1922 жылғы Ньюпорт сайлауы: Ұлыбритания үкіметі үшін шешуші сынақ
1922 Newport by-election
Ньюпорт сайлауы 1922: Ұлыбританиядағы маңызды сайлау, Ллойд Джордж коалициялық үкіметінің күшін сынады. Либералдар мен консерваторлар арасындағы тартыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1922 жылғы Ньюпортқа қосымша сайлауы – Уэльстегі Ньюпорт сайлау округінде 18 қазан күні 1922 жылы өткен сайлау. Бұл сайлау сол кезде де, кейін де ерекше назарға ілікті, себебі ол Дэвид Ллойд Джордж пен Консервативтік партиядан құрылған Ллойд Джордж коалициялық үкіметінің қызмет ету мүмкіндігіне жасалған маңызды сайлау сынағы саналды, аталған партияның құрамында коалициядан шығып, партияның тәуелсіздігін қайта жеңіп алуды қалайтын мүшелердің саны артып бара жатқан еді.
The 1922 Newport by election was by election held in the parliamentary constituency of Newport in Wales on 18 October 1922. The by election attracted especial attention, both at the time and since, as it was seen as a crucial electoral test of the viability of the Lloyd George Coalition Government, formed of followers of David Lloyd George with the Conservative Party, the latter of which contained an increasing number of members who wished to leave the coalition and regain the party's independence.
Сайлау округінің тарихы
Ньюпорт қалалық округі – 19 ғасырдың соңында үлкен өсім көрсеткен ірі өнеркәсіптік қала болды, осының нәтижесінде 1918 жылғы сайлау округтерінің қайта бөлінісінде өз алдына жеке округ құқығына ие болды. Осыған дейін ол Монмут Бороу округінің құрамында болған.
The county borough of Newport was a large industrial town that had greatly expanded in the late nineteenth century and had consequently been granted a constituency in its own right in the 1918 redistribution. Prior to this it had been part of the Monmouth Boroughs constituency.
1918 жылғы жалпы сайлау
1918 жылғы жалпы сайлауда бұл мандат Монустың либералдық дәстүрін де, оның депутатын да мұралады, Льюис Хаслам «Коалициялық либерал» ретінде жеңіске жетіп, Коалициялық үкіметті қолдады және Либералдық және Консервативтік партиялардың қолдауын алды. Уэльстегі жергілікті консерваторлар коалицияны ұнатпады және сайлау келісімін тек бір сайлау үшін ғана жарамды деп есептеді. Хаслам консервативтік шараларға, олардың қолдауына қарамастан, қолдау көрсетпегені оларды одан да ашуландырды. 1921 жылғы Лицензиялау туралы заң мәселесі туындады, ол Монмутширдің Уэльстің немесе Англияның құрамына кіретінін анықтау қажеттігін көрсетті. Бұл мәселе жергілікті деңгейде өте маңызды болды, либералдар бірінші жағын, ал консерваторлар екінші жағын ұстануға бейім болды. Заң жобасы Монмутширді Уэльске қосып, ерте жабылу қаупін тудырды, ал Хасламның тәртіп сақтау қозғалысын қолдауы одан әрі қарсылықты тудырды. Осының салдарынан жергілікті консерваторлар келесі жалпы сайлауда өздерінің ресми кандидаттарын ұсынуға көшті, 1922 жылдың 26 шілдесінде Реджинальд Кларриді таңдады. Ол Консервативтік партияның коалицияға қарсы фракциясынан қолдау алды, соның ішінде Morning Post газетінде де жарияланды. Оның кандидатурасын Вестминстердегі консервативтік басшылық жақсы қабылдамады, Консервативтік партияның бас хатшысы Остин Чемберлен Консервативтік партияның Орталық кеңсесінен Кларридің сайлау кампаниясына көмектеспеуді сұрады, бірақ Кларри бұл мандатқа партияның ресми кандидаттары болып қала берді және партия басшылығының кез келгені ресми кандидатты жоққа шығарып, дау тудыруы қауіпті болар еді.
