Герард Стенсон: Ирланд Республикасының қайғылы тағдыры
Gerard Steenson
Герард Стинсон (1957-1987) – ирландский республиканец, лидер Ирландской народной освободительной организации во время «The Troubles». Биография и роль в конфликте.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық республикашыл саясаткер (1957–1987)
Irish Republican politician (1957–1987)
Джерард Стинсон (шамамен 1957 – 14 наурыз 1987) – Ирландиялық республикашыл жарымәскери күштердегі қатысушы және Солтүстік Ирландия қақтығысы кезінде Ирландия Халықтық Азаттық Ұйымының жетекшісі.
Gerard Steenson (c. 1957 – 14 March 1987) was an Irish republican paramilitary combatant, and leader of the Irish People's Liberation Organization during The Troubles.
Ерте өмір және мансап
Католик, Фрэнк Стинсонның ұлы, ол 1957 жылы дүниеге келді және республикалық көзқарастағы Батыс Белфастта өсті. "The New York Times" газетіне сәйкес, ол көптеген кісі өлтірген деген айыппен БАҚ және Корольдік Ольстер полициясы оны "Доктор Өлім" деп атады. Алайда, Fortnight журналы оның осы лақап атын Корольдік Виктория ауруханасында науқасты күзетіп тұрған британдық сарбаздарға шабуыл жасау үшін ақ халат кигеннен кейін алғанын мәлімдейді. Стинсон ирландиялық республикалық топтар арасындағы ішкі қақтығыстармен тығыз байланысты болды. Ол 1972 жылы 14 жасында Ресми ИРА-ның C ротасына қосылды. Екі жылдан кейін, Ресми ИРА-дан бөлінгеннен кейін құрылған INLA ұйымына өтті. Ол Белфастағы INLA басшысы болды. Стинсон 1975 жылы 16 жасында INLA мен Ресми ИРА арасындағы қақтығыс кезінде Ресми ИРА-ның Белфаст көшбасшысы Билли Макмилленді өлтіргені үшін танымал болды. Журналист Джим Кусак оны Хью Торнидің "бас қатылсы" деп сипаттайды. 1985 жылы бұрынғы досы Гарри Киркпатрик оған қарсы куәлік бергеннен кейін ол 67 террористік қылмыс (соның ішінде алты кісі өлтіру) жасады деген айып тағылды. Киркпатрик пен Стинсонды көпшілік орындыда бірге көру сирек болды және оларға "Пинки мен Перки" деген есім берілді.
A Catholic, the son of Frank Steenson, he was born in 1957 and raised in heavily republican West Belfast. Nicknamed "Doctor Death" by the media and by the Royal Ulster Constabulary for the multiple assassinations he purportedly accomplished according to The New York Times However Fortnight alleges that he got his nickname after he dressed up in a white coat to attack British soldiers guarding a patient at the Royal Victoria Hospital. Steenson was widely associated with internecine violence between Irish republican groups. He joined the Official IRA's C Company in 1972 at the age of 14. Two years later, he left to join the INLA upon that paramilitary group's formation, consequent to their split from the Official IRA. He became head of the INLA in Belfast. Steenson first came to notoriety in 1975 for killing Billy McMillen, the Official IRA's Belfast leader, during the feud between the INLA and the Official IRA when he was just 16 years of age. Jim Cusack, a journalist describes him as the "assassin in chief" of Hugh Torney. In 1985, he was convicted of 67 terrorist offences (including six murders) after his former friend Harry Kirkpatrick testified against him. Kirkpatrick and Steenson were rarely seen apart in public and were given the nicknames "Pinkie and Perky".
Беделі
Ол қозғалыста жоғары бағаланған, Браун оны "әділетті және өте тиімді әскери белсенді және адал революционер" деп атады. Дегенмен, Лорд Карсвелл оны "өте қауіпті және зұлым террорист, кісі өлтіру және басқа да қылмыстарда жетекші рөл атқарудан тартынбаған, қатал, өте адал, тапқыр және шаршамайтын қылмыскер" деп сипаттады. Генри Макдональд пен Джек Холланд "Оның достары да, жаулары да оның әскери қабілеттеріне қызыға айтты" деп жазады. Кен Уортон оны "жаман атқа ие психопат" деп атайды. Шон О'Кэллахан Стинсонды "ешқашан бұйрықтарды қабылдамаған" адам деп сипаттайды. Терри Джордж оның туралы "Билли Макмилланнан да ақылды, тіпті одан да өткір болды. Оның сырт келбеті періштедей болатын, әйелдер оған ғашық болатын. Ол сонымен қатар қатыгез, айлакер және батыл болды" деп жазды.
He was viewed highly in the movement with Brown calling him a "committed and highly efficient military activist and a dedicated revolutionary". However he was described by Lord Justice Carswell as "a most dangerous and sinister terrorist. A ruthless and highly dedicated, resourceful and indefatigable planner of criminal exploits who did not hesitate to take a leading role in assassinations and other crimes". Henry McDonald and Jack Holland write "Both his friends and enemies spoke in a tone of awestruck at his paramilitary abilities". Ken Wharton refers to him as a "notorious psychopath". Sean O'Callaghan describes Steenson as someone who "never took to orders". Terry George wrote of him that he "was extremely clever and even wittier than Billy McMillan. He had an angelic face and women adored him. He was also ruthless, cunning and fearless. ".
Өлім
1987 жылы Стинсон және IPLO еріктісі Тони "Бут" Маккарти, Бэллимурфиде, Белфаст қаласындағы Спрингхилл даңғылымен көлікпен келе жатқанда, INLA белсенді тобының шабуылына ұшырап, қаза тапты. Бұл оқиға олардың түнгі уақытта ішімдік ішкеннен кейін болды. INLA өкілі Стинсонның "қозғалыстың билігін әлсіретуге бағытталған үздіксіз және бірлескен күш-жігерге белсенді қатысқандығы үшін" өлтірілгенін мәлімдеді. Джимми Браун қабір басында сөз сөйледі. Осы оқиғадан кейін INLA мүшелерінен кек алу мақсатында екі адам өлтірілді. 1992 жылы Уақытша ИРА бірқатар қастандықтар мен басқа да әрекеттер арқылы IPLO-ны таратуға мәжбүр етті.
In 1987, Steenson and fellow IPLO volunteer, Tony "Boot" McCarthy, were ambushed and killed, presumably by an INLA active unit, while travelling in a car along Springhill Avenue, in Ballymurphy, Belfast after a night of drinking. An INLA spokesperson said Steenson was killed for being "actively involved in continuous and concerted efforts to undermine the authority of the movement.' Jimmy Brown gave the graveside oration. Two revenge killings of INLA members followed before the end of the feud. In 1992, the Provisional IRA, through a series of assassinations and other actions, forced the disbandment of the IPLO.