Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс қайықтарының командирі Эрих Топп

Кіріспе

Эрих Топп (2 шілде 1914 – 26 желтоқсан 2005) – Екінші дүниежүзілік соғыста неміс шағын суасты қайығының командирі болған. Ол нацистік Германияның Емен жапырақтары мен қылыштармен бірге Темір крестінің рыцарьдық крестімен марапатталған. Ол барлығы 35 кемені батырды. Соғыстан кейін ол Федералдық Германия Әскери-теңіз күштерінде қызмет етіп, контр-адмирал шеніне жетті. Кейін ол НАТО-да қызмет етті.

Ерте өмір және мансап

Топп 1914 жылғы 2 шілдеде Ганноверде дүниеге келген. Топп 1934 жылғы 8 сәуірде Рейхсмаринаға қосылды. Ол 1934 жылғы 8 сәуірден 1934 жылғы 13 маусымға дейін әскери негізгі дайындықтан өтті. 1934 жылғы 14 маусымда «Горх Фок» оқу кемесіне, ал 1934 жылғы 27 қыркүйекте «Карлсруэ» жеңіл крейсеріне ауыстырылды. Капитан Гюнтер Лютженс басшылығымен Топп «Карлсруэдің» төртінші оқу круизіне қатысты. «Карлсруэ» 1934 жылғы 22 қазанда Кильден шықты. Кеме Скаген, Азор аралдары және Тринидад арқылы Солтүстік Америкаға бағыт алды. «Карлсруэ» 1935 жылғы 15 маусымда Кильге оралды. «Карлсруэдегі» сапарынан кейін Топп Морской академия Мюрвиктегі негізгі кадет курсына қатысты (1935 жылғы 30 маусым – 1936 жылғы 29 маусым). Оқу академиясында оқыған кезінде 1935 жылғы 1 шілдеде Fähnrich zur See (офицер курсанты) шеніне көтеріліп, оқуын жалғастырды. 1936 жылғы 16 қазанда ол қайтадан «Карлсруэге» ауыстырылды және 1937 жылғы 31 наурызға дейін кемеде болды. Келесі күні ол лейтенант зюр-зе (екінші лейтенант) шеніне өндіріліп, 17 сәуірде аяқтаған торпедалық оқу курсына қатысты. 18 сәуірде ол тағы да «Карлсруэге» жіберілді, 1937 жылғы 4 қазанға дейін адъютант болып қызмет етті. 1937 жылғы 5 қазанда Топп Голштейндегі Нойштадт қаласындағы U қайық мектебінде U қайықтары бойынша оқуын бастады, содан кейін нұсқаушы офицер болды. 1938 жылғы 26 қыркүйекте Топп Вегенер флотилиясына жіберілді. Онде ол U-46 қайығының бірінші қарауыл офицері болып тағайындалды, ол 1938 жылы құрылды. Капитан-лейтенант Герберт Зёлер басшылығымен. 1939 жылғы 1 сәуірде Топп оберлейтенант зюр-зе (старшы лейтенант) шеніне көтерілді.

Ұлттық социализм

1933 жылғы мамыр айында Топп нацистік партияға, ал 1934 жылы Allgemeine SS-ке қосылды. Топп Гитлер антын "дұрыс істеп жатырмын" деп сеніп қабылдады. Соғыс басталғанға дейін оның әріптестері Топпты нацист деп есептеді. Топп Гитлердің жеке хатшысы және нацистік партия кеңсесінің басшысы Мартин Борманмен танысты. Борман Топптың экипажының мүшесі Уолтер Бухтың қарындасына үйленді. Топп Борманның Берхтесгадендегі резиденциясына шақырылуға лайық болды. Топптың саяси көзқарасын оның қарындасы бөліспеді. Оның жеңгесі Анна Топп еврей болған. Нацистік билік кезінде ол Терезинштадт геттосына жіберілді және онда аман қалды. Әдебиеттерінде Топп нацистік идеологияға сенбегенін мәлімдеді. Бір сарапшы жазғандай, "Топптың жеке бағыты мен қайшылықтары кез келген сандық зерттеудің шектеулерін анық көрсетеді" [оның саяси нанымына қатысты]. Топп соғыстан кейін нацистік режиммен және оның қылмыстарымен санасты. Ол бұрынғы әріптестерімен олар үшін күрескен себептер туралы қызу пікірталасқа түсті. Топп әсіресе U- қайықтарының, кейіннен Kriegsmarine-нің бас қолбасшысы адмирал Карл Дёницті сынады. Соғыстан кейін Топп неміс теңіз күштерінің және оның басшысы Карл Дёництің Холокост туралы білгенін айтты. Топп Дёництің ұлттық социализмге берілгендігін, Гитлерге деген құрметін және Позендегі сөздерде болған қатысуын атап өтті. Топп Дёництің саяси бейтарап солдат болғанын дәлелдеу әрекетіне қарсы болды. Топп Дёництің бұл мәселеге ешқандай араласпауы "осы қорқынышты қылмыстарға пассивті түрде кешірімділік танытуға жақын" дейді. Көптеген бұрынғы U- қайық командирлері Дёництің мінез-құлқына осылайша қарсы шыққан жоқ. Оның 1943 жылғы геттодағы тәжірибесі де әсер еткен болуы мүмкін. Дёниц Топпты жеке кездескенде, ол оны шақырды. Дёниц Топпты күтіп отырып: "Мені өлім жазасына кесу керек деп ойлайсыз ба?" деп сұрады. Ол Топпқа өзінің айыптауын, асты сызылған күйінде, және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ресми тарихшысы Сэмюэл Элиот Морисонның хатын ұсынды, онда Дёництің нацистік қылмыстар туралы ештеңе білмегені мойындалды. Морисон Дёницке Топптың айыптаулары туралы немесе Топп кейінірек айтқандай "күмәнданулары" туралы хабарлады.

