Австралияның 2005 жылғы терроризмге қарсы заңы: мақсаты – терроризмді болдырмау. Лондон шабуылдарынан кейін қабылданды, штаттар қолдауымен жүзеге асты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2005 жылғы Австралия Парламентінің терроризмге қарсы заңы. 2005 жылғы Терроризмге қарсы акт (Cth) – Австралия Парламентінің актісі, елдегі кез келген потенциалды террористтердің қызметін қиындыруға бағытталған. Терроризмге қарсы заң 2005 жылдың 6 желтоқсанында қабылданды.
Counter terrorism Act of the Parliament of Australia in 2005
The Anti Terrorism Act 2005 (Cth) is an Act of the Parliament of Australia, which is intended to hamper the activities of any potential terrorists in the country. The counter terrorism law was passed on 6 December 2005.
Тарих
Заң жобасын Говард үкіметі теңізде, әсіресе Лондонда болған бірқатар террористік шабуылдардан кейін, Австралияда мұндай оқиғалардың алдын алу мақсатында дайындады. Австралия конституциясындағы билік бөлінісіне байланысты, заң жобасына штаттардың қолдауы қажет болды. Заң жобасының негізгі қағидаларын мемлекеттік премьерлер қолдады. Австралияның сол кездегі Бас прокуроры Филип Раддок, Австралия Федералдық Полициясының кеңесінен кейін, қолданыстағы заңдар австралиялықтарды Лондон стиліндегі террористік шабуылдардан қорғай алмайтынын, жаңа заңдар қажет екенін айтты. Федералды парламентте талқылау алдында, заңның құпия жобасын ACT-нің бас министрі Джон Стэнхоуп интернетке жариялады, ол: «Осылай асығыс жасалған мұндай маңызды заң жақсы заң бола алмайды» деді. Оппозиция және шағын партиялар Сенаттың тергеуіне жаңа заңдарды қарастыруға жеткілікті уақыт берілмейтініне алаңдаушылық білдірді. Премьер-министр Джон Говард бұл алаңдаушылықты қабылдамады және Стэнхоупты сынап, «премьерлер мен басқа бас министрлер кеңеске қатысу мүмкіндігінен заңсыз пайда табуға лайық емес» деді. Заң жобасының кейбір бөліктері, соның ішінде «өлім үшін ату» ережесі, шамадан тыс деп сынға алынды. Виктория премьер-министрі Стив Брэкс «өлім үшін ату» ережесі Австралия Үкіметтері Кеңесінің отырысында, заң жобасы жасалып жатқанда талқыланбағанын атап өтті. Қоғамда мұсылмандарға жаңа заңның әділ емес тиесілігі туралы алаңдаушылық туды. Лейбористер заң жобасын қолдады. Жасылдар және Австралия демократтарының сенаторлары қарсы дауыс берді.
The Bill was prepared by the Howard government in the wake of a series of terrorist attacks overseas, in particular London, with the stated intent of preventing such events from happening in Australia. Due to the division of powers in Australia's constitution, the Bill needed the support of the states. An outline of the Bill was given in principle support by the State Premiers. The then Attorney General of Australia, Philip Ruddock, on advice from the Australian Federal Police that existing laws would not protect Australians from London style terrorist attacks, said that the new laws were needed. Prior to its reading in federal Parliament, a confidential draft of the legislation was published online by ACT Chief Minister Jon Stanhope, who stated "Law of this significance made in this haste can't be good law". The Opposition and minor parties expressed concern that a Senate inquiry would not be given enough time to consider the new laws. Prime Minister John Howard rejected the concern and criticised Stanhope, saying that "the premiers and the other chief minister did not deserve to be hijacked in relation to their ability to participate in consultation." The public exposure saw elements of the Bill, including a 'shoot to kill' clause, criticised as excessive. Victorian Premier Steve Bracks noted the 'shoot to kill' clause had not been discussed at the Council of Australian Governments meeting where the draft laws were forged. Community concern arose that Muslims would be unfairly targeted by the new law. Labor voted to support the Bill. The Greens and Australian Democrat senators voted against.
