілдеде ұсынылған Лонг-Айленд Мотор паркі автожолын мемлекеттік паркіге айналдыру жоспары бекітілді. NCCC ресми түрде Солтүстік Мемлекеттік паркінің бағытына қарағанда Мотор паркін пайдалануды артық көрді. Мотор паркі 30 метр (100 фут) енімен және Куинстен Ронконкома көліне дейін 72 шақырым (45 миль) созылып, жаңа паркі үшін жер сатып алу қажеттілігін жоятын тиімді балама болып саналды. Жобаны одан әрі саясатқа араластырмау үшін NCCC сарапшылар пікіріне негізделген шешімді қабылдауды жөн көрді. Роберт Мозес Эрнест Бакландқа LISPC Лонг-Айлендтің оңтүстік жағалауы үшін көп, ал солтүстік жағалауы үшін жеткіліксіз жұмыс істегенін түсіндіретін хат жолдады. Мозес Уитли-Хиллз тұрғындарын, енді Вест-Хиллз тұрғындарын да Солтүстік жағалау арқылы жаңа паркік жолын тоқтатуға тырысқанын айыптады. Мозес Солтүстік Нассау округіндегі көлік тығынының паркік жолын салу және басқа жолдарды кеңейту үшін шұғыл шаралар қабылдауды талап ететінін айтты. Ол көліктер округтің оңтүстік немесе орталық бөліктері арқылы емес, Солтүстік Хемпстед автожолы сияқты жергілікті жолдар арқылы өтетінін айтты. Уитли-Хиллз тұрғындары үшін жасалған компромисс табысқа жеткенімен, Роберт Кароның «Билік брокері» кітабында 175 000 доллар жер сатып алудың 2,25 миллион долларлық (1929 жылғы АҚШ доллары) құнының көлеңкесі екені және жергілікті тұрғындар емес, салық төлеушілер сатып алудан туындаған шығындардың басым бөлігін (90 пайыздан астам) төлейтіні айтылды. Мозес сондай-ақ 175 000 доллардың барлық жолдан тыс шығындарға жұмсалғанын, жер сатып алуға емес, деп мәлімдеді. Каро бұдан әрі Уитли-Хиллз тұрғындарына жасалған ыңғайлылықтар Лонг-Айлендтіктерге Мозес ұсынған Солтүстік жағалаудағы кейбір паркілерден айырылуына себеп болғанын, оның ішінде Каумсетт Мемлекеттік паркі де бар екенін түсіндірді. Каро сондай-ақ Мозес қабылдаған 10 000 долларлық парамен қатар, Тейлор есімді жерді заңсыз сатып алу оны Нью-Йорк саясаткерлері үшін оны тоқтатуға мәжбүрлейтін құралға айналдыратынын айтты.

Meanwhile, Robert Moses continued hawking the design of the Long Island parkway system and the benefits that these new parkways would bring about for residents. The Northern State Parkway, which would run 25 mile (40 km) from Nassau Boulevard to the Sagtikos Manor Parkway in Dix Hills, had most of its land obtained by August 26, 1928, and by the time, only gaps in the right of way acquisition had existed in Westbury and in Jericho. In March 1929, it was reported by the LISPC that more than 60% of the right of way needed for the Northern State Parkway and its spur parkway to the Southern State were acquired. All this land had been given by gifts of individual residents that totaled in 15 mile (24 km) of right of way and of land for the parkway. By that point, the opposition for the new parkway remained only in Wheatley Hills and the committee formed in 1925 to get the parkway moved out of Wheatley Hills was still affecting the process of acquiring the needed land. The Northern State Parkway would choose the best route without any prejudices. Moses also told the supervisor of the town of Oyster Bay that Wheatley Hills estates were assessed to cost $1,000 per acre (1929 USD) and land near Hempstead were doubled that over Wheatley Hills. The supervisor told the New York Times that they assessments were "grossly unfair" and "ridiculously low" compared to the estates within the same town, who were supporting giving land to the state. Major William Kennedy, who had recently toured the route of the entire proposed system, spoke to the New York Times that same month, regarding the opposition in Wheatley Hills. Even into 1929, the residents of Wheatley Hills wanted the parkway's alignment to be 5 mile (8 km) south – but the public had shown preference for the northern alignment, and the LISPC would not back down from using it. Roosevelt called the accusations of the LISPC issuing misleading propaganda as "absurd", arguing that controversies always arise when it comes to right of way acquisition. On June 9, the committee hired C. F. Stewart, of Woodmere, as its executive secretary, to help fight the project and help design other civic activities. Behind the scenes, Clark had discovered that Moses had made a deal with Otto Hermann Kahn to realign the Northern State Parkway around his private golf course. Clark forwarded his discovery to Hutchinson and Hewitt, who in turn, demanded the payment sources for all purchases of private property. They also requested the information if any alignment was to cross through the route of a donor and was it changed after the gift. Moses denied the accusations made by Hewitt and Hutchinson, but soon admitted to Roosevelt that he had accepted $10,000 (1929 USD) to shift the route but said the shift was to satisfy the objections of local landowners who refused to accept the alignment in Dix Hills. Roosevelt originally wanted to support the alignment through Wheatley Hills, but once Clark threatened to expose the disclosure to the public, he relented. On October 23, 1929, Clark told Roosevelt that the citizens were sick of Moses, who they claimed "refused to compromise" and was "highly insulting". Roosevelt wasted no time coming up with a compromise to make the route have an abrupt turn at Glen Cove Road in Wheatley Hills. In November 1929, the NCCC met at the Harvard Club and adopted unanimous resolutions to criticize Robert Moses for "unfounded assertions" that he misrepresented the attitude of the NCCC. The board also approved a plan sent in July to convert the Long Island Motor Parkway into a state parkway. The NCCC officially preferred using the Motor parkway over the Northern State Parkway alignment. The Motor Parkway, at 100 feet (30 m) wide and heading for 45 mile (72 km) from Queens to Lake Ronkonkoma, was argued to be a viable alternative which would eliminate the need to acquire more right of way for the new parkway. Rather than get the project involved in further politics, the NCCC preferred getting a solution based on expert opinion. Robert Moses sent a letter to Ernest Buckland explaining why the LISPC had done so much for the South Shore of Long Island and not enough for the North Shore. Moses accused the residents of Wheatley Hills – and now the residents of West Hills – of blocking a new parkway through the North Shore. Moses argued that traffic congestion in northern Nassau County required urgent efforts to get a parkway built and to get other roads widened. He decried that the traffic would not go through the southern or central parts of the county, but would use local roads instead, such as the North Hempstead Turnpike – the North Shore's only west–east artery. While the compromise was a success for the residents of Wheatley Hills, according to Robert Caro in The Power Broker, the $175,000 was a smokescreen for the fact that the land purchasing would cost $2.25 million (1929 USD) and rather than the locals, the taxpayers would be stuck with the majority (over 90%) of the bill from the acquisition. The $175,000 also was claimed by Moses to have been spending for the entire cost of the detour, rather than the land acquisition. Caro goes on to explain that the accommodations made for the citizens of Wheatley Hills denied Long Islanders some of the parks on the North Shore that had been proposed by Moses, pardoning Caumsett State Park. Caro also explained that along with the $10,000 bribe that Moses had accepted, the illegal purchases of the Taylor Estate would turn him into a beating stick for the politicians of New York to get him to stop fighting.

