Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық өнер жинаушы Джель Тэке де Буер (26 ақпан 1908 жыл - 7 қазан 1970 жыл) – Голландияның Дренте провинциясының Меппель қаласында туған өнер жинаушы. Ол кедей отбасында өсті, анасы төрт жасында қайтыс болды, әкесі алкоголизмге ұшырады. 1930 жылдардағы экономикалық дағдарыс кезінде Джель отбасын асырауда қиындыққа тап болды, бірақ Винсент ван Гог оған үлгі болып қызмет етті. Соңында ол оған деген құмарлыққа беріліп, оның туралы әдебиеттерді және оған қатысты барлық нәрсені жинады. Оның өмірлік мақсаты – Ван Гогқа тиесілі деп саналатын 800-ге жуық туындыны табу еді. Ол суретші туралы білуші маманға айналды.
Dutch art collector
Jelle Taeke de Boer (February 26, 1908 – October 7, 1970) was a Dutch art collector born in Meppel, Drenthe. He grew up in a poor family, with his mother dying when he was four years old, and his father an alcoholic. During the depression of the 1930s, Jelle was having trouble raising a family, yet found motivation in Vincent van Gogh as a role model. He eventually became nearly obsessed with him, collecting literature and eventually anything attributed to him. His mission in life was to find the nearly 800 pieces that could be traced back to Van Gogh. He quickly became an expert on the subject of the painter.
Аутентиктілігі
Өмірінде Винсент ван Гог, Мане, Моне және Сезанн сияқты танымал импрессионистер қанағаттандырылмағандыққа ұшырады және көптеген жағдайда олар өздерінің туындыларын тамақ немесе бір түнгі жатаққа айырбастауға мәжбүр болды. Осылайша көптеген туындылар мәңгілікке жоғалып кеткендей көрінеді. Ван Гогтың жағдайында, тіпті жүздеген туындылар. 1960 жылы Йелле де Буерге 400-ге жуық туынды жиналды, оның 100-і Ван Гогқа жатқызылды. Бір жақын досы оған галереясын жұртшылыққа ашуды ұсынды. 1966 жылдың 11 маусымында ол Амстердамда "Galerie d'Art" деп атаған галереясының есігін ашты. Көрмеге келгендер 57 экспонаттың суреттері бар каталогты сатып алуға тиіс болды. Сол көрмеден американдық заңгер ДжейДи Фогарти төрт картина сатып алды, олардың нағыз шедеврлер екені дәлелденді. Пувис де Шаваннның "Баканал", Монтичеллидің "Данс ле Форе", Тулуз-Лотрек пен "Ломе а Табл" және, соңында, ең бағалы туынды – Манедің "Инфанта Маргарита". Фогорти мырза содан бері 35 жыл бойы оларды тексеруге және Эдуард Мане жасаған құнды көшірме екенін растауға жұмсады. 2003 жылдың желтоқсан айында "Инфанта" картинасының халықаралық мойындалуы Америка Суреттерді қалпына келтіру және сақтау институтының журналында жарияланған мақаламен қайта расталды.
During their lives, famous impressionists like Vincent van Gogh, Manet, Monet and Cézanne, were ostracized and many times had to trade their artworks for some food or a night's lodging. In this way many pieces have seemed to be lost forever. In the case of Van Gogh, perhaps even hundreds. By 1960 Jelle de Boer accumulated nearly 400 works, 100 of which he attributed to Van Gogh. A close friend recommended that he open his gallery to the public. On June 11, 1966, he opened the doors to what he called the "Galerie d'Art" in Amsterdam. Visitors had to buy the catalogue, with illustrations of 57 exhibits. From that exposition JD Fogarty, an American lawyer, bought four paintings which were proven to be authentic master pieces. “The Bacchanale” from Puvis de Chavannes, “Dans le Foret” from Monticelli, “L’Homme a Table” from Toulouse Lautrec and finally the top piece, the “Infanta Margarita” from Manet. Mr. Fogarty has since spent 35 years to have these examined and authenticated as the priceless copy made by Édouard Manet. In December 2003, the international acknowledgement of the Infanta painting was again substantiated by an article in the Journal of the American Institute for Art Restoration and Preservation.
Швейцариядағы тәркілеу
1967 жылдың шілдесінде Желле де Боер Швейцарияның Люцерн қаласындағы Хофгалереяда өзінің ең үздік 200 туындысын көрсетті. Швейцарияның өнер қауымдастығы алаяқтық күдігімен шағымданып, мәлімдеме жасады. Бірнеше апта бойы баспасөз беттерінде және телеарналарда жарияланғаннан кейін полиция бүкіл жиынтықты тәркілеуге шешім қабылдады. Хофгалереяның иесі Антон Ачерман тұтқындалып, жалғыз камераға қамалды. Барлық туындылар жалған деп танылып, жойылды. Желле де Боер өзінің жиынтығын ешқашан көре алмады және 1970 жылы 62 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ачерманның бизнесі мен абыройы түрмеде отырған кезінде қирады, ол өмірінің қалған бөлігін әділетсіздікке қарсы күреске арнауға бел буды. Ачерманн шамамен 180 туындыны босатуға қол жеткізді. 21 туынды 2002 жылдың маусымына дейін Әділет сарайында сақталды.
In July 1967, Jelle de Boer showed 200 of his best works in the Hofgalerie in Lucerne, Switzerland. The Swiss art establishment filed a complaint on suspicion of fraud. After several weeks of headlines and television reports, the police decided to confiscate the entire collection. Hofgalerie's owner Anton Achermann was arrested and put in jail – in solitary confinement. All works were removed in order to be destroyed as fakes. Jelle de Boer was never allowed to see his collection again and he died of a heart attack in 1970, 62 years of age. Anton Achermann's business and his name had been ruined by his confinement, and he decided to spend the rest of his life fighting against injustice. Achermann succeeded in releasing approximately 180 works. 21 works were to remain in the Palace of Justice till June 2002.