Кіріспе
Құбырларды қолдануды Фрэнсис Бэкон "Жаңа Атлантида" (1672) ұсынған. Телекоммуникацияларды пайдалануды 1782 жылы француз монахы Дом Готи Академияға жіберілген меморандумда әкімшілік коммуникациялар үшін тәжірибеден өткізді және ұсынды. Дом Готи Бенджамин Франклин және басқа француз ғалымдары қолдаған қосымша эксперименттерді қаржыландыру үшін жазылым бастады, бірақ алға басу үшін жеткілікті ақша таба алмады. Британдық утилитарист философ Джереми Бентам өзінің Паноптиконның (1787, 1791, 1811) архитектурасына "сүйлесу түтіктерін" енгізуді ұсынды, содан кейін әскери телекоммуникация құралы ретінде (1793) және соңында қажетті жабдық ретінде министрліктердің архитектурасында (1825). Оның ең көп тараған түрі кемедегі байланыс болса да, XIX ғасырдағы бай үйлер мен кеңселерде, сондай-ақ қымбат автомобильдерде, әскери ұшақтарда, тіпті локомотивтерде де қолданылған. Көптеген мақсаттар үшін құрылғы телефон мен оның кеңінен қолданылуына байланысты ескірген.
A speaking tube or voicepipe is a device based on two cones connected by an air pipe through which speech can be transmitted over an extended distance. Use of pipes was suggested by Francis Bacon in the New Atlantis (1672). The usage for telecommunications was experimented and proposed for administrative communications in 1782 by the French monk Dom Gauthey in a memorandum communicated to the Académie des Sciences. Dom Gauthey launched a subscription supported by Benjamin Franklin and other French scientists to finance further experiments, but was not able to raise enough money to go ahead. The British utilitarist philosopher Jeremy Bentham proposed the inclusion of "conversation tubes" in the architecture of his Panopticon (1787, 1791, 1811) and then as a means of military telecommunication (1793) and at the end as a necessary equipment in the architecture of ministries (1825). While its most common use was in intra ship communications, the principle was also used in affluent homes and offices of the 19th century, as well as expensive automobiles, military aircraft, and even locomotives. For most purposes, the device was outmoded by the telephone and its widespread adoption.
Дизайн
Ертедегі дауыс құбырлары жыгачтан немесе металдан жасалған екі конустан тұратын, бір ұшы спикердің аузына сәйкес келетін, екіншісіне қосылған, ол дыбысты күшейтеді (әсіресе, түтіктің кедергісін ашық бөлмеге сәйкес келтіру үшін). Кейінгі уақытта пайда болған дыбыс құбырының құрамында пердемен орнатылған, ырғақты ырғақ орнатылған. Әскери кемелерде бұл кеменің ішіндегі жедел байланыспен байланысты ерекше дыбыс тудырады. Сырлау дыбысы тыңдаушыны шақырады, ол оны алып тастап, шақыруды қабылдайды. Дауыс құбырлары 91 метр қашықтықта қолданылуы мүмкін. Алайда, өте ұзын сөйлеу түтіктері шақыруды көрсету үшін электрлік сигнал беру құрылғысын қолдана алады, өйткені құбырдағы ауаның үлкен көлемі оның алыс жағында сыбызғы естілу үшін жеткілікті қысыммен үрлеуді қиындатады. Дауыс құбырларының бір кемшілігі - олар су өткізбейтін кеңістіктердің тұтастығын бұза алады. Бұл су басқан бөліктердің басқа бөліктерге судың түсуіне жол бермеу үшін дыбыс құбырларының екі шетінде жабылатын клапандарды енгізуге әкелді. Әлі күнге дейін тұрақты орнатылған қатты дауыс құбырлары пайдаланылады және судың кіруін болдырмау үшін ауыр қақпақтармен жабылады. Баяндаушы аузын "қобыз" немесе қоңырау тәрізді түтіктің ұшына қойып, тыңдаушы айтқандарын тыңдау үшін 'құлағын иістіруі' керек. Әдетте, дауыс құбырлары дыбыс беретін телефонмен ауыстырылды. Әскери кемелердің сөйлеу түтіктері "жапсырма" режимінде болған кезде электрондық жасырындық үшін телефон орнына қолданылады.
Үй ішіндегі пайдалану
Үй ішіндегі қолдануда дауыс құбырлары кішірек болды және "сөйлеу түтіктері" деп аталды. Пайдалануға ыңғайлы болу үшін түтіктің ұштары жиі иілгіш болатын. ХХ ғасырда тіпті қарапайым үйлерде де, тіпті, қызметшілердің бөлмелерінде де, жоғары қабаттағы бөлмелерде жұмыс істейтін, қашықтан басқарылатын қоңыраулар мен қоңыраулардың қосындысы болған сөйлеу түтігі. "Теріге тұрыңыз" және "оған соққы беріңіз" деген сөз тіркестері, сондай-ақ "ауыстырушы" сөзінің "телефон" сөзінің синонимі ретінде қолданылуы, әдетте, сөйлеу түтіктерінің осы ерекшелігінен бастау алады деп қабылданады. Кейбір кеңселерде сөйлеу түтіктері қолданылған, олардың екі ұшында да сыбызғылар болған, сондықтан оларды сыбызғы түтіктері деп те атаған. Бірнеше сөйлеу түтігін үстелдің шетінен іліп, әр түрлі орындармен байланыс орнатуға болады. Сөйлеу түтіктері сондай-ақ 1927 жылғы Rolls Royce Phantom сияқты жақсы автомобильдерде де қолданылған, бұл қажеттілік кезінде жолаушылар мен жүргізушілердің бөлмелері арасында байланыс орнатуға мүмкіндік берді.
Госпорт түтігі
"Gosport Tube" - әскери авиацияның алғашқы күндері ұшу нұсқаушыларының өз студенттеріне нұсқаулар мен нұсқаулар беру үшін қолданған дауыстық түтік. Оны 1917 жылы Госпортта ашылған арнайы ұшу мектебінде ұшқыштарға нұсқаушы Роберт Реймонд Смит Барри ойлап тапты.
Қазіргі қолданысы
Акустикалық түтік құлақ аспаптары (пневматикалық құлақ аспаптар немесе ауа құлақ аспаптары деп те аталады) әсіресе екі бағыттағы радиода қолданылады. Бұлар пайдалы, өйткені құлаққаптарды жасыру үшін мөлдір түтікше қолданылуы мүмкін. Олар кейде телефонисттердің құлаққаптарының микрофоны үшін және МРТ сканеріне түсетін науқастарға музыка беру үшін қолданылады, өйткені сканердің магнит өрісінде металл сымдарды пайдалану қауіпті болады. Пилотпен жолаушылар арасында байланыс орнату үшін мотоцикл қалқандарына пневматикалық интеркомаларды қолдануға болады. Осыған ұқсас жүйелер ультражеңіл авиацияда да жиі кездеседі. Кейде олар қарапайымдылығы мен батареялардың болмауынан Bluetooth немесе басқа радио технологияларға қарағанда артықшылыққа ие. Сөйлеу түтігінің принципі белгілі бір ойын алаңдары жабдықтарында кездеседі, олар дыбыс кернейлерін немесе басқа да сөйлеу қораптарын байланыстыратын түтіктерді қолданады, бұл дауыстардың балалардың көңіл көтеруі үшін бөлек нүктелерге өтуіне мүмкіндік береді.