Екінші дүниежүзілік соғыстағы 2 фунттық зеңбірек үшін Littlejohn адаптері
Littlejohn adaptor
Ұлыбританияның 2 фунттық танға қарсы зеңбірегін жаңғырту үшін қолданылған Littlejohn адапторы туралы мақала. Екінші дүниежүзілік соғыста тиімді қолданылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Литтлжон адаптері британдық QF 2 фунт (40 мм) танкіге қарсы зеңбірекке қосылатын құрылғы болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 2 фунттық зеңбіректің қызмет ету мерзімін ұзарту үшін, оны қысыммен иілетін түбірге айналдыру арқылы қолданылды. "Littlejohn" атауы 1930 жылдары қысыммен иілетін түбір принципімен жұмыс істеген чех дизайнері және зауыт иесі Франтишек Янечек пен, неміс оккупациясынан қашып Ұлыбританияға өз тәжірибесін әкелген оның ұлы Франтишек Карел Янечек есімдерінің тікелей ағылшын тіліне аудармасынан шыққан.
The Littlejohn adaptor was a device that could be added to the British QF 2 pounder (40 mm) anti tank gun. It was used to extend the service life of the 2 pounder during the Second World War by converting it to squeeze bore operation. "Littlejohn" came from the calque, i. e. literal anglicization, of the name of František Janeček, the Czech designer and factory owner who had been working on the squeeze bore principle in the 1930s and his son František Karel Janeček, who had brought his know how to Britain after fleeing from German occupied Czechoslovakia.
Дизайн
Адаптордың пішіні қабылдағыш саңылау түрінде болды, ол қарудың соңына бұралатын. Бұл, ішінде қатты өзегі (тунгстен) бар, сырты жұмсақ металл қабықшамен қоршалған дөңгелекпен, броньды тесуге арналған, құрама, қатаң емес (APCNR) конструкциясымен жұптастырылды. Оқ ату кезінде, саңылаудың алғашқы бөлігін қалыпты жағдайда өтті, бірақ конусқа кіргенде, дөңгелектің сыртқы қабығының жұмсақ және иілгіш металлы 40 мм-ден шамамен 30 мм-ге дейін сығылды. Адаптордан шыққаннан кейін дөңгелектің көлденең қимасы бұрынғыдан кіші болды. Стандартты цилиндрлі саңылауға қарағанда көлденең қимасы азаятын стволде пайда болатын жоғары қозғалыс қысымымен бірге, APSV (броньды тесудің жоғары жылдамдығы) деп аталатын APCNR дөңгелегі тегіс траекториямен жылдам қозғалды. Littlejohn адаптері мен APCNR комбинациясы 2 фунтты қаруға, әлдеқайда үлкен және ауыр QF 6 фунтты қаруда қолданылатын броньды тесуге арналған, саботалық дөңгелектерге ұқсас әсер берді. APSV Mark II дөңгелегінің бастапқы жылдамдығы 1,143 м/с болды, бұл қалыпты 1,2 кг APCBC дөңгелегінің 792 м/с жылдамдығымен салыстырылғанда. Жеңіл Mark I APSV дөңгелегі 30 градус бұрышпен соқтығысқанда 450 м қашықтықтан 88 мм броньды тесіп өте алды. 1942 жылы АҚШ қару-жарақ басқармасы 37 мм Gun M3 үшін конус тәрізді адаптерді жасау мақсатымен Littlejohn адаптерін сынақтан өткізді. Адаптор бірнеше оқ атқаннан кейін деформацияланды.
The adaptor took the form of a reducing bore that was screwed on to the end of the gun. This was coupled with a round formed from a hard core (tungsten) inside a softer metal casing the armour piercing, composite non rigid (APCNR) design. Upon firing, the round travelled the first part of the bore as normal, but on entering the tapering portion the softer and malleable metal of the outer shell of the round was compressed from 40 mm to approximately 30 mm. When the round emerged from the adaptor, it now had a smaller cross section than before. Together with the higher driving pressure developed in a barrel of diminishing cross section compared to a standard cylindrical bore, the APCNR round, called APSV (from armour piercing super velocity), travelled faster, over a flatter trajectory. The Littlejohn adaptor/APCNR combination gave the 2 pounder a similar effect as the armour piercing discarding sabot round used with the much larger and heavier QF 6 pounder gun. The muzzle velocity of the APSV Mark II shell was 1,143 m/s compared with the 792 m/s of the normal 1.2 kg APCBC shell. The lighter Mark I APSV shell was capable of penetrating 88 mm of armour at 450 m at a 30 degree angle of impact. In 1942, US Ordnance tested the Littlejohn adaptor in an attempt to develop a taper bore adaptor for the 37 mm Gun M3. The adaptor distorted after a few shots.