Бірінші сегмент

1931 жылдың наурыз айында, Уитли-Хиллз оқиғасынан бір жылдан астам уақыт өткен соң, Мозес Нассау округінде Солтүстік Мемлекеттік Парквейдің құрылысын бастағанын жариялады. 6 маусымда Нью-Йорк қаласы Гранд-Сентрал Парквейдің құрылысын бастауға келісім берді, ол Интерборо Парквейден Солтүстік штатқа Лейк-Сакссеске дейін жалғасатын болады. Жобаның құрылысы 1932 жылы асфальт төсеу және көгалдандыру жұмыстарымен басталады. Губернатор Рузвельт 22 шілдеде Солтүстік штат және Гранд-Сентрал паркуэйлерінің кездесетін орнына барып, 26 шілдеде сол жерді белгілеу үшін жаңа іргетас қалатынын мәлімдеді. Нассау және Саффолк округтеріне сапарлаған губернатор бұл жобаны қалаға қажетті көлік арналарын қамтамасыз ету үшін маңызды жаңару деп атады. Рузвельт бұрын орнатылған іргетасқа цемент қосты, ал Роберт Мозес мемлекеттік көмек сұралатынын хабарлады. Күн бұрын, қала шекарасынан Лейквилл-роудқа дейінгі жаңа паркуэйді салуға, сондай-ақ Лонг-Айленд моторлы паркуэй және Лейквилл-роуд көпірлерін салуға келісімшарт жасалды. LISPC 1932 жылы аяқталуы жоспарланған жобаларды іске асыру үшін 5,5 миллион доллардан астам қаржы сұрады. Жердің барлығы комиссияға қабылданды, ал қаржының көп бөлігі Солтүстік Мемлекеттік Паркуэйді салуға жұмсалды. 1932 жылдың қаңтарында Рузвельт ұсынған бюджет Лонг-Айлендтегі паркуэйлердің құрылысын жеделдетуге қаражат бөлді, өйткені Вестчестер паркуэй жүйесі толыққанды жұмыс істеді. Солтүстік Мемлекеттік Паркуэйді салуға 1,08 миллион доллар, ал Лонг-Айленд үшін сұралған 9,5 миллион доллардың ішінде 92 000 доллар көгалдандыру жұмыстарына бөлінді. Алайда, ақпан айында штат заң шығарушы органы Рузвельт ұсынған бюджеттегі қаржыны қысқарды. Бюджеттен қысқартылған 1,08 миллион доллардың орнына, 200 000 доллар Гранд-Сентрал Паркуэйге берілді. Рузвельт заң шығарушы органдағы республикашылдардың бұл шешімін "шебер жасырылған жалақыны төмендету бағдарламасы" деп сынады. Сонымен қатар, қысқартулар 15 миллион долларды паркуэйлер мен тас жолдарға бөлген, бұл 1929 жылғы келісімді бұзуға әкелді, ол автокөліктің инфрақұрылымын салуға бағытталған. Жауабында Мозес және LISPC 18 шілдеде Солтүстік штатты және бюджеттен қысқартылған басқа да жобаларды қаржыландыру үшін федералдық гранттарға өтініш берді. Гранд-Сентрал және Солтүстік штатты асфальттау үшін 1 миллион доллар сұралды. Мозес ақша сұрағаннан екі апта өткен соң, федералдық үкімет Гранд-Сентрал және Солтүстік штатты асфальттау үшін 1,5 миллион доллар (1932 жылғы АҚШ доллары) мақұлдады, соңғысы Куинс шекарасынан Уиллис даңғылына дейін салынған. Сондай-ақ, Мозес құрылыс жұмыстарының Солтүстік штаттың 1932 жылы аяқталуының орнына 1933 жылдың 1 қаңтарына дейін аяқталады деп үміттенедіні айтты. 1933 жылдың 8 шілдесінде Нью-Йорк штаты Кью-Гардендегі Куинс бульварынан қала шекарасына дейінгі Гранд-Сентрал Паркуэйді және Рослин-Хайтстағы Уиллис даңғылына дейінгі Солтүстік штаттық Паркуэйді 15 шілдеде қозғалысқа ашатынын жариялады. Екеуі де 13 метрлік жаңа жолдардың ені 20 кіру нүктесімен және қолжетімділікті жақсарту үшін майдандық жолдар жүйесімен жабдыланған. LISPC жаңа жолдың жергілікті жолдарға қарағанда үш жарым есе көп көлік тасымалдай алатынын және Солтүстік жағалауға жетуді әлдеқайда оңай ететінін мәлімдеді. Нью-Йорктің жаңа губернаторы Герберт Леман жаңа жобаны ашты, ол LISPC-ге 6 миллион долларға, оның ішінде Гранд-Сентрал үшін жер сатып алуға 3 миллион долларға бағаланды. Губернатор Леман Кью-Гардендегі Гранд-Сентрал Паркуэйдің кіреберісінде жолдарды ашты. Сөзді аяқтағаннан кейін Леман 2000 адамның, оның ішінде LISPC-ден келген 500 қонақтың алдында жолдың кіреберісін жапқан ту бағанасын алып тастады. Тулар көтеріліп, әскери оркестр "Жұлдызды ту" әнін орындады. Леман Лонг-Айленд енді оқшауланбағанын, бірақ Гранд-Сентралдың бақылауы LISPC-ден қалаға ауысатынын ескере отырып, қала күтіп-ұстауға қаржылай мүмкіндігі бар ма деп алаңдады. Губернатор мен штат қызметкерлері рәсімнен кейін Минеолаға кетті, онда Леман Албаниге, ал қалғандары кешкі асқа барды. Алайда, Солтүстік штаттың бірінші бөлігі алғаш ұсынылғаннан кейін тоғыз жыл өткен соң ашылды.

