Кіріспе
Көліктің кабинасын әдеттегіден алға қарай жылжытатын дизайны. "Кабинаны алға жылжытатын локомотив" термині, жүргізушінің кабинасын қалыптыдан әлдеқайда алға орналастыратын әртүрлі теміржол және автомобиль құрылымдарын білдіреді.
The term cab forward locomotive refers to various rail and road vehicle designs that place the driver's compartment substantially farther towards the front than is common practice.
Темір жол локомотивтері
Бу локомотивтерінің дизайнында "кабина алға" орналасуында, жүргізушінің бөлімі немесе кабинасы қазанның алдында, локомотивтің ең алдыңғы бөлігінде орналасады. Көмірмен жұмыс істейтін локомотивтерде, отты бақылаушының орны, тендерге жақын болу үшін, оттық камераның артындағы платформада қалады. Мұнаймен жұмыс істейтін локомотивтерде отты бақылаушының орны алдыңғы кабинада болуы мүмкін (әдетте солай болады). Бұл типтегі дизайн 20-шы ғасырдың бірінші жартысында Еуропа бойынша кеңінен, бірақ жиі емес қолданылды, көбінесе жабық корпус дизайнымен және/немесе аэродинамикалық формамен бірге. Кабинадан көріну мүмкіндігі артады, және туннельдердегі кабинаға мұржадан шыққан түтін кірмейді. Дегенмен, соқтығыс болған жағдайда экипаж үшін жағдай нашарлайды, ал егер жүргізуші мен отты бақылаушы бөлек болса, олардың араласуы қиын болады, автопойыздардағыдай.
Германия: Deutsche Reichsbahn
Германияда Берлиндегі Borsig компаниясы 1937 жылы DRG Class 05 (сериялық нөмірі 05 003) типті бір реттік, аэродинамикалық пішінделген кабиналы локомотив құрастырды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс одан әрі дамытуын тоқтатты. Ұнтақталған көмірмен жұмыс істейтін және оттық бөлігі алдыңғы жағында орналасқан бұл локомотив, 2300 мм (90,55 дюйм) диаметрі бар үлкен жетек дөңгелектерімен жасалған. Локомотивтің жобалық жылдамдығы 190 км/сағат болған, бірақ оның конструкциялық жағынан ұқсас 05 002 локомотиві 1936 жылдың 11 мамырында Берлин-Гамбург тарамдарында 197 тонналық пойызды сүйреп, бу локомотивтері арасында жаңа жылдамдық рекордын орнатты. Алайда, екі жылдан кейін бұл рекорд британдық LNER Class A4 4468 Mallard локомотивіне бұйырды. 1944 жылы локомотивтен аэродинамикалық қаптамасы алынып тасталды, бірақ 05 003 сол кезде кабинаның алдыңғы орналасуын жоғалтқан еді. Соғыстан кейін ол 1958 жылға дейін Батыс Германияда экспресс пойыздарды тартты. 1960 жылы бұзылып, мақұлдауға жіберілді.
Италия: Ferrovie dello Stato italiane
Мемлекеттік меншіктегі итальяндық Ferrovie dello Stato компаниясының 670 және 671 сыныптағы бірнеше локомотивтері болды. Бұл локомотивтер үш осьті тендермен жабдықталған және "мукка" (сиыр) деген лақап атпен белгілі болды. Локомотивтер (салынған жылы 1902, ең жоғары жылдамдығы 110 км/сағ) Милан-Венеция темір жолында жолаушылар пойыздарын тартуға қолданылды. 1939 жылы бір 671 сыныпты локомотив Franco Crosti қазандығымен жабдықталған 672 сыныбына қайта жаңартылды.
