Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Онтарионың Прогрессивті консервативтік партиясы 1995 жылғы Онтарио провинциялық сайлауында барлық кандидаттарды тіркеді және 130 орынның 82-сін жеңіп, көпшілік үкімет құрды. Партияның көптеген кандидаттарының жеке өмірбаяндары бар; қалғандары туралы ақпаратты осы жерден табуға болады.
The Progressive Conservative Party of Ontario fielded a full slate of candidates in the 1995 Ontario provincial election, and won a majority government with 82 out of 130 seats. Many of the party's candidates have their own biography pages; information about others may be found here.
Фрэнк Эллис (Даунсвью)
Эллис 46 жастағы мұғалім және көлік кеңесшісі, сондай-ақ фирмамен байланыста болды. Ол жеке сектордағы жұмыс іздеу желісін қолдады және оқу ақысын екі жылға қатыруды ұсынды. Ол өзін прогрессивті консерватор кандидат емес, "алаңдаған азамат" ретінде үгіттеп жүргенін баялады. Ол 4,444 дауыс (19,19%) алып, либералдық кандидат Аннамари Кастриллиден кейін үшінші орынға табан тіреді.
Ellis was a forty six year old teacher and transportation consultant, involved with the firm He supported a private sector job networking system, and a two year freeze on tuition. He indicated that he was campaigning more as a "concerned citizen" than a Progressive Conservative candidate. He received 4,444 votes (19.19%), finishing third against Liberal candidate Annamarie Castrilli.
Арчи Хайд (Сент-Катаринес)
Сайлау кезінде Хайдтың жасы алпыстан асып кеткен еді. Ол алты жасында Ниагара түбегіне көшіп келді, кейіннен осы аймақта жалпы және тамыр хирургы ретінде қызмет етті. Ол Линкольн округі Медицина академиясының және Онтарио медициналық қауымдастығының аудандық және провинциялық бөлімшелерінде белсенді болды. Сегіз жыл бойы Онтариодағы Дәрігерлер мен хирургтар коллегиясының консультативтік комитетінде жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Ротари клубының белсенді мүшесі және меннониттік бауырластықтың қатарында. 1995 жылғы сайлауда 11 486 дауыс (38,84%) алып, үкіметте отырған либерал Джим Брэдлиге қарсы екінші орынға ие болды. Хайд 1998 жылы Майк Харристің прогрессивті консервативтік үкіметі тарапынан Ниагара округінің денсаулық сақтау кеңесіне тағайындалды. Қызыққа орай, Джим Брэдли үкіметтік мекемелер жөніндегі тұрақты комитет отырысында Либералдық партияның оның кандидатурасын қолдайтынын жариялады.
Heide was over sixty years old at the time of the election. He moved to the Niagara Peninsula at age six, and later practiced in the area as a general and vascular surgeon. He was active with the Lincoln County Academy of Medicine, and with the district and provincial branches of the Ontario Medical Association. For eight years, he served on the advisory committee for the College of Physicians and Surgeons in Ontario. He is also an active Rotarian and a member of the Mennonite Brethren community. He received 11,486 votes (38.84%) in the 1995 election, finishing second against Liberal incumbent Jim Bradley. Heide was appointed to the Niagara District Health Council in 1998 by the Progressive Conservative government of Mike Harris. Ironically, Jim Bradley announced the Liberal Party's support for his nomination at a meeting of the Standing Committee on Government Agencies.
Ричард Зенибби (Садбери)
Ричард Зенибби – денсаулық сақтау саласының әкімшісі және бұрынғы полиция қызметкері. Непеан полициясының бастығы орынбасары болғаннан кейін, 1985 жылдың басында Зенибби Садбери полициясының бастығы болды. Тағайындалғаннан кейін көп ұзамай ол өзінің бір офицеріне қарсы қызмет барысында ішімдік ішіп, Суперкубок кешіне қатысқандығы үшін айып тақты. Зенибби бұл қадамды Садбери тұрғындарына жемқорлықтан ада күштерді басқаратынына кепілдік беру үшін жасағанын айтты. Ол сондай-ақ оң іс-қимыл бағдарламасын іске қосты және 1988 жылы полиция қызметіне қауымдастыққа негізделген, децентрализацияланған тәсілді қолдануды ұсынды. 