In March 1931, over a year removed from the Wheatley Hills debacle, Moses announced the start of the Northern State Parkway's construction in Nassau County. On June 6, New York City voted to approve the beginning of construction of the Grand Central Parkway, which would connect from the Interborough Parkway to the Northern State at Lake Success. Construction of the project would begin in 1932 with paving and landscaping. Governor Roosevelt announced on July 22 that he would come to the site where the Northern State and the Grand Central would eventually meet and lay a new cornerstone to mark the spot on July 26. The governor, who was touring throughout Nassau and Suffolk County, called the project a significant upgrade to provide the city with proper traffic outlets. Roosevelt laid mortar on the previously placed cornerstone, while Robert Moses announced that state aid would be requested. The day prior, the contract for grading of the new parkway from the city line to Lakeville Road – along with the construction of the Long Island Motor Parkway and Lakeville Road bridges – was awarded. The LISPC requested over $5.5 million in funds for the projects to be completed in 1932. All the land for it had been accepted to the commission, and a majority of the money went to paying for the Northern State Parkway. In January 1932, the budget submitted by Roosevelt would start moving money towards fast tracking construction of parkways on Long Island, as the Westchester parkway system was in full force. $1.08 million was appropriated for the Northern State Parkway construction along with $92,000 for landscaping work out of the $9.5 million requested for Long Island in total. However, in February, the state legislature cut down the amount of money on the budget that Roosevelt had submitted. Instead of the $1.08 million, which was cut from the budget, $200,000 was instead given to the Grand Central Parkway. Roosevelt slammed the decision by the Republican leaders in the Legislature as a "cleverly disguised salary reduction program." The cuts also included $15,000,000 for parkways and highways, which would break an agreement in 1929 that would go to the construction of facilities for motorists. In response, Moses and the LISPC went and applied for federal grants on July 18 to pay for the Northern State, along with other projects slashed in the budget. $1 million was requested to pave both the Grand Central and Northern State. Two weeks after Moses requested the money, it was approved by the Federal government to get $1.5 million (1932 USD) to pave the Grand Central and Northern State, the latter of which had been constructed from the Queens line to Willis Avenue. It was also stated that Moses hoped the construction projects would be finished by January 1, 1933, rather than the 1932 completion date for the Northern State originally proposed. On July 8, 1933, the state of New York announced that the Grand Central Parkway from Queens Boulevard in Kew Gardens to the city line and the Northern State Parkway up to Willis Avenue in Roslyn Heights would be opened to traffic on July 15. The new parkways, both 44 feet (13 m) wide, would have twenty access points along the alignment with a system of frontage roads to benefit access. The LISPC stated that the new roadway would be able to handle three and half times the amount of traffic that local roads could handle and would find it much easier to get to the North Shore. The new governor of New York, Herbert Lehman would open the new project and it cost the LISPC $6 million, including $3 million on land acquisition for the Grand Central. Governor Lehman opened the alignments at the entrance to the Grand Central Parkway in Kew Gardens. When completed with the speech, Lehman removed the flagpole that had blocked entrance to the roadway in front of 2,000 people, including 500 guests from the LISPC. Flags were raised and the Star Spangled Banner was played by a band. Lehman noted that this is the end of isolation for Long Island, but concerned if the city could afford maintenance as control of the Grand Central would be turned over from the LISPC to the city. The governor and state officials moved out to Mineola after the ceremony, where Lehman headed off for Albany, the rest went for a dinner. However, the first segment of the Northern State was opened, nine years after first proposed.

Wantagh State Parkway автожолының ұзартылуы

1933 жылдың қазан айында, Солтүстік Мемлекеттік Парквей Гранд-Централь Парквейден Квинс-Нассау шекарасында, Рослин-Хайтстағы Уиллис даңғылына дейін аяқталғаннан кейін, Мозес оны кеңейту бойынша келісімшарттарды жариялады. Бұл жаңа кеңейту Солтүстік штатты Уиллис даңғылынан Олд-Вестберидегі Ерихо автожолына (NY 25) дейін жеткізеді. Жаңа құрылыс жұмыстары жылдам жүргізіліп, жоба 1934 жылдың тамызында аяқталды. Парквейдің жаңа 5 шақырымдық кеңейтілуіне 748 000 доллар (1934 жылғы АҚШ доллары) жұмсалды және ол Иерихо автожолындағы кептелісті азайтуы күтілді. Альбертсондағы Рослин-роудта, И.У. Уиллеттс-роудта, Карл-Плейс және Олд-Вестберидегі Гвинея Вудс/Глен-Коув-роудта жаңа қиылыстар салынды, сондай-ақ Лонг-Айленд теміржолының Ойстер-Бэй тармағы, Рослин-роуд, Альбертсон стансалық жолы, Хиллсайд даңғылы және Иерихо автожолы үстінен жаңа тас қапталған көпірлер салынды. Жаңа құрылыс, бастапқы бөлігі сияқты, 250 фут (76 м) енімен және төрт қатарлы бетоннан тұрды. Жаңа кеңейтуді ашу рәсімі 1934 жылдың 29 тамызында Мозес басқаратын шарамен өтті, ол Рослин-роудтағы қиылыста лентаны кесті. Мозеспен бірге Нассау округінің қадағалаушысы Дж. Рассел Спраг және Мемлекеттік автожолдар комиссары Артур Брандт Квинс шебіндегі Мемлекеттік парктер кеңесінің отырысынан кейін сөз сөйледі. Салтанатты шара сағат 14:30-да өтті, бұл алғашқы бөліктің ашылуынан қарапайым болды. 1936 жылдың тамызында Мозес пен LISPC Солтүстік Мемлекеттік Парквейді кеңейтуді және Лонг-Айлендтегі екі батыс-шығыс парквейін байланыстыру үшін жаңа солтүстік-оңтүстік парквейді жариялады. Мозес келесі жылы сұралатын 2 миллион доллар (1936 жылғы АҚШ доллары) көлеміндегі қаражат сұралатынын мәлімдеді. 1937 жылдың қаңтарында LISPC бұл қаражатты Нассау округінің қадағалау кеңесінен сұрады. Округ жаңа жолдар үшін жерді сатып алуды қадағалайтын, ал Нью-Йорк штаты жаңа жолдың құрылысы мен күтімін қаржыландыратын. Жаңа жолдың бөліктері, Солтүстік штаттың қалған бөлігінен айырмашылығы, бұрынғы бөліктердегідей 250 фут (76 м) емес, 200 фут (61 м) енімен салынды. Жаңа жолға келісімшарттар сәуір айында жарияланады деп күтілді. 1937 жылдың ақпанында LISPC Солтүстік Мемлекеттік Парквейді кеңейту және Вантаг Мемлекеттік Парквейді кеңейту жобаларын жариялады. Бұл жаңа 15 шақырымдық жол "Солтүстік-Вантаг Мемлекеттік Парквей кеңейтуі" деп аталды, ол Вантагты Оңтүстік штаттан Солтүстік штатқа және Солтүстік штатты Уитли-Хиллстегі Вантагпен қиылысқан жерге дейін кеңейтеді. Жаңа жолдың жоспарлары 1939 жылға қарай ашылатын, соның арқасында жүргізушілер 1939 жылғы Флашингтегі (Квинс штаты) Дүниежүзілік көрмеден Джонс Бич Мемлекеттік паркіне оңай жете алатын болады. Жаңа жолдарда жиынтығында 18 тас қапталған көпірлер болады, олардың құрылысы 1937 жылы басталды. Жаңа жоба 1938 жылы көріктендіру және асфальттау жұмыстарымен аяқталады. 7 сәуірде LISPC жаңа кеңейтулер бойынша ұсыныстар 20 сәуірде жаңа жобаға қабылданатынын, барлық деңгейлі құрылымдар жыл соңына дейін аяқталады деп күтілетінін хабарлады. 1938 жылдың 20 қарашасында LISPC Вавилондағы штаб-пәтерінде Солтүстік штаттың кеңейтілуі бір айдан кейін қозғалысқа ашылатынын мәлімдеді. 1936 жылы 2 миллион долларға жоспарланғанмен, жол аяқталған кезде құны 4,4 миллион долларға (1938 жылғы АҚШ доллары) жетеді. Алайда, жаңа жол 1939 жылға жоспарланған мерзімінен үш ай бұрын аяқталды. Жаңа жол 17 желтоқсанда губернатор Леман, Спраг, Брандт және Мозестің қатысуымен ашылды. Сондай-ақ, Солтүстік штаттың құрылысындағы өзгерістер бетонның орнына асфальт қолдануды және 9 фут (3 м) енді орталық жолақты қамтитынын хабарлады. Жаңа парквей кеңейтуі Карл-Плейс, Олд-Вестбери, Вестбери, Хиксвилл, Фармингдейл және Хемпстед қалаларын парквей жүйесі арқылы қаламен байланыстырады. Сонымен қатар, Глен-Коув жолының қиылысының бір бөлігін қоса алғанда, алты жаңа қиылыс салынды. 17 желтоқсанда Мозес пен компания, сондай-ақ Альфред Смит қатысқан салтанатты шара өтті. 300 көлік асфальтқа тізіліп тұрды, ол түнгі жүруді бетоннан оңайлату үшін жасалған. Смит Глен-Коув жолынан шығысқа қарай орналасқан Вестберидегі жаңа кеңейтудің лентасын кесті. Жаңа парквей кеңейтуі бойынша экскурсия ұйымдастырылды, бірақ оның барлық бөлігі бойынша емес. Топ Вестбериден Солтүстік штаттың жаңа құрылысымен және оңтүстікке қарай Вантагтан Оңтүстік штатқа дейін жүрді. Парквейді жарықтандыруға көмектесу үшін жолдың ортасына жаңа шамдар орнатылды. Ресми тұлғалар үшін түскі асқа жиналғанда, 600-дан астам адам жаңа парквейлермен танысты. Жаңа парквей қозғалысқа ашылды, ол жүргізушілерді Лонг-Айленд пен Нью-Йорк қаласының әртүрлі жерлеріне байланыстырады.