Конституциялық мәселелер
Австралия Конституциясының алғашқы үш "тарауы" билікті атқарушы, заң шығарушы және сот органдары арасында бөліп қарастырады. Бұл "биліктерді бөлу" принципі Жоғары сот Лимге қарсы Иммиграция министрі ісінде осылай түсіндірілді: Австралия азаматтары сотта қылмыстық қылмыс жасады деп танылғаннан кейін ғана үкімет тарапынан еріксіз ұстаудан қорғалады. Бірақ, кейбір ерекшеліктер бар, мысалы, адам ұсталғаннан кейін сотқа жеткізілгенге дейін, немесе сотта күтіп тұрғанда кепілдік берілмеген жағдайда ұстауға болады. Федералдық үкімет Конституцияға сәйкес 48 сағатқа дейін мерзімді ұстауға болады деп түсіндірген сияқты, және 14 күнге дейін ұстауға рұқсат беру үшін штаттық үкіметтермен (оларда биліктерді бөлу принципінің мықты негізі жоқ) ынтымақтастық жасады. Федералдық үкімет сондай-ақ "бақылау шараларын" енгізді, олар қылмыстық құқық бұзушылық жасады деп айыпталмаған, тіпті кінәлі деп танылмаған жеке тұлғаға қатысты түрлі шектеулерді қоюға мүмкіндік береді, соның ішінде оны 12 айға үй қамауына алуға болады. Содан кейін Квинсленд премьер-министрі Питер Бити атқарушы және сот билігінің шекарасының бұлыңқырауы конституцияға қайшы болуы мүмкін деген кеңес алғанын мәлімдеді. Бұл пікірді сол кездегі премьер-министр Джон Ховард қабылдамады: "Заңгерлердің заңның мағынасына қатысты пікірлері әртүрлі болуы мүмкін". Содан кейін федералдық қазынашы Питер Костелло сақтық танытып, конституциялық мәселенің шешімін "соттар осы мәселелерді қарағанша білу мүмкін емес" деді. (SMH, 27 қазан 2005 жыл) Сол кездегі премьер-министрдің өкілдері оның және қазынашының пікірлері сәйкес екенін мәлімдеді, бірақ кейбір БАҚ, соның ішінде "Сидней Морнинг Геральд" керісінше айтты.
The first three "chapters" of the Australian Constitution separate power between the executive, legislative and judicial arms of government. This "separation of powers" doctrine has been interpreted by the High Court in Lim v Minister for Immigration, as granting an immunity for Australian Citizens from involuntary detention by the Government except as a consequence of a finding of criminal guilt before a court. There are some exceptions, such as the detention of a person following their arrest and before they are brought before a court, or whilst on remand awaiting trial where bail is refused. The Federal Government appears to have interpreted as Constitutional periodic detention for up to 48 hours and co operated with State governments (which do not have the same entrenched separation of powers doctrine) to allow for detention up to 14 days. The Federal government also introduced "control orders" which allow for a range of restrictions to be placed on an individual (who has not been charged, let alone found guilty of any criminal offence) including subjecting that person to 12 months house arrest. Then Queensland Premier Peter Beattie announced that he had received advice that the blurring of boundaries between the executive and judicial powers was likely to be unconstitutional. This assertion was rejected by the then Prime Minister, John Howard: "Lawyers often have different opinions as to what the law means.". Then federal Treasurer Peter Costello adopted a more cautious attitude, stating that "you never really know" the answer to the vexed question of constitutionality "until such time as the courts decide on these things". (SMH, 27 October 2005) According to spokespeople for the then Prime Minister, his and the Treasurer's views were compatible, but some media outlets, including the Sydney Morning Herald, insinuated otherwise.
