Кіріспе
Австралиялық кәсіподақ жетекшісі Норман Лесли Галлахер (20 қыркүйек 1931 – 26 тамыз 1999) – Австралиядағы даулы кәсіподақ қайраткері.
Norman Leslie Gallagher (20 September 193126 August 1999) was a controversial Australian trade unionist,
Ерте өмір және мансап
Галлахер Мельбурнда өсті және 1951 жылы Құрылыс және құрылыс жұмысшыларының федерациясына (BLF) қосылды. 1970 жылы ол BLF Виктория штатының хатшысы болып сайланды және құрылыс алаңдарындағы еңбекақы мен жағдайды күрт жақсартты. Оның белсенді басшылық стилі бастапқыда кәсіподақтардың фракцияларын біріктірді, бірақ кейін басқа кәсіподақ жетекшілері мен Виктория штатының Еңбек үкіметімен араны бұзды. Галлахер сонымен қатар Австралия Коммунистік партиясының (Марксистік-Лениншіл) белгілі мүшесі болды. Ол былай деді:
"Біздің кәсіподағымыз қоршаған ортаға қатысты ұзақ тарихы бар. 1970-ші жылдардың басында Сиднейлік кәсіподақ «жасыл тыйым» деген атауды көтерді. Біз көнешіл едік. Біз оларды әлі де «қара тыйым» деп атаймыз. Мысалы, 1940 жылы Корольдік Мельбурн ауруханасының қарсы бетінде шағын өнімдер фабрикасын салуға кіріскенде қоршаған ортаны сақтау мәселесіне қатыстық. Біз оған тыйым салдық, ол бұл аймақтың қоршаған ортасын жояды дедік. Бұл Корольдік Мельбурн ауруханасының пациенттеріне әсер ететін еді. BLF-тің қара тыйымы 1854 жылы Эурека көтерілісі кезінде ірі митингілер өткен Баллараттағы тарихи Бейкерри Хилл жерін де құрылыстан қорғады. Галлахер 1970-ші жылдардың ортасында Федералдық кәсіподақты Жаңа Оңтүстік Уэльс филиалының ісіне араласуға бағыттап, көптеген наразылықтарға тап болды. Джек Манди, Боб Прингл және Джо Оуэнс сияқты НОУ филиалының басшылығымен енгізілген көптеген демократиялық шаралар жойылды және демократиялық түрде салынған көптеген жасыл тыйымдар алынды. НОУ филиалының лауазымды тұлғалары ақырында мүшелерді таңдалған филиалға қосылуға шақырды, бірақ Федералдық кәсіподақ қызметкерлері оларды өнеркәсіптен қара тізімге енгізді. НОУ филиалының Федералдық басқаруы көптеген жасыл тыйымдарды тоқтатуға және кәсіподақтың құрылыс саласында тұрақтылық үшін күресуге деген міндеттемесін жоюға ықпал етті. BLF-тің іскерлік істеріне қатысты Корольдік комиссиядан кейін ол тіркеуден шығарылды. Галлахер құрылыс компанияларынан құрылыс материалдарын алғаны үшін айыпталды, ол өзі Гипслендте үй салып жатқан кезде. Бұл Виктория тарихындағы алғашқы сот болды, онда қазылар үкім шығарғанша он күнге қамауға алынды. Апелляциялық сотта сот және үкім «қауіпсіз емес» деп танылды және жаңадан сот отырысын өткізуге бұйрық берілді. Жаңа сотта ол 17 қылмыс бойынша кінәлі деп танылды және 18 айға бас бостандығынан айырылды. Үкімге қатысты апелляциялық шағым қабылданбады.
Our union had a long history of concern for the environment. The Sydney union in the early seventies raised the question of the name 'green ban'. We were a bit old fashioned. We still call them 'black bans'. For instance, we were involved in the conservation issues as far back as 1940 when they were going to build a small goods factory opposite the Royal Melbourne Hospital. We put a black ban on it, said that it would destroy the environment of that area. It would have had an effect on the patients of the Royal Melbourne Hospital. As Secretary of the union, Gallagher also acted to preserve the distinct Melbourne boulevards such as Royal Parade from development A BLF black ban also protected the historic Bakery Hill site in Ballarat, where huge mass meetings were held in 1854 during the Eureka rebellion, from development. Gallagher faced many protests when he directed the Federal union to intervene in the affairs of the New South Wales branch of the union in the mid seventies. Many of the democratic measures installed by the NSW Branch leadership by Jack Mundey, Bob Pringle and Joe Owens and others were scrapped and many of the democratically imposed green bans were lifted. Officials of the NSW Branch eventually urged members to join the imposed branch, but were themselves blacklisted from the industry by Federal Union officials. The Federal takeover of the NSW Branch was instrumental in calling off many of the imposed green bans, and the cancellation of the union's commitment to fighting for permanence in the building industry. Following a Royal Commission into the BLF's business affairs, it was deregistered. Gallagher was convicted of obtaining building materials from construction companies while he himself was building a house in Gippsland. This was the first trial in Victorian history in which a jury was locked up for ten days until they delivered a verdict. On appeal, the trial and verdict were declared "unsafe" and a retrial was ordered. In the retrial he was found guilty of seventeen charges and sentenced to 18 months in jail. An appeal against the conviction was dismissed.
Кейінгі өмір және өлім
1992–1993 жылдары БЖФ-тың шенеуніктерi, қызметкерлерi және мүшелерi шаршап, әлсiздi, ал Галлахердiң өзiнiң денсаулығы нашарлаған едi. Қаржысы таусылғандықтан, БЖФ күштеп CFMEU-ға бiрiктiрiлдi. 1988 жылдан бастап 1999 жылы қайтыс болғанға дейiн Галлахер коммунистiк партияны қайта ұйымдастыру күресiнде маңызды рөл атқарды және Австралияның Марксистiк-Лениншiл Коммунистiк партиясының Ұлттық дайындық комитетiнiң мүшесi болды. Галлахер 1999 жылғы 26 тамызда Мельбурнда дүниеден озды.