Форнидің дизайны
Матиас Н. Форниге 1860 жылдардың соңында жаңа локомотив дизайны үшін патент берілді. Ол қазанның салмағын мүмкіндігінше жетек дөңгелектерге жүктеу арқылы, қазанның алдындағы бағыт беруші дөңгелектерді жойып, жабысу коэффициентін жақсартуды көздеді. Мұндай конструкция сол кездегі тегіс емес рельстерде жоғары жылдамдықпен тұрақсыз болар еді. Оның орнына, локомотивтің рамасын кабинаның артына созып, су резервуары мен көмір бункерінің астына төрт дөңгелекті күйме тіреуін орналастырды. Дәстүрлі Уайт нотациясы бойынша бұл локомотивке алып келді, бірақ кері бағытта жүргенде ол тиімді түрде локомотив болар еді, бұл кең таралған дөңгелек орналасуының тұрақтылығын, инженер үшін кедергісіз көрінуді және түтін мен будың жақсартылған таралуын қамтамасыз етті. Форнидің дизайны көтерілген және қала маңы теміржолдары үшін арналған кішкентай, маневрлі локомотивтер үшін өте қолайлы болды және ол көптеген өндірушілерге патенттік дизайнына лицензия берді. Форни локомотивтері Нью-Йорк, Бостон, Чикаго және басқа да қалаларда кеңінен қолданылды, бірақ XIX ғасырдың соңында электрлендіру және метрополитеннің дамуымен ысырапқа түсті. Ариэль және Пак – 1877 жылы Бостонның Хинкли локомотив зауытында Билерика және Бедфорд темір жолы үшін Форни кабинасы алға қаратылған дизайнмен салынған 2 фут өлшемді локомотивтер. Бұл дизайн оның маршрутындағы ерекше мәселелерді шеше алды. Сиерра-Невада тауларындағы 39 ұзын туннель мен 64 шақырымға жуық қардан қорғайтын құрылыстар қауіпті газдарды әдеттегі локомотивтің экипаж бөліміне қайтаруы мүмкін еді. Бірнеше экипаж мүшесі улануға шалдыққаннан кейін, локомотив кері бағытта жүргізілді. Бұл тендер локомотивтің алдында жүргенін білдірді, бұл жаңа мәселелерді тудырды. Тендер көріс бұрышын жауып, экипаж мүшелерін сигналдарды көру үшін кабинаның дұрыс емес жағына орналастырды. Тендерлер локомотивтің алдынан итеріліп жүруге арналмаған, бұл жылдамдықты шектеді. Southern Pacific компаниясы Baldwin Locomotive Works компаниясына кабина алға қаратылған локомотивтің прототипін жасауды тапсырды, содан кейін прототип келгенге дейін қосымша бірліктерге тапсырыс берді. Барлық кабина алға қаратылған локомотивтер мұнаймен жұмыс істейтін, бұл тендерді локомотивтің алдыңғы бөлігіне орналастыруды жеңілдетті. Мұнай және су резервуарлары қысыммен жабдықталған, сондықтан олар тік көтерілісте де қалыпты түрде ағып тұрады. Кабинадан көріну өте жақсы болды, бір экипаж мүшесі рельстің екі жағын да оңай бақылай алатын. Соқтығыс жағдайында экипаж мүшелерінің қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылықтар болды және Модок желісінде, Калифорния штатының Херлонг қаласындағы бір өлімге әкелген апат болды, онда қозғалып келе жатқан локомотив тегіс вагонды соқты. Локомотивтің қалыпты орналасуын кері бұру экипаж мүшелерін қауіпті газдардан алшақтатып, оларды осы қауіптен қорғады. Алайда, дизайнның бір мәселелі тұсы – мұнай құбырларының орналасуы болды; себебі оттық камера жетек дөңгелектерінің алдында орналасқан (әдеттегідей, олардың артында емес), мұнай ағуы дөңгелектердің сырғанауына әкелуі мүмкін. Көп жағдайда бұл ыңғайсыздық тудырды, бірақ кем дегенде бір өлімге әкелген апатқа себеп болды. Бұл 1941 жылы Лос-Анджелес маңындағы Санта-Сусана асуындағы туннельге бу ағып кірген кабина алға қаратылған локомотивте болды. Туннельдің еңісі бар еді, және баяу қозғалатын пойыз туннельге көтерілгенде, ағып тұрған цилиндрдің клапанынан рельске тамған су дөңгелектердің сырғанауына себеп болды. Пойыз артқа қарай сырғып, ауа желісін ажыратып, апаттық тежегішті іске қосып, туннельде тез арада газдар мен бумен толып жатқан пойызды тоқтатты. Кабинаның астынан тамшылаған мұнай тұтанды, нәтижесінде экипаж мүшелері қаза тапты. Солтүстік Американың басқа теміржолдары кабина алға қаратылған локомотивтерге тапсырыс бермеді, бірақ кейбіреулері, мысалы, Western Pacific, бұл типті қарастырды. Қиын жерлерде жұмыс істеуге арналған бұл локомотивтер Southern Pacific теміржолының танымал символына айналды. Барлығы 256 Mallet типті локомотивтер, үш түрлі дөңгелек орналасуымен, SP тізіміне енгізілді. Бұл типтің бір мысалы, Southern Pacific 4294, Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы Калифорния теміржол музейінде сақталады. Бұл локомотив және ол ғана ақаудан құтылып қалды. Бұл 1944 жылы салынған SP-дің соңғы жаңа булы локомотиві болды. SP-дің бірінші кабина алға қаратылған локомотивінен он жыл бұрын, Солтүстік Тынық мұхит жағалауы темір жолы, кейін SP-ге тиесілі Солтүстік-Батыс Тынық мұхит компаниясының бөлігі, 1875 жылғы локомотивті мұнаймен отынмен жұмыс істейтін кабина алға қаратылған локомотивке қайта құрды. Бұл инновациялық қозғалтқышты ұлттық деңгейде танымал және бірқатар патенттер иегері болған NPC-нің бас механиктері Уильям (Билл) Томас жасады. Томас NPC 21 құрылысын 1897 жылы апатқа ұшыраған NPC локомотиві 5, "Бодега" жүріс бөлігі мен рамасын пайдаланып салды. Жаңа және ерекше теңіздік су түтік қазанды және стандартты локомотивтерден кері орнатылған толық металл кабинаны қосып, бұл ерекше туынды Томасқа локомотив дизайны бойынша патент алды. № 21 1900 жылы пайдалануға берілді, бірақ бірнеше жыл ғана қызмет етті. Жақсы бу жасағанына қарамастан, бірақ қара түтін шығарғанына қарамастан, экипаж мүшелері оны басқару қиын болды және соқтығыс салдарынан қандай нәрсе болатынынан қорқып, оны "Құбыжық" деп атады. Салмақсыз оттықшы су деңгейінің төмендеуіне рұхсат берді, бұл қазанды зақымдады және оны жөндеуге болмады.
