Немецкие паровозы BR 01: История и развитие (Nemіs parovozdary BR 01: Tarihy men damuы)

Кіріспе

241 неміс 4-6-2 локомотивтері класы (1926–1982)

Deutsche Reichsbahn Gesellschaft компаниясының BR 01 бу локомотивтері біріктірілген неміс теміржол жүйесімен салынған алғашқы стандартталған (Einheitsdampflokomotive) бу экспресс жолаушылар локомотивтері болды. Олар Whyte нотациясы бойынша 4-6-2 "Тынық мұхиты" доңғалақты орналасымына немесе UIC классификациясы бойынша 2′C1′ h2 жатады. Стандарттау идеясы техникалық қызмет көрсету шығындарын азайту болды; яғни, егер BR 01 локомотиві, мысалы, Берлинде бұзылса, қажетті бөлшекті Берлиннен жөнелтудің орнына және локомотивті қызметтен шығарудың орнына, Дрезден шеберханасынан бөлшек пайдаланылуы мүмкін, себебі барлық локомотивтердің, бөлшектердің және механизмдердің конструкциясы бірдей болды және бүкіл елде өндірілді. Осылайша, бұл шеберханалар үшін "стандартты" өнім болды.

Тарих

AEG және Borsig фирмалары, осы қозғалтқыштардың негізгі өндірушілері, сондай-ақ Henschel, Hohenzollern, Krupp және бұрын Schwartzkopff болған BMAG, 1926 және 1938 жылдар аралығында Deutsche Reichsbahn жылдам жолаушылар қызметі үшін осы Einheitsdampflokomotive-тің барлығы 231 данасын жеткізді. Бастапқыда осы кластағы 10 локомотив салыстыру мақсатында екі цилиндрлі қозғалтқыштармен, ал олардың 4-цилиндрлі 02-класстағы 10 қозғалтқыштарымен бірге жасалды. Көптеген өлшемдер мен сынақтар жүргізілді, бірақ ұзақ талқылаулардан кейін екі цилиндрлі конфигурация жағында шешім қабылданды, оны күту оңай, бірақ төрт цилиндрлі құрылымдарға қарағанда қуаты және экономикалық тиімділігі төмен болды. Қызметке енгізілген алғашқы 01 класты локомотив 01 001 емес, 01 008 болды, ол бүгін Бохумдағы Дальхаузен теміржол мұражайында сақтаулы. 01 класының жаппай өндірісі бастапқыда кейбір кешігулерге ұшырады, себебі 1920 жылдары 20 тонналық қажетті осьтік жүктемеге төтеп беретін жеткілікті маршруттар мен үлкен айналмалы дискілер болған жоқ. 1930 жылдардың басында ғана 01 класы Deutsche Reichsbahn-нің басым экспресс-пойыз локомотивтеріне айналды. 1938 жылға қарай 01 кластың 231 локомотиві престижді экспресс-пойыз жұмыстарына қолдабарлы болды. Тағы 10 төрт цилиндрлі 02-сыныпты локомотивтер (01 111, 01 233–241) 1937 және 1942 жылдар аралығында екі цилиндрлі 01-сыныпты үлгілерге айналдырылды. 01 кластың қызметіне өте төмен осьтік жүктеме шектеулері бар көптеген маршруттарды қамту үшін 1930 жылдардың басында үшінші нұсқа құрылды: 03 класы екі цилиндрлі қозғалтқышпен және 18 тонналық осьтік жүктемемен жобаланды, оның ішінде 298 данасы салынды. 1939 жылы ұсынылған үш цилиндрлі DRG 01.10 класы 01-дің одан әрі дамуы болды. Барлығы бес серия немесе партия жеткізілді, әрқайсысы аздаған өзгерістермен: 01 001–010 (1926), 01 112–176 (1927–28), 01 077–101 (1930–31), 01 102–190 (1934–1936), 01 191–232 (1937–1938). Тіпті 1930 жылдары 01 класын пайдалану 20 тонналық осьтік жүктемеге ие болған салыстырмалы түрде аз маршруттармен шектелді. Берлиннен бастап олар Анхальт, Лерте және Гамбург желілері болды. Берлин қалалық теміржолының виадук аркаларын нығайту қажет болды. 