In May 1933, Topp joined the Nazi Party and in 1934 also joined the Allgemeine SS. Topp took the Hitler oath, convinced it was the "right thing to do." To the beginning of the war at least, his peers regarded Topp as a Nazi. Topp made the acquaintance of Martin Bormann, Hitler's personal secretary and head of the Nazi Party Chancellery. Bormann married the sister of Topp's crew mate, Walter Buch. Topp was close enough to be invited to Bormann's residence in Berchtesgaden. Topp's political outlook was not shared by his uncle. His aunt through marriage, Anna Topp, was Jewish. During the Nazi reign, she was sent to and survived the Theresienstadt Ghetto. In his memoirs, Topp claimed not to have believed in Nazi ideology. One analyst wrote, "the contrasts and Topp's individual course make obvious the limitations of any quantitative study" [of his political convictions]. Topp came to terms with the Nazi regime and its crimes postwar. He entered into heated arguments with former comrades over the cause for which they fought. Topp was particularly critical of Admiral Karl Dönitz, commander in chief of U boats and later the Kriegsmarine. After the war, Topp expressed his view that the German naval command, and his superior Karl Dönitz, knew of the Holocaust. Topp referenced Dönitz's commitment to National Socialism, admiration for Hitler, and his presence at the Posen speeches. Topp was critical of Dönitz's pretensions to have been an apolitical soldier. Topp said of Dönitz, that his failure to do anything about it "comes very close to a passive toleration of these insane crimes." Few former U boat commanders were as vocal in attacking Dönitz's character. His aunt's experiences in the ghetto from 1943 may have been a factor. Dönitz confronted Topp personally when the latter called upon him. He purportedly greeted Topp with a question, "I understand you think I should have been executed?" He presented Topp with his accusation, underlined, and a letter from Samuel Eliot Morison, the official historian of the United States Navy, which accepted Dönitz's defence that he knew nothing of the Nazi crimes. Morison was who told Dönitz of Topp's accusations, or "doubts", as Topp later claimed they were.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы 1 қыркүйекте Польшаға неміс басқыншылығынан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Солер басқаруымен U-46 19 тамыздан бастап теңізде болды және 15 қыркүйекте портқа оралды. Топп U-46 кемесімен үш қосымша патрульдік сапар жасады (3 қазан – 7 қараша 1939 ж., 19 желтоқсан 1939 ж. – 10 қаңтар 1940 ж. және 11 наурыз – 23 сәуір 1940 ж.). Осы сапарлар барысында U-46 17 қазанда бір кемені және 21 желтоқсанда тағы бір кемені батырды. U-46 кемесіндегі қызметі үшін Топп 1939 жылы 7 қарашада U Boot Kriegsabzeichen (U Boot Kriegsabzeichen) және 1940 жылы қаңтарда 2-дәрежелі Темір крестпен (Eisernes Kreuz zweiter Klasse) марапатталды. 1940 жылы 1 мамырда ол 1-ші суасты қайық флотилиясына ауыстырылды.

U-57 командалығы

1938 жылы капитан-лейтенант Клаус Корттың басқаруымен сегіз әскери патрульден өткеннен кейін, U 57 командасы 1938 жылы құрылды. Топптың бесінші әскери патрулі 1940 жылдың 11 шілдесінде Киль қаласынан басталды және Солтүстік Атлантикаға, Солтүстік каналға және Минхке бағытталды. Группенхорхгерат – гидрофондық массив техникалық қиындықтарға тап болғандықтан, Топп U 57 кемесін жөндеуге портқа алып келді. U 57 15 шілдеде Бергенге келді, сол күні қайтадан жолға шығып, 20 шілдеде Бергенге оралды. Екі күннен кейін U 57 патрульді бастады. U қайықтарының жоғары қолбасшысы (BdU) Топпқа үш кемені батырғанын есепке алды. 7 тамызда U 57 Франциядағы Лориентке келді. 1940 жылдың 14 тамызында U 57 Лориенттен 10-шы әскери патрульге шықты. Топп тағы да U 57 кемесін Солтүстік Атлантикаға, Солтүстік каналға және Гебрид аралдарына жетектеді. Осы патрульде Топп үш кемені батырды және тағы бір кемені зақымдады. 1940 жылдың 3 қыркүйегінде U 57 Брунсбюттель шлюзының жанында Норвегияның «Рона» кемесімен соқтығысып, суға батып кетті. U 57 кемесінің жоғалуынан кейін, қайық кейіннен көтеріліп, оқу мақсатында пайдаланылды. Топпқа 1-ші дәрежелі Темір крест (Eisernes Kreuz erster Klasse) табысталды және бастапқыда 1-ші U қайық флотилиясында қалды. 4 қарашада ол Гамбургтегі Блохм & Восс кеме құрылысы зауытына U 552 кемесінің құрылысы бойынша оқуға жіберілді. Бұл, VIIC типіндегі U қайық еді.