1988 жылы Зенибби муниципалитеттерден Онтарио сот залдарының қауіпсіздігін қамтамасыз етуді талап ететін провинциялық жоспарға қарсы шықты. Зенибби қосымша қауіпсіздік шараларының қымбатқа түсетінін және полиция қызметкерлерін көшеден шығаратынын мәлімдеді. Екі жылдан кейін ол полиция қызметкерлерінің құқық бұзушылықтарын тергейтін тәуелсіз азаматтық комиссия құруға қарсы болды. Кейін ол мұндай органдардың тергеуінен босатылған қызметкерлерге қатысты хаттама жасау үшін құпия келіссөздерге қатысты. Сол кезеңде ол полицияның тиімді лобби ұйымын құруын қалады. 1995 жылғы провинциялық сайлауда Зенибби 8 093 дауыс (26,64%) жинап, Либералдық партиядан кандидат Рик Бартолуччиге қарсы үшінші орынды иеленді. Кейін ол Manitoulin Sudbury Community Care Access Centre кеңесіне тағайындалды және 2001 жылы Боб Фера провинциялық үкімет саясатына наразылық білдіріп отставкаға кеткеннен кейін төраға болды. Зенибби 2002 жылы төрағалыққа бекітілді. 2003 жылы ол үйдегі күтім қызметіне келісім-шартты бұрынғы қызметкер Викториандық медбикелер орнына Bayshore Health Care Ltd. компаниясына беруді жариялады. Кейбіреулер бұл келісім-шартты жеке, коммерциялық ұйымға беруді сынға алды және қызметтерге қауіп төндіреді деп мәлімдеді. Зенибби VON қызметтерін сақтап қалуды қалағанын, бірақ ұсыныстар арасындағы айырмашылық тым үлкен болғанын айтты. Ол өз агенттігінің дефицитке ұшырауына жол бермеймін деп, жыл соңында үйдегі шаруашылық қызметтерін қысқартуды жариялады. 2004 жылы ол үш агенттік арасында үш жылдық 18 миллион долларлық келісім-шарт жасалатынын мәлімдеді. 2005 жылы Manitoulin Sudbury Community Care Access Centre Канаданың денсаулық сақтау қызметтері жөніндегі кеңесінен үш жылдық аккредиттеу сыйлығын алды. Зениббинің орнын сол жылдың мамыр айында Том Трейнор басты. Зенибби сондай-ақ Idylwylde гольф клубы мен кантри клубы директорлар кеңесінің президенті болып қызмет етті.
Richard Zanibbi is a health care administrator and former police officer. After serving as deputy police chief for Nepean, Zanibbi became the police chief for Sudbury in early 1985. Shortly after his appointment, he pressed charges against one of his officers who was accused of drinking and attending a Super Bowl party while on duty. Zanibbi said that he took this step in order to ensure Sudbury residents that he would run a force free of corruption. He also implemented an affirmative action program, and in 1988 called for a decentralized, community based approach to policing. In 1988, Zanibbi opposed a provincial plan requiring municipalities to provide security to Ontario courtrooms. Zanibbi argued that the extra security would be expensive, and would take officers off the streets. Two years later, he opposed the province's plans to create independent civilian commissions that would investigate charges of police misconduct. He later took part in secret negotiations to create a protocol that would exempt off duty officers from investigation by such bodies. During the same period, he called for police to form a more effective lobbyist organization. Zanibbi received 8,093 votes (26.64%) in the 1995 provincial election, finishing third against Liberal candidate Rick Bartolucci. He was later appointed to the board of the Manitoulin Sudbury Community Care Access Centre, and became its chair in 2001 after Bob Fera resigned in protest against provincial government policies. Zanibbi was later confirmed as chair in 2002. In 2003, he announced that an in home nursing services contract would be granted to Bayshore Health Care Ltd., rather than the previous provider, the Victorian Order of Nurses. Some criticized the awarding of this contract to a private, for profit provider, and argued that services would be jeopardized. Zanibbi said that he would have preferred to retain VON's services, but that the disparity in bids was simply too great. He announced cuts to home making services later in the year, arguing that his agency was not permitted to run a deficit. In 2004, he announced that a three year $18 million contract would be shared by three agencies. In 2005, the Manitoulin Sudbury Community Care Access Centre was given a three year accreditation award by the Canadian Council on Health Services. Zanibbi was succeeded as chair by Tom Trainor in May of the same year. Zanibbi has also served as president of the board of directors of the Idylwylde Golf and Country Club.
