Британ армиясының қару-жарақ және жабдықтау корпусының тарихы

Кіріспе

Британ армиясының бұрынғы корпусы (1918 – 1993)

Корольдік армияның орднанс корпусы (RAOC) – британ армиясының корпусы болды. 1918 жылы Корольдік корпус деп қайта аталғанда, ол жабдықтаумен және жөндеумен айналысатын корпус еді. Жеткізу саласында ол қару-жарақ, бронетранспорт құралдары және басқа да әскери жабдықтар, оқ-дәрілер, киім-кешек және кір жуу, жылжымалы моншалар мен фотосурет түсіру сияқты шағын қызметтерге жауапты болды. RAOC армия жабдықтарын жөндеудің маңызды бөлігіне де жауапкершілік тартты. 1942 жылы бұл функция Корольдік электр және механикалық инженерлерге (REME) берілді, ал Корольдік армиялық қызмет корпусының көлік құралдарын сақтау және қосалқы бөлшектерге қатысты жауапкершілігі RAOC-қа ауыстырылды. RAOC оқ-дәрілерді, киім-кешекті және жалпы тауарлардың белгілі бір түрлерін жөндеу жөніндегі жауапкершілігін сақтап қалды. 1964 жылы McLeod әскери логистикасын қайта ұйымдастыру нәтижесінде RAOC Корольдік армиялық қызмет корпусынан мұнай, азық-түлік және тұрғын үй-жай қоймаларын басқару функцияларын, сондай-ақ армиялық өрттен қорғау қызметін, казармалық қызметтерді, NAAFI (EFI) демеушілігін және сол корпус штаб қызметкерлерін басқаруды қабылдады. 1993 жылдың 5 сәуірінде RAOC Корольдік логистикалық корпусын (RLC) құру үшін біріккен корпус тізіміне енді. Орднанс кеңсесінің тұрақты құрылуы Ұлыбританиядағы тұрақты армия құрылуынан бұрын болған; сондықтан "орта ғасырларда әскери жабдықтарды күтіп-ұстау және қамтамасыз ету үшін Орднанс офицерлері ретінде жауапты болған шебер сада жасаушылардың, жебе жасаушылардың, ағаш шеберлерінің және ұсталардың мұрагерлері ретінде, сондай-ақ олардың ізбасарлары – Орднанс кеңесінің қоймашылары, кеңсе қызметкерлері, қолөнершілер, қару жасаушылар мен қоймашылары ретінде R.A.O.C. Британ армиясының кез келген басқа бөлімшесінен гөрі ұзақ тарихқа және көне тектілікке ие" деп мәлімделеді.

РАОК-тың алдыңғылары

Техникалық жабдықтарды, негізінен артиллерия мен ұсақ қаруды жабдықтау және жөндеу Орта ғасырдан бастап 1855 жылы тәуелсіздігін жоғалтқанға дейін қару-жарақ генералы мен қару-жарақ басқармасының міндеті болды. Содан кейін, тридцать жыл бойы жауапкершіліктің тұрақсыздығы және корпустардың да, жеке тұлғалардың да атауларының көптеген түрлері болды. Әскер логистикасы тұрғысынан алғанда, бұл күрделі, шатас және көбінесе қанағаттандырмайтын кезең 1889 жылы былай сипатталды: «Англияның қару-жарақ департаментінің тарихы армиядан ертерекке саналады. Соғыс министрлері мен Бас қолбасшылар пайда болғанға дейін ғасырлар бұрын қару-жарақ генералы мен қару-жарақ басқармасы болған. Тюдорлар тұсында құрылған қару-жарақ басқармасы Ұлы көтеріліс, Ұлтастық, Жаңару және Революция кезеңдерін бастан өткізіп, Қырым соғысының апатты салдарынан туған үрейде, соңында құлап қалды. Қару-жарақ басқармасы таратылғаннан кейін өткен соңғы 30 жылдағы әкімшіліктегі көптеген өзгерістерді ұйымның тиімділігіне қарсы дәлел ретінде және әскери жабдықты тиімді басқару жүйесінің оның қираған қалдықтарынан әлі де қалыптаспағанын көрсететін нақты дәлел ретінде қарастыруға болады».

Қырымнан бұрын

Ордендік кеңестің өз әскери құрылымы болды, ол Корольдік артиллерия және Корольдік инженерлерден (сол кезде Британ армиясының құрамына кірмеген) тұрды. Ал дүкеншілер бөлімі азаматтық құрылымға қарасты болғанмен, (Кеңестің көптеген іс-әрекеттері сияқты) басқа жаққа жұмылдырылмағанда әскерлер оның жұмысының түрлі салаларына қатысты.