U-552 кемесіне ауысу

1940 жылдың 4 желтоқсанында Топп U 552 командасын қабылдап, U қайығын 7-ші U қайық флотилиясына тапсырды. Теңіз сынақтары мен оқулардан кейін Топп, лейтенант Зигфрид Койцканы екінші босаға офицері ретінде алып, 1941 жылдың 13 ақпанында U 552 кемесімен алғашқы соғыс патруліне шықты. Ирландияның батысындағы Солтүстік Атлантикаға бағытталған патруль Киль қаласынан басталды. Сол күні олар Брунсбюттельге бет алды, онда бір күн қалды. Келесі күні U 552 15 ақпанда Хелиголандқа аттанғанша Куксхафенде тоқтады. Хелиголандта үш күн өткен соң Топп қайықты Солтүстік Атлантикаға шығарды. U 552-нің алғашқы патрулі 1941 жылдың 16 наурызында Франциядағы Сен-Назерде аяқталды. Бұл патрульде Топп екі кемені батырды. 1941 жылдың 7 сәуірінде Сен-Назерден басталып, Солтүстік Атлантикадағы Исландияның оңтүстігіндегі кеме жолдарына бағытталған екінші патрульге шықты. Бұл патрульде BdU Топпқа үш кеме мен бір эскорт кемесін батыруды тапсырды. Патруль 6 мамырда, тағы да Сен-Назерде аяқталды. Шындығында, Топп үш кемені батырып, бір кемеге зақым келтірді, кейін U 201 батырды. Топптың U 552 командалық екінші патрулінде батып кеткен үшінші кеме – SS Nerissa (5,583 GRT, 207 қаза тапқан және 84 аман қалған) болды, ол 1941 жылдың 30 сәуірінде Солтүстік каналдан батысқа қарай 140 теңіз шақырымы қашықтықта батырылды. Бұл оқиға Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания аралдарына жақындаған кезде U қайықтары батырған кемелер арасындағы үшінші ірі өлім-жұлымға әкелді. 25 мамырда Топп U 552 кемесімен үшінші соғыс патруліне шықты. Келесі күні U 552 3 маусымда Солтүстік каналға бару үшін Сен-Назерге оралды. BdU Топп үш кемені батырды деп болжады және ол 1941 жылдың 20 маусымында Темір крестің рыцарь кресімен марапатталды. Бұл патруль 2 шілдеде Сен-Назерде аяқталды. Кейінгі талдаулар көрсеткендей, батырылған кемелердің бірі Norfolk кемесі болды. Кемеде 4000 тоннадан астам жалпы жүк, соның ішінде почта мен болат плиталар тасымалданды. Капитан Фредерик Лаухид пен 69 адам құтқарылды, ал бір адам қаза тапты. Корветтенкапитан Харро Шахт U 552-нің төртінші соғыс патрулінде Топптың оқу командирі болды. 18 тамызда басталып, 26 тамызда Сен-Назерде аяқталған патрульдің нәтижесінде бір кеме батырылды. Бұл кеме бұрын U 564 кемесімен зақымдалған еді. Осы патрульден кейін Топп 1941 жылдың 1 қыркүйегінде Kapitänleutnant (лейтенант-командир) шеніне көтерілді. Бесінші соғыс патрулі U 552 кемесін Солтүстік Атлантикаға алып, Гренландияның оңтүстік-шығысын қарауылдады. Топп 4 қыркүйекте Сен-Назерден шығып, үш кемені батырды. U 552 5 қазан күні Сен-Назерге оралды.

