Кіріспе

Онтарионың Прогрессивті консервативтік партиясы 1995 жылғы Онтарио провинциялық сайлауында барлық кандидаттарды тіркеді және 130 орынның 82-сін жеңіп, көпшілік үкімет құрды. Партияның көптеген кандидаттарының жеке өмірбаяндары бар; қалғандары туралы ақпаратты осы жерден табуға болады.

Фрэнк Эллис (Даунсвью)

Эллис 46 жастағы мұғалім және көлік кеңесшісі, сондай-ақ фирмамен байланыста болды. Ол жеке сектордағы жұмыс іздеу желісін қолдады және оқу ақысын екі жылға қатыруды ұсынды. Ол өзін прогрессивті консерватор кандидат емес, "алаңдаған азамат" ретінде үгіттеп жүргенін баялады. Ол 4,444 дауыс (19,19%) алып, либералдық кандидат Аннамари Кастриллиден кейін үшінші орынға табан тіреді.

Арчи Хайд (Сент-Катаринес)

Сайлау кезінде Хайдтың жасы алпыстан асып кеткен еді. Ол алты жасында Ниагара түбегіне көшіп келді, кейіннен осы аймақта жалпы және тамыр хирургы ретінде қызмет етті. Ол Линкольн округі Медицина академиясының және Онтарио медициналық қауымдастығының аудандық және провинциялық бөлімшелерінде белсенді болды. Сегіз жыл бойы Онтариодағы Дәрігерлер мен хирургтар коллегиясының консультативтік комитетінде жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Ротари клубының белсенді мүшесі және меннониттік бауырластықтың қатарында. 1995 жылғы сайлауда 11 486 дауыс (38,84%) алып, үкіметте отырған либерал Джим Брэдлиге қарсы екінші орынға ие болды. Хайд 1998 жылы Майк Харристің прогрессивті консервативтік үкіметі тарапынан Ниагара округінің денсаулық сақтау кеңесіне тағайындалды. Қызыққа орай, Джим Брэдли үкіметтік мекемелер жөніндегі тұрақты комитет отырысында Либералдық партияның оның кандидатурасын қолдайтынын жариялады.

Ричард Зенибби (Садбери)

Ричард Зенибби – денсаулық сақтау саласының әкімшісі және бұрынғы полиция қызметкері. Непеан полициясының бастығы орынбасары болғаннан кейін, 1985 жылдың басында Зенибби Садбери полициясының бастығы болды. Тағайындалғаннан кейін көп ұзамай ол өзінің бір офицеріне қарсы қызмет барысында ішімдік ішіп, Суперкубок кешіне қатысқандығы үшін айып тақты. Зенибби бұл қадамды Садбери тұрғындарына жемқорлықтан ада күштерді басқаратынына кепілдік беру үшін жасағанын айтты. Ол сондай-ақ оң іс-қимыл бағдарламасын іске қосты және 1988 жылы полиция қызметіне қауымдастыққа негізделген, децентрализацияланған тәсілді қолдануды ұсынды. 1988 жылы Зенибби муниципалитеттерден Онтарио сот залдарының қауіпсіздігін қамтамасыз етуді талап ететін провинциялық жоспарға қарсы шықты. Зенибби қосымша қауіпсіздік шараларының қымбатқа түсетінін және полиция қызметкерлерін көшеден шығаратынын мәлімдеді. Екі жылдан кейін ол полиция қызметкерлерінің құқық бұзушылықтарын тергейтін тәуелсіз азаматтық комиссия құруға қарсы болды. Кейін ол мұндай органдардың тергеуінен босатылған қызметкерлерге қатысты хаттама жасау үшін құпия келіссөздерге қатысты. Сол кезеңде ол полицияның тиімді лобби ұйымын құруын қалады. 1995 жылғы провинциялық сайлауда Зенибби 8 093 дауыс (26,64%) жинап, Либералдық партиядан кандидат Рик Бартолуччиге қарсы үшінші орынды иеленді. Кейін ол Manitoulin Sudbury Community Care Access Centre кеңесіне тағайындалды және 2001 жылы Боб Фера провинциялық үкімет саясатына наразылық білдіріп отставкаға кеткеннен кейін төраға болды. Зенибби 2002 жылы төрағалыққа бекітілді. 2003 жылы ол үйдегі күтім қызметіне келісім-шартты бұрынғы қызметкер Викториандық медбикелер орнына Bayshore Health Care Ltd. компаниясына беруді жариялады. Кейбіреулер бұл келісім-шартты жеке, коммерциялық ұйымға беруді сынға алды және қызметтерге қауіп төндіреді деп мәлімдеді. Зенибби VON қызметтерін сақтап қалуды қалағанын, бірақ ұсыныстар арасындағы айырмашылық тым үлкен болғанын айтты. Ол өз агенттігінің дефицитке ұшырауына жол бермеймін деп, жыл соңында үйдегі шаруашылық қызметтерін қысқартуды жариялады. 2004 жылы ол үш агенттік арасында үш жылдық 18 миллион долларлық келісім-шарт жасалатынын мәлімдеді. 2005 жылы Manitoulin Sudbury Community Care Access Centre Канаданың денсаулық сақтау қызметтері жөніндегі кеңесінен үш жылдық аккредиттеу сыйлығын алды. Зениббинің орнын сол жылдың мамыр айында Том Трейнор басты. Зенибби сондай-ақ Idylwylde гольф клубы мен кантри клубы директорлар кеңесінің президенті болып қызмет етті.