1930 жылға дейін алғашқы 90 қозғалтқыш Эссен, Нюрнберг, Эрфурт П, Берлин АХб, Хамм, Магдебург ХБФ, Кассель, Ганновер, Гамбург Алтона, Бебра және Оффенбург локомотивтер деполарында орналастырылды. 1931 жылдан бастап олар Франкфурт (М) 1, Берлин Леб, Брауншвейг, Берлин Пог, Шнайдмюль, Кенигсберг, Геттинген П, Падерборн, Дрезден Альт, Бреслау, Кельн Дюцерфельд, Хоф және Халле П-де де орналастырылды. Бастапқыда 01 класының ең жоғары жылдамдығы 120 км/сағ. Бұл жылдамдықты 130 км/сағ дейін көтеру үшін алдыңғы доңғалақтың диаметрі бастапқы 850 мм-ден 1000 мм-ге дейін өзгертілді, сондай-ақ, байланысты доңғалақтардағы тежегіштердің екі жақты жұмысын орнату арқылы тежегіш күші күшейтілді және соңғы доңғалақтарды тежеу арқылы. Ауа және тамақ сорғылары 01 077 жылдан бастап орнатылған үлкен Вагнер түтін дефлекторларының артындағы түтін камерасының ойықтарында орналастырылды. (Ескі үлгілер кейінірек Вагнер типті дефлекторлармен жабдықталды). Бұл сорғыларға жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін қол жеткізуді қиындатты, ал кейінірек Einheitsloks сорғылары жеткізілген кезде көліктің ортасына орналастырылды. Deutsche Bundesbahn өздерінің қозғалтқыштарын кішірек Витте түтін дефлекторларына айналдырды және сорғыларды көліктің ортасындағы жүгіру тақтасына көшірді. Шығыс Германиядағы Deutsche Reichsbahn жүк таралуындағы осындай үлкен өзгерістерден аулақ болды, сондықтан олардың соңғы жылдарында сыртқы түрінде шағын өзгерістерді көруге болады. Үшінші сериядан (01 077 және одан кейінгі) қазандықтар ұзын түтін түтіктерімен және қысқа оттықпен жеткізілді. Барлық қозғалтқыштарда бастапқыда түтін камерасының есігі үшін орталық құлып болған. Алғашқы локомотивтер жеткізілген кезде газбен жарықтандырылды, 01 010 жылдан бастап олар электр жарығымен жарықтандырылды, ал соңғы бірнеше партияға үшінші фара берілді. 01-сыныптағы кемелерге 2'2 Т 30, 2'2 Т 32 немесе 2'2 Т 34 тендерлері орнатылған. Олардың көмір сыйымдылығы 10 тонна тас көмір, ал су резервуары 30, 32 немесе 34 текше метр суды ұстады. 01 001 - 01 010 локомотивтерінің прототиптері 2'2 Т 30 шағын тендерлермен жабдықталды, өйткені айналада жеткілікті үлкен айналмалы станоктар болмаған. Кейіннен бұл тендерлер тек өте қажет болған жағдайда ғана қолданылды, мысалы, Нидерландымен шекарадан тыс қызметтерде. Екінші сериядан (01 012 және одан кейінгі) 01 класы 2'2' T 32 тендерлерімен жабдықталды. 2'2' T 34 класының дәнекерленген тендерлері тек алмасу жолымен (негізінен 44 класының жаңа локомотивтерінен) пайда болды. Содан кейін олар соғыстың жылдарында және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, олардың үлкен су сыйымдылығы болғандықтан, ең көп қолданылды. 01 класты локомотивтер 1973 жылға дейін Deutsche Bundesbahn қызметінде болды. DR-де олар 1980 жылдардың басына дейін, көбінесе үлкен түтін дефлекторларымен өздерінің бастапқы күйінде жұмыс істеді. Олардың соңғы жылдарында Берлин-Дрезден бағытындағы D пойыздарын тасымалдағаны үшін әйгілі болды. 1977 жылдың күзіне дейін. 1977 жылдың күзіне дейін тек үлкен советтік DR 132 дизель локомотивтері келгеннен кейін ғана 01 экспресс-пойыз локомотивтері ГДР-де шамамен 50 жылдық қызметтен кейін жосықтан шығарылды.

