Кіріспе

Лимузин, француздық ірі қара тұқымы – Францияның Лимузин және Марш аймақтарындағы етті малдың француздық тұқымы. Бұрын ол негізінен жұмыс мал ретінде пайдаланылған, бірақ қазіргі уақытта ет өндірісі үшін өсіріледі. Францияда 1886 жылы тұқымдық тізілім кітабы құрылды. XX ғасырда ауыл шаруашылығының механизациясы кезінде олардың саны азайды. 1960 жылдары 250 000-нан астам бас болды, бірақ тұқымның болашағы белгісіз болды; оны Оңтүстік-Батыс Францияның басқа сары түсті жұмыс мал тұқымдарымен – Пиреней сарысы, Кверси сарысы және Гароннез – біріктіріп, жаңа Аквитания сарысын құру ұсынылды. Оның орнына селекционерлер қауымдастығы құрылды; кең аумақты басқаруға, өнімділік тіркеуге және экспортқа жаңа мән берілді. XXI ғасырда Лимузин Францияда шароле тұқымынан кейін екінші ең көп таралған етті мал тұқымы болып табылады. Бұл тұқым әлемнің сексеннен астам елінде өсіріледі, олардың көптегені тұқымдық қауымдастықтарға ие.

Тарих

Лимузин тұқымының тегі Лимузин аймағынан, Лиможді қоршаған жерлерден, Орталық Массивтің батыс беткейінен басталады. Алғашқыда бұл ауыл шаруашылығы жұмыстарына қолданылатын мықты жұмыс малы болған. Басқа жерлердегідей, еңбек өмірінің соңында буралар семірітіліп, сойылатын жерге жіберілетін, кейде Бордо немесе Париж сияқты ірі қалаларға баратын. 1791 жылы Лимож қаласынан шыққан агроном Жак Жозеф Сент-Мартин Париж, Лион және Тулуза сияқты қалалардың базарларында Лимузин малдарының маңыздылығын мойындады. Лимузин малдары негізінен Шарант, Дордонь, Жоғарғы Виенна, Виенна, Лот, Коррез және Крёз департаменттерінен шыққан. 19 ғасырдың басында Лимузин малдарына деген сұраныс аздап төмендеді, бірақ мал шаруашылығы аймақтағы маңызды қызмет болып қала берді. Бұл кемшіліктердің себебі нашар генетика, тамақтану және селекциялық жұмыстардың жеткіліксіздігі деп есептелді. Бәйгелерде Лимузин малдары ең нашар көрсеткіштерді көрсетті. Бұл тұқым жұмыс малы ретінде қарастырылды, бірақ пішіні нашар және сүт өнімділігі төмен болды. Норман немесе Шароле тұқымдары жақсы пішінге ие болды. Лимузин тұқымы 19 ғасырдың ортасында Францияны қамтыған ағылшын әуесіне де бейім болды. Кейбір бай шаруалар сол кездегі элита бағалаған Дарем тұқымын ұстады. Сонымен қатар, Лимузин шаруаларының көпшілігі жұмыс малдарынан басқа мал өсіруге шамасы келмеді, бұл Дурхам тұқымымен будандастырумен айналысатын ірі шаруашылықтардағы жағдайдан өзгеше болды. Соңында, 1860 жылдардың соңында бәйгелерде ағылшын малдарының ығысуы тұқымды өздігінен жақсарту қажеттігін күшейтті. Нәтижелер бірден байқалмады. 1862 жылы Ла-Сутеррейнде сатылған малдың салмағы шамамен 600 кг-ды құрады. Ағылшын әуесінің экономикалық прагматизмге ұшырауы, аристократияның сыны мен құлдырауы Лимузин малдарының дамуына көмектесті. Лимузин тұқымы 1960 жылдары қайтадан өсімді бастады. Француз Лимузиндерінің саны соңғы жылдары күрт өсті, 15 жыл ішінде Францияда олардың саны 50%-ға артты. Бүгінде ол француздық еттік мал тұқымдарының екінші орындағысы, Шароледен кейін және Блонди д'Аквитайннан алда. 2004 жылы шамамен 900 мың Лимузин сиырының 63 мыңы тұқымдық тізілімге енгізілді. Сол кезде 20 мың бұқа өсіруге қолданылды, оның 10%-ы жасанды ұрықтандыру арқылы, ал 1600-ы Тұқымдық кітапқа тіркелді. Франциядағы Лимузин малдарының саны 2014 жылы 2,6%-ға өсіп, 31 желтоқсанда 2,69 миллион басқа жетті, оның ішінде 1,09 миллион сиыр болды. ДНК зерттеулері Лимузин малдары мен Оңтүстік-Батыс Еуропаның басқа тұқымдары арасындағы тығыз генетикалық байланысты анықтады. Бір зерттеуде Лимузин және Шароле тұқымдарының ортақ тегі немесе соңғы гендер ағыны туралы хабарланды. Басқа зерттеулер Лимузин, Гаскон, Обрак, Базадей, Салер және Блонди д'Аквитайн тұқымдары арасындағы тығыз генетикалық байланысты көрсетті. Бір тарихшының мәлімдемесіне сәйкес, Лимузин тұқымының тегі біздің заманымыздың V ғасырында ақшыл Гарон тұқымына дейін жетеді. Францияның оңтүстік-батысындағы Гарон тұқымы 1962 жылы Блонди д'Аквитайн тұқымымен біріктірілді. Лимузин малдарымен тығыз генетикалық байланысы бар сұр Гаскон тұқымы да вестготтармен бірге Францияның оңтүстік-батысына біздің заманымыздың V ғасырында келген деп есептеледі. Лимузин Еуропалық ірі қаралардың сары тобына жатады, оның құрамына Альфа 16, Мараин, Нантаиз және Партенайз кіреді.