Қару-жарақ басқармасының далалық пойыз бөлімі

Он сегізінші ғасырдың ортасына қарай Вулвич Уоррен (кейіннен Корольдік Арсенал) Лондон мұнарасынан басып өтіп, елдегі басты қару-жарақ сақтау орталығына айналды. Соғыс уақытында қару-жарақ қоймаларын басқару кеңесі майдандағы әскерлерге қару-жарақ, оқ-дәрі және басқа да қажетті заттарды жеткізуге жауапты болды (ал азық-түлік, жабдықтар және басқа да керек-жарақтарды қамтамасыз ету көбінесе Корольдік қазынашылықтың Комиссариат департаментіне жүктелді). 1792 жылға дейін соғыс алаңындағы әскерлерге қару-жарақ пен оқ-дәрі жеткізу артиллериялық колонналар құру арқылы жүзеге асырылды, олар қажет болған жағдайда ұйымдастырылатын. Сол жылы, Ұлыбритания Француз революциялық соғыстарына кіріспеге аздан кейін, Кеңес бұл уақытша шараны тұрақты негізде орнату үшін Далалық колонна департаментін құруға тырысты. Корольдік артиллерияның генерал-лейтенанты оның басқарушысы, генерал-майор оның орынбасары болды, бірақ қалған бөлігіндегі қызметкерлер униформа киген азаматтардан тұрды: Вулвичтегі аға комиссардың бағынында комиссарлар, көмекші комиссарлар, қойма кеңселері және қойма кондукторлары болды (сәйкесінше майорлар, капитан, кіші офицерлер және сержанттар дәрежесінде). Корольдік артиллерия мен Корольдік инженерлерге қатысты, Далалық колонна департаменті қосымша міндеттерді атқарды: оларға жалақы, киім, медициналық жабдықтар және лагерь жабдықтарымен қамтамасыз етті (ал Комиссариат оларға азық-түлік пен жем-шөп берді). Далалық колонна департаменті Корольдік инженерлерге понтондық көпірлер мен басқа да арнайы жабдықтарды ұсынды және (жеке артиллерия жүргізушілері корпусы құрылғанға дейін) даладағы артиллериялық құралдарды тасымалдауды қамтамасыз етті (Royal Horse Artillery-ге жататын құралдардан басқа). Соғыс кезеңінде Департаменттің қызметкерлері артиллерия және инженерлік бөлімдеріне далада логистикалық қолдау көрсетті (соның ішінде жөндеу пункттері). Бастапқыда 200 адамнан тұратын департамент 1869 жылға қарай екі еседен астамға өсіп, Портсмут, Девонпорт, Альдершот, Дублин және Чатемде, сондай-ақ Вулвич пен Тауэрде бөлімшелері болды. Бақылау департаменті 1876 жылы таратылды. Қару-жарақ/әскери қойма офицерлері жаңадан құрылған Қару-жарақ қоймалары департаментіне (OSD) қосылды. Бес жылдан кейін, 1881 жылы, сарбаздар ASC-ден шығып, Ordnance Store Corps (OSC) құрды. 1894 жылы тағы өзгерістер болды. OSD Армиялық қару-жарақ департаменті (AOD) деп аталды және Корольдік артиллерияның (RA) машиналар инспекторларын қабылдады. Параллельді түрде OSC Армиялық қару-жарақ корпусы (AOC) деп қайта аталды және сонымен бірге Армиялық қару-жарақ жасақтаушылар корпусы мен RA-ның қару-жарақ жасақтаушыларын қабылдады. 1918 жылы AOD және AOC бірігіп Корольдік армиялық қару-жарақ корпусын құрды, алғаш рет офицерлер мен сарбаздар бір ұйымда қызмет етті; Корпус 1922 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін «Корольдік» префиксін алды.

By the mid eighteenth century, Woolwich Warren (the future Royal Arsenal) had outgrown the Tower of London as the main ordnance storage depot in the realm. In times of war, the Board of Ordnance Storekeepers found themselves responsible for conveying guns, ammunition and certain other items to the troops in the field (whereas provision of food, supplies and other equipment was largely dependent on the Commissariat, a department of HM Treasury). Until 1792, the transport and issue of weapons and ammunition to troops in the theatre of war was achieved by the formation of artillery trains, as and where required. In that year, with Britain about to engage in the French Revolutionary Wars, the Board sought to place this ad hoc arrangement on a permanent footing by establishing a Field Train Department. A Lieutenant General of the Royal Artillery served as its Commandant and a Major General as his Deputy, but otherwise its personnel were uniformed civilians: under a Senior Commissary based at Woolwich were Commissaries, Assistant Commissaries, Clerks of Stores and Conductors of Stores (equivalent to Majors, Captains, subalterns and NCOs respectively). With regard to the Royal Artillery and the Royal Engineers, the Field Train Department had additional responsibilities: it provided them with pay, clothing, medical supplies and camp equipment when deployed (while the Commissariat provided their food and forage). The Field Train Department provided the Royal Engineers with their pontoon bridges and other specialist equipment, and (until the formation of a separate Corps of Artillery Drivers) provided for the movement of artillery pieces in the field (other than those pertaining to the Royal Horse Artillery). For the duration of conflict the Department's personnel accompanied the Artillery and Engineer units in the field providing them with logistic support (including repair facilities). initially 200 strong, it had more than doubled in size by 1869, with units in Portsmouth, Devonport, Aldershot, Dublin and Chatham as well as at Woolwich and the Tower. The Control Department was disbanded in 1876. The Ordnance/Military Store officers joined a newly created Ordnance Stores Department (OSD). Five years later, in 1881, the soldiers also left the ASC and became the Ordnance Store Corps (OSC). In 1894 there were further changes. The OSD was retitled the Army Ordnance Department (AOD) and absorbed the Inspectors of Machinery from the Royal Artillery (RA). In parallel the OSC was retitled the Army Ordnance Corps (AOC) and at the same time absorbed the Corps of Armourers and the RA's Armament Artificers. In 1918 the AOD and AOC amalgamated to form the Royal Army Ordnance Corps, and for the first time officers and soldiers served in the same organisation; the Corps received the "Royal" prefix in 1922 in recognition of its service during the First World War.

