Aronimink Golf Club

Кіріспе

Арониминк гольф клубы - Филадельфияның батысындағы Ньютаун-скверде орналасқан АҚШ-тың шығысындағы жеке меншік клуб. Оның чемпионаттық орналасуы үнемі елдің үздік гольф алаңдарының қатарында болып табылады. Арониминк қазіргі уақытта Golf Digest-тің "Үлкен курстар" рейтингісінде 78-ші, "Ең қиын курстар" рейтингісінде 44-ші және Golfweek-тің "Классикалық курстар" рейтингісінде 55-ші орында. 2010 жылы Арониминк PGA Tour-дегі ең қиын курстар арасында Links журналы бойынша 4-орынды иеленді. Клуб өзінің тарихында бірнеше USGA және PGA чемпионаттарын өткізді. Сонымен қатар, Арониминкте жабық және ашық теннис және паддль корттары, тұзақ ату, үш бассейн, фитнес орталығы және бірнеше тамақтану мүмкіндігі бар классикалық Тюдор клуб үйі бар.

Тарих

Клубтың тамырын 1896 жылы Корольдік және Ежелгі ойын Америкаға жол тартқанда және Арониминк гольф клубының басында болған Белмонт гольф қауымдастығы (BGA) Белмонт крикет клубынан бөлініп шыққанда табуға болады. Бір жылдан кейін Белмонт гольф қауымдастығы Филадельфияның Контри клубы, Мерион Крикет клубы және Филадельфия Крикет клубымен бірігіп, Филадельфияның гольф қауымдастығын құрды, бұл АҚШ-тағы алғашқы секциялық гольф қауымдастығы болды. 1897 жылы BGA-ның 52-ші көше мен Честер даңғылында тоғыз ойыны болды, оның алғашқы орны қазіргі Филадельфияның оңтүстік-батысында орналасқан. Ойын 3069 метрге созылып, соғыс 361⁄2-ге тең. Сол жылы BGA өзінің чемпионатын өткізген алғашқы және жалғыз құрылтайшы клуб болды. Турнирді Мерионның гольф алаңдарын жасаған Хью Уилсон жеңіп алды. Тарихқа сүйенсек, Арониминк атын Ленапе тайпасының басшысы алған, ол бір кезде алғашқы клуб ретінде пайдаланылған шағын ферма үйін басқарған. 1920 жылдардың ортасына дейін Филадельфия қаласы кеңейе бергенде, Арониминк үш түрлі жерден жұмыс істеді. Ақырында 1926 жылы клуб Дрексел-Хилл жерін сатып, Филадельфияның орталығынан 24 шақырым қашықтықтағы Ньютаун-сквердегі үлкен жерді сатып алды. Шотландияда туған Дональд Росс, сол кездегі елдің ең беделді гольф алаңдарының бірі, жаңа курсты жобалауға тапсырыс берді, ол 1928 жылы Мемориал күні ойнауға ашылды. Оның чемпионаттық алаңның дизайнындағы жасыл, жарма және қауіптер 1928 жылы болғандай, бүгінгі күні де бірдей. Клубтың британдық стильдегі клуб үйін архитекторлар Чарльз Бартон Кин және клуб мүшесі Франклин Д. Эдмондс жобалаған. Аронимьк тарихында көптеген жетістіктерге жеткен гольф ойнаушылар болды. АҚШ Ашық чемпионатының тұңғыш америкалық жеңімпазы Джон Макдермот Аронимкинктің ұзақ уақыттан бері бас гольф шебері Уолтер Рейнольдстан гольф ойнауды үйренген Аронимкинк кадиі болды. Қазіргі заманғы гольф дәуірінің көрнекті мүшелері: Гари Плейер (2003 жылдан бері құрметті мүше), Шон О'Хейр (PGA кәсіби және туған қала сүйіктісі) және Джей Сигел (белгілі әуесқой және аға кәсіби гольф ойнаушы). Қазіргі уақытта Арониминктің бас гольф маманы Джефф Кидди. Арониминк 1993 жылғы PGA Чемпионатын өткізу жоспарларынан бас тартқан кезде бұқаралық ақпарат құралдарында танымал болды, өйткені турнирдің басталуына дейін оның қазіргі немесе болашақ африкалық америкалық мүшелері немесе үміткерлері болмаған. Клуб PGA-ның барлық азшылық мүшелік талаптарын орындады және 1993 жылдан бері аға PGA және USGA іс-шараларын өткізді, 2020 жылдың қазанында әйелдер PGA-сы жоспарланған.