2008 жылдың маусым айынан кейін

ЕО заңнамасы қосымша бөлімді (француз тіліндегі *annexe* бөлімі) пайдаланып, "кемелдендіруге" бағытталған сыныптау процесінде басқа тұқымдардың генетикасын қолданыстағы тұқымдарға енгізуге рұқсат берді. Заңнамаға сәйкес, тек анасы мен анасының анасы қосымша бөлімге, ал әкесі мен екі әкесі негізгі бөлімге енгізілген әйелдер ғана таза тұқымды деп есептеліп, тұқымдық кітаптың негізгі бөліміне тіркелуі мүмкін. Бұл екі сатылы сыныптау процесі болып көрінсе де, ЕО заңнамасы жаңа сыныптау желісін бастаған аналықтардың "тұқым стандартына сәйкес келеді деп бағалануын" талап етті. Қайта құрылған француздық тұқымдық кітабында тұқым стандартына сәйкес келмейтін жануарларды (мысалы, кейбір жерлерде дұрыс емес түсті жүні бар), қос етті гендері бар немесе мүйізсіз жануарларды тіркеу үшін, алғашқы екеуінің арасында "сертификатталған таза тұқым" (*race pure certifié* француз тілінде) деп аталатын үшінші бөлім бар. Бұл жануарлар сондай-ақ сертификатталған таза тұқымды кластың 2-ші (*sous classe 2* француз тілінде) субкласына тіркеледі, себебі олар француздық HBL талабына сәйкес толық француздық емес. Екі сатылы сыныптау процесіне іріктелген бастапқы жануарлар кез келген ЕО тұқымдық кітабының таза тұқымды класына ену үшін кем дегенде 3/4 Limousin құрамын қажет етеді. Екі сатылы процесспен сыныпталған аналықтар 15/16 Limousin құрамын жеткізген кезде барлық ЕО тұқымдық кітаптарының таза тұқымды кластарының негізгі бөліміне алғашқы тіркеу (немесе T.I.) ретінде Limousin ретінде енуге құқылы болады. Содан кейін олар заңды түрде Limousin (яғни 100% Limousin) деп танылады – француз тіліндегі мал шаруашылығы туралы талқылаулар мен есептерде "34" тұқымдық коды көбінесе Limousin сөзінің орнына қолданылады. Францияда тек сертификатталған таза тұқымды 2-ші субкласы мен тіркелген таза тұқымды класы Limousin деп танылады, өйткені Limousin емес шыққан ірі қара мал таза қан класының қосымша бөліміне енгізілген. 1980 жылдардың басынан бері Францияда Limousin тұқымының өсуі мен таралуы, бұрынғы әдеттегідей, тек сыртқы түріне қарай аналықты таңдау оның тұқымдық шығу тегінің кепілі емес, себебі "араласудың сіңуі" мүмкіндігі бар. Қазіргі уақытта тек француздық Limousin Certified Purebred 2-ші субкласына және Registered Purebred класына тіркелген ірі қара мал ғана мал басын есепке алу туралы ЕО заңдарының талаптарына сай келеді және Limousin ретінде, оның ішінде олардың генетикасы (мысалы, сперма және эмбриондар) арқылы басқа ЕО елдеріне ауыстырылып, тиісті тұқымдық кітаптарда тіркелуі мүмкін. ЕО-дан тыс жерлерде Limousin тұқымдық қауымдастықтарының ережелері мен регламенттері әлі күнге дейін француздық таза қан және таза тұқымды кластары арасында айырма жасамайды, таза қан класы Limousin-нің ең таза түрінің бастауы және стандарты болып қала береді. Ол Францияда 800-ге жуық сауда орындары бар.