In October 1933, shortly after the Northern State Parkway was completed from the Grand Central Parkway at the Queens–Nassau border to Willis Avenue in Roslyn Heights, Moses announced the contracts for an extension. This new extension would bring the Northern State from Willis Avenue out to Jericho Turnpike (NY 25) in Old Westbury. The new alignment was constructed rapidly, with the project being finished in August 1934. The new 3 mile (5 km) extension of the parkway cost $748,000 (1934 USD) and expected to relieve congestion along the Jericho Turnpike. Brand new interchanges were built at Roslyn Road in Albertson, I. U. Willets Road and Guinea Woods/Glen Cove Road in Carle Place and Old Westbury, while new stone faced bridges were constructed over the Oyster Bay Branch of the Long Island Rail Road, Roslyn Road, Albertson Station Road, Hillside Avenue, and the Jericho Turnpike. The new alignment, like the original piece, was also 250 feet (76 m) wide with its right of way, and built with four lanes of concrete. The ceremony to open the new extension would be held on August 29, 1934, with a ceremony led by Moses, who would cut a ribbon crossed at the Roslyn Road interchange. Moses – along with Nassau County Supervisor J. Russell Sprague and State Highway Commissioner Arthur Brandt – would speak, following a meeting of the State Council of Parks at the Queens line. The ceremony would be held at 2:30 pm with less of a fanfare than the previous opening of the first segment. In August 1936, Moses and the LISPC announced the extension of the Northern State Parkway, along with a new north–south parkway to connect the two west–east parkways on Long Island. Moses stated, with money being requested that would cost $2 million (1936 USD) that Moses would request next year. In January 1937, the money was requested by the LISPC at the Nassau County Board of Supervisors. The county would supervise the acquisition of land for the new roadways, but the state of New York would handle paying for construction and maintenance of the new road. The new pieces of road, unlike the rest of the Northern State, would be 200 feet (61 m) wide, rather than the 250 feet (76 m) on the previous portions. It was expected in request that contracts for the new road could be announced in April. In February 1937, the LISPC announced the design of the extension of the Northern State Parkway along with an extension of the Wantagh State Parkway. This new 9.5 mile (15 km) set of roadway, designated the "Northern–Wantagh State Parkway Extension", would extend the Wantagh from the Southern State to the Northern State and the Northern State to the interchange with the Wantagh in Wheatley Hills. The plans for the new road would be opened by 1939 so drivers would have easier access to Jones Beach State Park from the 1939 World's Fair at Flushing, Queens. The new roadways would have eighteen stone faced bridges combined between sections, with construction beginning in 1937. The new project would start being landscaped and paved by 1938. On April 7, the LISPC announced that bids on the new extensions would open on April 20 for the new project with the expectation that all at grade structures would be completed by the end of the year. On November 20, 1938, the LISPC announced at their headquarters in Babylon that the extension of the Northern State would open to traffic a month later. Although originally at the cost of $2 million in 1936–7, by the time the road would be completed, the cost would come at $4.4 million (1938 USD). However, the new roadway was three months ahead of its slated 1939 completion date. The new roadway would be opened on December 17, with attendance by Governor Lehman, Sprague, Brandt and Moses. It was also announced that the differences in the Northern State alignment also included use of asphalt over concrete and had a 9 feet (3 m) median. The new parkway extension would connect Carle Place, Old Westbury, Westbury, Hicksville, Farmingdale, and Hempstead to the city via the parkway system. Six new interchanges were also constructed, including more of the Glen Cove Road interchange. The ceremony was held on December 17, with attendance of Moses and company, along with Alfred Smith. 300 cars were lined up on the asphalt, which was designed to make night driving much easier over the concrete. Smith cut the ribbon on the new extension in Westbury, about east of Glen Cove Road. A tour of the new parkway extensions was held, but not over the entire thing. The group went from Westbury along the new alignment of the Northern State, and south on the Wantagh to the Southern State. New lights were installed on the median of the parkways to help with lighting of the parkway. Before a luncheon for the officials, over 600 people were presented the new parkways. The new parkway opened to traffic, connecting drivers to various places along Long Island and New York City.