The club's roots can be traced to 1896 when the Royal and Ancient game made its way to America and the Belmont Golf Association (BGA), the forerunner of the Aronimink Golf Club, spun off from the Belmont Cricket Club. A year later, the Belmont Golf Association teamed up with Philadelphia Country Club, Merion Cricket Club and Philadelphia Cricket Club to form the Golf Association of Philadelphia, the first sectional golf association in the United States. By 1897 the BGA had a full nine holes in play at 52nd Street and Chester Avenue, its first location, in what is today Southwest Philadelphia. Playing to a length of 3,069 yards, par for the course was established at 36½. In that same year, the BGA was the first and only founding club to host its own championship. The tournament was won by Hugh Wilson who designed Merion's golf courses. History has it that Aronimink was named after the chief of the Lenape tribe who once occupied the small farmhouse being used as the original clubhouse. From inception to the mid 1920s, as the City of Philadelphia continued to expand, Aronimink operated from three different sites. Finally, in 1926 the club sold its Drexel Hill location and purchased a large tract in Newtown Square, 15 mile (24 km) from the center of Philadelphia. Scottish born Donald Ross, at the time one of the country's most respected golf course architects, was commissioned to design the new course, which opened for play on Memorial Day in 1928. The greens, fairways and hazards of his championship course design are the same today as they were in 1928. The Club's impressive British inspired clubhouse was designed by architects Charles Barton Keen and Franklin D. Edmonds, a member of the club. Aronimink has been home to many accomplished golfers in its history. The first American born winner of the U. S. Open, John McDermott, was an Aronimink caddie who learned to play golf from Aronimink's longtime head golf professional, Walter Reynolds. Notable members from the modern era of golf include: Gary Player (an honorary member since 2003), Sean O'Hair (PGA professional and home town favorite) and Jay Sigel (the distinguished amateur and senior professional golfer). Currently, Aronimink's head golf professional is Jeff Kiddie. Aronimink gained media notoriety when it withdrew itself from plans to host the 1993 PGA Championship because it didn't have any current or prospective African American members or applicants before the start of the tournament. The club has since met all of the PGA's minority membership requirements and has hosted both a Senior PGA and a USGA event since 1993, with the Women's PGA scheduled in October 2020.

Гольф алаңын жобалау және орналастыру

Арониминк Дональд Росстің гольф алаңын жобалауға қатысты көптеген принциптерін қамтиды, ол өзінің туған Шотландиясының линкленд гольфінен шыққан. Росс үшін жердің орналасуы ойналатын допқа әсер етуі маңызды болды - ойынға кездейсоқ элемент қосып, гольф ойнаушының қызығушылығы мен күттіруін арттырады. Ол қауіп-қатерлерді қиындықтар мен қауіп-қатерлерге айналдырды, ал парды қорғау үшін ол айрықша зеленің айналасында өзінің бункерлеуімен және көптеген қиын шынарлық позицияларды ұсынған зеленің дизайнымен өте ақылды болды. 2003 жылы Филадельфия аймағынан шыққан белгілі гольф архитекторы және Росс дизайны философиясының жетекші авторитеті Рон Причард Аронимкинкте реставрация жобасын аяқтады, ол уақыт өте келе азайып кеткен және / немесе жоғалған классикалық Росс ерекшеліктерін қайтадан қалпына келтірді. Өте көп егістікті жою арқылы панорамалық көріністер қалпына келтірілді. Росстің алғашқы суреттеріне сүйене отырып, жасыл желектер бастапқы пішіні мен өлшеміне қайта қалпына келтірілді және оның бірегей бункерлеу стилі қайта құрылды. Ұзындығы технологияның гольфке әсерін бейтараптандыру үшін қосылды және Ростың бірегей дизайны ерекшеліктерін тиімді түрде ойнауға әкелді. Қайта қалпына келтірілгеннен кейін, Дональд Росстің Аронимінк ойыны ойнауға арналған. 1948 жылы, ол курстың ашылғанына 20 жыл өткен соң: "Мен бұл курсты шедевр етіп жасағым келді, бірақ бүгін ғана мен білгенімнен жақсырақ жасалғанын түсіндім". Росс дизайны барлық деңгейдегі гольф ойнаушылар үшін жақсы атқан ұрыстар мен стратегияны марапаттады. Қатты ағаш пен мәңгі жасыл ағаштармен қоршалған бұл курс ұзақ және қысқа саңылаулардағы дағдыларды, сондай-ақ дұрыс курсты басқаруды сынап көреді. 75 бункері бар, көптеген беткейлері, аңғарлары мен ит аяқтары бар бұл курс ойыншының шыдамдылығы мен төзімділігін сынап көреді. Росс Арониминкті ең үздік гольф ойнаушылар үшін "соңғы сынақ" деп ойлаған. Чемпионаттың финалынан Арониминктің курсы 70 -ге тең. Арониминктің алғашқы тесігі гольфтағы ең есте қаларлық ойындардың бірі. Алғашқы ойықтың қорқыныштысы аңғарға түсіп, кейін тік көтеріледі, ұзақ ойнайды және жақсы күзетілетін толқындар көкінісіне дейін көтеріледі. Алдыңғы тоғызыншы қабатта бірнеше қиындықтар бар, әсіресе төртінші # 7 Ұзақ ойық болмаса да, оған бірнеше қиын шынақты орналастыратын жасыл алаңның алдыңғы жағын күзететін қақпандық бункер болуы керек. Содан кейін #8, мүмкін, ең қиын үштік, соғыс жүріп жатыр, төмен қарай төмен қарай, тар жасылға үлкен үйіндімен бөлінеді. Арониминктегі үйге бұрылыс # 10-дан басталады, бұл төртінші пар, оны көпшілік ең талапты деп санайды. Тар жол оң жақтағы бункермен, сол жақтағы терең қалың жолмен қорғалады. Жетістікпен ұшырылған ұрық үстіне террасалы жасыл алаңның сол жақ бетін қорғайтын су кедергісін болдырмауы керек. 2003 жылы Джон Джейкобс соңғы екі тесікті құспен құлап, Ағалар PGA чемпионатында жеңіске жетті. 17 -ші пар 3 -ші. Тестілеуден қашқандар көлді көбінесе жасыл алаңға қарай ұстап алады. Соңғы ойықтың төртінші парағы бар, дәл бір шайбаға соққы беруді талап етеді, ал жақындау соққысы көптеген қиын шынайы орындары бар иілгіш және еңіс жасылға арналған.