The firms of AEG and Borsig, who were the main manufacturers of these engines, together with Henschel, Hohenzollern, Krupp and BMAG previously Schwartzkopff, delivered a total of 231 examples of this Einheitsdampflokomotive between 1926 and 1938 for the fast passenger services of the Deutsche Reichsbahn. To begin with, 10 locomotives of this class were built with two cylinder engines for comparison purposes alongside a similar batch of 10 engines of their sister Class 02, which had four cylinder compounding. Extensive measurement and trial runs were conducted, but after lengthy discussions the controversial decision finally fell in favour of the two cylinder configuration, which was simpler to maintain but less powerful and less economical than the four cylinder compounds. The first Class 01 locomotive that went into service was not 01 001, but 01 008, which is preserved today in the Bochum Dahlhausen Railway Museum. The mass production of Class 01s was somewhat delayed at first because in the 1920s there were neither enough routes with the necessary axle load of 20 tons nor sufficiently large turntables. Not until the beginning of the 1930s did the Class 01 become the predominant express train locomotive of the Deutsche Reichsbahn. By 1938 there were 231 Class 01 locomotives available for the prestigious express train duties. Another 10 four cylinder Class 02 locomotives (01 111, 01 233–241) were converted to two cylinder Class 01 models between 1937 and 1942. To accommodate for the many routes with axle load restrictions too low for Class 01 service, in the early 1930s, a third variant was created: the Class 03 designed with a two cylinder engine and axle load of 18 ton, of which no less than 298 were built. Launched in 1939, the three cylinder DRG Class 01.10 was a further development of the 01. A total of five series or batches were delivered, each with minor variations: 01 001–010 (1926), 01 112–076 (1927–28), 01 077–101 (1930–31), 01 102–190 (1934–1936), 01 191–232 (1937–1938). Even in the 1930s the employment of Class 01s was limited to the relatively few routes that had already been modified to take a 20 ton axle load. From Berlin outwards they were the Anhalt, Lehrte and Hamburg lines. The Berlin City Railway had first to be strengthened by reinforcing the viaduct arches. Up to 1930, the first 90 engines were stationed at the locomotive depots of Essen, Nuremberg, Erfurt P, Berlin Ahb, Hamm, Magdeburg Hbf, Kassel, Hanover, Hamburg Altona, Bebra and Offenburg. From 1931 they were also stabled at Frankfurt (M) 1, Berlin Leb, Braunschweig, Berlin Pog, Schneidemühl, Königsberg, Göttingen P, Paderborn, Dresden Alt, Breslau, Cologne Deutzerfeld, Hof and Halle P.