Сагтикос мемлекеттік саябағының кеңейтілуі

Солтүстік штаттық парк жолы енді Вестберидегі Юнион даңғылына дейін салынғанымен, LISPC жоспарлары тас жолын Саффолк округіне кеңейтуге бағытталды. 1940 жылдың шілде айының соңында Мемлекеттік саябақ кеңесі 60 миллион доллардың 30 миллион долларын деңгейлі өткелдерді жоюға бекітті, оның ішінде Солтүстік штатты Юнион даңғылынан "Хантингтон-Амитивилл тас жолына" (қазіргі NY 110) жеткізуді қамтыды. Алайда 1941 жылдың қаңтарына дейін ақша әлі заң шығарушы органмен бекітілмеген, бұл ақшаны бөлу керек пе деген дау тудырды. 1940 жылдың соңында Нью-Йорк штатының Конституциясына түзету енгізіліп, ақшаны саябақ құрылысына жұмсауға мүмкіндік берілді. Партиялық желілер әлі күнге дейін оған қарсылық білдіру тұрғысынан қалыптасқан жоқ, дегенмен Мұса заң шығарушы органдағы республикашыларға ақшаны өткізуге өтініш жасады, оның ішінде Солтүстік штатты кеңейтуге 5,5 миллион доллар кірді. 1941 жылдың сәуірінде губернатор Леман Лонг-Айленд пен Вестчестер арқылы автожол салуға жұмсалмаған 30 миллион долларды аударатын заң жобасын қабылдады. Ақша Солтүстік штаттық кеңейту құрылысына бөлінді, ол Солтүстік Хемпстед автожолы (NY 25A) мен Иерихон автожолындағы көлік қозғалысына пайда әкеледі, сондай-ақ бірнеше орталық Лонг-Айленд муниципалитеттерін парктік жүйеге енгізеді. Жаңа, 9,5 миль (15 км) ұзарту NY 110-да аяқталады, ақын Уолт Уитменнің туған жерінен бір мильден аз жерде. 1941 жылы жаңа кеңейтуге қаражат дайын болғанмен, жаңа кеңейтудің құрылысы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана басталды. 1946 жылы жобаға соғыстан кейінгі қайта құру қорынан қосымша ақша келді. LISPC пайдалану үшін 22 067 590 (1946 АҚШ доллары) АҚШ доллары бекітілді, ал 19 миллионнан астам доллар аралдағы мемлекеттік саябақ құрылысына жұмсалды. Ақшаның бір бөлігі Каптри штаттық саябақ жолын салуға жіберілді, ал 4.175 миллион доллар Солтүстік штаттық саябақ жолын NY 110-ға дейін кеңейтуге жіберілді, сонымен қатар саябақтағы кейбір бөліктерге қосымша ақша жіберілді. Ақша жариялаған кезде Солтүстік штатта құрылыс басталды. 1946 жылдың сәуірінде Нью-Йорк 110-дан Дир Парк-авенюге (CR 35) дейінгі тағы 4 миль (6 км) кеңейту мақұлданғаны хабарланды, бұл жалпы жобаны 6,225 миллион долларға дейін көтерді. 1947 жылдың қарашасында Нью-Йорк штатының қоғамдық жұмыстар департаменті Солтүстік штаттың Юнион даңғылынан Плейнвью жолына дейінгі 5 миль (8 км) бөлігін асфальттайтын сауда-саттық аяқталғанын жариялады. MacAsphalt компаниясы жұмысты жеңіп алды, 1 066 954 долларды (1947 АҚШ доллары) ұсынды. Сол кезде жаңа Солтүстік штаттағы 13 көпірдің құрылысы аяқталып, сыныптау жұмыстары аяқталды. 1948 жылдың желтоқсанында Plainview Road және Deer Park Avenue арасындағы Солтүстік штаттың бөлігінде құрылыс туралы хабарланды, бұл Коммак арқылы Сагтикос штаттық саябағына және Сункен Медоу штаттық саябағына арналған жол арқылы ұсынылды. Жаңа келісімшарт жалпы сомасы 1,372,538 (1948 АҚШ доллары) болатындығы және оның аяқталу мерзімі 1949 жылдың 31 желтоқсаны деп жарияланды. 1949 жылдың сәуірінде Солтүстік мемлекеттік паркжолының алғашқы бөлігі 1949 жылдың 11 сәуірінде жолаушылар қозғалысына ашылатыны туралы хабарланды. Бөлім 1947 жылы басталды, ол Юнион даңғылынан Вудбери ауданындағы Плейнвью-роудқа дейін жолды кеңейтті. Мұса жалпыға мәлімдемесінде 1950 жылдың көктемінде барлық тізбектелудің ашылатынын атап өтті. Бұрынғыдан айырмашылығы, бұл жолы салтанатты рәсім өткізілмейді. 1950 жылы 22 мамырда Deer Park Avenue кеңейтімі қозғалыс үшін ашылды - Мұсаның 90 күндік уәдесінен ұзақ. Мұса солтүстік штаттың бұл бөлігін Лонг-Айлендтегі алғашқы парктік жолдан "қашықтықта" деп атады – Оңтүстік штаттың алғашқы бөлімі 1927 жылы 6 қарашада ашылды. Сонымен қатар, саябақтың келесі кеңейтуі үшін келісімшарттар жақын арада басталатыны хабарланды, ол Deer Park Avenue және Sagtikos State Parkway арасында. 1950 жылы 28 наурызда Нью-Йорк штаты Сагтикос штаттық саябақ жолын салуды бастау үшін қаржы бөлді, бұл Коммактегі Солтүстік штаттық саябақтың шығыс шетін белгілейді, ал Сункен Медоу штаттық саябағына дейін. Сонымен қатар, солтүстік және оңтүстік штаттар үшін де орташа бағаны 1,75 миллион долларға (1950 АҚШ доллары) көтеру үшін қаражат бөлінді. 1950 жылы 4 қазанда мемлекет Валли-стрим компаниясының Хендрикссон Бразерс, Инк компаниясына Сагтикос тоғысын белгілейтін, Деир Парк авенюден Коммак жолының шығысына дейінгі Солтүстік штатты кеңейтуді салуға келісім берді. Сагтикос мемлекеттік саябағын төсеу бойынша сауда-саттық 1951 жылы 6 маусымда өтті, Кью Гарднстағы Хадсон келісімшарт корпорациясы $ 1,407,037 (1951 АҚШ доллары) ұсынды. Жаңа саябақ жолын көгалдандыру бойынша келісімшарт 1951 жылдың 12 шілдесінде, Солтүстік штаттың жаңадан салынған бөлігін төсеумен бірге ұсынылды. 1952 жылдың 29 қыркүйегінде Солтүстік мемлекеттік паркжолының Дир Парктан Коммакқа дейінгі кеңейтуі аяқталды және жаңа Сагтикос мемлекеттік саябағымен бірге ашылды. Басқа Солтүстік штаттық кеңейтулер сияқты, Вестбериден шығысқа қарай, бұл жаңа жолдардың ашылуына ешқандай салтанатты рәсім өткізілмеді.

With the Northern State Parkway now constructed up to Union Avenue in Westbury, the plans of the LISPC shifted towards extending the highway into Suffolk County. In late July 1940, the State Council of Parks approved $30 million out of $60 million for grade crossing eliminations, which included getting the Northern State from Union Avenue to the "Huntington–Amityville Highway" (current day NY 110). However, by January 1941, the money had not yet been approved by the Legislature, which caused controversy over whether the money should be allotted. In late 1940, an amendment to the New York State Constitution had been passed so that the money could be shifted for use in parkway construction. Party lines had not formed yet in terms of opposing it, although Moses was appealing to the Republicans in the Legislature to get the money passed, which included $5.5 million to the Northern State extension. In April 1941, Governor Lehman passed the bill that would transfer the $30 million from the unspent grade crossing funds to the construction of parkways through Long Island and Westchester. The money was set aside for construction of the Northern State extension, which was advertised to benefit traffic on the North Hempstead Turnpike (NY 25A) and the Jericho Turnpike, as well as bring several central Long Island municipalities into the parkway system. The new, 9.5 mile (15 km) extension would end at NY 110, less than a mile from the birthplace of poet Walt Whitman. While funds were ready for the new extension in 1941, construction of the new extension did not begin until after World War II, with extra money coming to the project in 1946 courtesy of the Post War Reconstruction Fund. $22,067,590 (1946 USD) was approved for use by the LISPC, with over $19 million going to state parkway construction on the island. Some of the money was sent to construct the Captree State Parkway, while $4.175 million was sent to construct the extension of the Northern State Parkway out to NY 110 along with extra money for some dividers on the parkway. By the time money was announced, construction had begun on the Northern State. By April 1946, it was announced that another 4 mile (6 km) extension from NY 110 to Deer Park Avenue (CR 35) had been approved, bumping the total project up to $6.225 million. In November 1947, the New York State Department of Public Works announced that bids were closed on paving the 5 mile (8 km) section of the Northern State from Union Avenue to Plainview Road. The MacAsphalt Company won the job, posting a low bid of $1,066,954 (1947 USD). By that point, thirteen bridges on the new Northern State alignment had been approaching completion and grading had finished. In December 1948, construction was announced on the piece of the Northern State between Plainview Road and Deer Park Avenue, with a proposed extension through Commack to the Sagtikos State Parkway and a spur road to Sunken Meadow State Park. The new contract was announced at a total of $1,372,538 (1948 USD) with a slated completion date of December 31, 1949. In April 1949, it was announced that the first piece of the Northern State Parkway extension would open to commuter traffic on April 11, 1949. The section started in 1947, extending the road from Union Avenue to Plainview Road in the Woodbury area. Moses mentioned in a public statement that the entire alignment would open in the spring of 1950. Unlike the previous extensions, this one would not have a public ceremony. The extension to Deer Park Avenue opened to traffic on May 22, 1950 – longer than Moses' 90 day promise. Moses called this segment of the Northern State "a far cry" from the original piece of parkway on Long Island – the Southern State's first section, which opened on November 6, 1927. It was also announced that contracts would begin soon for the parkway's next extension, between Deer Park Avenue and the Sagtikos State Parkway. On March 28, 1950, the State of New York made appropriations to begin construction on the Sagtikos State Parkway, which would mark the eastern end of the Northern State Parkway in Commack, with the spur to Sunken Meadow State Park. At the same time, money was funded to upgrade the curbing in the median for both the Northern State and Southern State at the cost of $1.75 million (1950 USD). On October 4, 1950, the state awarded a contract to Hendrickson Brothers, Inc of Valley Stream to construct the Northern State extension from Deer Park Avenue to the point east of Commack Road that would mark the Sagtikos junction at the cost $1,343,707. Bids on the Sagtikos State Parkway paving were held on June 6, 1951, with the Hudson Contracting Corporation in Kew Gardens bidding $1,407,037 (1951 USD). The new parkway landscaping contract for both parkways was bid on July 12, 1951, along with paving the newly constructed section of the Northern State. On September 29, 1952, the extension of the Northern State Parkway from Deer Park to Commack was completed and opened alongside the new Sagtikos State Parkway. In similar fashion to the other Northern State extensions east of Westbury, there was no ceremony or fanfare held for the opening of these new roads.