АҚШ

Солтүстік Америка Limousin Foundation мал тіркеу кітабында тіркелген шамамен 1100 бас ірі қара малдың тестілеу нәтижелері үш санаттағы жануарлар бойынша келесідей таралымды көрсетіп тұр. Толыққанды малдың 94,4%-ы, таза тұқымды малдың 62,3%-ы және Lim Flex малдың 5,3%-ы F94L мутациясы бойынша гомозигота болып табылды. + 29 мамыр 2010 жылғы АҚШ-та тестіленген Limousin тұқымдағы F94L нұсқаларының таралуы. Гомозигота Гетерозигота Жоқ Барлығы тестіленген Толыққанды 67 (94,4%) 2 (2,8%) 2 (2,8%) 71 Таза тұқымды 524 (62,3%) 256 (30,4%) 61 (7,3%) 841 Lim Flex 10 (5,3%) 106 (55,8%) 74 (38,9%) 190

Австралия мен Жаңа Зеландия

Австралия және Жаңа Зеландия мал тіркеу кітабында тіркелген 1028 бас ірі қараның тестілеу нәтижелері, толыққанды (Австралияда француз тазасы деп аталады) малдың 96,7%-ы, таза қанды малдың 88,0%-ы және Lim Flex-тің шектеулі үлгісінің 33,3%-ы F94L мутациясы бойынша гомозигота екенін көрсетті. + 7 желтоқсан 2012 ж. сыналған австралиялық және жаңа зеландиялық лимузиндердегі F94L түрлерінің таралуы: гомозигота гетерозигота жоқ сыналған толыққанды (француз тазасы) 260 (96,7%) 9 (3,3%) 0 269 таза қанды 657 (88,0%) 84 (11,2%) 6 (0,8%) 747 Lim Flex 4 (33,3%) 8 (66,7%) 0 12

