Кіріспе
Климаттың өзгеруімен байланысты зияндырақ сипаттама, пайдалы тұжырым. Эволюцияда, бейімделудің бұзылуы (/m/æ/l/æ/d/æ/p/'t/eɪ/ʃ/ə/n/) – бұл пайдалы емес, керісінше зиянды (немесе пайда болған) қасиет, ал бейімделу – зиянды емес, пайдалы қасиет. Бактериялардан бастап адамға дейін барлық организмдер бейімделгіш және бейімделмейтін қасиеттерді көрсетеді. Жануарларда (адамдарды қоса алғанда) бейімделгіш мінез-құлық, бейімделмейтін мінез-құлықтан өзгеше. Бейімделу сияқты, бейімделудің бұзылуы да геологиялық уақыт ішінде немесе бір жеке тұлғаның немесе топтың өмірінде пайда болуы мүмкін. Бұл сонымен қатар, бастапқыда орынды болған бейімделу, уақыт өте келе аз-аздан қолайсыз болып, өзінің дербес проблемасына немесе кедергісіне айналуы мүмкін. Себебі, бейімделу дұрыс таңдалмауы немесе уақыт өте келе оң бейімделуден гөрі бұзылуға ұшырауы мүмкін. Бейімделудің бұзылуы тұжырымы, алғаш рет 19 ғасырдың соңында талқыланғанда, эволюциялық теорияның бұрыс көзқарасына негізделгенін атап өткен жөн. Бұрын организмнің бейімделулерінің нашарлауға бейімділігі, егер "тазаланбаса", тез арада мүгедектікке алып келеді деп есептелді (эвгениканы да қараңыз). Шындығында, кез келген бейімделудің артықшылықтары өмір сүру үшін дерлік шешімді болып табылмайды, бірақ олар басқа синергиялық және антагонистік бейімделулермен теңдестіріледі, сондықтан олар басқаларына әсер етпей өзгермейді. Басқаша айтқанда, "бейімделудің бұзылуларын" бастан кешірмей, тиімді бейімделуге қол жеткізу мүмкін емес. Мысалы, жануардың ауада да, суда да жақсы дем алу қабілетін дамытуы өте қиын. Біріне жақсы бейімделу, екіншісін жасау мүмкіндігін азайтады.
In evolution, a maladaptation (,/m//æ//l//æ//d//æ//p/'/t//eɪ//ʃ//ə//n/) is a trait that is (or has become) more harmful than helpful, in contrast with an adaptation, which is more helpful than harmful. All organisms, from bacteria to humans, display maladaptive and adaptive traits. In animals (including humans), adaptive behaviors contrast with maladaptive ones. Like adaptation, maladaptation may be viewed as occurring over geological time, or within the lifetime of one individual or a group. It can also signify an adaptation that, whilst reasonable at the time, has become less and less suitable and more of a problem or hindrance in its own right, as time goes on. This is because it is possible for an adaptation to be poorly selected or become more of a dysfunction than a positive adaptation, over time. It can be noted that the concept of maladaptation, as initially discussed in a late 19th century context, is based on a flawed view of evolutionary theory. It was believed that an inherent tendency for an organism's adaptations to degenerate would translate into maladaptations and soon become crippling if not "weeded out" (see also eugenics). In reality, the advantages conferred by any one adaptation are rarely decisive for survival on its own, but rather balanced against other synergistic and antagonistic adaptations, which consequently cannot change without affecting others. In other words, it is usually impossible to gain an advantageous adaptation without incurring "maladaptations". Consider a seemingly trivial example: it is apparently extremely hard for an animal to evolve the ability to breathe well in air and in water. Better adapting to one means being less able to do the other.
Мысалдар
Нейропластичность – бұл "мидың өмір бойы жаңа нейрондық байланыстарды қалыптастыру арқылы өзін қайта ұйымдастыру қабілеті". Нейропластичность адамдарға жаңа күйзелістерге бейімделуге көмектесетін бейімделу ретінде қарастырылады, әсіресе музыкаға бейімді адамдарда моторлық функциялар арқылы, сондай-ақ басқа да қол-көз үйлестіру іс-әрекеттері арқылы. Ми эволюциясы кезіндегі нейропластичностьтың бұрыс бейімделуінің мысалы – мүшесінен айырылған адамдардағы фантомдық ауырсыну. Ми стимулдарға жауап беруде және өзін жаңаша ұйымдастыруда, содан кейін болашақта одан да жақсырақ және жылдамрақ жауап беруде өте жақсы, бірақ кейде мүше жоғалтумен күресе алмайды, тіпті неврологиялық байланыстар жоғалғанның өзінде. "Бейімделу және бұрыс бейімделу" журналындағы зерттеулерге сәйкес, кейбір жағдайларда адам миының ортаға бейімделуіне көмектескен өзгерістер де бұрыс бейімделуге ұшырауы мүмкін. Осы жағдайда, мүше жоғалғанда ми ауырсынуды сезінеді, бірақ қазір жоқ мүшеден бұл сезімді жеткізуге ешқандай нерв немесе сигнал жоқ.