Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1992 жылы Джонатан Линн түсірген фильм
1992 film by Jonathan Lynn
"Талапкер" – 1992 жылы шыққан американдық саяси комедиялық фильм, басты рөлде Эдди Мерфи ойнаған. Фильмді Джонатан Линн режиссерлік еткен. Мерфиден басқа, фильмде Лейн Смит, Шерил Ли Ральф, Джо Дон Бейкер, Виктория Роуэлл, Грант Шоуд, Кевин Маккарти және Чарльз С. Даттон сомдаған. Фильмнің сюжеті саясатқа, әсіресе Конгресс мүшелері мен лоббистер Вашингтонда өз мақсаттарына жету үшін қандай амалдарға баратынына арналған.
The Distinguished Gentleman is a 1992 American political comedy film starring Eddie Murphy. The film was directed by Jonathan Lynn. In addition to Murphy, the film stars Lane Smith, Sheryl Lee Ralph, Joe Don Baker, Victoria Rowell, Grant Shaud, Kevin McCarthy, and Charles S. Dutton. The film's plot is centered on politics, specifically what members of Congress and lobbyists do to get what they want in Washington, D. C.
Сюжет
Флоридалық алаяқ Томас Джефферсон Джонсон бір кеште Конгрессмен Джефферсон Дэвис "Джефф" Джонсонмен кездеседі және Конгресс мүшелерінің жемқорлық арқылы қаншалықты байып кететінін естігеннен кейін қызығушылық танытады. Конгрессмен Джонсонның хатшысымен сексуалдық қатынаста жүрген кезде жүрек талмасынан қайтыс болғаннан кейін, алаяқ Джонсон лоббистерден ақша алу үшін оның орнына Конгресске сайлауға түсуге шешім қабылдайды. Өзінің есімін қысқартып, орта атын аббревиатуралап, өзін "Джефф" Джонсон деп атайды. Содан кейін ол "Күміс түлкілер" деп аталатын зейнеткерлер ұйымын өзіне қолдау көрсетуге көндіріп, сайлау бюллетеніне енуге тырысады. Сайлау бюллетеніне іліккеннен кейін, ол қайтыс болған конгрессменнің бұрынғы науқандық материалдарын пайдаланады және көп адам назар салмайды, жай ғана "таныс есімге" дауыс береді деп есептей отырып, төмен бюджетпен науқан жүргізеді. Ол шағын артық дауыспен жеңіске жетеді және "көшелері алтынмен төселген" Вашингтонға аттанады. Бастапқыда, мол қайырымдалықтар мен науқандық үлес түсе бастайды, бірақ ол Вашингтондағы алаяқтықтың мәнін түсінгеннен кейін, ашкөздік пен жемқорлықтың науқандық қаржы реформасы, қоршаған ортаны қорғау және жоғары кернеулі электр желілерінен шығатын электромагниттік өрістердің кішкентай қаладағы балаларға қатерлі ісік тудыруы мүмкін екенін, оны электр компаниясы жасырып отырғанын көреді. Осы мәселелерді шешуге тырысқанда, Конгрессмен Джонсон Энергетика және өнеркәсіп комитетінің ықпалды төрағасы, Репрезентант Дик Доджтан екі рет алданып қалғанын байқайды. Джонсон өзі білетін жалғыз жолмен – алаяқтықпен қарсы тұруға шешім қабылдайды. Джонсон сәтті аяқталып, Доджтің жемқорлығын әшкерелейді. Фильмнің соңында Джонсонның бұрын белгісіз қылмыстық өтілі болғандықтан Конгресстен қуылмаса, оның президенттікке үміткер болары анық көрінеді, содан кейін төртінші қабырғаны бұзып, "Мен президенттікке түсемін!" деп мәлімдейді.
Florida con man Thomas Jefferson Johnson crosses paths with Congressman Jefferson Davis "Jeff" Johnson at a party and becomes intrigued after overhearing just how wealthy members of Congress can become through corruption. After Congressman Johnson dies of a heart attack while having sex with his secretary, con man Johnson decides to run for Congress in the election to replace him to take advantage of money from lobbyists. Omitting his first name, and abbreviating his middle name, he calls himself "Jeff" Johnson. He then manages to get on the ballot by pitching a seniors organization, the Silver Foxes, to endorse him. Once on the election ballot, he uses the dead Congressman's old campaign material and runs a low budget campaign that appeals to name recognition, figuring most people do not pay much attention and simply vote for the "name you know." He wins a slim victory and is off to Washington, a place where the "streets are lined with gold." Initially, the lucrative donations and campaign contributions roll in, but as he learns the nature of the con game in Washington D. C., he starts to see how the greed and corruption makes it difficult to address issues such as campaign finance reform, environmental protection, and the possibility that electromagnetic fields from overhead power lines may be giving kids in a small town cancer, which the electric power company is concealing. In trying to address these issues, Congressman Johnson finds himself double crossed by the powerful chairman of the Committee on Power and Industry, Rep. Dick Dodge. Johnson decides to fight back the only way he knows how: with a con. Johnson succeeds and exposes Dodge as corrupt. As the film ends, it appears likely that Johnson will be thrown out of Congress on account of his previously unknown criminal record, but he defiantly declares, "I'm gonna run for President!" then breaking the fourth wall.