Aronimink embodies many of the principles that guided Donald Ross's approach to golf course design, which was rooted in the linksland golf of his native Scotland. To Ross it was important that the lay of the land have an effect on the ball being played – adding an element of chance to the game and enhancing the golfer's sense of excitement and anticipation. He incorporated hazards to present challenges and risks, and to protect par he was particularly clever around the greens with his bunkering and designs for the greens, which offered numerous challenging pin positions. In 2003, Ron Prichard, a noted golf architect from the Philadelphia area and the foremost authority on Ross's design philosophy, completed a restoration project at Aronimink that recaptured classic Ross features that had been diminished and/or lost over time. Panoramic views were restored by eliminating overplanting. Based on Ross's original drawings for the course, greens were restored to their original shapes and sizes, and his unique bunkering style was reestablished. Length was added to neutralize the effect technology has had on golf and brought Ross's unique design features back into play in quite an effective fashion. With the restoration, Donald Ross's Aronimink plays as he intended it to. As he said in 1948, two decades after the course opened, "I intended to make this my masterpiece, but not until today did I realize built better than I knew." Ross's design rewards well executed shots and strategy for golfers at all skill levels. Framed by hardwoods and evergreens, the course is a test of long hole and short hole skills, as well as the execution of sound course management. With 75 bunkers and numerous slopes, valleys and doglegs, the course tests a player's patience and endurance. Ross meant Aronimink to be a “supreme test” for the best golfers. From the championship tees, Aronimink's course is and plays to a par of 70. Aronimink's opening hole is one of the most memorable in golf. The intimidating first hole plunges down into a valley, then rises steeply, playing long and uphill to a well guarded undulating green. On the front nine there are a number of challenging doglegs, particularly the par four #7. Although not a long hole, the approach must carry a yawning bunker guarding the front of a green with several difficult pin locations. Then there is #8, perhaps the hardest par three on the course, playing downhill to a narrow green bisected by a large mound. The turn for home at Aronimink begins with #10, a par four that is considered by many the most demanding on the course. The narrow fairway is guarded by a bunker on the right and deep rough on the left. A successful approach shot must avoid the water hazard protecting the front left of the sharply terraced green. In 2003, John Jacobs birdied the last two holes to win the Senior PGA Championship. The 17th is a par three. An errant tee shot often finds the lake guarding the green. The finishing hole is a uphill par four, requires a precise tee shot and the approach shot is to a winding and sloped green with a numerous challenging pin locations.

Өткен және болашақ турнирлер

ЖылТурнирЖеңімпазШағындылықТөңдеу1962 PGA ЧемпионатыГэри Плейер 278 −21977 АҚШ-тың әуесқой Джон 9 & 8 1997 АҚШ-тың кіші әуесқой Джейсон Оллред 1 жоғары2003 Аға PGA ЧемпионатыДжон Джейкобс 276 −42010 AT&T Ұлттық Джастин Роуз 270 −102011 AT&T Ұлттық Ник Уотни 267 −132018 BMW ЧемпионатыКеган Брэдли260 −202020 Әйелдер PGA Чемпионаты Ким Сей жас266 −142026 PGA Чемпионаты 1962 жылы Арониминкте өткен PGA Чемпионатында 278 (−2) ұпай жинаған Гари Плейер басым болды. 1977 жылы Джон Фьютт АҚШ-тың Аматор 9 & 8 матчта Дуг Фишессренің үстінен жеңіске жету үшін тек 28 саңылау қажет болды. 1997 жылы АҚШ-тың Жас әуесқойлары арасында Джейсон Оллред финалда Тревор Иммельманды бір есе артық жеңді. 2003 жылы Джон Джейкобс 276 (-4) ұпаймен Ағалар PGA Чемпионатын жеңіп алды. Джастин Роуз 2010 жылы AT&T Ұлттық 270 (-10) қорытындымен жеңіп алды, жеңу үшін 71-ші және 72-ші саңылауларда парс қажет болды. Келесі жылы Ник Уотни жексенбіде богимен еркін раундта алаңды жеңді, ал сенбіде 62 (−8) есебімен 267 (−13) ұпай жинады.