Заң
Алдын ала ұстау мүмкіндігі: белгілі бір адамдарды ұстау. Дәлелсіз және қылмыстық іс-әрекетке қатысы жоқ ұсталған адамды Австралияның қауіпсіздік және барлау қызметі (ASIO) тексеруге алады. Егер адам осылай ұсталғаны немесе тексерілгені туралы ақпарат таратылса, ол дерлік барлық жағдайда қылмыс болып есептеледі. Бақылау шаралары: белгілі бір адамдарға шектеулер салу мүмкіндігі, оның ішінде: еркін қозғалыс, байланыс құру бостандығы (өз адвокатымен қоса), белгілі бір іс-әрекеттерді жасауға және белгілі бір заттарға ие болуға тыйым салу, күні мен аптаның кез келген уақытында белгілі бір орындарда болуы (немесе болмауы) жөнінде шектеусіз талаптар қою, қадағалау құрылғысын тағу, қайта тәрбиелеуге ұсыну. Бұл шектеулер "бақылау шаралары" деп аталады және қайта қараудан бұрын бір жылға берілуі мүмкін. Кез келген азаматтың белгілі бір пікірлерді білдіру құқығына елеулі шектеулер қойылады, оның ішінде: сын айту немесе "наразылық тудыру", мемлекеттік билікке, конституцияға, үкіметке, заңға немесе "әртүрлі топтарға" қатысты. Сынға тартылған нысананың "қате" екеніне келісім болған жағдайда, ерекшеліктер болуы мүмкін. Адамдар тобының ерекшелігі қоғамның басым бөлігіне қоршау сезімін тудырса, ерекшеліктер қарастырылуы мүмкін. Дәлелдеу міндеті айыпталушыға жүктеледі, кінәсіздік презумпциясы жоқ. Потенциалды террористке ақылсыздықпен қаржы беру қылмыстық құқық бұзушылық болып табылады. Қаржыға ақша, оған баламалы құралдар және мүліктер жатады. Кінәлі адамның алушы террорист екенін білуі міндетті емес, тек олардың мұндай мүмкіндікке бейжай қарауы жеткілікті. Алушының террорист болуы қажет емес, тек бірінші адамның олар террорист болуы мүмкін деген ойға немқұрайлылығы жеткілікті. Полиция кез келген белгілі бір адам туралы кез келген дереккөзден ақпарат сұрауға құқылы: адамның саяхаты, тұруы, телефон арқылы сөйлесулері, қаржылық операциялары және басқа да ақпараттар; адвокаттық құпия сақтау ережесі қолданылмайды. Мұндай құжаттар алынғанын жариялау қылмыс болып есептелуі мүмкін. "Жалған хабарлау" туралы заңдық нормалар, терроризмге шабыттанған қастандықтарды ойлап табу арқылы қоғам мен жедел жәрдем қызметтерінде хаос тудырған адамдарға қатысты жазаны күшейтті.
Potential for preventive detention: detention for named individuals. Without evidence and without criminal involvement the detainee may be interrogated by the Australian Security Intelligence Organisation (ASIO). Disclosing that an individual has been so detained or interrogated is, in almost all circumstances, a crime. Control orders: Potential for restrictions on named individuals including; freedom of movement, freedom of association (including one's lawyer), banning the performing of named actions and owning named items, unlimited requirements to be (or not to be) at specified places at any or all times of the day and week, wear a tracking device, encouragement to submit to re education. These restrictions are referred to as "control orders", and may be granted for a period of one year before review. Significant restrictions on the right of any citizen to express certain opinions, including; criticism, or "urging disaffection", of the sovereign, the constitution, the government, the law, or 'different groups'. Exemptions may exist where the target of criticism is agreed to be 'in error'. Exemptions appear to exist where the claim is that a feature of a group of people is in some way offensive to the mainstream of society. Onus of proof is on the defendant, the presumption is not of innocence. To recklessly provide funds to a potential terrorist is a criminal offence. Funds include money and equivalents and also assets. It is not necessary that the culprit know the receiver is a terrorist, only that they are reckless about the possibility. It is not necessary that the receiver be a terrorist, only that the first person is reckless about the possibility that they might be. Police can request information from any source about any named person: any information about the person's travel, residence, telephone calls, financial transactions amongst other information; professional privilege does not apply. It can be an offence to disclose that such documents have been obtained. A legislative provision for 'hoax offences' created a more serious charge for people who cause chaos for the public and emergency services by dreaming up devastating terrorist inspired hoaxes.