Ұсынылған/Қорылмаған
Л. Д. Порта ACE 3000 жобасы үшін жылдам жүк тасымалына арналған 2-10-0 кабина алдындағы, үш цилиндрлі, заманауи бу локомотивін ұсынды.
Пруссия
Пруссияның T 16 эксперименталды локомотиві (неміс тілінде қараңыз) 2'C2' конфигурациясында екі бастықтау кабинасымен жабдықталған.
Ұлыбритания: Оңтүстік темір жолы
Оливер Буллейдтің бақытсыз тағдырға ұшыраған "Лидер" локомотивін кейде кабина алдындағы локомотив деп атайды, бірақ оның екі басында да кабина болғандықтан, бұл белгілеу толыққанды дұрыс емес.
Автомобильдер
Кабинаның алдыңғы бөлікке орналасу дизайны жолаушылар көлемінің басқа, ұқсас өлшемдегі автомобильдерге қарағанда үлкен болуына мүмкіндік береді. Кабина алды тұжырымдамасын қолданған алғашқы заманауи, көптеп өндірілген АҚШ машинасы 1975 жылы American Motors Corporation (AMC) ұсынған Pacer болды. Компания оны «кабина алды» деп атамады, бірақ Pacer-дің конструкциясы жолаушылар бөлімін сол кездегі әдеттегіден алға жылжытты. Оның А тіректері алға жылжытылып, жел әйнегі қозғалтқыш бөлімінің бір бөлігіне орналастырылды. Pacer-дің «кең шассисі және кабина алды дизайны оның басқаруын өте жақсы етеді», оның денесінің бұрылуы сол кездегі бәсекелес модельдерге ұқсас. Chrysler Corporation 1992 жылдан бастап AMC Pacer және Lamborghini Portofino-да көрінетін стильдік және инженерлік ерекшеліктерді сипаттау үшін «кабина алды» терминін қолданды, бұл бұрылыс пен ішкі кеңістікті жақсартты. Жолаушылар кабинасы «алға жылжытылды», сондықтан алдыңғы доңғалақтың шеті алдыңғы есіктердің алдыңғы жиегіне тікелей жанасып, жел әйнегі қозғалтқыштан асып өтті, ал артқы доңғалақтар көліктің артқы бұрыштарына жылжытылды. Дөңгелектерді шетке жылжыту дизайнерлерге ішкі кеңістікті кеңейтуге, жүру және бұрылуды жақсартуға мүмкіндік берді. 1993 жылдан 2004 жылға дейін Chrysler LH платформасында, JA және JR платформаларында («бу машиналары») және PL платформасында (Neon) салынған көптеген модельдер кабина алды машиналары ретінде нақты түрде сатылды. Chrysler бұл мүмкіндіктерді алғаш рет толық өлшемді машинаға қолданғанын мәлімдеді. Сол сияқты, Dodge Stratus және Chrysler Cirrus ұзындығынан гөрі ені кең капотқа ие, себебі инженерлер қозғалтқышты және жолаушылар бөлімінің алдында орналасқан барлық басқа да элементтерді әлдеқайда кішірек кеңістікке сыйдыруды мақсат етті, содан кейін дизайнерлер машинаның сыртқы корпусын олардың класындағы бәсекелес модельдерге қарағанда ішкі кеңістікті ұсыну үшін жасады. Кабина алды жүк машинасы конфигурациясы қазіргі уақытта еуропалық және жапондық жүк машиналарын өндірушілер арасында кең таралған, өйткені көлік құралдарының жалпы ұзындығын реттейтін заңдар қатаң, ал осы конструкция стандартты жүк машинасына қарағанда ұзын тіркемелерге немесе ұзын жүк алаңына мүмкіндік береді (қозғалтқыш бөлімі дәстүрлі кабинаның алдында орналасқан). Көлік кабинасын алдыңғы жағына орналастырудың артықшылығы – қала ішіндегі жеткізу сияқты тар кеңістікте жақсы көру және маневрлеу мүмкіндігі. Осы типтегі ірі жүк машиналарын көбінесе «қозғалтқыш үстіндегі кабина» (COE) немесе «модель үстіндегі кабина» деп сипаттайды.