F94L түріне гетерозиготты ірі қара үшін әсері

F94L миостатин мутациясы бойынша гетерозиготалық ірі қара малдың өз ұрпақтарына мутацияны беру ықтималдығы 50% құрайды. Өйткені мутация малдың дене бітіміне ең көп әсер етеді, ал күтілетін ұрпақ айырмашылықтары (EPD) дұрыс болмайды, себебі олар модельделген белгілерге ешқандай доминантты гендердің әсер ететінін ескермейді. Миостатин мутацияларының (мысалы, лимузин породасында F94L, ангус породасында nt821 және шароле породасында Q204X) ұрпақтарға тұрақсыз мұралануы EBV және EPD үшін ең нашар жағдайдағы стандартты қателерге тең немесе одан да жоғары BLUP болжау қателіктеріне алып келуі мүмкін. Мысалы, 1980 және 1990 жылдардың басында АҚШ Ет малдары зерттеу орталығында (USMARC) жүргізілген зерттеулерде лимузин породасының жамбас аймағының орташа көлемі 12.3 дюйм² деп есептелді, ал гетерозиготалық ата-аналардан екі F94L мутациясын немесе екі қалыпты миостатин генін мұраға алған ұрпақтардың жамбас аймағы көлеміндегі мүмкін айырмашылық 1.8 дюйм² (12.3 дюйм² x 15%) шамасында бағаланады. Егер бір ата-ана мутацияны тасымалдаса, ал екіншісі мутацияланған немесе қалыпты миостатин генін тасымалдаса, ұрпақтың жамбас аймағы көлеміндегі күтілетін орташа айырмашылық шамамен 0.9 дюйм² (12.3 дюйм² x 7.5%) құрайды, бұл мутацияланған немесе қалыпты геннің гетерозиготалық ата-анадан мұраға алынуына байланысты. Бұл жағдайда, жамбас аймағы көлеміндегі болжамсыз өзгеріс 0% BIF дәлдігі үшін мүмкін болатын өзгерістің шамамен екі есеге тең. EBV және EPD болжамдарындағы дәлдік немесе ықтимал өзгеріс мәні ретінде белгілі стандартты қателер, берілген белгі бойынша малдың EBV немесе EPD болжамын жасау үшін қолданылатын ақпараттың сапасына байланысты. Генетикалық құндылықты бағалаудағы қателіктерді жою мақсатында, қазіргі BLUP болжамдарында кеңінен қолданылатын фенотиптік деректерді генотиптік деректермен толықтыруға бағытталған зерттеу бағдарламалары жүргізілуде.

