Энрико Гамба: Итальян суретшісінің өмірі мен творчествасы
Enrico Gamba
Энрико Гамба (1831-1883) – италия суретшісі, жанрлық көріністер, тарихи картиналар мен портреттер салды. Альбертина академиясында білім алды, Германияда тағы оқыды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші (1831–1883)
Italian painter (1831–1883)
Энрико Гамба (3 маусым 1831, Туринде туған – 19 қазан 1883, Туринде қайтыс болған) – жанрлық сахналар, тарихи композициялар және бірнеше портреттер салған итальян суретшісі.
Enrico Gamba (3 June 1831, in Turin – 19 October 1883, in Turin) was an Italian painter of genre scenes, period pieces and a few portraits.
Өмірбаян
Оның әкесі Корольдік есеп кеңсесінде жұмыс істеген. Энрико бала кезінде суретші ретінде танымал болған Франческо Гамбаның кіші інісі еді. Он екі жасында Альбертина академиясына түсіп, Микеле Куза, Джованни Маргинотти және Карло Ариентитен сабақ алды. 1850 жылы Германияға барып, Франкфурттағы Штедельшкульде Эдуард фон Штайнльмен бірге оқыды. Бітірген соң, ағылшын суретшісі, досы Фредерик Лейтонмен бірге Солтүстік Еуропаға саяхат жасады, сосын Италияға қайтып келді. Олар Антико Каффе Грекоға жиі баратын және Фридрих Овербектің ықпалында болды. Оның алғашқы маңызды көрмелері 1854 жылы «Promotrice di Torino» және 1855 жылы «Esposizione di Brera» көрмелерінде өтті, онда ол ең белгілі туындыларының бірі – Тицианның қоштасу рәсіміне арналған картинасын ұсынды, оны патша отбасы сатып алды. Сол жылы ол Париждегі Лейтон студиясына барып, Альбертинада оқытушы болып жұмыс істеді. Оның ең танымал үш шәкірті – Луиджи Капелло, Джованни Баттиста Квадроне және Кануто Борелли. 1860 жылы Мемлекеттік білім министрлігі оған Испания мұрагерлік соғысының құрбандарына көмек көрсететін король Виктор Амадей II-нің суретін салуды тапсырды. 1864 жылы аяқталған картина 1867 жылы Дүниежүзілік көрмеде көрсетілді. Италияның бірігуінен кейін ол көбінесе Ризорджименто кезеңінен патриоттық көріністерді бейнелейтін мемлекеттік тапсырыстармен айналысты. 1872 жылы ол драматург Карло Голдонидің шығармаларына шабыдандырып, қарапайым халықты зерттейтін тағы бір танымал картинасын жасады. Ол Венециядағы маңызды көрмеде таныстырылды. Андреа Гастальдимен бірге Чиери соборын қалпына келтірді және 1882 жылдан 1883 жылға дейін Туриндегі Сан-Джоакино шіркеуі үшін бірнеше Крест жолы суреттерін салған. Ол сондай-ақ Балтимор мен Буэнос-Айрестегі театрлар үшін екі мақпараттық перде суреттеді.
His father worked for the Royal Accounting Office. He was the younger brother of Francesco Gamba, who was already well established as a painter when Enrico was a boy. At the age of twelve, he was enrolled at the Accademia Albertina, where he studied with Michele Cusa, Giovanni Marghinotti and Carlo Arienti. In 1850, he went to Germany, where he studied at the Städelschule in Frankfurt with Eduard von Steinle. After graduating, he toured Northern Europe with his friend, the English painter Frederic Leighton, then returned to Italy, where they frequented the Antico Caffè Greco and came to be influenced by Friedrich Overbeck. His first major exhibitions were in 1854, at the "Promotrice di Torino", and 1855 at the "Esposizione di Brera", where he presented one of his best known works, Titian's Funeral, which was bought by the Royal Family. That same year, he visited Leighton's studio in Paris and obtained a teaching position at the Albertina. Three of his best known students there were lt=Luigi Capello, Giovanni Battista Quadrone and Canuto Borelli. In 1860, the Ministry of Public Instruction commissioned him to paint a scene of King Victor Amadeus II giving aid to the victims of the War of the Spanish Succession. The painting, completed in 1864, was exhibited at the Exposition Universelle in 1867. Following Italian unification, he devoted himself primarily to institutional work involving patriotic scenes from the Risorgimento period. In 1872, he created another well known work, showing the playwright Carlo Goldoni studying the common people for inspiration. It was presented at a major exposition in Venice. He collaborated with Andrea Gastaldi in restoring the Cathedral of Chieri and, from 1882 to 1883, painted some Stations of the Cross for the Chiesa di San Gioacchino (Torino) in Turin. He also painted two curtains for theaters in Baltimore and Buenos Aires.