Кіріспе

Испан кинорежиссері Изабель Коэсет Кастильо (; 9 сәуір 1960 жылы туған) – испан кинорежиссері. Ол қазіргі Испанияның ең өнімді кинорежиссерлерінің бірі. 1988 жылдан бері кино мансабында он екі толық метражды фильм, сондай-ақ деректі фильмдер, қысқаметражды фильмдер мен жарнамалар түсірген. Оның фильмдері Испанияның дәстүрлі ұлттық киносынан ерекшеленеді және фильмдерді ұлттық контекстен ажыратуға, ұлттық кино туралы түрлі перспективалардан ойлауға мүмкіндік береді. «Эмоциялар, сезімдер және өмірлік конфликттер» тақырыбының қайталануы және оның ерекше визуалды стилі оның «көп қырлы (режиссерлік, сценарийлік, продюсерлік, түсіру және актерлік жұмыстарын атқарады)» кино жасаушының «каталондық автор» мәртебесін бекітеді.

Ерте өмір

Изабель Койхет Сант-Адриа-дель-Бесос қаласында дүниеге келді. Ол алғашқы қасиетті қадамын басқан күні 8 мм камера алғаннан кейін түсіруді бастады. Барселона университетінде тарих мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алғаннан кейін, XVIII және XIX ғасырлар тарихы бойынша маманданған болатын. Содан кейін Fotogramas киножурналында жарнама және роликтер жазумен айналысты. Ол жарнама саласында жұмысын жалғастырып, JWT агенттігінің креативті директоры болып көзге түсті. Оның клиенттерінің ішінде BMW, Renault және Ikea компаниялары бар. Ол роликтері үшін бірнеше марапат алды, бірақ жарнамалар оның күтілгенін ақтамады. Койхет 1984 жылы өзінің алғашқы қысқаметражды фильмін түсірді: Mira y verás.