In the 1918 general election the seat inherited both Monmouth's Liberal tradition and its MP, with Lewis Haslam winning as a "Coalition Liberal" supporting the Coalition Government and endorsed by both the Liberal and Conservative parties. Locally Conservatives in Wales despised the coalition and regarded the electoral pact as valid for one election only. They were further enraged when Haslam did not give support for Conservative measures despite their support. The key breach came over the 1921 Licensing Bill which raised the question of whether Monmouthshire was part of Wales or England. This had become a particularly significant local issue, with the Liberals tending to the former position and the Conservatives to the latter. The Bill included Monmouthshire with Wales and so threatened early closing, whilst Haslam's support for the temperance movement provoked further hostility. Consequently the local Conservatives moved to adopt an official candidate of their own for the next general election, choosing Reginald Clarry on 26 July 1922. He received backing from the anti Coalition wing of the Conservative Party, including endorsements in the Morning Post. His candidature was not well received by the Conservative leadership at Westminster, with Austen Chamberlain, leader of the Conservative MPs, requesting that Conservative Central Office should not aid Clarry's campaign, but crucially Clarry was still the official party nominee for the seat and it would be dangerous for any leader of the party to provoke a row by repudiating the official nominee.
Бос орын
Льюис Хаслам 1922 жылдың 12 қыркүйегінде күрт аурудан қайтыс болды.
Lewis Haslam died on 12 September 1922 following a sudden illness.
Кандидаттар
Консерваторлар бұрыннан таңдалған Реджинальд Кларриді ұсынды, ол өз күшімен жеткен, азаматтық инженер болып жұмыс істеген адам еді. Еңбек партиясы бұрын 1918 жылғы жалпы сайлауда осы мандатқа таласқан Уильям Боуэнды ұсынды. Ол пошта жұмыскерлерінің кәсіби одағының бас хатшысы болды. Либералдық партияның үміткері ең шешуші таңдау болып көрінді. Жергілікті ұйым партияның бөлінуі кезінде Дэвид Ллойд Джорджды, H. H. Asquith-ті емес, қолдады, бірақ 1922 жылға қарай бұл, Асквитті қолдаған сайлау округтерінде болғандай, жеке Ллойд Джордж Либералдық партиясының құрылуын болдырмау үшін жасалған тактикалық қадам болуы мүмкін. Либералдық партия қандай үміткерді жасайтыны белгісіз болды, баспасөз жергілікті либералдардың коалицияға қарсы үміткерді қалағанын хабарлады, бірақ олар партияның екі фракциясынан да белгілі тұлғаларға ұсыныс жасаған сияқты көрінді. Жергілікті либералдық ұйымның төрағасы – Оңтүстік Монмутширдің бұрынғы либералдық депутаты Гаррод Томас еді. Оған алғаш либералдық үміткер болуға ұсыныс жасалды, алайда ол Ллойд Джорджды қолдайтын адам ретінде көрінді және Асквитті қолдаған ұйым мүшелері оны жақтамады. Соңында олар Ньюпорт қаласының сот медициналық сарапшысы Уильям Линдон Мурды таңдады, ол «либерал» ретінде сайлауға түсті және Ллойд Джорджты немесе Асквитті қолдаудан бас тартты, керісінше «біріккен либерализм» деген ұранды қолданды, бұл коалицияға қарсы екенін білдірді. Нәтижесінде сайлауда коалицияны ресми түрде қолдаған кандидат болмады.
The Conservatives ran the already selected Reginald Clarry, a self made man who had worked as a civil engineer. The Labour Party ran William Bowen, who had previously contested the seat in the 1918 general election. He was General Secretary of the Union of Post Office Workers. The Liberal Party candidate proved the most crucial choice. The local association nominally supported David Lloyd George rather than H. H. Asquith in the split in the party, but by 1922 this may have been a tactical measure to prevent the establishment of a separate Lloyd George Liberal Party, as had happened in constituencies where the association supported Asquith. There was much uncertainty over what sort of Liberal candidate would be adopted, with the press reporting both that local Liberals wanted an anti Coalition candidate but they appeared to approach prominent individuals from both factions of the party. The President of the local Liberal Association was Garrod Thomas, the former Liberal MP for South Monmouthshire. He was first approached to stand as Liberal candidate, however he was seen to be pro Lloyd George and not favoured by those in the association who supported Asquith. In the end they selected William Lyndon Moore, the Newport coroner, who ran as a "Liberal" and declined to run as either a Lloyd George supporter or an Asquithian but instead used the slogan "reunited Liberalism," implying opposition to the Coalition. As a result there was no candidate in the election who was an official supporter of the Coalition.