Қоймалар және басқа қондырғылар

Әскери жабдықтар сақтау үшін ең алғашқы қойма Лондон мұнарасы болды, ол көптеген ғасырлар бойы елдің артиллерия, оқ-дәрі, ұсақ қару және оқ-жарақтарының орталық қорын, тіпті қанағаттандырмайтын жағдайларда да, сақтауға жеткілікті болды. Мұнара 19 ғасырға дейін сақтау үшін пайдаланыла берді, бірақ 1671 жылы Қару-жарақ басқармасы Вулвичте жер учаскесін сатып алды, ол көп ұзамай Мұнараны ығыстырып, Басқарманың негізгі қару-жарақ қоймасына айналды. Осы жерде қару-жарақ пен оқ-жарақтарды өндіру де, сақтау да жүзеге асырылды, кейіннен бұл орын Корольдік Арсенал деп аталды. 1760 жылы Пурфлитте Корольдік оқ-дәрі қоймасы құрылды, ол Мұнараның орнына Ұлыбританияның оқ-дәрі сақтау орталығына айналды. 1808 жылы Гранд-Юнион каналының жанындағы Видон қаласында қару-жарақ пен оқ-жарақтарды сақтауға арналған заманауи, мақсатты жобамен салынған қойма салынды. 1813 жылы Корольдік Арсеналда жаңа Ұлы қойма ашылды, онда барлық түрлі әскери жабдықтарға арналған бірнеше қоймалар орналасқан. 1869 жылы Вулвич кемежайы жабылғанда, оның барлық аумағы Соғыс министрлігіне берілді, ол Корольдік Арсеналдағы қару-жарақ қоймаларымен (теміржол арқылы байланысты) біріктіріліп, үлкен қару-жарақ сақтау кешеніне айналды. Осы кезде казарма жабдықтарының, жеке жабдықтардың, ат-экіптерінің және басқа да жалпы жабдықтардың үлкен қоры Мұнарадан Вулвич кемежайына көшірілді. Сонымен қатар, Әскери жабдықтар департаменті өзінің бас кеңсесін Мұнарадан Вулвичтегі Қызыл бекініске көшірді (бұл бекініс бастапқыда жақын жердегі кемежаймен байланысты Корольдік теңіз жаяу әскері казармасының госпиталі ретінде салынған); Қызыл казарма ретінде ол келесі елу жыл бойы полк қоймасы, бас кеңсе және қару-жарақ корпусының үйі ретінде қызмет ете берді. Соңында, шамамен 1887 жылы ұсақ қару-жарақтардың үлкен қоры Лондон мұнарасынан Видонға көшірілді, ал Мұнара ежелгі қару-жарақ пен броня сақтау орталығы және Лондондағы әскерлерге арналған шағын қару-жарақ орталығы ретінде қалды. 1895 жылы Пимликодағы фабрикасы мен қоймасы бар Корольдік армия киім департаменті AOD-ға қарасты, содан кейін ол армияның көп бөлігі үшін форма және басқа да киім-кешекпен қамтамасыз етуге жауапкер болды.

The earliest depot for military stores was the Tower of London, headquarters of the Ordnance Office, which for many centuries sufficed to hold the country's central stocks of artillery, gunpowder, small arms and ammunition albeit in unsatisfactory circumstances. The Tower continued to be used for storage into the 19th century, but in 1671 the Board of Ordnance acquired a parcel of land at Woolwich which soon supplanted the Tower to become the Board's main ordnance storage depot; manufacture as well as storage of guns and ammunition took place on the site, which was later named the Royal Arsenal. In 1760 the Royal Gunpowder Magazine was established at Purfleet, replacing the Tower as Britain's central repository of gunpowder. In 1808 a modern purpose built depot was constructed at Weedon, alongside the Grand Union Canal, to serve as a safe repository for guns and ammunition; and in 1813 a new Grand Storehouse was opened in the Royal Arsenal, containing multiple warehouses for all kinds of military stores. When Woolwich Dockyard closed in 1869, the entire dockyard site was taken over by the War Office to become a vast ordnance stores complex, annexed (and linked by rail) to the ordnance stores in the Royal Arsenal; large stocks of barrack stores, harnesses, accoutrements and other general stores were transferred to Woolwich Dockyard from the Tower at this time. At the same time the Military Store Department moved its headquarters from the Tower to the Red Fort at Woolwich (which had originally been built as the infirmary for the adjacent Royal Marine Barracks, linked to the nearby Dockyard); as Red Barracks, it would continue to serve as the regimental Depot, headquarters and home of the ordnance corps for the next fifty years. Finally, by about 1887, large stocks of small arms were moved from the Tower of London to Weedon, leaving the Tower to serve as a repository of ancient arms and armour and as a small Ordnance centre for troops in London. In 1895 the Royal Army Clothing Department, with its factory and depot at Pimlico, was taken over by the AOD which then became responsible for the provision of uniforms and other items of clothing for much of the army.