Мансап

1988 жылы Койксе «Demasiado Viejo Para Morir Joven» («Жас өлмейтіндей») фильмімен сценарийші және режиссер ретінде дебют жасады. Осы фильм үшін ол «Goya Awards» сыйлығына «Үздік жаңа режиссер» номинациясы бойынша ұсынылды. 1996 жылы ол өзінің алғашқы ағылшын тіліндегі фильмін түсіру үшін АҚШ-қа барды, ол «Things I Never Told You» («Ешқашан айтпаған нәрселерім») деп аталды. Бұл драмада Лили Тейлор және Эндрю Маккарти бастаған американдық актерлер ойнады. Койксе «Үздік түпнұсқа сценарий» номинациясы бойынша «Goya Awards» сыйлығына екінші рет ұсынылды. Кейін Койксе француздық продюсерлік компаниямен байланысып, 1998 жылы Испанияда және испан тілінде алғаш рет тарихи «A los que aman» фильмін түсірді. Екі жылдан кейін ол өзінің жеке продюсерлік компаниясын құрды, ол өзінің ең танымал фильмі «Mi vida sin mí» («Менсіз өмірім») фильмін шығарды. Содан бері ол испан киносының ең танымал режиссерлерінің бірі болды. Кейін Койксе Поллимен бірге 2005 жылы жарық көрген «Сөздердің құпия өмірі» фильмінде басты рөлді сомдады. Фильм төрт «Гойя» сыйлығына ие болды: «Үздік фильм», «Үздік режиссер», «Үздік өндіріс» және «Үздік сценарий». 2005 жылы Койксе басқа он сегіз халықаралық режиссерлерге қосылды, олардың ішінде Гас Ван Сант, Уолтер Саллес және Джоэл мен Итан Коэн, «Paris, je t’aime» атты жаңа коллективтік жобаны жасады, онда әр режиссер Париждің әртүрлі ауданын зерттеді. Койксе сонымен қатар ірі тақырыптар бойынша көрнекті деректі фильмдер түсірді, мысалы, 2007 жылғы Берлин кинофестивалінің «Панорама» бөліміне таңдалған «Көрінбейтіндер» халықаралық медициналық ұйым туралы «Шекарасыз дәрігерлер». Сонымен қатар, 2003 жылдың қазан айында өткен адам құқықтары жөніндегі кинофестивальде марапатталған «Қысымның жүрегіне саяхат» атты деректі фильм Сараевода Балқан соғысы кезінде түсірілді. 2006 жылдың сәуірінде Каталонияның Generalitat de Cine Creu de San Jordi De Cine сыйлығын иеленді. Барселона режиссері бір емес, екі марапатты алды. «Сөздердің құпия өмірі» (La vida secreta de las palabras) үшін ең үздік испан фильмі ретінде сыншылардан басқа, ол ең жақсы өндіріс үшін Испания Ұлттық радиосының (RNE) көрермендері дауыс берген Роза де Сант-Жорди сыйлығын алды. Сыйлық беру рәсімі Palau de la Música-да өтті. 2008 жылы Койксе Ванкуверде түсірілген және Lakeshore Entertainment шығарған «Elegy» фильмін шығарды. Фильм Филипп Роттың «Өлі жануар» романының негізінде түсірілген, Николас Майер сценарий жазған, және Пенелопа Круз мен Бен Кингсли басты рөлдерде. «Elegy» 58-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде ұсынылды. 2009 жылы Канн кинофестивалінің ресми іріктеуінде ол Жапония мен Барселонада түсірілген және Ринко Кикучи, Серги Лопес және Мин Танака ойнаған «Токио дыбыстарының картасы» фильмінің премьерасын өткізді. Санта-Моника өнер орталығында ол Джон Бергердің «I-ден J-ге дейін» атты инсталляциясын ашты. Сол жылы ол көркем өнердің алтын медалімен марапатталды және Берлин кинофестивалінің 59-шы санындағы калыстар алқасының мүшесі болды. 2009 жылдың сәуірінде Барселонадағы Санта-Моника өнер орталығында және 2010 жылдың сәуірінде Мадридтегі La Casa Encendida-да Койксе британдық жазушы, өнер сыншысы, ақын және суретші Джон Бергерге арналған монографиялық көрме ұсынды. Изабель Койксе Джон Бергерге арналған құрмет грамотасы, архитектор Бенедетта Тальябуэмен және актрисалар Пенелопа Круз, Моника Беллуччи, Изабель Хупперт, Мария де Медейрос, Сара Поли, Тильда Свинтон және Леонор Уотлингтің қатысуымен. Сондай-ақ 2009 жылы ол ерлер зорлық-зомбылығы мен БАҚ туралы «La mujer es cosa de hombres» атты қысқа деректі фильм түсірді. «50 жыл» атты жобаға Каталония тарихы туралы. 2010 жылы ол Шанхай көрмесінде үш испан павильонының бірінің мазмұны үшін жауапкершілікті өз мойнына алды. Сонымен қатар, ол «Арал» көрмесін де ашты. «Жоғалған теңіз» атты фильмінде 2009 жылы Өзбекстанда түсірілген сол атты деректі фильм көрсетілген. 