Науқан
Коалицияның тағдырын анықтайтын сайлау ретінде дәстүрлі түрде қарастырылғанына қарамастан, бұл сайлау оны көбінесе назарға алмады. Үш кандидат та Коалицияның әрі қарай болуын сынап, оның орнына не келеді және жергілікті мәселелерге назар аударды. Ең маңызды мәселелердің бірі алкоголь болды: консерваторлар Лицензиялау заңына қарсы болды, ал Лейбористтік және Либералдық кампаниялар Тынығу залында жиналыстар өткізіп, көрнекті тынығушылардың күшті қолдауын алды. Кларри консерваторлар үшін Ньюпортта дәстүрлі жұмысшы табының қолдауын күтті. Үміткерлер жергілікті ерекшеліктер туралы таласты, Мур өзін жергілікті адам деп мәлімдесе, Кларри Суонсиден, ал Боуэн Лондондан келгенін айтты. Кларри бұған Ньюпорт мекенжайы бар қағаз басы бар барлық материалдарды пайдалану арқылы және өнеркәсіп туралы білімі мен Ньюпорттың оған тәуелділігін баса көрсету арқылы қарсы тұрды. Қай кандидаттың жеңіске жетуі мүмкін екені мәселесі үштік бәсекеде шешуші болды, себебі бұл оларға қарсы дауыс беретін кандидатты анықтайтын еді. Көптеген адамдар Боуэннің Лейбористтерден жеңіске жететінін күтті, ал консерваторлар мен либералдарды қолдайтын баспасөз екінші кандидаттың жарыстан шығып қалғанын дәлелдеуге тырысты. Үгіт-насихаттың соңында көпшілік Боуэннің жеңіске жететініне, Кларридің екінші орынға, ал Мурдің үшінші орынға ие болатынына сенді.
Despite being traditionally seen as a by election that determined the fate of the Coalition, the election largely ignored it. All three candidates denounced its continued existence and focused on both what would replace the Coalition and local issues. One of the biggest issues revolved around alcohol, with the Conservative campaign opposing the Licensing Bill whilst both the Labour and Liberal campaigns regularly held meetings in the Temperance Hall and had strong support from prominent temperance campaigners. Clarry sought the traditional working class support for the Conservatives that existed in Newport on the matter. The candidates argued over local identity, with Moore claiming to be the only local man whilst Clarry hailed from Swansea and Bowen from London. Clarry countered, both by using a letterhead on all literature with a Newport address and by stressing his knowledge of industry and Newport's reliance upon it. The question of which candidate was best placed to win proved crucial in what was regarded as a genuine three way marginal contest, as this would determine which candidate would receive the votes opposed to them. Many expected Bowen to win for Labour and both the Conservative and Liberal supporting press tried to argue that the other candidate was out of the running. By the end of the campaign most expected Bowen to win with Clarry in second place and Moore a clear third.
Нәтиже және дауыс беру
Сауалнама 1922 жылдың 18 қазанында өтті. Қорытындысы келесі күні таңғы сағат 2-де жарияланды.
Polling took place on 18 October 1922. The result was announced at 2am the next morning.
Салдарлар
Остин Чемберлен консервативті депутаттардың арасында консервативтердің коалицияны қолдауын тоқтатуға бағытталған наразылық күшейіп, сол мәселені шешу үшін Карлтон клубында депутаттардың отырысын шақырды. Ньюпортта Лейбористер жеңіске жетеді деген күтумен, отырыс 19 қазанға жоспарланды, нәтиже көптеген консерваторларды либералдармен одақтасудың Лейбористерді биліктен ығыстырудың жалғыз жолы екеніне көндіретін болады деп үміттенді. Карлтон клубындағы отырыс нәтиже жарияланғаннан кейін тоғыз сағат өткен соң өтті, көптеген адамдар бұл нәтижені коалицияны қабылдамау деп түсіндірді, бірақ жергілікті жерде бұл Лейбористерді қабылдамау және консервативті кандидатқа дауыс беру ретінде көрінді. Қайта сайлау нәтижесі консервативтік партия отырысының нәтижесіне қаншалықты әсер еткені талқыланып жатыр, бірақ отырысқа қатысушылар 187:87 дауыспен коалициядан шығуға келісті, ал Остин Чемберлен дереу басшылық лауазымынан кетті.
Austen Chamberlain had been facing a growing rebellion amongst Conservative MPs over the Conservatives' continued support for the Coalition, and so had called a meeting of MPs at the Carlton Club to decide the issue. Expecting a Labour victory in Newport, the meeting was scheduled for 19 October in the hope that the result would persuade many Conservatives of the merits of remaining in alliance with the Liberals as the only way to keep Labour out of power. The Carlton Club meeting took place nine hours after the declaration and many interpreted the result as a rejection of the Coalition, even though locally it appeared more a rejection of Labour and a vote for the Conservative candidate. The extent to which the by election result alone influenced the outcome of the Conservative Party meeting is debated, but the meeting voted by 187:87 to leave the Coalition, with Austen Chamberlain resigning the leadership immediately afterwards.