On 4 December 1940, Topp took command of U 552 and commissioned the U boat into the 7th U boat Flotilla. Following sea trials and training, Topp, with Leutnant zur See Siegfried Koitschka as his second watch officer, took U 552 on its first war patrol on 13 February 1941. The patrol, which was destined for the North Atlantic west of Ireland, began in Kiel. That day, they headed for Brunsbüttel, where they stayed one day. The following day, U 552 made a stopover at Cuxhaven before leaving for Heligoland on 15 February. After three days at Heligoland, Topp took the boat into the North Atlantic. U 552s first patrol ended in Saint Nazaire, France on 16 March 1941. On this patrol, Topp sank two ships of
The second patrol on U 552 began on 7 April 1941 from Saint Nazaire and targeted the shipping routes in the North Atlantic, south of Iceland. On this patrol, the BdU credited Topp with the sinking of three ships and one escort totaling The patrol ended on 6 May, again in Saint Nazaire. In reality, Topp sank three ships totaling , and damaged one ship of which was then sunk by U 201 was launched in (Adalbert Schnee). The third ship sunk during Topp's second patrol in command of U 552, was the troopship S. S. Nerissa (5,583 GRT, 207 casualties and 84 survivors) on 30 April 1941 about 140 nautical miles west of the North Channel. This sinking resulted in the third largest loss of life for a ship sunk by U boats in the approaches to the British Isles during the Second World War. On 25 May, Topp took U 552 on its third war patrol. The next day, U 552 returned to Saint Nazaire before heading for North Channel on 3 June. The BdU assumed that Topp sank three ships of and he was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) on 20 June 1941. This patrol ended on 2 July in Saint Nazaire. Later analysis revealed that the true tonnage sunk accumulated to One of the ships was the Norfolk. The vessel carried mail and steel plates among 4,000 tons of general cargo. Captain Frederick Lougheed and 69 men were saved; one man was lost. Korvettenkapitän Harro Schacht was Topp's commander in training on U 552s fourth war patrol. The patrol, which began on 18 August and ended on 26 August in Saint Nazaire, resulted in the sinking of one ship of This ship had previously been damaged by U 564 was launched in (Reinhard Suhren). Following this patrol, Topp was promoted to Kapitänleutnant (lieutenant commander) on 1 September 1941. The fifth war patrol took U 552 into the North Atlantic, patrolling southeast of Greenland. Topp left Saint Nazaire on 4 September and sank three ships of U 552 returned to Saint Nazaire on 5 October.

