Кіріспе

Неміс жазушысы Николас Борн (31 желтоқсан 1937 жылы Дуйсбургте 7 желтоқсан 1979 жылы Люхов-Данненбергте) - неміс жазушысы. Николас Борн - Ролф Дитер Бринкманмен бірге - өзінің ұрпағының ең маңызды және ең жаңашыл неміс ақындары. Оның екі романы, Die erdabgewandte Seite der Geschichte және Die Fälschung, оннан астам тілге аударылды және 1970-ші жылдардағы неміс әдебиетінің ең маңызды шығармаларының бірі болып саналады.

Өмір жолы және шығармашылығы

Николас Борн Рур аймағында төменгі орта таптық отбасында өскен. Ол Эссендегі ірі баспаханада химиялық процесте баспа аксессуарларын жасап жұмыс істеді, содан кейін ол өзінің алғашқы романы "Der Zweite Tag" үшін бірінші әдеби сыйлықтың көмегімен Берлинде жүріп, жазудан өмір сүре алды. Ол өзін-өзі оқытатын, өлеңдері мен роман сценарийлерімен Эрнст Мейстер, Йоханнес Бобровски, Гюнтер Грас және Ханс Бендер сияқты белгілі жазушылар мен сыншылардың назарын көп ұзамай аударды. Ол 1963 / 1964 жылдары Берлиндегі атақты Берлин әдебиеттерінде стипендия алды. 1969-1970 жылдары Айова қаласында Айова халықаралық жазушылар шеберханасында болуына дайындық барысында Борон америкалық қаламгерлерді көбірек оқыды. Айовада Чарльз Буковскимен, Анселм Холломен, Тед Берриганмен және басқалармен кездесті, Джон Баткимен, Аллен Гинзбергпен, Эрик Торгерсенмен, Том Рауортпен және басқалармен дос болды. 1972 жылы танымал "қызыл шеңбер" сериясы "Das neue Buch" жинағында Борн өзінің үшінші өлеңдер жинағын "Das Auge des Entdeckers" (The eye of the explorer) жариялады, ол негізінен қазіргі американдық поэзия, утопиялық әдебиет және әдебиеттің саяси тиімділігіне қатысты жеңілдетілген көзқараспен танымал болды. Кітап үлкен жетістікке қол жеткізді, поэзия жинағы үшін өте жақсы сатылды және Рольф Дитер Бринкманмен бірге Германияда өзінің ұрпағының ең маңызды және инновациялық ақындары болды. Германияға оралғанда, Борн Кеннет Кохтың өлеңдерін Rowohlt Verlag үшін аударуды бастады, ол 1973 жылы ғана Rowohlt сериясындағы "Das neue Buch" басылымында жарық көрді. Оның "Ди ердабгеванде Сайт дер Историэ" (1976, Rowohlt Verlag, оннан астам тілге аударылды) және одан да көп "Ди Фальшунг" (1979, "Алаяқ"), ол 1979 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін жарық көрді, одан да үлкен табыстарға қол жеткізді және оны өз заманының ең маңызды және танымал солшыл зиялыларының бірі етті. Оның ядролық энергияға қарсы саяси әрекеттері, "нақтылықтың ақылсыз жүйесі" және "машина әлемі" деп атағандары журналдарда ғана жарияланбастан, сол кездегі теледидар бағдарламаларында кеңінен талқыланды. Die Fälschung, ол өлімнен кейін "Алаяқ шеңбері" (1981) ретінде түсірілді; режиссері Волкер Шлоендорф, оның кейіпкерлері Бруно Ганц, Ханна Шюгулла және Джерзи Сколимовский болды. Питер Хандке және Майкл Крюгермен бірге ол 1975 жылы жүлде құрылғаннан бастап, қайтыс болғанға дейін Еуропа әдебиет Петрарка Прейзінің қазылар алқасының мүшесі болды.

Николас Борнның 2004 жылғы қайта өркендеуі

Оның өлімінен жиырма бес жыл өткен соң, оның кіші қызы Катарина Борн оның өлеңдерінің толықтай жинағын қайта өңдеді, оның ішінде бірнеше басылмаған шығармалар: Николас Борн Гедихте (Волльштейн 2004). Бұл кітабы үшін Борн (бірінші рет өлімнен кейін) атақты Питер Хушель Презисін (2005) алды. Поэзия жинағының үлкен табысынан және көптеген оң пікірлер мен реакциялардан кейін 2007 жылдың көктеміне Борнның хат-хабарлар жинағы жоспарланған.