Басқа тұқымдармен салыстыру

USMARC зерттеуінде Limousin, үш британдық (Red Poll, Hereford, Aberdeen Angus) және тағы бес континенталды Еуропалық (Braunvieh, Pinzgauer, Gelbvieh, Simmental, Charolais) ірі қара тұқымдарын ұзақ мерзімді зерттеуде Limousin ірі қарасы жем-шөпті сатуға жарамды етке айналдыруда барлық тұқымдардың ішіндегі ең тиімдісі болды, тіпті Limousin-нің тірі салмағының өсуі ең баяу болғанына қарамастан. Бұл Limousin-де сатуға жарамды ет өнімділігі тірі салмақтың пайыздық көрсеткіші ретінде көрсетілгендіктен, басқа ірі қара тұқымдарына қарағанда айтарлықтай жоғары болды. Сатуға жарамды ет өнімі үш британдық ірі қара тұқымдарының тірі салмағынан орташа есеппен 34,9% құрады, ал басқа бес континенттік Еуропа тұқымдарының 40,4% және Limousin үшін 46,0% құрады. Бұл 8 мм майлы етпен 225 кг сатуға жарамды ет және 0 мм майлы етпен 210 кг сатуға жарамды етке қатысты нәтижелер еді. Limousin тұқымдасының тірі салмағы күніне орташа алғанда 1,27 кг-ға өсті, ал британдық тұқымдардың салмағы күніне орташа алғанда 1,29 кг-ға, ал басқа континенталды Еуропалық ірі қара тұқымдасының салмағы күніне 1,38 кг-ға өсті. Limousin сатуға жарамды еті күніне орташа есеппен 585 г пайда болды, ал қалдығы 687 г/күн төмен құнды немесе қалдық өнім, мысалы сүйек, кесілген май, ішкі органдар және тері. Британдық тұқымдар сатуға жарамды етін (күніне орташа есеппен 451 г) және төмен бағалы өнімді (841 г/күн) едәуір көп өндірді, ал Limousin-нің азығын сынаққа кіруден (ауыстырудан) нарыққа шығу нүктесіне дейін (сойылу) екі есе көп тұтынып, басқа континенталды еуропалық тұқымдар орташа есеппен сатуға жарамды етті (556 г/күн) және арзан өнімді (819 г/күн) өндірді, ал Limousin-ге қарағанда 25% артық жем-шөп тұтынып, Simmental мен Charolais лимузиндерге қарағанда сәл көп сатылатын ет (590 г/күн) өндірсе де, олар едәуір көп арзан өнім (847 г/күн) өндірді және 18% артық жем-шөп тұтынып, 333 кг салмақтағы базарлық қорытынды үшін USMARC зерттеуінде Limousin етінің салмағы тірі салмақтың 63,5%-ын құрайды деп бағаланды, ал басқа сегіз тұқым үшін орташа есеппен 59,7% (58,6% - 60,4% аралығы) болды. Limousin ет өнімінің ұқсас сандары басқа да көздерден алынған. USMARC зерттеуінде Limousins тұқымдары марморлаудың екі өлшемінің нарықтық қорытынды нүктелеріне жету үшін барлық тұқымдардан ең баяу екендігі көрсетілді (британдық тұқымдардан 70 - 160 күнге дейін және басқа континенталды еуропалық тұқымдардан 65 - 70 күнге дейін), ал тірі салмақтағы пайдаға негізделген жем-шөпті түрлендіру тиімділігі сәл нашар болды (британдық тұқымдардан 12% кем және басқа континенталды еуропалық тұқымдармен салыстырмалы). Азық-түлік түрін түрлендіру тиімділігі сатылатын ет салмағына бөлінген кезде, Limousin азық-түлік түрін түрлендіру тиімділігі британдық және континенталды Еуропа тұқымдарынан 10-25% артық. USMARC зерттеуінде сондай-ақ, Limousins барлық тұқымдардың ішінде бүйір жағасындағы майдың үш өлшемінің нарықтық ерекшеліктеріне жету үшін ең баяу екендігі көрсетілді (Британиялық тұқымдардан 300-400 күнге дейін және басқа континенталды еуропалық тұқымдардан 170-220 күнге дейін), ал тірі салмақтағы пайдаға негізделген жем-шөптің конверсиялық тиімділігі нашар болды (25-30% британдық тұқымдардан және 12-16% басқа континенталды еуропалық тұқымдардан кем). Сатуға жарамды етпен бөлінген кезде, жем-шөпті түрлендіру тиімділігі Limousins үшін ұқсас немесе сәл жақсы болды. Осы соңғы нүктелерде Limousins тірі салмағы айтарлықтай ауыр (британдық тұқымдардан 490 кг-ға дейін ауыр, ал басқа континенталды еуропалық тұқымдардан 190 кг-ға дейін ауыр). Limousin тұқымындағы ірі қаралардың өнімділігін салыстыру зерттеулері Limousin тұқымының жем-шөпті тірі салмаққа тиімдірек айналдыратынын және басқа ет тұқымындағы ірі қараларға қарағанда тұқымының тірі салмағының баяу артуын растайды. Лимузиндерде, әдетте, ұқсас жағдайларда өсірілген британдық тұқымдық ірі қара малмен салыстырғанда, бұлшық еттердегі майдың (мармарлау) және тері астындағы майдың деңгейі төмен. Алайда, мармарлау мен дәмділік арасындағы байланыс жалпыға бірдей қолдау таппаған. Кейбір елдерде Limousin-нің жұқа, жұмсақ еті өте сапалы деп саналады және арнайы сауда орындары арқылы сатылады. Кейбір нарықтардың марморлаудың жоғары ерекшеліктерін көздейтін, бірақ британдық тұқымдық ірі қара малдың марморлаудың жоғары болуымен байланысты азықпен өңдеудің төмен тиімділігі мен өнімділігі туралы алаңдайтын сиыр өндірушілер британдық тұқымдық сиырларға қарағанда Limousin сиреньдерін немесе британдық тұқымдық сиреньдерді Limousin сиырларына қарағанда, әртүрлі және қарама-қайшы өндірістік сұраныстар арасында тепе-теңдікке жетуді көздейтін будандастыру бағдарламаларын қолданады.