Рубен Джеймс және екінші бақытты уақыт

Келесі патруль 25 қазанда басталып, 26 қарашада Сен-Назерде аяқталды. Бұл Коичканың U 552 кемесі бойынша бірінші қарауыл офицері ретінде соңғы соғыс патрулі болды. U 552 Солтүстік Атлантикаға, Ньюфаундлендтің Гранд-Банкстерінен шығысқа қарай алтыншы соғыс патрулінде жүргенде, Топп 1941 жылдың 31 қазанында «Рубен Джеймс» эсминцін батты. Бұл екінші дүниежүзілік соғыста HX 156 конвойын сүйреп келе жатып жоғалған алғашқы АҚШ әскери кемесі болды. Торпеда кеменің алдыңғы бөлігіне тиіп, оны жарып жіберді. Оның барлық офицерлері мен жүзден астам экипажы кемемен бірге суға батты. «Рубен Джеймс» эсминцінің жойылуы нацистік Германия мен әлі де номиналды түрде бейтарап Америка Құрама Штаттары арасындағы дипломатиялық қарым-қатынасты одан әрі нашарлатты. Президент Франклин Д. Рузвельт бұл оқиғаны Еуропалық державалармен қақтығысқа ұмтылуға қарай қоғамдық пікірді өзгерту үшін пайдаланды. 1930 жылдардағы бейтараптық актілеріне қолдау бірте-бірте азайды. 1941 жылдың 13 қарашасында актіге енгізілген түзетулер АҚШ сауда кемелерін қаруландыруға, соғыс аймағында жұмыс істеуге және Британ империясына қолдау көрсетуге мүмкіндік берді. Гитлер мен нацистік басшылар АҚШ-ты бейтарап ұстағысы келді және теңіздегі байланысты барынша азайту туралы бұйрық, кем дегенде, «Барбаросса» операциясы Кеңес Одағын жеңгенге дейін күшінде болды. Рузвельт эсминецтің британдық конвойды сүйрегенін, АҚШ-тың байрағын көтермегенін және басқа бір U-кемеге тереңдік зарядтарын тастауға дайындалып тұрғанын ашық жариялаған жоқ. 1941 жылдың 11 желтоқсанында Гитлер АҚШ-қа соғыс жариялады. Дёниц АҚШ-тың шығыс жағалауында шабуыл жасауға бұйрық берді. «Драмбит» (Unternehmen Paukenschlag) операциясы аталған U-кемелер флоты АҚШ әскери-теңіз күштеріне тарихтағы ең ірі жеңілісті сыйлады. Басында аз болса да, бес U-кеме жағалауға жақын жерде, Ньюфаундлендтен Мексика шығанағына дейін шабуылдар жасады. Американдықтардың қараңғыландыруды іске қоспауы, кеме капитандарының бейбіт уақыттағы процедураларды сақтауға талап етуі және тиімді теңіз қорғанысының болмауы үлкен шығынға әкелді. Барлығы 397 кеме «Драмбит» кезінде батып кетті. Немістер бұл кезеңді «Екінші бақытты уақыт» деп атады. Топп Атлантиканы кесіп өтіп, «Зиетен» желкесіне қосылды. Оберлейтенант цур Зее Альбрехт Бранди U 552 кемесінің жетінші соғыс патрулінде оқудан өтетін командир ретінде Топптың экипажына қосылды. Батыс Атлантикаға, Ньюфаундлендтің Гранд-Банкстеріне және Нова-Шотландияға патруль 25 желтоқсанда Сен-Назерден басталды. Топп 1942 жылдың 27 қаңтарында Сен-Назерге қайтқанға дейін үш кемені батты. Топптың торпедаларында механикалық ақаулар болды. 15 қаңтарда ол 800 метр қашықтықтағы «Дейроуз» сауда кемесіне төрт торпеда жіберді, ал бесіншісі оны батты. Топп оқиға туралы БдУ-ға хабарлады. Топп «Франсис Салманды» батырғанда да осындай қиындықтарға тап болды, ол Рейс мысығынан оңтүстікке қарай бес шақырым жерде болды. Қайталап сәтсіздіктер психологиялық тұрғыдан қиын болды. Мұз қату мен нашар ауа райы салдарынан қосалқы торпедаларды палубадан жүктеуге мүмкіндік болмады, сондықтан БдУ оны үйіне шақырды. Сегізінші соғыс патрулі U 552 кемесін Атлантиканың батысына және АҚШ-тың шығыс жағалауына алып барды. Топп 7 наурызда Сен-Назерден шығып, 27 сәуірде оралды. Бұл патрульде ол жалпы тоннажымен жеті кемені батты. Теңізде жүргенде Топп 11 сәуірде өзіне «Емен жапырақты темір крестінің» (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub) рыцарь кресті берілді деген хабарды алды. Ол осы құрметке ие болған 87-ші Вермахт мүшесі болды. 11 сәуірде Карл Дёниц оған алмастармен (U Boot Kriegsabzeichen mit Brillanten) соғыс белгісін де берді. Топптың кеме батуы оның іс-әрекеттеріне көлеңке түсірді. 1942 жылдың 3 сәуірінде Вирджиния штатының Чинкотег қаласынан жағалаудағы кемені байқаған ол U 552 кемесін суға шығарды, оны арттан оқшаулады және капитанға берілу мүмкіндігін бермей, 600 метрден палубалық зеңбірегімен шабуыл жасады, барлығы 93 оқ атты. Капитан Билл Вебстер оқ жаудырылғанда қаза тапты. Атауотердің 27 адамнан тұратын азаматтық сауда теңізшілерінің экипажы шабуыл кезінде 24 адамның өмірін жоғалтты. Бір дереккөз бойынша, АҚШ жағалау күзетінің 218-ші нөмірімен шыққан «Легаре» кемесі кеменің тек бірнеше метрлік мачтасы ғана көрініп тұрған күйде батқанда келді. Дененің арасында, бірнеше машиналық оқтармен тесілген құтқару қайығындағы бір адамды да көруге болды. Ол қорғаныссыз экипаж мүшелерін автоматпен атқан деген тікелей дәлелдер жоқ, және Топптың басқаша керемет карьерасы немесе соғыстан кейінгі іс-әрекеттері оның мұндай әрекетке қабілетті екенін көрсетпейді. Топптың U 552 кемесімен жасаған тоғызыншы соғыс патрулі Солтүстік Атлантикаға, Испаниядан батысқа қарай бағытталды. 9 маусымда Сен-Назерден шығып, Топп 10 күннен кейін портқа оралғанға дейін бес кемені батты. Топп HG 84 конвойына қарсы күшті желкеге қатысты. Топп А Коруньядан солтүстік-батысқа қарай HG 84 конвойымен шайқасты. Топптың барлық табысы осы патрульде HG 84 конвойына қарсы болды. U 552 кемесімен жасаған оныншы және соңғы соғыс патрулінде Топп екі кемені батты және екі кемені зақымдады. Топп 4 шілдеде Сен-Назерден шығып, 13 тамызда Солтүстік Атлантикадан оралды. Оралғаннан кейін, 17 тамызда оған «Емен жапырақты және қылышты темір крестінің» (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern) рыцарь кресті берілді. Ол осы құрметке ие болған 17-ші Вермахт мүшесі болды. Сол күні ол сонымен қатар корветтен капитан (корветтенкапитан) шеніне тағайындалды және Дёниц оған алмастармен (бриллианттармен) безендірілген Kriegsmarine-нің құрметті қанжарын сыйлады.