2011 жылы Берлин кинофестивалінің «Berlinale Specials» секциясында ол «Сотшы Гарзонды тыңдау» атты деректі фильмді премьералады. Ол испандық судьяға жазушы Мануэль Риваспен сұхбат арқылы дауыс берді. Фильм «Жақсы деректі фильм» номинациясында «Гойя» сыйлығын жеңіп алды. 2012 жылы ол «Престиж» апатының 10 жылдығы және Галисия жағалауларын қалпына келтіруге қатысқан еріктілер туралы «Ақ толқын» атты деректі фильм түсірді. Сол жылы Койксе түсіріп, түсірген «Ayer no termina nunca» («Кеше бітпеді») Берлиндегі Халықаралық кинофестивальдің 63-шы санындағы Панорама бөлімінде премьерасы болды. Фильм сол жылы Малага кинофестивалінің ашылуы болды, онда ол төрт күміс Бизнагты жюридің арнайы сыйлығы, үздік әйел актер, үздік фотосурет және үздік монтаждау санаттарында жеңіп алды, соңғы екі сыйлықты Жорди Азатеги алды. 2012 жылдың соңында ол жаңа жобаны да бастады, ол 2013 жылы аяқталды, ол «Another Me» («Басқа мен») деп аталды, Койксе түсірген және режиссерлік еткен, Софи Тернер, Рис Ифанс, Джонатан Рис Майерс және Джеральдин Чаплин сияқты актерлер ойнады. 2013 жылдың жазында ол «Learning to Drive» («Жүргін үйрену») фильмін түсіре бастады, ол Нью-Йорк қаласында дамыған американдық өндіріс, «The New York Times» газетінде жарияланған мақалаға негізделген және сэр Бен Кингсли мен Патриция Кларксон ойнады, Койксе бұрын «Elegy» фильмінде олармен жұмыс істеген. Фильм Торонто халықаралық кинофестивалінде көрсетілді және «Grolsch People's Choice Award» сыйлығын жеңіп алды. «Nobody Wants The Night» («Түнге ешкім қаламайды») оның келесі жобасы болды, ол Норвегия, Болгария және Канар аралдарында түсірілді. Фильмде Жюльет Бинош, Ринко Кикучи және Габриэль Берн ойнады. Фильм 66-шы Берлин халықаралық кинофестивалін ашты. Койксе әрқашан деректі фильмдер түсіруге қызығушы, ол келіспейтін нәрселерді айыптау үшін немесе өзінің кейіпкерлеріне дауыс беру үшін. Ол 2014 жылдың соңында Чадта түсірген «Talking about Rose: Prisoner of Hissène Habré» («Роза туралы әңгіме: Хиссен Хабренің тұтқыны») атты деректі фильмін Жюльет Биношпен түсірді. Бұл туынды бұрынғы Чад диктаторын әділетке тарту үшін күресіп жатқан азаптау құрбандарының тәжірибесін баяндайды, бұл күш-жігерді АҚШ-тың адам құқықтары адвокаты Рид Броди жетекшілік етеді. 2015 жылғы Малага фестивалінде оның бүкіл мансабына сыйлық берілді және фестивальдің тапсырысымен оның туындыларының ретроспективалық деректі фильмі «Words, Maps, Secrets And Other Things» («Сөздер, карталар, құпиялар және басқа да нәрселер»), Елена Трапе режиссерлік етті. Сондай-ақ 2015 жылы ол француздық Мәдениет министрлігінің «Көркемдік және әдебиеттің рыцарі» сыйлығын алды. 2015 және 2016 жылдары Изабель Койксе «Mediapro» өндірген деректі фильмдердің краудсорсинг жобасының испандық нұсқасы «Spain in a Day» жобасын басқарды. Жоба бір күні түсірілген жүздеген жергілікті бейнелерде көрсетілген елдің шындығын бейнелеуді мақсат етеді және «Britain in a Day» және «Italy in a Day» жобаларының тікелей алдын-ала болды. «Spain in a Day» жағдайында бейнелер 2015 жылдың 24 қазанында мыңдаған еріктілермен түсірілді. 2016 жылдың жазында ол «The Bookshop» («Кітап дүкені») фильмін түсірді. Койксе бейімделген сценарий ағылшын жазушысы Пенелопа Фицджеральдтың осы аттас романына негізделген және 2017 жылы Франкфурт кітап жәрмеңкесінде «Үздік әдеби бейімделу» сыйлығын алды. Фильм Солтүстік Ирландияда және Барселонада түсірілді, басты рөлдерде Эмили Мортимер, Билл Найги және Патриция Кларксон ойнады. «The Bookshop» 2017 жылы SEMINCI-ді ашты, әлемдік премьерасы болып өтті және жақсы пікірлер алды, сондай-ақ Испанияда 10 қарашада кеңінен көрсетілді, өте жағымды сынға және үлкен халық сұранысына ие болды. «The Bookshop» 2018 жылдың ақпанында Берлин халықаралық кинофестивалінің 68-ші басылымында «Berlinale Special Gala» ретінде Испаниядан тыс көрсетілді. 2019 жылдың ақпанында Койксе «Netflix» компаниясымен бірлесіп «Elisa y Marcela» фильмін шығарды. Фильм ба...