Өлім жазасы
"Өлтіру үшін ату" ережесі полицияға қамауға алу бұйрығымен іздеп отырған адамдарға қазіргі заңдағы ұқсас ереже іздеп отырған күдіктілерге қатысты болғандай қарауды жүктемек. Атап айтқанда, бұл ереже кейбір штат басшыларын алаңдатты, яғни полиция өмірге қауіп төнген жағдайда өлімге әкелетін күш қолдануға мүмкіндік беретін "Өлтіру үшін ату" ережесі. Бұл ереже штаттар мен федералды үкімет арасындағы бастапқы талқылауларда басшыларға ұсынылмаған еді. Австралия Заң Кеңесінің президенті Джон Норт, мұндай өкілеттіктер Жан-Шарль де Менезестің қателесіп өлімге ұшырауы сияқты жағдайларда полицияны қорғау мақсатында жасалғанын айтты. Джон Говард бұл мәселені "бұрмалау, көңіл аудару, шашырату" деп мәлімдеді, бірақ ережеге өзгерістер енгізу мүмкін екенін де атап өтті.
The "Shoot to kill" clause instructs police to treat people wanted under detention orders in the same way that an equivalent clause in the current law treats wanted suspects. The clause in particular has raised the concern of some state premiers, the so called "Shoot to kill" clause, where police may use lethal force if they perceive a threat to life. The clause was not put to the premiers in the original discussions between the States and Federal Governments. Law Council of Australia president John North, suggested that such powers were designed to protect police in the event of a mistaken fatal shooting such as that of Jean Charles de Menezes. John Howard has declared that the whole issue is a "misnomer, a furphy, a diversion," but has suggested that changes to the clause are possible.
Қауіпсіз қаржыландыру туралы ереже
2005 жылғы Терроризмге қарсы заңның 103-тармағында террористік әрекет жасауға немесе оған көмектесуге пайдаланылуы мүмкін адамға қаржы беру қылмыс деп қарастырылады. Бұл қаржы басқа адамға қасақана ұсынылуы керек (мысалы, қайырымдылық немесе ақша аудару арқылы). Қаржы дегеніміз – ақша және кез келген түрдегі мүлік, бірақ тауарлар мен қызметтер оған кірмейді. 103-тармақ бойынша жасалған қылмыстар үшін қажетті психикалық жағдай – субъективті немқұрайлылық. Яғни, айыпталушы ақшаның терроризм үшін пайдаланылуының маңызды қаупі бар екенін білуі керек, бірақ осы қауіптерге қарамастан, сол ақшаны қолжетімді етуі керек.
As a result of the Anti Terrorism Act 2005, Division 103 of the Criminal Code makes it an offence to provide funds to a person who may use those funds to facilitate or engage in a terrorist act. These funds must be intentionally made available to another person (e. g., a donation or cash transfer). The definition of funds includes money and assets of any kind but does not include goods or services. The mental element for the crimes created under Division 103 is subjective recklessness. This means that the accused must know that there is a substantial risk of the funds being used for terrorism but still makes those funds available regardless of the risks involved in the matter.
Сот қадағалауы
Терроризмге қарсы заңның жарияланған нұсқасы билік бөлінісін құрметтемейді және осылайша конституцияға қайшы келеді деген сындарға ұшырады. Премьер-министр Джон Говард: "Коммунальдық мемлекет атынан, мен алған кеңестерге сүйене отырып, Комонвелл деңгейіндегі Корольдік заң органдарынан, бұл заңдар толық конституциялық" деп мәлімдеді. Австралия Заң Кеңесінің президенті Джон Норт: "Бақылау бұйрықтарын шығару құқығы федералдық соттарға беріледі және бұл сот функциясы емес екені анық. Сот билігіне әділ процедура қажет, соның ішінде сот отырысы туралы хабарлама беру және бұйрықтарды талап ету және қабылдау негіздерін ашу кіреді. Бұлардың ешқайсысы бақылау бұйрықтарына қатысты орындалмайды." Квинсленд және Батыс Австралия премьерлері, сондай-ақ NSW премьері Моррис Иемма да осыған ұқсас алаңдаушылықтарын білдірді.
The published version of the Anti Terrorism Bill has attracted the criticism that it does not respect the separation of powers and is thus unconstitutional. Prime Minister John Howard has declared, "Speaking for the Commonwealth, and based on the advice I have received from the Crown law authorities at a Commonwealth level, these laws are quite constitutional." John North, President of the Law Council of Australia, said "The power to make control orders is to be given to federal courts and is clearly non judicial. Judicial power requires a fair procedure, including notice of the proceedings and disclosure of the basis upon which orders are sought and made. None of this occurs in relation to control orders." Similar concerns were raised by the Queensland and Western Australian Premiers and NSW Premier Morris Iemma.