1950-1960 жылдардағы өзгерістер

Қайта құру 1950 жылы Солтүстік Мемлекеттік Парквейдің жол бойын жақсартудан басталды. Бұл жаңартулар 1951 жылы орнатылған жолдың ортасындағы бөлігіш қатарды салуды және аймақтағы сервистік жолдарды жақсартуды қамтыды. 1953 жылы LISPC жолды 1 метрге кеңейтіп, әр бағыттағы екі қатардың енін автомобильдер үшін 4 метрге дейін жеткізді. Сондай-ақ LISPC асфальтпен жабылған бастапқы бетонды бетін жаңартты. Мүмкіндігі шектеулі көліктерге арналған жаңа тоқтап тұру алаңдары жасалды, бұл апаттарды азайтуға көмектесті. Сол кезде Солтүстік Парквейді күніне шамамен 60 000 автомобиль және сағатына 3500 автомобиль пайдаланды. Жол бойы 100% жаңа ағаштармен көріктендірілді. Бетпэйдж Мемлекеттік Парквейі ашылған 1939 жылы ұсынылғанмен, Медоубрук Мемлекеттік Парквейін кеңейту бойынша құрылыс 1953 жылдың желтоқсанында басталды. Бұл жаңа парквей Нассау округы арқылы солтүстік-оңтүстік бағыттағы қозғалысты жеңілдетуге арналған, соның ішінде Вестберидегі жаңа торап, Медоубруктың солтүстік шегін белгіледі. 10 миллион долларлық (1956 ж. АҚШ доллары) жоба 1956 жылы аяқталды, парквей 1956 жылдың 13 қазанында жаңа губернатор У. Аверелл Харриман, Мозес және Хемпстед қаласының басшысы Эдвард Ларкин қатысқан салтанатты шарамен қозғалысқа ашылды. Үшеуі де өз ұйымдары атынан сөз сөйледі, содан кейін жаңа бағытта солтүстікке, Солтүстік Парквейге және оңтүстікке сапар жасады. Содан кейін топ Рузвельт-Филдке барды, онда Уильям Зекендорф кеңейтуді аяқтағаны үшін мақтады. Sunken Meadow Мемлекеттік Парквейінің құрылысы 1950-ші жылдардың басында басталды, бұл Солтүстік Мемлекеттік Парквейінің Sunken Meadow Мемлекеттік Паркіне дейінгі тағы бір тармағы болды. Бастапқыда бұл Лонг-Айленд парквей жүйесінің алғашқы ұсынылған үш соңғы бөлігінің бірі болды, Каптри және Хекшер Мемлекеттік Парквейлері бір уақытта салынды немесе ұсынылды. 1957 жылдың 1 сәуірінде жаңа кеңейту қозғалысқа ашылды, NY 25-тен солтүстікке қарайғы абаттандыру жұмыстарын кейінге қалдырды. 11 миллион долларлық (1957 ж. АҚШ доллары) жоба губернатор Харриманмен 1957 жылдың 21 маусымында ресми түрде ашылды, абаттандыру жұмыстары аяқталғаннан кейін. 1962 жылдың 11 сәуірінде Нью-Йорк штатының Қоғамдық Жұмыстар Департаменті Нью-Йорк штатындағы жобаларды қаржыландыруға көмектесу үшін 410 679 000 доллар (1962 ж. АҚШ доллары) көлеміндегі қаражатты жариялады, оның 83,646 миллион доллары Вестчестер, Нассау және Саффолк округтеріндегі жобаларға жұмсалды. Аталған қаражаттың ішінде Солтүстік Мемлекеттік Парквейін Сагтикос және Sunken Meadow Мемлекеттік Парквейлерінен Ветерандар тас жолына (CR 76; болашақ NY 454) дейін кеңейту жобасы бар. 1965 жылдың қаңтар айында Ассамблея мүшесі Перри Дюрия Нью-Йорктің жаңа губернаторы Нельсон Рокфеллер LISPC бағдарламаларын қаржыландыру үшін штаттық бюджетінде қаражат бөлгенін мәлімдеді. Оның ішінде 12 миллион долларға (1965 ж. АҚШ доллары) созылатын жоба да болды. Сондай-ақ, 1930 жылдары салынған Солтүстік Мемлекеттік Парквейдің бастапқы 8 км (5 миль) бөлігін Куинс-Нассау шекарасынан Вестбериге дейін кеңейту үшін 7 миллион долларлық жоба жарияланды. 1965 жылдың 9 маусымында Солтүстік Парквейдің Гауппаугтағы Ветерандар мемориалдық тас жолына дейінгі кеңейтілуі қозғалысқа ашылды, парквейдің жаңа шығыс шегі сол кездегі жаңа Саффолк округі үкіметінің және полиция бас штабының солтүстік-батысында орналасқан. Жобаның құны 4 миллион долларды құрады және Sunken Meadow және Sagtikos тас жолдарына автоматты бұрылыстарды жойды. LISPC сонымен қатар батыс жағындағы кеңейту осы жылдың соңында басталатынын мәлімдеді. 1965 жылдың 28 қарашасында LISPC Клервью (I 295) және Олд Вестбери арасындағы Гранд-Централь және Солтүстік Парквейлердің тығыздалған бөліктерін кеңейту туралы хабарлады. 20 миллион долларлық жобаның Гранд-Сентраль бөлігін қаржыландыруға федералдық қаражат көмектескен кезде, Солтүстік Парквейге жұмсалған 11,5 миллион доллар Нью-Йорк штатының бюджетінен шықты. Жобаға үйлерді бұзу қажет болмады, бірақ жол бойындағы көптеген ағаштарды кесуге тура келді. Жоба сонымен қатар Clearview, Grand Central және Hillside даңғылдарының торабын жаңартуды көздейді, бұл Clearview-ті Nassau Expressway-ке дейін кеңейтуге мүмкіндік береді. Роберт Мозес бұл жобаның 1966 жылдың көктемінде басталатынын мәлімдеді. Алайда кеңейту жобасының құрылысы 1967 жылға дейін басталған жоқ, оның құны 16,7 миллион долларға (1969 ж. АҚШ доллары) дейін өсті; жобада парквей төрт қатардан алты қатарға дейін Глен Ков Роудқа дейін кеңейтілді. 1969 жылдың 2 қаңтарында LISPC жоба сол жылдың ортасында аяқталатынын мәлімдеді.