Джо Дюрочер (Виндзор Сэндвич)

Дюрошер орта мектепте мұғалім болып жұмыс істеген, сонымен қатар шаруашылықпен айналысқан. Ол бастапқыда Канаданың Либералдық партиясымен байланыста болды және федералды кабинет министрі Юджин Уиланның бірнеше сайлау кампанияларында жұмыс істеді. 1988 жылғы Онтарио муниципалитет сайлауында ол Сандвич Вест (кейін ЛаСалль деп аталған) кеңесіне сайланды, жалпы дауыс беру нәтижесі бойынша үш орынның бірін жеңіп алды. Оның қарсыласы Дюрошердің сайлау ережелерін бұзып, науқанына пицца купондарын қосып қойғанын айтып, сайлау нәтижесін жоюға тырысты, бірақ бұл шағым қайтарылды (Windsor Star, 15 ақпан 1989 ж.). 1991 жылы Дюрошер қайта сайлану үшін дауыс беруде көшбасшы болды. 1992 жылы Дюрошер ЛаСалль кеңесінде федералды Шарлоттаун келісімін мақұлдау туралы ұсыныс жасады. Ол: «Сайлаушыларды наразы етуден қауіптеніп, референдум тақырыбына қатыспау саяси жағынан тиімдірек болар еді. Бірақ мен өз еліме қызмет етуден басқа себепсіз өз ұстанымымды қабылдауды жөн көрді» деп жазды (Windsor Star, 30 қазан 1992 ж.). 1993 жылғы Канада сайлауында ол Эссекс округынан Либералдық партиядан үміткерлікке түсуге тырысты, бірақ Юджин Уиланның қызы Сьюзаннан жеңілді (Vancouver Sun, 5 желтоқсан 1992 ж.). Ол 1995 жылғы провинциялық сайлауда Виндзор-Сандвичтен Онтарио Либералдық партиясынан үміткер болуды жоспарлаған, бірақ қажетті құжаттарды тапсырмады. Кейіннен ол, қарсылас үміткер Сандра Пупателлоны қолдаған жергілікті партия өкілдері оның үлкен сайлау кампаниясын жүргізуіне кедергі келтірді деп мәлімдеді (Windsor Star, 21 ақпан 1995 ж.). Содан кейін Дюрошер Прогрессивті консервативтік партияға қосылып, Виндзор-Сандвичтен үміткерлікті қарсылықсыз жеңіп алды. Сайлауда ол 5704 дауыс (22,51%) жинап, Пупателлодан кейін үшінші орынға шықты. Ол ЛаСалль кеңесінің мүшесі болып қалды және 1996 жылы қаланың Эссекс округынан шығу шарттарын нақтылау туралы ұсыныс енгізді (Windsor Star, 13 қыркүйек 1996 ж.). Ол 1997 жылы кеңестен шыққан болуы мүмкін, ал 2000 жылға қарай кеңес мүшесі болған жоқ. 2006 жылғы муниципалитет сайлауында ол ЛаСалль қаласының әкімі лауазымына үміткер болып бақ сынап жатыр.

Ларри Эдвардс (Оңтүстік Йорк)

Эдвардс Торонто қаласында ішкі медицина саласында мамандық алған дәрігер еді. Сайлау кезінде оның жасы 58-ге толған, және ол бұл аймақта жиырма бес жыл жұмыс істеді, сондай-ақ «Шекарасыз дәрігерлер» ұйымы арқылы халықаралық гуманитарлық көмек көрсетуге қатысты. Эдвардс 7 726 дауыс (30,51%) жинап, Жаңа демократиялық партияның премьер-министрі Боб Рейге қарсы екінші орын алды. Жыл соңында провинциялық парламент депутаты, либерал Майк Колле, Эдвардстың жаңадан сайланған прогрессивті консервативті Майк Харрис үкіметі ұсынған біріктірілген заңға қарсы болғанын мәлімдеді. Колле Эдвардстың: «Мен осы мақсатта кандидат болған жоқпын» деген сөздерін келтірді.