Далалық бірліктер

1855 жылы капитан Генри Гордон (картумдық атақты Гордонның ағасы) армиядан шығып, қару-жарақ департаментіне қосылды; сол жылдың наурыз айынан бастап 1856 жылдың шілдесіне дейін ол армияның барлық тармақтарына қатысты барлық материалдық-техникалық жабдықты басқару үшін Балаклаваға жіберілді: Ordnance Storekeeper-дің майданға тағайындалған алғашқы реті. РАОК-тің алдыңғы ұйымдары барлық кезеңдік Викториялық экспедицияларды жан-жақты қолдады, ең ірі күш-жігері Мысыр және Судан науқандарында (1882 және 1898) және Бур соғысында (1899-1902) болды. Барлық науқандарға жаугершілік аймақта өте көп мөлшерде әскер, жануарлар және жабдықтармен қамтамасыз ету қажет болды. Олар кеңейтілген коммуникация желілері бойында материалдық-техникалық базалардың, қоймалардың және жөндеу пункттерінің жақсы дамыған жүйесін құрды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Британ армиясының қалған бөлігі сияқты, AOD/AOC Бірінші дүниежүзілік соғыспен түбегейлі өзгерді. Соғыстың өте кең ауқымы мен техникалық күрделілігінің артуы бүгінгі күнге дейін сақталған ұйымдық құрылымды қалыптастырды. Вулвич, Уидон және Пимликодағы қоймалар ел бойынша қоймаларды толығымен иелену арқылы толықтырылды, ал 1915 жылдың басында Дидкотта RAOC тауарын қабылдау және таратудың басты орталығы болған қойма құрылды. Оқ-дәрі сақтау да күрт кеңейтілді, Пурфлит, Портсмут және Плимут сияқты жерлердегі бұрынғы бейбіт уақыттағы қоймалар Брамли, Альтринчем, Крединхилл және Дидкоттағы арнайы салынған қоймалармен толықтырылды. Батыс майданда майданға қолдау көрсету үшін, негізінен теміржолға негізделген, өте табысты логистикалық инфрақұрылым құрылды. Италиядағы операцияларды параллель жүйелер, бірақ азырақ күрделілікпен қолдады. Галлиполи, Салоника, Палестина және Месопотамия сияқты басқа да әскери операциялар жабдықтауға қатысты қиындықтар тудырды, соның салдарынан Мысыр каналдық аймағында және Басрада ірі логистикалық базалар құрылды.

1920-1945 жылдар

Соғыстан кейін айтарлықтай шығындарды қысқару шаралары жүргізілді. 1920 жылдары RAOC-тің басты қоймалары: Брамли (оқ-дәрілер), Чилвелл (жалпы және артық тауарлар), Херефорд (оқ-дәрілер), Пимлико (киім), Вулвич (қару-жарақтар мен оқ-дәрілер) және Уидон (жеңіл қарулар) болды. 1930 жылдары армияны қайта қаруландыру және механикаландыру Ұлыбритания базасын қайта құруға алып келді. 1937 жылы Чилвеллдегі Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ұлттық қабықтарды толтыру фабригінің орнында Орталық қару-жарақ қоймасы (COD) мен көлік құралдарын жөндеу шеберханасы ашылды. Бұл қойманың ерекшелігі сол кездегі ең жақсы азаматтық тәжірибелерді зердеп, оларды жақсартуға тырысуы болды; бұл RAOC-тің келесі онжылдықтардағы дамуының басты белгісіне айналды. COD Branston 1938 жылы құрылды, бастапқыда Армияның басты киім дүкені ретінде қызмет етіп, COD Didcot-тағы орынды босатты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде бес COD болды: Бранстон, Чилвелл, Дидкот, Уидон және Вулвич. 1940 жылы Шропширдегі Доннингтон қаласында көлік емес техникалық жабдықтарды сақтау үшін COD ашылды (Вулвичтен маңызды заттарды қауіпсіз жерге көшіру мақсатында), сондай-ақ ел бойынша рельсті және дөңгелекті көліктерге арналған арнайы қоймалар салынды. Вулвич COD ретінде жұмысын тоқтатты (бірақ 1942 жылдың соңында COD Greenford-тың қосалқы қоймасы ретінде қайтадан қолданысқа енді, орамалды сақтау үшін). Оңтүстік, орталық және солтүстік Англияны қамтамасыз ететін CAD Monkton Farleigh, Уилтшир (CAD Corsham деп те аталады, жер асты қоймасы); CAD Nesscliffe, Шропшир; және CAD Longtown, Камбрия болды. 1942 жылға қарай қойма сыйымдылығын арттыру қажет болды, сол себепті тағы бір CAD ашылды: Kineton. Сол жылы, бомбалау қаупін азайту үшін Оксфордшир ауылдық жеріне кеңінен орналасқан үлкен COD Бичестерде ашылды, ол негізінен Францияға басып кіруді қолдау үшін жабдықтарды сақтауға арналған. Ұлыбритания базасының алдында соғыстың қарқынына сай келетін көптеген уақытша қоймалар салынды. Базалық қару-жарақ қоймалары (BOD) және базалық оқ-дәрі қоймалары (BAD) маңызды коммуникация желілері орналасқан жерлерде дүниежүзіне тарады. 1942 жылдан кейін үлкен өзгерістер болды, өйткені Корольдік электр және механикалық инженерлер (REME) RAOC-тің көптеген жөндеу функцияларын өздеріне алды, ал RAOC өз кезегінде RASC-тің көлік ұйымын басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыстың жоғары мобильділігі дивизия және корпус деңгейіндегі жоғары мобильді бөлімшелердің құрылуына әкелді. Олардың ең маңыздысы – көлік және техникалық жабдықтардың қосалқы бөлшектерін тасымалдайтын қару-жарақ паркі болды.