The next patrol began on 25 October and ended on 26 November 1941 in Saint Nazaire. This was also Koitschka's last war patrol as first watch officer on U 552. On U 552s sixth war patrol into the North Atlantic, east of Grand Banks of Newfoundland, Topp sank the destroyer Reuben James on 31 October 1941, the first United States Navy warship to be lost in World War II while it escorted Convoy HX 156. The torpedo struck a forward magazine, blowing the ship apart. All of her officers and over 100 of the crew went down with the ship. The destruction of the Reuben James facilitated a worsening of already rapidly deteriorating diplomatic relations between Nazi Germany and the still nominally neutral United States of America. President Franklin D. Roosevelt used the incident to shift public opinion toward a confrontational stance with the European Axis powers. Support for the Neutrality Acts of the 1930s gradually eroded. On 13 November 1941, amendments to the act allowed for the arming of US merchant ships, their operation in the war zone, and active assistance to the British Empire to increase the tonnage available to it. Hitler and the Nazi leadership wished to keep the US neutral and the order to minimise contact at sea remained in force, at least until Operation Barbarossa had destroyed the Soviet Union. Roosevelt did not publicly mention the destroyer was escorting a British convoy, was not flying the Ensign of the United States, and was in the process of dropping depth charges on another U boat when it was engaged and sunk. On 11 December 1941, Hitler declared war on the United States. Dönitz ordered immediate offensive operations off the East Coast of the United States. Codenamed Operation Drumbeat (Unternehmen Paukenschlag), the U boat fleet inflicted the largest naval defeat on the US Navy in history. Though few in number at the beginning—just five—the U boats pressed home attacks close to the shore, from Newfoundland to the Gulf of Mexico. The American failure to initialise a blackout, ship captains' insistence on following peace time procedures, and lack of effective naval defences contributed to high losses. In all, 397 ships were sunk during Drumbeat. The Germans termed this period, the "Second Happy Time". Topp crossed the Atlantic and joined Wolfpack Zieten. Oberleutnant zur See Albrecht Brandi joined Topp's crew as a commander in training on U 552s seventh war patrol. The patrol to the West Atlantic, Grand Banks of Newfoundland, and Nova Scotia started on 25 December in Saint Nazaire. Topp sank three ships totaling before returning to Saint Nazaire on 27 January 1942. Topp experienced mechanical problems with his torpedoes. On 15 January, he expended four on the small merchant ship Dayrose from a range of 800 metres before a fifth sank it. Topp signalled BdU about the incident. Topp experienced the same problems in the sinking of Frances Salman, five miles south of Cape Race. Repeated failures were psychologically unnerving. Unable to load the spare torpedoes from deck stowage due to icing and inclement weather, BdU called him home. The eighth war patrol took U 552 to West Atlantic and to the East Coast of the United States. Topp left Saint Nazaire on 7 March, returning on 27 April. On this patrol, he sank seven ships with a total tonnage of While at sea, Topp received the message on 11 April that he had been awarded the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub). He was the 87th member of the Wehrmacht to be so honoured. On 11 April, Karl Dönitz also awarded him the U boat War Badge with Diamonds (U Boot Kriegsabzeichen mit Brillanten). Topp's sinking of the has cast a shadow on his conduct in action. When he spotted the coastal steamer off Chincoteague, Virginia, on 3 April 1942, he surfaced U 552, overtook it from astern, and, without offering the captain the chance to surrender, attacked it with his deck gun from 600 yards, firing a total of 93 rounds. Captain Bill Webster was killed in the shelling. Atwater's civilian Merchant Marine crew of 27 suffered 24 lost lives during the attack. According to one account, when United States Coast Guard Cutter number 218 Legare appeared, it found the ship sunk with only several feet of its mast still visible. Bodies were seen, including one in a lifeboat riddled with machine gun holes. No direct evidence indicates he machine gunned defenseless crewmen, and nothing in Topp's otherwise stellar career or postwar actions suggest he was capable of such an act. Topp's ninth war patrol on U 552 went to the North Atlantic, west of Spain. Leaving Saint Nazaire on 9 June, Topp sank five ships totaling before returning to port 10 days later. Topp formed part of a strong wolf pack against Convoy HG 84. Topp engaged the convoy west northwest of A Coruña. Topp achieved all his successes on this patrol against HG 84. On his 10th and last war patrol on U 552, Topp sank two ships of and damaged two further of Topp had left Saint Nazaire on 4 July and returned from the North Atlantic on 13 August. Upon his return, he was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves and Swords (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern) on 17 August. He was the 17th member of the Wehrmacht to be so honored. That day, he also received a preferential promotion to Korvettenkapitän (corvette captain) and Dönitz presented him an honorary dagger of the Kriegsmarine with diamonds.

Жағалаудағы қызмет

U 552 кемесіне командалық жасауды капитан-лейтенант Клаус Поппқа тапсырды. Топп ресми түрде 7-ші су асты кемелер флотилиясында 4 қарашаға дейін қызмет етті, содан кейін 27-ші су асты кемелер флотилиясының бастығы болып тағайындалды, ол Готенхафенде (қазіргі Гдыня, Польша) орналасқан оқу флотилиясы еді. 1944 жылдың тамызында Топп XXI типті су асты кемелерін пайдалануға енгізумен шұғылданатын бөлімнің басшысы болып тағайындалды, бұл су астында негізгі жұмыс істеуге арналған алғашқы су асты кемелер болды. Осы лауазымда ол 1944 жылдың 1 желтоқсанында фрегат капитаны (Fregattenkapitän) шеніне көтерілді. 1945 жылдың 23 наурызында ол 4-ші су асты кемелер флотилиясында U 3010 кемесінің, ал 26 сәуірде 11-ші су асты кемелер флотилиясында U 2513 кемесінің командирі болып тағайындалды. 1945 жылдың 20 мамырында Топп Норвегияның Крагеро қаласында соғыс тұтқынына алынды. 1945 жылдың 17 тамызында босатылды. Топптың U 2513 су асты кемесі АҚШ Әскери-теңіз күштерімен сынақтан өтті. Американдық есептерде 12 түйін жылдамдықпен су астында жүргенде, ол біздің ең жақсы флоттық су асты кемелерінен де тыныш, ал 6-дан 10 түйінге дейін өте тыныш екені айтылды. Сол есепте XXI типті су асты кемені іздеу үшін кем дегенде жеті кеме қажет екені де қорытындыланды.

