Кіріспе
Джордж Глас (1725 30 қараша 1765 ж.) - шотландтық теңізші және Батыс Африкадағы саудагер. Джон Гластың ұлы, Глас 1725 жылы Дандиде дүниеге келді және хирург ретінде тәрбиеленді. Ол Бразилия, Африканың солтүстік-батыс жағалаулары мен Канар аралдары арасында сауда жасайтын кемеге қолбасшылық етті. Саяхат барысында ол Батыс Сахараның жағалауында ел ішінде жүзуге болатын өзенді тауып алды. Нақты жері нақты белгісіз, бірақ ол Гедрмен бірдейленуі мүмкін, мүмкін, XV және XVI ғасырларда испандықтардың Санта-Крус-де-Мар-Пекья деп аталатын бекінісі болған. Глас сауда иелерімен келісім жасады, егер ол британдық таққа ашқан портты тегін тапсырса, оған 15 000 фунт стерлинг беріледі; бұл ұсыныс 1765 жылғы сессияда Парламентке ұсынылуы керек еді. 1764 жылы Глас әйелі мен қызымен бірге кеме жалдап, Африкаға қарай жүзіп кетеді. Ол өзінің қонысын Хиллсбороу порты деп атады, Хиллсбороу графының (кейіннен Дауншир маркизі), Сауда және плантациялар кеңесінің президенті (1763 1765) Уиллс Хиллдің есімімен. 1764 жылдың қарашасында Глас және кейбір серіктері кемесін тастап, Лансаротеге ұзын қайыққа мініп, өз қонысы болған өзенді жүзуге жарамды шағын барка сатып алуды көздеді. Лансароттен ол Лондонға Порт-Хиллсбороуды сатып алу туралы келісімшартты жіберді. Бірнеше күннен кейін оны испандықтар ұстап алады, Тенерифеге алып кетеді және Санта-Крус-де-Тенерифеде түрмеге қамалады. Тенерифтен сауда иелеріне 1764 жылғы 15 желтоқсанда жазған хатында Глас өзінің тұтқындалуының себебі порт-Хиллсбородағы қоныста испандардың қызғанышы деп сенетінін айтты, өйткені соғыс кезінде ағылшындықтар олардың балық шаруашылығын құртты және Канар аралдарының бүкіл саудасын тоқтата алады. Испандықтар бұл елді мекенді аралдарды жаулап алудың бір қадамы ретінде қарастырды. Сондықтан олар портқа өздерінің дәліректерін қалай білдіру керектігін ойлап тапты және өздерінің мәлімдемесін дәлелдеу үшін ескі қолжазбаларды жасалды (Кірі істер министрлігінің қағаздар күнтізбесі, 1760 - 1765). 1765 жылы наурыз айында Порт Хиллсбородағы кеме компаниясына жергілікті тұрғындар шабуыл жасады және оның бірнеше мүшесі қаза тапты. Тірі қалғандар, оның ішінде миссис Глас пен мисс Тенерифеге қашып кетті. Келесі қазанда Глас британ үкіметінің өкілдіктері арқылы түрмеден босатылды. Ол әйелі мен баласымен бірге "Сандвич графы" атты кемеге отырып, Англияға бет алды. 30 қарашада британдық теңізшілер Джордж Гидли, Ричард Сент-Квинтон, Питер МакКинли және голландиялық Андрес Лукерман, кемеде көп қазына бар екенін білгеннен кейін, капитан мен жолаушыларды өлтіріп, көтеріліс жасады. Гласты пышақпен өлтіріп, әйелі мен қызын суға лақтырып жіберген. Кейін қылмыскерлер тұтқындалып, Дублинде асылды. Кейбір деректерде Роберт Луис Стивенсонның "Асыл қазына аралы" романын Гласс отбасының өлтірілуіне негіздегендігі айтылады. Ол Эдинбургтегі Гласс шіркеуінің көлеңкесінде өсті. Глас қайтыс болғаннан кейін британ үкіметі оның жобасын жүзеге асыру үшін ешқандай қадам жасамаған сияқты. 1764 жылы Глас Лондонда "Канар аралдарының ашылуы мен бағындырылуының тарихы" атты еңбегін жариялады, оны ол Жаван Абреу де Галиндо есімді андалусиялық монахтың қолжазбасынан аударды, содан кейін жақында Ла-Пальмадан табылды. Осы Глас аралдардың сипаттамасын, тарихты жалғастыруды және тұрғындардың әдет-ғұрыптары, әдет-ғұрыптары, саудасы және т.б. туралы мәліметтерді қосты, бұл архипелаг туралы едәуір білімді көрсетеді.
St. Quinton, Peter McKinlie and a Dutchman Andres Lukerman, who had learned that the ship contained much treasure, mutinied, killing the captain and passengers. Glas was stabbed to death, and his wife and daughter thrown overboard. The murderers were afterwards captured and hanged at Dublin. There is some evidence to suggest that Robert Louis Stevenson based his novel Treasure Island in part on the murders of the Glas family. He grew up in the shadow of the Glasite church in Edinburgh. After the death of Glas the British Government appears to have taken no steps to carry out his project. In 1764, Glas published in London The History of the Discovery and Conquest of the Canary Islands, which he had translated from the manuscript of an Andalusian monk named Juan Abreu de Galindo, then recently discovered at La Palma. To this Glas added a description of the islands, a continuation of the history and an account of the manners, customs, trade, etc., of the inhabitants, displaying considerable knowledge of the archipelago.