Reconstruction began in 1950 on improving the right of way for the Northern State Parkway. These upgrades included a new divider in the center median of the roadway, which was installed in 1951, along with improvement of service roads in the area. By 1953, the LISPC started updating the road by widening it 3.5 feet (1 m) so the two lanes in each direction could go to 12 feet (4 m) wide for cars. The LISPC also started overlaying the original concrete surface constructed with asphalt. New shoulders would be created for disabled vehicles, which would reduce accidents. The Northern State by that point had nearly 60,000 cars using it on average daily basis and nearly 3,500 per hour at its peak. Finally, the route would also be 100% re landscaped with new trees. Although proposed in 1939 during opening of the Bethpage State Parkway, construction began in December 1953 on an extension of the Meadowbrook State Parkway north from the Southern State Parkway to the Northern State Parkway. This new parkway would become a traffic reliever for north–south roads through Nassau County, including a new interchange in Westbury that would mark the northern terminus of the Meadowbrook. The $10 million (1956 USD) project was completed in 1956, with the parkway being opened to traffic on October 13, 1956, with a ceremony attended by the new governor, W. Averell Harriman, along with Moses and Edward Larkin, the supervisor for the town of Hempstead. All three spoke on behalf of their entities, and after, traveled the new alignment north to the Northern State and back south. The group then went to Roosevelt Field and was praised by William Zeckendorf in honor of completion of the extension. Construction had already begun in the early 1950s on the Sunken Meadow State Parkway, another spur of the Northern State Parkway to Sunken Meadow State Park. Originally, this was one of the last three pieces of the Long Island parkway system originally proposed, with the Captree and the Heckscher State Parkways being constructed or proposed at the same time. On April 1, 1957, the new extension opened to traffic, pardoning the landscaping on the alignment north of NY 25. The $11 million (1957 USD) project was opened formally by Governor Harriman on June 21, 1957, after landscaping had been finished. On April 11, 1962, the New York State Department of Public Works announced $410,679,000 (1962 USD) in money, a record at the time, to help fund projects throughout New York State, with $83.646 million going to the projects in Westchester, Nassau and Suffolk counties. Among the money is a project to create a spur to extend the Northern State Parkway from its terminus at the Sagtikos and Sunken Meadow State parkways to Veterans Highway (CR 76; future NY 454). In January 1965, Assemblyman Perry Duryea announced that New York's new governor, Nelson Rockefeller, set aside money in his state budget to fund LISPC programs. One of the projects included was the $12 million (1965 USD) extension. Also announced was a $7 million project to widen the original, 5 mile (8 km) segment of the Northern State Parkway, constructed in the 1930s, from the Queens–Nassau line to Westbury. On June 9, 1965, the extension of the Northern State to Veterans Memorial Highway in Hauppauge opened to traffic, with the parkway's new eastern terminus being just northwest of the then new Suffolk County government and police headquarters. The project cost $4 million and removed the automatic turns to the Sunken Meadow and Sagtikos. The LISPC also announced that the widening at the western end would start later in the year. On November 28, 1965, the LISPC announced widening of the congested sections of both the Grand Central and Northern State between the Clearview Expressway (I 295) and Old Westbury. While federal funding helped paid the Grand Central portion of the $20 million project, the $11.5 million for the Northern State came out of the New York State budget. The project would not cost any homes to be taken down, but would cost a lot of trees to be taken down along the roadway. The project would also reconstruct the interchange of the Clearview, Grand Central, and Hillside Avenue for a future extension of the Clearview to the Nassau Expressway. Robert Moses announced that the project would begin in Spring 1966. Construction of the widening project, however, did not being until 1967, with a cost that had ballooned to $16.7 million (1969 USD); the project saw the parkway be widened from four lanes to six as far east as Glen Cove Road. On January 2, 1969, the LISPC announced that the project would be completed during the middle of that year.

Вестбери алмастыруын қайта құру

1989 жылы Вестбери түйіскенін қайта құру жобасы барысында Вестбери ауылы NYSDOT-қа қарсы қоршаған ортаға тигізетін әсерге қатысты сотқа шағым түсірді; сот NYSDOT жобаны жобалау кезінде тиісті экологиялық талаптарды сақтамағанын, себебі олардың экологиялық әсерді бағалау есебі Солтүстік мемлекеттік тас жолындағы жақын болашақта жүзеге асырылатын кеңейту жобасының әсерін ескермегенін мәлімдеді. Құрылыс 1988 жылдың мамыр айында басталды және жоба 1991 жылдың 31 қазанында аяқталуы күтілді. 1989 жылдың ақпан айында сотқа шағым түскенге дейін жұмыс жоспарлы түрде жүргізілді. Нью-Йорк штатының Жоғарғы сотының апелляциялық бөлімі NYSDOT сол жылдың 12 мамырына дейін жаңа экологиялық есеп ұсынуы керек, әйтпесе қайта құру тоқтатылатынын шешті. Сол жылдың 19 желтоқсанында Апелляциялық сот Вестбери ауылының Нью-Йорк штатының Көлік департаментіне қарсы ісі бойынша шешімін жариялады, Вестбери ауылының пайдасына шешім шығарылды. Шешімінде сот NYSDOT түйіскен және кеңейту жобалары үшін бірлескен есеп беруі керек екенін, себебі екі жоба да Солтүстік мемлекеттік тас жолындағы қозғалысты жақсартады және осылайша байланысты болды деп мәлімдеді, бірақ жобаның кеңейту бөлігі сотқа шағым түскен кезде жоспарланған басталу күні болмаған. Алдыңғы соттың шешімі күшінде қалды және NYSDOT-қа болашақтағы жобалардың қоршаған ортаға тигізетін әсерін басқа, жақын орналасқан жобаларға қатысты қарастыруға кеңес берілді. NYSDOT мен Вестбери ауылы арасында ақыры келісімге қол жеткізілді, бұл 1990 жылдың ақпан айында түйіскендегі құрылысты қайта бастауға мүмкіндік берді; қайта құру жобасы ақыры 1991 жылы аяқталды.

1992 жылдан бері өзгерісі

Нью-Йорк штатының 110-шы бағытымен тоғысуы бастапқыда екі жақты үш жапырақты торап шығу болды, оңтүстік бағыттағы NY 110 үшін 40S шығысы және солтүстік бағыттағы үшін 40N шығысы деп белгіленген. 2011 жылы Солтүстік Мемлекеттік тас жолы Нью-Йорк штатымен салтанатты түрде Purple Heart Way деп аталды.