Кейінгі өмірі және Бундесмарин

1946 жылдың 4 маусымында ол Ганновер техникалық университетінде архитектураны оқып бастады және 1950 жылы инженер мамандығын бітірді. Сондай-ақ, ол 1957 жылғы «Акулалар мен кішкентай балықтар» фильмінің техникалық кеңесшісі болды. 1958 жылдың 3 наурызында Топп Батыс Германияның флотқа, сол кезде Бундесмарин (Федералды теңіз күштері) деп аталған, фрегатенкапитан шенімен қосылды. Оның алғашқы қызметі – Теңіз күштері штабында (Führungsstab der Marine). 1958 жылдың 16 тамызында ол Вашингтондағы НАТО Әскери комитетінде қызмет етті, бастапқыда теңіз сөйлеушісі, кейіннен Вашингтондағы неміс делегациясы штабының бастығы болды. Осы міндетті орындау кезінде ол 1959 жылдың 1 қарашасында Kapitän zur See (теңіз капитаны) шеніне көтерілді. 1962 жылдың 1 қаңтарында Топп Бундесмариннің Амфибиялық күштерінің (Amphibische Streitkräfte) командирі лауазымына тағайындалды және 1963 жылдың 30 қыркүйегіне дейін осы лауазымды атқарды. Параллельдік түрде, 1962 жылдың 1 қарашасында ол U- қайықтарының командирі міндетін атқарушы болып тағайындалды және 1962 жылдың 1 желтоқсанына дейін осы қызметте болды. Содан кейін Топп 1963 жылдың 1 қазанында Флот командасының (Flottenkommando) штабының бастығы болып тағайындалды. 1965 жылдың 1 шілдесінде ол Федералдық қорғаныс министрлігінде Теңіз күштері штабының (Führungsstab der Marine) субмариналық бөлімін басқарды. Онда Топп 1965 жылдың 15 қарашасында Flottillenadmiral (флотилия адмиралы) шеніне көтерілді. 1966 жылдың 1 қазанында Топп Теңіз күштері инспекторының орынбасары болып тағайындалды және сонымен бірге Федералдық қорғаныс министрлігінде Теңіз күштері штабының бастығы болды. Осы қызметте Топп 1966 жылдың 21 желтоқсанында Konteradmiral (контрадмирал) шеніне көтерілді. Топп осы лауазымды 1969 жылдың 30 қыркүйегіне дейін атқарды. Содан кейін ол Теңіз күштері инспекторының қызметінде 1969 жылдың 31 желтоқсанына дейін зейнетке шыққанға дейін жалғастырды. Бундесмариндегі қызметі үшін Топп 1969 жылдың 19 қыркүйегінде Германия Федеративтік Республикасының 1-дәрежелі Еңбек орденімен (Großes Verdienstkreuz des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland) марапатталды. 1968 жылы Топп сол кезде неміс контр-адмиралы Генрих Эрдман басқарған Норвегияның Колсес қаласындағы Солтүстік Еуропадағы одақтас күштердің жоспарлау және саясат бөлімінің басшысы лауазымына қарастырылды. Еуропадағы одақтас күштердің жоғарғы қолбасшысы, АҚШ генералы Лайман Лемницер бастапқыда осы ұсынысты мақұлдаған болатын. Неміс-норвегиялық қарым-қатынасты қажетсіз күрделендірмеу үшін, Топп Екінші дүниежүзілік соғыста төрт норвегиялық кемені бағындырғандықтан, Лемницер Топпты тағайындаудан бас тарды және оның орнына Контр-адмирал Фридрих Гуггенбергерді тағайындады. Бундесмариннен зейнетке шыққаннан кейін Топп бірнеше жыл HDW AG неміс кеме жасау зауытының техникалық кеңесшісі болып жұмыс істеді. Оның НАТО кеңесшісі ретіндегі қызметі 1965 жылғы «Бедфорд оқиғасы» фильмінде (Коммодор Вольфганг Шрепке рөлінде) бейнеленген. Оның «U- қайық командирінің саяхаты: Эрих Топптың естеліктері» атты мемуарлары 1992 жылы жарық көрді. 1996 жылы баспагер және тарихшы Теодор П. Савас Топптан неміс U- қайық командирлері туралы эсселер жинағына алғысөз жазуын сұрағанда, ол оның орнына жақын досы Энгельберт Эндрасс туралы еңбек ұсынды, ол 1941 жылдың соңында Гибралтардан шыққан U 567 қайығымен бірге қаза тапқан. Топп Американың шығыс жағалауына бағытталған келесі патрулі кезінде олардың достығы туралы мақала жазған, бірақ оны жариялауға ұсынбаған. Эссе неміс тілінен аударылып, доктор Эрик Расттың түсіндірмелерімен жарық көрді және «Сайлент Хантерс: Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс U- қайық командирлері» (1997, 2003, 2005) кітабының алғашқы тарауы ретінде жарық көрді. Савас сонымен қатар Топпты 2001 жылғы Silent Hunter II су асты кемелерін симуляциялау компьютерлік ойынына техникалық кеңесші ретінде шақырды, ал ойында оның қатысуымен жасалған бірнеше сұхбаттар жарияланды. Ол екінші дүниежүзілік соғыстағы су асты кемелерінің операциялары туралы Nova (телесериясы) арнайы бағдарламасы «Хитлердің жоғалған су асты кемесі» үшін сұхбат берді, онда Джон Чаттертон және Ричи Колер басқарыған дайверлер тобы Нью-Джерси жағалауынан 65 миль қашықтықтағы белгісіз неміс U- қайығының апатын анықтауға жасаған әрекеттері көрсетілді; апатқа ұшыраған кеме U 869 болып табылғаны анықталды.

