Кіріспе
Француз телеграф инженері және өнертапқышы Жан Морис Эмиль Бодо (eˈmil boˈdo; 11 қыркүйек 1845 – 28 наурыз 1903), француз телеграф инженері және сандық байланыстың алғашқы құралы – Бодо кодының авторы, телекоммуникацияның негізін салушылардың бірі болды. Ол өзінің кодын пайдаланып, бір желі арқылы бірнеше хабарды таратуға мүмкіндік беретін көптеген телеграфтық баспа жүйесін ойлап тапты және 1874 жылы оған патент алды. Бұл 5 биттік код болды, онда сигналдың күйі мен өшу уақыты тең болды, бұл телеграф арқылы латын әліпбиін, тыныш белгілерді және басқару сигналдарын жіберуге мүмкіндік берді. 1874 немесе 1875 жылға қарай (әртүрлі дереккөздер екі күнді де көрсетеді) ол өзінің кодын тарату үшін электромеханикалық құралды да жетілдірді. Оның өнертабыстары Хьюз құрылғысының баспа механизміне, Бернард Мейердің 1871 жылы ойлап тапқан таратуыш құрылғысына және Карл Фридрих Гаусс пен Вильгельм Вебер жасаған бес бірлік кодқа негізделген. Бодо бұл элементтерді өзінің жаңа идеяларымен біріктіріп, толық көптеген жүйені құрды.
Jean Maurice Émile Baudot (eˈmil boˈdo; 11 September 1845 – 28 March 1903), French telegraph engineer and inventor of the first means of digital communication Baudot code, was one of the pioneers of telecommunications. He invented a multiplexed printing telegraph system that used his code and allowed multiple transmissions over a single line. and patented it in 1874. It was a 5 bit code, with equal on and off intervals, which allowed telegraph transmission of the Roman alphabet, punctuation and control signals. By 1874 or 1875 (various sources give both dates) he had also perfected the electromechanical hardware to transmit his code. His inventions were based on the printing mechanism from Hughes' instrument, a distributor invented by Bernard Meyer in 1871, and the five unit code devised by Carl Friedrich Gauss and Wilhelm Weber. Baudot combined these, together with original ideas of his own, to produce a complete multiplex system.
Бодо жүйесі
1874 жылғы 17 маусымда Бодо өзінің алғашқы баспа телеграфына патент алды (патент № 103,898 "Système de télégraphie rapide"), онда сигналдар автоматты түрде типографиялық символдарға аударылды. Бодоның аппараттық құрамы үш негізгі бөліктен тұрды: пернетақта, таратушы және қағаз лентасы. Әр операторға бір сектор бөлінді, кейбір операторларға тіпті төртке дейін сектор берілді. Пернетақта фортепиано пернелеріне ұқсас бес пернеден тұрды, оларды сол қолдың екі және оң қолдың үш саусағымен басқаруға болады. Бес бірлік кодты жақсы есте сақтау үшін жасалған. Пернелер басылғаннан кейін, сол пернетақтаға қосылған сектордан контактілер қайта өткенше, пернетақта құлыпталды, содан кейін келесі символ енгізуге дайын болды, операторды ескерту үшін естілетін дыбыс ("каденс сигналы" деп аталады) берілді. Операторлар тұрақты ырғақты сақтауға тиіс болды, ал жұмыс істеудің қалыпты жылдамдығы минутына 30 сөзді құрады.