Джо Дюрочер (Виндзор Сэндвич)
Дюрошер орта мектепте мұғалім болып жұмыс істеген, сонымен қатар шаруашылықпен айналысқан. Ол бастапқыда Канаданың Либералдық партиясымен байланыста болды және федералды кабинет министрі Юджин Уиланның бірнеше сайлау кампанияларында жұмыс істеді. 1988 жылғы Онтарио муниципалитет сайлауында ол Сандвич Вест (кейін ЛаСалль деп аталған) кеңесіне сайланды, жалпы дауыс беру нәтижесі бойынша үш орынның бірін жеңіп алды. Оның қарсыласы Дюрошердің сайлау ережелерін бұзып, науқанына пицца купондарын қосып қойғанын айтып, сайлау нәтижесін жоюға тырысты, бірақ бұл шағым қайтарылды (Windsor Star, 15 ақпан 1989 ж.). 1991 жылы Дюрошер қайта сайлану үшін дауыс беруде көшбасшы болды. 1992 жылы Дюрошер ЛаСалль кеңесінде федералды Шарлоттаун келісімін мақұлдау туралы ұсыныс жасады. Ол: «Сайлаушыларды наразы етуден қауіптеніп, референдум тақырыбына қатыспау саяси жағынан тиімдірек болар еді. Бірақ мен өз еліме қызмет етуден басқа себепсіз өз ұстанымымды қабылдауды жөн көрді» деп жазды (Windsor Star, 30 қазан 1992 ж.). 1993 жылғы Канада сайлауында ол Эссекс округынан Либералдық партиядан үміткерлікке түсуге тырысты, бірақ Юджин Уиланның қызы Сьюзаннан жеңілді (Vancouver Sun, 5 желтоқсан 1992 ж.). Ол 1995 жылғы провинциялық сайлауда Виндзор-Сандвичтен Онтарио Либералдық партиясынан үміткер болуды жоспарлаған, бірақ қажетті құжаттарды тапсырмады. Кейіннен ол, қарсылас үміткер Сандра Пупателлоны қолдаған жергілікті партия өкілдері оның үлкен сайлау кампаниясын жүргізуіне кедергі келтірді деп мәлімдеді (Windsor Star, 21 ақпан 1995 ж.). Содан кейін Дюрошер Прогрессивті консервативтік партияға қосылып, Виндзор-Сандвичтен үміткерлікті қарсылықсыз жеңіп алды. Сайлауда ол 5704 дауыс (22,51%) жинап, Пупателлодан кейін үшінші орынға шықты. Ол ЛаСалль кеңесінің мүшесі болып қалды және 1996 жылы қаланың Эссекс округынан шығу шарттарын нақтылау туралы ұсыныс енгізді (Windsor Star, 13 қыркүйек 1996 ж.). Ол 1997 жылы кеңестен шыққан болуы мүмкін, ал 2000 жылға қарай кеңес мүшесі болған жоқ. 2006 жылғы муниципалитет сайлауында ол ЛаСалль қаласының әкімі лауазымына үміткер болып бақ сынап жатыр.
Durocher was a high school teacher and part time farmer. He was originally affiliated with the Liberal Party of Canada, and worked on a number of campaigns for federal cabinet minister Eugene Whelan. He was elected to the council of Sandwich West (soon to be renamed as LaSalle) in the 1988 Ontario municipal elections, winning the third of three seats in an at large ballot. A rival candidate tried to overturn the decision on the grounds that Durocher had violated election rules by including pizza coupons in his campaign literature, but the challenge was withdrawn (Windsor Star, 15 February 1989). Durocher topped the polls for re election in 1991. In 1992, Durocher initiated a motion on the LaSalle council endorsing the federal Charlottetown Accord. He wrote, "It would have been much more politically prudent to stay out of the referendum argument for fear of alienating voters. Instead, I chose to take a stand for no other reason than to serve my country" (Windsor Star, 30 October 1992). He sought the federal Liberal nomination for Essex in the 1993 Canadian election, but lost to Eugene Whalen's daughter Susan (Vancouver Sun, 5 December 1992). He had planned to the Ontario Liberal Party nomination in Windsor—Sandwich for the 1995 provincial election, did not file his forms. He later claimed he was prevented from mounting a serious campaign by local party figures who supported rival candidate Sandra Pupatello (Windsor Star, 21 February 1995). Durocher then joined the Progressive Conservative Party, and won its nomination for Windsor—Sandwich without opposition. He received 5,704 votes (22.51%) in the election, finishing third against Pupatello. He remained a member of the LaSalle council, and in 1996 brought forward a motion for the town to clarify the terms under which it could leave Essex County (Windsor Star, 13 September 1996). He may have left the council in 1997, and was no longer a member by 2000. He is running for mayor of LaSalle in the 2006 municipal elections.
Ларри Эдвардс (Оңтүстік Йорк)
Эдвардс Торонто қаласында ішкі медицина саласында мамандық алған дәрігер еді. Сайлау кезінде оның жасы 58-ге толған, және ол бұл аймақта жиырма бес жыл жұмыс істеді, сондай-ақ «Шекарасыз дәрігерлер» ұйымы арқылы халықаралық гуманитарлық көмек көрсетуге қатысты. Эдвардс 7 726 дауыс (30,51%) жинап, Жаңа демократиялық партияның премьер-министрі Боб Рейге қарсы екінші орын алды. Жыл соңында провинциялық парламент депутаты, либерал Майк Колле, Эдвардстың жаңадан сайланған прогрессивті консервативті Майк Харрис үкіметі ұсынған біріктірілген заңға қарсы болғанын мәлімдеді. Колле Эдвардстың: «Мен осы мақсатта кандидат болған жоқпын» деген сөздерін келтірді.
Edwards was a physician in Toronto, specializing in internal medicine. He was fifty eight years old at the time of the election, and had worked in the area for twenty five years, as well as participating in international relief efforts through Doctors Without Borders. Edwards received 7,726 votes (30.51%) for a second place finish against New Democratic Party Premier Bob Rae. Later in the year, he was cited by Liberal Member of Provincial Parliament Mike Colle as opposing an omnibus bill brought forward by the newly elected Progressive Conservative government of Mike Harris. Colle quoted Edwards as saying, "This is not what I ran for".