After the war there was considerable retrenchment. In the 1920s the RAOC's principal depots were Bramley (ammunition), Chilwell (general and surplus stores), Hereford (ammunition), Pimlico (clothing), Woolwich (gun stores and ammunition) and Weedon (small arms). In the 1930s re armament and the mechanisation of the Army led to a redesign of the UK base. A Central Ordnance Depot (COD) and workshop to support vehicles, built on the site of the First World War National Shell Filling Factory, Chilwell, opened in 1937. The operation of this depot was notable in that it mirrored and tried to improve on best civilian practice at the time; this became a hallmark of RAOC development in the following decades. COD Branston was established in 1938, initially to serve as the Army's main clothing store, freeing up space at COD Didcot. At the outbreak of the Second World War there were five CODs: Branston, Chilwell, Didcot, Weedon and Woolwich. A further COD to hold non vehicle technical stores opened at Donnington, Shropshire in 1940 (in order to remove critical items from Woolwich to a less vulnerable site) and purpose built depots for both tracked and wheeled vehicles were opened across the country. Woolwich then ceased operating as a COD (though by the end of 1942 it was again being used for bulk storage, albeit as a sub depot of COD Greenford). Serving south, central and northern England respectively, these were CAD Monkton Farleigh, Wiltshire (also known as CAD Corsham, an underground depot); CAD Nesscliffe, Shropshire; and CAD Longtown, Cumbria. By 1942 more storage capacity was required and another CAD was opened: Kineton. That same year a very large COD, widely spread out across the Oxfordshire countryside to mitigate the risk of bomb damage, opened at Bicester to hold stores principally to support the invasion of France. Forward of the UK base, a huge array of temporary depots were built to meet the rapidly changing pace of war. Base Ordnance Depots (BOD) and Base Ammunition Depots (BAD) sprung up all over the world wherever a major line of communication was established. Major changes took place after 1942 when the Royal Electrical and Mechanical Engineers (REME) absorbed most of the RAOC repair functions and the RAOC in turn took over the RASC's vehicle organisation. The more mobile nature of the Second World War also led to the creation of units at divisional and corps level with higher levels of mobility. The most notable of these was the ordnance field park, principally carrying vehicle and technical stores spares.

Соғыстан кейінгі кезеңнен 1993 жылға дейін

Соғыс кезінде RAOC штабы (RAOC мектебімен бірге) Хилсиден Миддлтон Стоуниге (Бистер) көшірілді; 1946 жылы ол қайтадан Мэтью Баракс, Тидвортқа және көп ұзамай Дипкутқа көшірілді. Регимент депосы да 1946 жылы Хилсиден Фелтем казармасына, Миддлсекске көшірілді; 1955 жылы ол да Дипкутқа көшірілді. Египеттегі Еркін офицерлер қозғалысы 1954 жылғы 19 қазанда Ұлыбританиямен Англо-Египет келісімін жасады. Келісімде британдық әскерлердің Суэц базасынан кезең-кезеңмен шығарылуы, 20 ай ішінде (яғни 1956 жылдың маусымында) барлық әскерлерді шығару, базаны күтіп-ұстауды жалғастыру және Ұлыбританияға жеті жылға оралу құқығы берілуі көзделді. Суэц каналы базасының аумағында британдық ықпалды сақтаудың компромистік шешімі, Кеңес Одағымен болашақ Таяу Шығыс соғысы жағдайында маңызды деп есептелді, – Канал аймағындағы қойма аймағын арнайы ұйымдастырылған британдық азаматтық мердігерлерге беру болды. Суэц каналы бойынша британдық-египеттік қарым-қатынастардың уысу қаупінің артуына байланысты, 1955 жылдың 20 қыркүйегі мен 30 желтоқсаны аралығында Таяу Шығыс құрлық әскерлерінің барлық канал аймағындағы қоймалары мен шеберханалары мердігерлерге берілді. Олардың ішінде Тель-эль-Кебирдегі 2 базалық шеберхана, 5 базалық қару-жарақ қоймасы және базалық көлік қоймасы; Деверсоир әуе базасының жанындағы Абу-Сұлтанның 9 базалық оқ-дәрі қоймасы; және инженерлік база тобы (мүмкін, Суэцтегі және Фанарадағы 8-ші және 9-шы инженерлік қоймалар базалық қоймаларын қамтыған). Басқа да мекемелерге 33 жабдықтау резервтік қоймасы және 10 базалық қару-жарақ қоймасы кірді. 1960 жылдардың ортасында жаңадан келген сарбаздарға "RAOC Ұлыбританияда 90-ға жуық әртүрлі жерді алып жатыр, ал бүкіл әлемде 86 миллион шаршы фут сақтау кеңістігін пайдаланады. 1 000 000-нан астам түрлі заттар қоймада бар, ал жылына 11 000 000-нан астам тауар жіберіледі" делінді. 1980 жылға қарай RAOC Бичестер мен Доннингтондағы екі COD-ға дейін қысқартылды (COD Чилвелл жабылды, COD Бранстон мен Дидкот 1963 жылы, ал Weedon 1957 жылы COD статусынан төмендетілгеннен кейін 1965 жылы жабылды), Кинтон мен Лонгтаундағы екі CAD (1959 жылы Нессклифф, 1963 жылы Коршам және 1974 жылы Брамли жабылды) және үш Орталық көлік қоймасы: "А" (күрмелі) көліктері үшін Лудгершалл, ал "Б" ("жұмсақ қабықталған") көліктері үшін Ашчурч және Хилтон (CVD Маршингтон 1965 жылы жабылды, CVD Фелтем мен Ирвин 1970 жылдардың басында жабылды). Шетелде Сингапурдағы 3 BOD 1972 жылы жабылды, Гонконгтағы Композиттік қару-жарақ қоймасы қалды (ол 1997 жылы тапсыру алдында жабылды). Таяу Шығыс логистикалық базасы 1956 жылы Мысырдан шығарылды – 1955 жылы 5 BOD және 9 BAD жабылды – және Аденде ішінара қайта құрылды; өз кезегінде ол 1967 жылы Шаржа мен Бахрейнде құрылған нысандармен жабылды (олар да 1971 жылы жабылды). 1704 жылы қару-жарақ кеңесі алғаш рет нысан құрған Гибралтардағы қару-жарақ қоймасы 1964 жылы Корольдік теңіз флотына берілді; ал 1830 жылдардан бері бар Мальтадағы қойма 1972 жылдың наурыз айында жабылды. Соғыстан кейінгі екі науқан (Фолклендтер 1982 ж. және Перс шығанағы 1990/1 ж.) қазіргі театрлардан мүлдем тыс жерлерде жүргізілгендіктен ерекшеленді. Уақытша байланыс желілері тез орнатылып, материалдың үлкен ағынын сәтті басқарды.