Өндіріс
Эдди Мерфи бұл Дисней туындысымен Paramount Pictures-тің бірқатар жұлдыздық фильмдерінен кейін көзге түсті. The New York Times газетінің киносыншысы Бернард Вайнрауб Мерфидің Paramount компаниясы берген "ылықсыз материалдан" арылуды қалағанын айтты. Жазушы және продюсер Марти Каплан Мерфинің қатысуы туралы: "Мен джекпотқа жуықтап қалғандай сезінемін" деді. Режиссер Джонатан Линн кейінірек: "Мені тартқан нәрсе – Эдди Мерфи мен саясаттың күтпеген үйлесімі болды. Сценарийді Вашингтонның ішкі кісісі, вице-президент Мондейлдің сөздерін жазған Марти Каплан жазған. Мен Эддимен жұмыс істеуді ұнатып, оны "48 сағат" және "Орын ауыстыру" фильмдерінен бері бағалап келдім. Ол керемет тапқыр комедиялық актер және оның қасында жұмыс істеу шынайы ләззат болды."
Eddie Murphy appeared in this Disney produced film after a string of Paramount Pictures star vehicles. Bernard Weinraub, film reviewer for The New York Times, offered his opinion that Murphy wished to "move beyond the tepid material" he had been given by Paramount. Writer and producer Marty Kaplan said of Murphy's involvement "I feel like I've come close to winning the jackpot". Director Jonathan Lynn later said: "It was the unlikely combination of Eddie Murphy and politics that drew me to it. The script was by a Washington insider, Marty Kaplan, who had been Vice President Mondale's speech writer. I loved working with Eddie, whom I had admired since 48 Hours and Trading Places. He was a superbly inventive comedy actor, and a delight to work with."
Кассалық жинақ
The Distinguished Gentleman 1992 жылдың желтоқсан айында шықты және АҚШ пен Канадада шамамен 47 миллион долларлық табыс әкелді. Әлемдік деңгейде фильм 39 миллион доллар табыс тапты.
The Distinguished Gentleman was released in December 1992 and went on to gross approximately $47 million in the United States and Canada. Internationally, the film grossed $39 million
Сыни жауап
Фильмге сыншылардың реакциясы көбінесе теріс болды. «Чикаго Сан Таймс» газетінен Роджер Эберт фильмнің идеясын және оның әлеуетін ұнатып, бірақ оны «баяу дамып келе жатқаны» үшін сынады, тіпті ол комедия болғанына қарамастан. «Entertainment Weekly» журналынан Оуэн Глейберман оны «мұңсыз, қуанышсыз комедия, жаман түсірілген, бейнеге жақын кадрлармен және Джон Лэндис өте жаман күнінде түсіргендей шаршатып, көңілсіз комедия» деп сипаттады. «Rotten Tomatoes» шолулар жинақтайтын сайтында фильмге 16 шолу негізінде 13% мақұлдау көрсеткіші берілген, ал орташа бағасы 4.03/10 құрады. Фильм 1993 жылы «Экологиялық медиа» сыйлығын жеңіп алды, ал 2001 жылы «Саяси кино қоғамы» фильмге жылдың арнайы сыйлығын табыс етті.
Critical reaction to the movie however was mostly negative. Roger Ebert of the Chicago Sun Times liked the premise and what it had going for it, but criticized it for its "slow pacing", despite its being a screwball comedy. Owen Gleiberman of Entertainment Weekly called it "a sterile, joyless comedy, photographed in ugly, made for video close up and featuring a farce plot so laborious it suggests John Landis on a bad day". On review aggregation website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 13%, based on 16 reviews, and an average rating of 4.03/10. The movie won the feature film Environmental Media Award in 1993, and in 2001 the Political Film Society gave the film its special award of the year.
Мұра
2023 жылдың қараша айында фильмнің әрі авторларының бірі Марти Каплан Politico газетінде жарияланған мақаласында өмір өнерді қайталағанын, фильмнің сюжеті мен Джордж Сантостың Конгресске сайлануы арасындағы ұқсастықтарды атап көрсетті.
In November 2023, the film's co writer Marty Kaplan argued in a Politico column that life imitated art, drawing parallels between the film's plot and the election of George Santos to Congress.