Ұзарту ұсыныстары

Қазіргі уақытта NY 347 және NY 454 орналасқан Солтүстік штаттың шығыс соңымен 1963 жылы тас жолды Wyandanch Preserve-ке дейін ұзарту туралы ұсыныстар болған. Бұл ұзарту Солтүстік штатты шығысқа қарай Смиттаун арқылы өткізіп, Калеб Смит мемлекеттік паркіне және CR 108 (Ескі Виллетс жолы) жанындағы NY 25-пен торабына дейін созуға тиіс болған. Veterans Memorial Highway-мен жаңа торап салынып, жақын арада NY 111-ге жетер еді. Ұзарту NY 111 торабына жақын жерде оңтүстікке бұрылар еді, ол Маунт-Плезант жолының жанында орналасқан. Жаңа торап NY 347 (Неконсет–Порт Джефферсон тас жолы) арқылы қайтадан өтер еді. Жаңа ұзарту оңтүстікке қарай жалғасып, CR 67 (Лонг-Айленд моторлық тас жолы) арқылы өтіп, 57 және 58 шығуларының маңында Лонг-Айленд автожолымен екінші торапқа кірер еді. Тас жол содан кейін оңтүстікке қарай жалғасып, NY 454-ті екінші рет кесіп өтіп, оңтүстікке қарай Коннектот мемлекеттік паркіне жаңа кіреберіс арқылы өтер еді. Содан кейін жол оңтүстікке қарай жалғасып, 43A шығудан шығысқа қарай орналасқан Хекшер мемлекеттік саябағының тас жолымен жаңа торапқа жетер еді.

Каумсет мемлекеттік саябағына бағыт

1961 жылғы 20 мамырда LISPC Солтүстік Мемлекеттік парквайынан Лонг-Айлендтің солтүстік жағалауындағы Каумсетт мемлекеттік паркіне жаңа парквай салынатынын хабарлады. Бұл жаңа парквай кеңейтілген Бетпейдж мемлекеттік парквайының жалғасы болады, ол Плейнвьюдегі айналма жолдан Солтүстік Мемлекеттік парквайға дейін жеткізіледі, бұл жергілікті екі жолақты жолды алмастырады, ол жүргізушілерді парке қатынайтын еді. 1965 жылы LISPC жаңа жолдың әр бағытта екі жолақты төрт жолақты, көрікті және «жақсы ландшафтталған» болады деп хабарлады. Парквай Холодный Спринг Харбордан және Ллойд Харбор ауылының оңтүстік жағынан өтеді, бұл аймақтағы бірнеше үйлерді және Standard Oil Company мұнай қоймасын алып тастауға әкеледі. Каумсеттке жаңа кеңейтуді салу үшін Бетпейдж мемлекеттік парквайын Плейнвьюдегі соңғы нүктесінен солтүстікке қарай кеңейту қажет. Бірінші жаңа шығу орын Сифорд-Ойстер Бэй тас жолымен жаңа торап құрайды, бұл айналма жолды жояды; Плейнвью авенюі және Бетпейдж мемлекеттік паркімен алмасу торабы; Олд Кантри Роудпен үш жапырақты торап; Лонг-Айленд тас жолымен (NY 495) үш жапырақты торап және Солтүстік Мемлекеттік парквайымен үш жапырақты торап. Солтүстік Мемлекеттік парквайының солтүстігінде Жерихо тас жолымен (NY 25) және NY 25A және NY 108 көшелерінің Колд Спринг Харбордағы қиылысында кіру нүктелері құрылады. NY 25A/NY 108 қиылысынан солтүстікке қарай парквай Каумсетт мемлекеттік паркіне дейін созылып, айналма жолда аяқталады. Бетпейдж парквайын кеңейту ешқашан салынбады, бірақ оны Солтүстік Мемлекеттік парквайына дейін кеңейту туралы ұсыныс 1990 жылы қайта қарастырылды. Лонг-Айленд аймақтық жоспарлау кеңесі 1990 жылдың ақпан айында Бетпейдж парквайын Лонг-Айлендтегі тағы екі тас жолымен, Уантаг парквайы және Сифорд-Ойстер Бэй тас жолымен бірге кеңейтуді ұсынды. Бетпейдж Солтүстік-Шығыс Нассау округі мен Солтүстік-Батыс Саффолк округі арасында тікелей байланыс ретінде қызмет ететін Лонг-Айленд тас жолымен және Солтүстік Мемлекеттік парквайымен байланыстыру үшін солтүстікке қарай кеңейтіледі. Wantagh State Parkway-мен торап та өзгереді, өйткені Кеңес парквайды солтүстікке қарай, Солтүстік Мемлекеттік парквайына дейін кеңейтуді ұсынды, ол жолдың солтүстік шекарасы ретінде қызмет етеді. Бұл жобалар Нассау округінің жол өткізу қабілетін кеңейту үшін ұсынылған 30 жаңа идеяның бірі болды, құны 640 миллион АҚШ доллары (1990 жылғы бағамен).

On May 20, 1961, the LISPC announced a new parkway would be constructed from the Northern State Parkway to Caumsett State Park on the North Shore of Long Island. This new parkway would be an extension of an extended Bethpage State Parkway, which would be brought from a traffic circle in Plainview to the Northern State, replacing a local two lane road which connected drivers to the park. In 1965, the LISPC announced that the new roadway would be a four lane access road (two lanes in each direction) that would be scenic and "well landscaped". The parkway would also cross through Cold Spring Harbor and directly through the southern end of the village of Lloyd Harbor, at the cost of taking multiple homes in the area and a Standard Oil Company tank farm. In order to construct the new extension to the Caumsett, the Bethpage State Parkway would need to be extended north from its terminus in Plainview. The first new exit would become a new interchange with the Seaford–Oyster Bay Expressway, eliminating the traffic circle; a diamond interchange with Plainview Avenue and Bethpage State Park; a cloverleaf interchange with Old Country Road; a partial cloverleaf interchange with the Long Island Expressway (NY 495) along with a cloverleaf interchange with the Northern State Parkway. North of the Northern State, access points would be created at the junction with Jericho Turnpike (NY 25), and at the junction of NY 25A and NY 108 in Cold Spring Harbor. North of the NY 25A/NY 108 junction, the parkway would extend into Caumsett State Park and end at a traffic circle. The extension of the Bethpage Parkway was never constructed – although the proposal to extend it to the Northern State Parkway was revived in 1990. The Long Island Regional Planning Board proposed in February 1990 that the Bethpage Parkway be extended along with two other highways on Long Island, the Wantagh Parkway and the Seaford–Oyster Bay Expressway. The Bethpage would be extended northward to construct the connection to the Long Island Expressway and the Northern State Parkway, which would serve as a direct link between northeastern Nassau County and northwestern Suffolk County. The interchange with the Wantagh State Parkway would also be changed as the Board recommended that the parkway be extended northward to the Long Island Expressway from the Northern State, which serves as the northern end of the roadway. These projects were among the 30 new ideas proposed to expand Nassau County road capacity over the next 20 years, with $640 million (1990 USD).

Шығу тізімі

Шығу нөмірлері Grand Central Parkway-ден бастап реттілікпен жалғаса береді.