Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стреттон-он-Дансмор – Англияның Уорвикшир графтығындағы ауыл және азаматтық приход. 2001 жылғы халық санауы бойынша халқы 1143 адамды құрады, ал 2011 жылғы санауда сәл өсіп 1159 адамға жетті. 19 ғасырда халық саны 634 адамды көрсеткен. Ауыл А45 тас жолының оңтүстігінде, Регби мен Ковентри қалаларының арасында шамамен ортасында орналасқан. Әкімшілік жағынан Стреттон Регби ауданының құрамына кіреді. Стреттон атауының мағынасы – "Римдік жолындағы елді мекен" (ескі ағылшын тіліндегі stræt және tun сөздерінен). Бұл жағдайда бұл жол – Фосс-Вей. Бұл жер туралы мәліметтер "Домсдей кітабында" кездеседі.
Stretton on Dunsmore is a village and civil parish in the English county of Warwickshire. Its population in the 2001 Census was recorded as 1,143, rising slightly to 1,159 at the 2011 Census. In the 19th century the population was 634. The village is situated just south of the A45 road, approximately midway between Rugby and Coventry. Administratively, Stretton is part of the borough of Rugby. Stretton means "settlement on a Roman Road" (from the Old English stræt and tun). In this case the road is Fosse Way. This site is referred to in the Domesday Book.
Тарих
Вильгельм Жеңімпаздың тұсында Дунсмордағы Стратон елордасы Роджер де Монтгомериге тиесілі болды. Ол бес терілік жерді алып жатты және Пурмульн деп аталған ежелгі диірменге ие болды, кейіннен Пирри диірмені деп аталды, оны Роберт де Четвольд Кумбе абаттығының монахтарына сыйлады. Дунсмордағы Стратон елордасының иесі атағы – 1086 жылдан бергі ескі нормандық атақ. Эдуард I тұсында Томас Гаршаль осы елорданы Роберт де Хериге сатты, ол көп ұзамай Генри де Гастингске 30 күміс маркаға және бір жұп ақ қолғапқа немесе жыл сайын Пасхада төленетін 1 динарға сатты. Кейіннен ол Брей отбасының қолына өтті, содан кейін Генри Старкиге үйлену арқылы иелігіне көшті, ол оны Леди Лонгвильге сатты. 1620 жылы Ричард Тейлор (Бинлиден) оны сатып алды. 1925 жылғы Мүлік туралы заң бойынша заңмен мойындалған қазіргі атақ Нил Морлиге тиесілі: Дунсмордағы Стреттон лорды. 1915 жылы король Георг V 29-дивизияның әскерлерін ауылдың солтүстігіндегі Лондон жолында (қазіргі A45) қарап шықты, одан кейін олар Галлиполиге жіберілді. A45 айналымындағы үлкен Портленд тас обелискі осы қарауды еске сақтау үшін орнатылған.
In the reign of William the Conqueror the manor of Stratone on Dunsmore was owned by Roger de Montgomery. It was five hides in area and possessed an ancient mill called Purmulne, later called Pirrey Mill, which was given to the monks of Coombe Abbey by Robert de Chetwolde. The title Lord of the Manor of Stratone on Dunsmore is an old Norman title dating from 1086. In the reign of Edward I the manor was sold by Thomas Garshale to Robert de Herig, who soon afterwards sold it to Henry de Hastings for 30 silver marks and a pair of white gloves or 1d paid annually at Easter. It was afterwards held by the Bray family and through marriage to Henry Starkey who sold it to Lady Longvile. In 1620 it was purchased by Richard Taylor of Binley. The current title, recognized in law under the Law of Property Act 1925, is held by Niel Morley: Lord of Stretton on Dunsmore. In 1915 King George V reviewed the troops of the 29th Division on the London Road (now the A45) just north of the village before they were sent to Gallipoli. A large Portland stone obelisk on a roundabout of the A45 commemorates the review.
Қауымдық шіркеу
Барша қасиеттілер шіркеуі бұрын Лестерширдегі Лобенхамның пасторы Томас де Вольвардинтон құрған шапелді қамтыды. Ол "өзінің және Хантингтон графының жақсылығы үшін, Әулие Томас шейітінің алтарында күнделікті мисса оқу үшін екі дін қызметкеріне ақша мұра етті". Эдуард III шапелдің негізін салушыларға "төрт акр шалғын, үш акр орман және жылына 20 фунт жалдау ақысы" берді. Ричард II патшалығында Ковентри және Личфилд епискобы Роберт де Стреттонға жер мен жалдау құқығы берілді, сонда "бір дін қызметкері патшаның жақсылығы үшін және оның жаны осы өмірден өткенде, сондай-ақ патшаның әкесі мен атасының жаны үшін шапелде күнделікті мисса оқуы керек" болды. Епископтың Стреттоннан атын алғаны, алдымен Личфилд каноны және Ричард II-нің әкесі, Қара ханзаданың капелланы болғаны айтылады.
The parish church of All Saints formerly contained a chantry chapel founded by Thomas de Wolvardynton, Parson of Lobenham in Leicestershire. He "bequeathed monies for two priests to sing Mass daily at the altar of St Thomas the Martyr for the good estates of himself and the Earl of Huntington". Edward III granted to the founders of the chantry chapel "four acres of meadow land, three acres of wood and 20 pounds rent per annum". In the reign of Richard II licence was granted to Robert de Stretton, then Bishop of Coventry and Lichfield, land and rents so that "a priest sing Mass daily in the chapel for the good estate of the King and for the health of his soul when he should depart this life, and for the soul of the King's father and grandfather." It is thought that the Bishop took his name from Stretton, having first been a Canon of Lichfield and Chaplain to the Black Prince, Richard II's father.