Originally, the Class 01's top speed was restricted to 120 km/h. In order to raise this to 130 km/h, the diameter of the leading wheels was changed from its original 850 mm to 1,000 mm on locomotives from operating number 01 102 onwards and brake effort was increased by installing double sided working of the brake shoes on the coupled wheels and by braking the trailing wheels. The air and feed pumps were located in smokebox recesses behind the large Wagner smoke deflectors, which had been fitted from 01 077 onwards. (Earlier models were also refitted with Wagner type deflectors later). This made access to the pumps for maintenance purposes more difficult and later Einheitsloks had their pumps located in the middle of the vehicle on delivery. The Deutsche Bundesbahn converted their engines to the smaller Witte smoke deflectors and moved the pumps to the running board in the centre of the vehicle. The Deutsche Reichsbahn in East Germany shied away from such major changes to the load distribution, so that only minor modifications in appearance can be seen even in their last years. From the third series (01 077 et seq.) the boilers were delivered with longer smoke tubes and thus a shorter firebox. All engines originally had a central lock for the smokebox door. The first locomotives had gas lighting on delivery; from 01 010 they had electrical lighting and the last few batches were given a third headlight. The Class 01s were equipped with 2'2 T 30, 2'2' T 32 or 2'2' T 34 tenders. Their coal capacity was 10 tons of stone coal, and the water tank held either 30, 32 or 34 cubic metres of water. The prototype locomotives, 01 001 to 01 010, were supplied with the smaller 2'2 T 30 tenders, because there were not enough large turntables around. Later these tenders were only used if they were absolutely necessary, e. g. in cross border services with the Netherlands. From the second series (01 012 et seq.) on, the Class 01 was furnished with rivetted 2'2' T 32 tenders. The welded tenders, class 2'2' T 34, appeared only by way of exchange (mainly from brand new Class 44) locomotives. Thereafter they were almost the only ones used during the war years and after the Second World War, because they had a larger water capacity. Class 01 locomotives remained in service with the Deutsche Bundesbahn until 1973. In the DR, they were still working up to the early 1980s, largely in their original state with large smoke deflectors. They were legendary in their last years for hauling the D Zug services on the Berlin Dresden route up to autumn 1977. Only when the large Soviet DR Class 132 diesel locomotives arrived, the Class 01 express train locomotives were finally forced out of scheduled services in the GDR after almost 50 years.

1950-1957 жылдар аралығында қайта салынған (DB)

1950 және 1951 жылдары Deutsche Bundesbahn 01 042, 01 046, 01 112, 01 154 және 01 192 локомотивтерін модернизациялады. Оларға Henschel компаниясымен орнатылған Heinl араластырғыш алдын қыздырғышы және турбоқоректік сорғысы қосылды. Бұған қоса, қазандықтарға жану камералары орнатылды. Соңында, модернизация түпнұсқа түтін бағыттайтын құрылғыларын Witte бағыттайтын құрылғыларымен алмастырумен аяқталды, олар өлшемдері едәуір кішірек болғанына қарамастан, бұрынғы үлкендерімен бірдей тиімді болды. Модификацияланған бес локомотивтің төртеуі 1968 жылға дейін пайдалануда болды.

1957-1961 жылдар аралығында қайта құрылған (жаңа DB қазандығы)

1957 жылдан бастап Deutsche Bundesbahn тағы 50 вагонды қайта жаңартылған. Бұл локомотивтерге ДРГ 01.10 класында қолданылған, дәнекерленген, жоғары қуатты бу қазандықтары орнатылды. Сонымен қатар, түтін камерасына жаңа араластырғыш алдын ала қыздыру жүйесі қосылды және көптеген үйкеліс подшипниктері роликтік подшипниктерге алмастырылды. Цилиндр блогы, қанатты тақта, қысқартылған түтік, алдыңғы алжапқыш (Frontschürze) және локомотивтің рамасына енгізілген өзгерістер, сондай-ақ су құбырының жоғалған күмбезі локомотивтердің сыртқы түрін өзгертіп берді.

DR Reko локомотивінің 01.5

1962 жылдан бастап Майнингендегі Рейхсбань жөндеу шеберханасы (Reichsbahnausbesserungswerk) VES M Halle ғылыми-зерттеу және сынақ бөлімінің басшылығымен DR үшін 35 дана 01 класты локомотивтерді қайта жаңарту жұмыстарын жүргізді. DB сияқты, олар да күшті тежегіштері бар локомотивтерді ғана таңдады (01 102 нөмірінен бастап). Барлық локомотивтерге жаңа Witte түтін бағыттайтын құрылғылары (түтін дефлекторлары), жаңа машинист кабинасы және рамаға жоғарырақ орналасқан жаңа қазандық орнатылды. Қазандықта жану камерасы, араластырғыш алдын ала қыздырғышы және күмбезге арналған үздіксіз қақпақ болды.

Компьютерлік ойындар

Двигатель 2006 жылғы Sid Meier's Railroads! компьютерлік ойынында неміс сценарийінде сатып алуға болатын қозғалтқыш ретінде пайда болады, бірақ тендері мен бірнеше маңызды бөлшектері жоқ.