Кіріспе

Онтарионың басқарушы Жаңа демократиялық партиясы 1995 жылғы Онтарио провинциялық сайлауында барлық кандидаттарды тіркеді, бірақ 130 орынның ішінде 17 орын ғана алып, үшінші орынға түсті. Партияның көптеген кандидаттарының жеке өмірбаяндары бар, ал қалғандары туралы ақпаратты осы жерден табуға болады.

Джон Салливан (Непиан)

Салливан Оттава аймағындағы еңбек қозғалысының белсендісі. Британ Колумбиясында туған ол саяси өмірге енуден бұрын кемелерде және дредждерде жұмыс істеді. Мансабының басында Канада мемлекеттік қызметкерлер альянсымен (PSAC) белсенді айналысып, PSAC Ванкувер аудандық кеңесінің президенті болды. 1980-ші жылдардың басында ұйымның саяси әрекеттер комитетін үйлестірді және үш жыл бойы Британ Колумбиясының Еңбек федерациясының сенімді мүшесі болып қызмет етті. 1983 жылғы жалпы ереуіл кезінде Принс-Джордж қаласындағы Ынтымақтастық коалициясының төрағасы болды. Салливан 1976 жылы Жаңа демократиялық партияға қосылды және содан бері партияда белсенді болып келеді. 1984 жылғы федералды сайлауда Принс-Джорджтен Жаңа демократиялық партияның федералды кандидаттығына түсуге тырысты, бірақ жеңіліске ұшырады. 1995 жылы 3 274 дауыс (9,29%) жинап, прогрессивті консерватор Джон Бэрдке қарсы үшінші орын алды. 2005 жылға дейін PSAC мүшесі болып қала береді. 2006 жылғы сайлауда Карлтон-Миссисипи Миллс сайлау округінен Жаңа демократиялық партияның федералды кандидаттығына үміткер болды, бірақ Кристалл ЛеБланктан жеңілді. Дереккөздің сенімділігі жоқ: 2013 жылғы қыркүйек.

Дэвид Джейкобс (Иерусалимдегі Әндір Патрик)

Джейкобс Торонтода тұратын, адам құқықтары, халықаралық құқық және еңбек құқығы салаларында маманданған заңгер. Оның клиенттерінің арасында 1994 жылы General Motors қызметкерлері және 2004-2005 жылдары Stelco қызметкерлері болды. 2000 жылы ол Майк Харристің прогрессивті консервативті үкіметінің кезінде Онтарио штатының Уолкертон қаласындағы ластанған су оқиғасын терген комиссияда Жаңа демократиялық партия өкілдігі болуы керек деп мәлімдеді. 1993 жылғы сайлауда ол 2 641 дауыс (5,16%) жинап, либералдық кандидат Барри Кэмпбеллге қарсы төртінші орынды иеленді. Кейін Джейкобс 1995 жылы Сент-Эндрю—Сент-Патрик округінде (Toronto Star, 28 ақпан 1995 жыл) провинциялық НДП кандидаты болып ұсынылды. Бұл сайлау 1995 жылғы жалпы сайлаумен бірге өтті, және Джейкобс партиясының кандидаты ретінде қала берді. Оның сайлау кампаниясы денсаулық сақтау және пәтер жалға алу мәселелеріне бағытталды. Ол прогрессивті консервативті кандидат Изабель Бассеттке қарсы үшінші орынды иеленді. 1999 жылы Джейкобс Косоводағы НАТО-ның бомбалау науқанына қарсы шығып, Канаданың Югославияға қарсы соғысқа қатысуын тоқтату жөніндегі арнайы комитеттің құрамында болды. Ол бұл науқанды халықаралық құқықтың бұзылуы деп сипаттады. 2003 жылы Иракқа басып кіру кезінде ол Джордж Буштың АҚШ үкіметінің сыртқы саясатын "империяның қорқынышты доктринасы" және "толыққанды заңсыз" деп атады.

Джефф Берч (Сент-Катаринес)

1995 жылы Джефф Берч 3929 дауыс (13,29%) алып, үстемдік етіп отырған либерал партиясының өкілі Джим Брэдлиден кейін үшінші орынға ие болды.

Арлен Руссо (Виндзор сэндвиші)

Роусо АҚШ-тың Техас штатынан шыққан, Онтарионың Виндзор қаласында белсенді социалист және әлеуметтік белсенді болды. Ол зорлық-зомбылық көрген балалардың құқықтары үшін күрескен SOC ұйымының негізін қалаушы және президенті болды (Windsor Star, 4 наурыз 1995). Ол 1991 жылы Виндзор қалалық кеңесіне сайлауға түсіп, екінші округте үшінші орын алды (екі кандидат сайланды). 1995 жылғы сайлау жарияланғанда оның жасы 43-ке толыпты. Оның кандидатурасы даулы болды, себебі ол бұрын партия ішінде НДП премьер-министрі Боб Рейді ең қатты сынағандардың бірі болған. Ол 1993 жылы Рей үкіметінің әлеуметтік келісімшарт заңына қарсы шықты және диссидент НДП депутаты Питер Кормостың жақтасы ретінде танылды. Ол Виндзор-Сандвич округіндегі НДП-нің кандидаттығын күтпеген жеңіспен жеңіп алды, Рейдің үміткері, бұрынғы Парламент мүшесі Говард МакКардиді 58 дауысқа 55 дауыспен жеңді. Бұрын партиялық буклеттерде МакКарди партияның кандидаттығына тіркелген болатын. Сайлау кампаниясы барысында Руссоны Кормос та, сондай-ақ, әлеуметтік келісімшартқа қарсы болған Канадалық автожұмысшілер одағының Виндзордағы ықпалды бөлімшесі де қолдады. Ол 6,414 дауыс (25,31%) жинап, либералдық кандидат Сандра Пупателлодан кейін екінші орын алды. Руссо 1997 жылдың қазанында рактан қайтыс болды. Кормос бұрын Онтарио заң шығарушы жиналысында оның аурумен күресіне құрмет көрсеткен еді.