Өндірістер

Изабель Койхет 2000 жылы өзінің жеке, көбірек жекелеген жобаларын өндіру үшін Miss Wasabi атты продюсерлік компаниясын құрды. Бұл компания негізінен жарнама, бейнеклиптер, деректі фильмдер мен көркем фильмдер жасаумен айналысты, сондай-ақ аудиовизуалды саладан тыс жобаларға, мысалы көрмелерге, кітаптарға және басқа да мәдени жобаларға да қатысты. Изабель Койхеттің режиссерлік және продюсерлік еткен маңызды жобаларының ішінде "Арал, el mar perdido" (2009), "From I to J" (2010), "Escuchando al Juez Garzón" (2011), "Ayer no termina nunca" (2013) көркем фильмі және "Роза туралы әңгіме. Хисен Хабренің тұтқыны" (2015) фильмдері бар.

50 жыл бұрын...

TVE Catalunya (TVE Cataluña) телеарнасының 50 жылдығын тойлауға орай Изабель Койхет және тағы он бес каталондық деректі фильмдерді түсіретін режиссерлер, Испаниялық теледидар архивінен алынған бейнелер арқылы соңғы жарты ғасырды бейнелеу идеясын ұсынды. "50 жыл" (50 años de) бағдарламасы Каталониядағы TVE-нің алғашқы хабар таратуының елу жылдығына арналған. Оның алғашқы штаб-пәтері Барселонадағы танымал Мирамар қонақ үйі болды, ол жиырма төрт жыл бойы, 1983 жылға дейін сақталды, содан кейін өндіріс орталығы Сан-Кугат-дель-Валлеске көшірілді. Бағдарламаның екінші және "Cómo hemos cambiado" аталатын үшінші маусымдары да түсірілді.

Жеке өмірі мен саяси көзқарасы

Коэкстің 1997 жылы туған Зои деген қызы бар. Ол Барселонада адам құқықтары жөніндегі заңгер Рид Бродимен бірге тұрады. 2012 жылдың қазан айында Коэкст "Федералистік және солшыл Каталонияға шақыру" манифестіне қол қойғандардың бірі болды, онда каталондық солшыл күштер мемлекетке қатысты нақты федералистік позицияны қабылдауға шақырылды. Ол 2017 жылдың қазан айында Каталонияда өткен тәуелсіздік референдумына қатысты қарсылығын ашық білдірді және адамдарды дауыс беруге қатыспауға шақыратын тағы бір манифестке қол қойды. 2020 жылдың сәуірінде ол коронавирус дағдарысы бойынша "Каталония үкіметінің саяси басқарудағы кемшіліктеріне" және "оның қолдау көрсетпеген, жауапсыз мәлімдемелеріне" тоқтату талабын білдіретін манифестке қол қойды.

Стиль және тақырыптар

Коэкстің режиссерлік жұмысы ерекшелігі – «Нью-Йорк Таймс» газетінің айтуынша, оны бір топқа жатқызу қиын. Ол фильмдерін ағылшын немесе испан тілінде түсіреді, ал тақырыптары сан алуан. Коэкстің өзгешелігі – оның кино түсіру техникасы, ол жарнамадағы тәжірибесінен қалыптасқан, онда бейнелеу, түс және композиция мұқият ойластырылып жасалады.

Теледидар

Жыл Атауы Режиссер Жазушы Ескертпелер 1998 XII premios Goya Телеарнайы бағдарлама 2009 50 años de Теледеректік сериал. Эпизод: "La mujer, cosas de hombres" 2019 Foodie Love Телесериал. Сонымен қатар, авторы және атқарушы продюсер. 8 эпизод 2021 Peace Peace Now Now Теледеректік сериал. Эпизод: "Libertad Bajo Condena" 2022 Cuidarnos Entre Nosotros Nos Hace Humanos Теледеректік сериал. 4 эпизод