During the war the RAOC HQ (together with the RAOC School) had moved from Hilsea to Middleton Stoney (Bicester); in 1946 it moved again to Matthew Barracks, Tidworth and shortly afterwards to Deepcut. The regimental depot was also moved from Hilsea, in 1946, to Feltham Barracks, Middlesex; in 1955 it too moved to Deepcut. The Free Officers Movement (Egypt) concluded the Anglo–Egyptian Agreement of 1954, signed on 19 October, with Great Britain. The agreement stipulated a phased evacuation of British troops from the Suez base, agreed to withdrawal of all troops within 20 months (that is, June 1956); maintenance of the base was to be continued; and allowed Britain to hold the right to return for seven years. The compromise solution to retain British influence over the Suez Canal base area, seen as vital in the event of any future Middle East war with the Soviet Union, was to arrange the Canal Zone depot area to be taken over by specially arranged British civilian contractors. As the risk of British Egyptian ruptures over the Suez Canal rose, between September 20, 1955, and December 30, 1955, almost all the Middle East Land Forces Canal Zone depots and workshops were handed over to the contractors. Among them were 2 Base Workshop, 5 Base Ordnance Depot, and the Base Vehicle Depot all at Tel el Kebir; 9 Base Ammunition Depot at Abu Sultan near Deversoir Air Base; and the engineering base group (probably including Nos 8 and 9 Engineer Stores Base Depots at Suez and Fanara respectively). Other establishments included 33 Supply Reserve Depot and 10 Base Ordnance Depot. In the mid 1960s new recruits were informed that 'The RAOC occupies nearly 90 different locations in the UK alone and world wide uses 86,000,000 square feet of storage space. Over 1,000,000 different items are held in stock and over 11,000,000 issues are made in a year'. By 1980 the RAOC was reduced to two CODs at Bicester and Donnington (COD Chilwell was closing, CODs Branston and Didcot had closed in 1963 and Weedon in 1965 after being downgraded from a COD in 1957), two CADs at Kineton and Longtown (Nesscliffe had closed in 1959, Corsham in 1963 and Bramley in 1974) and three Central Vehicle Depots: Ludgershall for 'A' (armoured) vehicles, and Ashchurch and Hilton for 'B' ('soft skinned') vehicles (CVD Marchington having closed in 1965, CVDs Feltham and Irvine in the early 1970s). Overseas, 3 BOD in Singapore closed in 1972 leaving a Composite Ordnance Depot in Hong Kong (that finally closed shortly before handover in 1997). The Middle East logistic base withdrew from Egypt in 1956 – 5 BOD and 9 BAD closing in 1955 – and was partially re established in Aden; in turn this closed in 1967 with facilities being established in Sharjah and Bahrain (these, in turn, closed in 1971). The Ordnance depot in Gibraltar, where the Board of Ordnance had first established a facility in 1704, was transferred to the Royal Navy in 1964; and the depot in Malta, dating from the 1830s, closed in March 1972. Two post war campaigns (Falklands 1982 and Gulf 1990/1) were unique in being fought in areas completely outside existing theatres. Temporary lines of communication were rapidly established that successfully managed huge surges in matériel.