On 4 June 1946, he started at the Technical University of Hannover, studying architecture, and graduated in 1950 with a degree in engineering. He also served as technical advisor for the 1957 film Sharks and Little Fish. On 3 March 1958, Topp joined West Germany's navy, at the time named the Bundesmarine (Federal Navy), holding the rank of Fregattenkapitän. His first assignment was with the Führungsstab der Marine (navy staff). On 16 August 1958, he served with the NATO Military Committee in Washington, DC, initially as a naval speaker, later as the chief of staff of the German delegation in Washington. During this assignment, he was promoted to Kapitän zur See (captain at sea/captain) on 1 November 1959. On 1 January 1962, Topp was transferred to the position of commander of the Bundesmarines Amphibische Streitkräfte ("amphibious forces"), a position he held until 30 September 1963. In parallel, on 1 November 1962, he was made acting commander of U boats, serving in this capacity until 1 December 1962. Topp was then appointed chief of staff of the Flottenkommando (Fleet Command) on 1 October 1963. On 1 July 1965, he headed the sub command department with Führungsstab der Marine in the Federal Ministry of Defence. There, Topp was promoted to Flottillenadmiral (flotilla admiral) on 15 November 1965. On 1 October 1966, Topp was named deputy Inspector of the Navy and at the same time became the chief of the Führungsstab der Marine in the Federal Ministry of Defence. In this role, Topp was promoted to Konteradmiral (counter admiral) on 21 December 1966. Topp held this position until 30 September 1969. He then continued to serve with Inspector of the Navy until his retirement on 31 December 1969. For his service with the Bundesmarine, Topp was awarded the Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany (Großes Verdienstkreuz des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland) on 19 September 1969. In 1968, Topp had been considered as head of the Plans and Policy department with the Allied Forces Northern Europe in Kolsås, Norway which at the time was headed by the German Konteradmiral Heinrich Erdmann. The Supreme Allied Commander Europe, US General Lyman Lemnitzer, had originally approved this nomination. In order to not unnecessarily stress the German Norwegian relationship, Topp had sunk four Norwegian vessels in World War II, Lemnitzer later decided against Topp and appointed Konteradmiral Friedrich Guggenberger, instead. After retiring from the Bundesmarine, for a few years Topp was a technical advisor to the German shipyard HDW AG. His service as a NATO advisor was loosely portrayed (as "Commodore Wolfgang Schrepke") in the 1965 movie The Bedford Incident. His memoirs The Odyssey of a U Boat Commander: The Recollections of Erich Topp was published in 1992. When Topp was asked in 1996 by publisher/historian Theodore P. Savas to contribute a Foreword for a collection of essays on German U boat commanders, he instead submitted a contribution about his close friend Engelbert Endrass, who was lost with his crew and boat U 567 was launched in off Gibraltar in late December 1941. Topp had privately penned the piece about their friendship on his next patrol to the East Coast of America, but had never submitted it for publication. The essay was translated from German and footnoted by Dr. Eric Rust, and appeared as the opening chapter in Silent Hunters: German U boat Commanders of World War II (1997, 2003, 2005). Savas also recruited Topp to serve as the technical adviser for the 2001 submarine simulation computer game Silent Hunter II, and a series of interviews with him appears in the game. He was interviewed on World War II submarine operations for the Nova (TV series) special Hitler's Lost Sub, which detailed the efforts of a team of divers, led by John Chatterton and Richie Kohler, to identify an unknown German U boat wreck 65 miles off the coast of New Jersey; the wreck was identified as U 869 was launched in

Соғыстан кейін оның үйінде қайтыс болған жақын досы Эндрасс суреті ілінген. Рейн өзеніне қарап тұрған алдыңғы бөлмесінде U 552 су асты кемесінің перископының жоғарғы бөлігі орналасқан, оны соғыстан кейін бірден оның экипажының бір бөлігі тұтқынға алынған кемеден алып, естелік ретінде оған тапсырған. Топп 2005 жылдың 26 желтоқсанында Суссенде 91 жасында қайтыс болды; ол екі ұлы, Питер Кей (1945-2015) және Майкл (1950 ж.т.) және бес немересін қалдырды.