Патшалық логистикалық корпусының құрылуы

1993 жылдың 5 сәуірінде «Өзгеріс мүмкіндіктері» шолуынан кейін Корольдік армияның қару-жарақ корпусы Корольдік көлік корпусы, Корольдік пионер корпусы, Армия тамақтандыру корпусы және Корольдік инженерлердің пошта және курьер қызметімен бірігіп, Корольдік логистикалық корпусын құрды. Сол жылы RLC Лондон мұнарасынан шығып кетті, онда RAOC ғасырлар бойы сақталған байланысты жалғастырып келген еді; ал келесі жылы бұрынғы кең қару-жарақ қоймасының соңғы қалдықтары Вуличтен кетті, Royal Arsenal (West) жабылып, Ordnance QAD (Сапаны бақылау басқармасы) таратылды.

РАОК-тағы тағайындаулар

1981/82 жылға дейін Корольдік артиллериялық корпусы, Британ армиясының қалған бөлігі сияқты, британдық және көптеген Достастық армияларына тән ерекше штаб атаулары жүйесін қолданды. 1981 жылдан кейін НАТО-ға бекітілген бөлімшелерде, әсіресе Рейн армиясында (BAOR), стандартты НАТО жүйесі қабылданды, ал келесі жылы басқа жерлердегі барлық лауазымдар өзгертілді. RAOC-тің жоғары лауазымы – Жабдықтар мен қару-жарақ қоймаларының директоры (DEOS) – әрқашан генерал-майор болды, ал 1920 жылдары ол Ординарлық қызмет директоры (DOS) аталды. DOS сондай-ақ Таяу Шығыс командалығы, 21-ші армия тобы және соңғы кезде BAOR сияқты ірі командалардағы RAOC жоғары офицерлеріне берілген атақ болды. 1977 жылғы Сомервилл логистикалық реорганизация комитетінің есебінен кейін корпус басшысы Бас директор Ординарлық қызметі (DGOS) болып қайта тағайындалды. RAOC-тің Екінші дүниежүзілік соғыста үлкен кеңеюінен кейін жоғары RAOC генерал-майоры 1942 жылдан 1948 жылға дейін Қару-жарақ қызметін бақылаушысы (COS) болып тағайындалды. Қару-жарақ қызметі директорының орынбасары (DDOS), әдетте бригадирлердің лауазымы, Соғыс кеңсесінде (1964 жылдан кейін МОD) және армияның ірі штабтарында кездесті. Бас қару-жарақ офицері (COO) бригадирлердің немесе полковниктердің лауазымы болды және DOS-қа балама ретінде қолданылды, мысалы, Ұлыбритания құрлық әскерлерінің COO. Полковник ординарлық (Col Ord), негізінен Қорғаныс министрлігінде қолданылатын атақ, 1981 жылдан кейін DGOS-та сақталды, өйткені басқа жерлерде Жабдықтар көбінесе қолданыста болды. Ординарлық қызмет директорының көмекшісі (ADOS), әдетте подполковник, бірақ кейде полковник, штабта лауазымға тағайындалды. Ординарлық қызмет директорының орынбасары (DADOS), штабтың майоры. Корольдік артиллериялық корпусының (CCRAOC) корпус командирі, I (Британ) корпусындағы бригадирдің бірегей атағы, ол тағайындалу Comd Sup 1 (Br) корпусына қайта тағайындалғанға дейін бір жыл ғана сақталды. Корольдік артиллериялық корпусының (CRAOC) қолбасшысы, кейде Ұлыбритания аудандарында полковник және екі жұлдызды штабта RAOC жоғары офицері. Бригадалық қару-жарақ офицері (BOO), бригадаға бекітілген офицер, әдетте капитан. Бригадалық/аудандық қару-жарақ офицері (B/DOWO), 1-сыныптығы офицер, көбінесе штаб-пәтерде қызмет ететін кондуктор. Бас оқ-дәрі техникалық офицері (CATO), ірі штабтағы аға оқ-дәрі офицері және әдетте подполковник болды, кіші штабта лауазым аға оқ-дәрі техникалық офицері (SATO) деп аталды және әдетте майор дәрежесінде болды. 1942 жылға дейін бас штабтағы аға ординарлық механикалық инженер бас ординарлық механикалық инженер (POME) деп аталды. 1920 жылға дейін AOC және кейін RAOC, тек Корольдік инженерлермен ғана ортақ, екінші капрал дәрежесін сақтады. 1980 жылдан кейін бұл атаулардың көпшілігі CATO/SATO және DOWO/BOWO атауларын қоспағанда жоғалып кетті. RAOC-тің барлық лауазымдары штабтық дәрежесін көрсетті (мысалы, штабтық офицерлік дәреже 2: SO2, Sup сөзімен қоса), ал штабтағы корпус басшысы, дәрежесіне қарамастан, Comd Sup деп аталды. МОD-да DGOS және DDOS атақтары сақталды.

Prior to 1981/82 the Royal Army Ordnance Corps, in common with the rest of the British Army, used the idiosyncratic system of staff titles that was unique to British and most Commonwealth armies. After 1981 in NATO assigned units, principally those in British Army of the Rhine (BAOR), the standard NATO system was adopted with all appointments elsewhere changing the following year. The senior RAOC appointment was Director Equipment and Ordnance Stores (DEOS) − always a Major General − which during the 1920s became Director Ordnance Services (DOS). DOS was also a title given to senior RAOC officers at major commands such as Middle East Command, 21st Army Group and in more recent times BAOR. After the Somerville Logistic Reorganisation Committee Report of 1977 the head of the corps was re titled Director General Ordnance Services (DGOS). Following the huge expansion of the RAOC in the Second World War the senior RAOC major general was designated Controller Ordnance Services (COS) from 1942 to 1948
Deputy Director Ordnance Services (DDOS), usually a brigadiers' appointment, were found in the War Office (MOD after 1964) and in large headquarters throughout the Army. Chief Ordnance Officer (COO) was a brigadiers' or colonels' appointment and was used as an alternative to DOS, e. g. COO United Kingdom Land Forces
Colonel Ordnance (Col Ord), a title principally used in the Ministry of Defence, this title was retained in DGOS after 1981 despite the fact that Supply was in general use elsewhere. Assistant Director of Ordnance Services (ADOS), usually a lieutenant colonel's, but occasionally a colonel's, appointment on the staff. Deputy Assistant Director of Ordnance Services (DADOS), a major's appointment on the staff. Corps Commander Royal Army Ordnance Corps (CCRAOC), a unique title for the brigadier in I (British) Corps held for only one year until the appointment was retitled Comd Sup 1 (Br) Corps. Commander Royal Army Ordnance Corps (CRAOC), a lieutenant colonel occasionally a colonel in UK districts and senior RAOC officer in a two star headquarters. Brigade Ordnance Officer (BOO), an officer, usually a captain, attached to a brigade. Brigade/District Ordnance Warrant Officer (B/DOWO) a warrant officer Class 1 frequently a conductor attached to a headquarters. Chief Ammunition Technical Officer (CATO), the senior ammunition officer in a large headquarters and was usually a lieutenant colonel, in a smaller headquarters the appointment was called Senior Ammunition Technical Officer (SATO) and usually held the rank of major. Before 1942 the senior Ordnance Mechanical Engineer in a headquarters was designated Principal Ordnance Mechanical Engineer (POME). Until 1920 the AOC and later RAOC, in common only with the Royal Engineers, maintained a rank of Second Corporal. After 1980/1 most of these titles disappeared with the notable exception of CATO/SATO and DOWO/BOWO. All RAOC appointments gave the staff grade (e. g. Staff Officer Grade 2: SO2 suffixed with the word Sup), the head of corps in a headquarters irrespective of rank was titled Comd Sup. In MOD the titles of DGOS and DDOS were retained.

Режименттік мәселелер

RAOC-тің ұраны Орднанс кеңесінің ұраны болды: Sua tela tonanti (сөзбе-сөз "Оның [яғни Юпитердің] зымырандары күркірегенге", бірақ көбінесе "Жауынгерге қаруы" деп аударылады). RAOC-тің толық мерекелік формасы он сегізінші ғасырдағы далалық пойыз бөлімінің киімінен дамыған, ал ол Корольдік артиллерияның формасынан алынған. Қызыл жағасы мен манжеттері бар көк түсті жейде және қос қызыл жолақты көк шалбардан тұратын бұл форма корпустың таратылуына дейін әскери оркестрде (және меш киімі ретінде) киіліп тұрды. Корольдік артиллериямен бірдей, RAOC-тің қадірлі қамқоршысы Әулие Барбара болды. Гарнизон шіркеуі алдымен Хилсиде, содан кейін Дипкутте оның атына арналды; Хилси казармасы 1962 жылы жабылғанда мінбар, орган, боялған әйнек терезелер және бірнеше ескерткіштер бұрынғыдан жаңасына көшірілді. CAD Брамлиде де Әулие Барбара шіркеуі болды, ол бастапқыда Пимликодағы әскери қоймадан келген; Брамлиде 52 жыл қызмет еткеннен кейін 1978 жылы қайтадан бөлшектелді және Дидкотқа көшірілді.

Жұмысқа қабылдау

Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын RAOC рекруттары кем дегенде 5 фут 2 дюйм (157 см) бойы болуы керек еді (машина жүргізуші-механиктер үшін 5 фут 4 дюйм, 163 см), және 25 жасқа дейін тіркелуге құқылы болды. Олар бастапқыда үш жылға әскери қызметке, содан соң тоғыз жылға резервке тіркелді. Монтаждаушылар алты жыл әскери қызметте және алты жыл резервте, немесе сегіз және төрт жылдық мерзімді таңдауға болатын. Клерктер мен қойма сақтаушылар алты жылға әскери қызметке және алты жылға резервке тіркелді. Олар арнайы мамандық бойынша оқуға түсу алдында Портсмут қаласындағы Хилси казармасындағы RAOC оқу орталығында оқыды. Қаругерлер тек жасөсперімдерден іріктеліп, он екі жылға әскери қызметке тіркелді. Қару-жарақ шеберлері 15 ай бойы Вулуичтегі Әскери ғылым колледжінде оқыды. Олардың жартысы бұрыннан білікті монтаждаушылар болған әскери қызметшілер еді. Қару-жарақ шеберлері кем дегенде 22 жаста болуы керек еді және 30 жасқа дейін тіркеле алатын; олар он екі жылға тіркелді және оқуды аяқтағаннан кейін бірден штаб-сержант шеніне көтерілді.