Лим-Флекс

Брахмусыннан айырмашылығы, Лим Флекстің АҚШ, Австралия, Жаңа Зеландия және Канаданы қоса алғанда, қатысушы елдердің ешқайсысында таза тұқымдық статусы жоқ. Лим Флекс гибридінің қажеттілігі 2000 жылы Солтүстік Америкадағы коммерциялық мал өсірушілердің соңғы өнімдерге қол жеткізуге көмектесетін гибрид бұқаларға деген қажеттілігінен туындады. Лим Флекс генетикалық мүмкіндіктердің кең ауқымын ұсынады: жоғары мөлшерде толыққанды және таза Limousin тұқымынан бастап, жоғары деңгейде еттілік пен тиімділікке ие нұсқалардан, Angus тұқымымен байланысты жоғары марморлау және аналық қасиеттері бар аралас нұсқаларға дейін – бұл будандастыру бағдарламаларының қажеттіліктерін қанағаттандыруға мүмкіндік береді. Лим Флекс сертификаттау белгісі Австралия мен Жаңа Зеландияда қабылданды, онда "коммерциялық Лим Флекс 25-ден 75 пайызға дейін Лимузин және 25-тен 75 пайызға дейін Ангус немесе Қызыл Ангус болуы тиіс", ал Канадада "олар 37,5-тен 75 пайызға дейін Лимузин және 25-тен 62,5 пайызға дейін Ангус немесе Қызыл Ангус болуы тиіс, сондай-ақ басқа тұқым немесе белгісіз тұқымдық құрамы 12,5 пайызға (1/8 бөлігіне) дейін болуы мүмкін".

Сыртқы келбеті

Лимузин тұқымдас малдың көпшілігінің түсі ақ бидайдан алып қызыл-алтынға дейін өзгереді. Басқа түстер, көбінесе қара, басқа мал тұқымдарымен будандастыру және жақсарту арқылы шығарылған. Табиғи түсті өзгертуге қоса, мүйізсіздік сияқты басқа да қасиеттер (генетикалық мүйіздің болмауы) будандастыру арқылы енгізілген. Ангус тұқымдас малы бүкіл әлемде кездесетін, жоғары сапалы лимузин малдарындағы қара және мүйізсіздік гендерінің басты көзі болып табылады.

Тендерлік

1990 жылдардың ортасынан бері лимузин шаруалары Еуропа, Солтүстік Америка, Австралия және Жаңа Зеландияда мінез-құлық мәселелерін жақсарту үшін көп жұмыс істеді. Бұған темпераменттің жоғары дәрежеде тұқым қуалайтыны және дала жағдайындағы өлшемдер мен BLUP әдістерін қолдану арқылы болжамдалған, икемділіктің генетикалық көрсеткіштерінің (басқа да көптеген қасиеттермен қатар) әзірленуі көмектесті, нәтижесінде икемділік EBV және EPD анықталды. Халықаралық тұқымдық бірлестіктер жариялаған қасиеттердің өзгеру тенденцияларынан көрініп тұрғандай, лимузиндердің мінез-құлқында айтарлықтай жақсару байқалды.

Бастапқы экспорт

1886 жылы француздық Лимузин тұқымдық кітабы құрылғаннан кейін, Лимузиндер Бразилияға (1886), Жаңа Каледонияға (1902), Уругвайға (1910), Мадагаскарға (1922), Аргентинаға (1924) және Португалияға (1929) экспортталды. Дегенмен, осы кезеңде Франциядан тыс жерде орныққан жалғыз мал тобы Жаңа Каледонияда болды, ол Лимузиндерді импорттауды жалғастырды. Францияда Лимузин шаруашылығын реформалау 1962 жылдан кейін ғана олардың көп саны әлемге экспортталды. Лимузиндер Аргентинада (1966) және Бразилияда (1978) қайтадан енгізіліп, Испания (1965), Италия (1968), Нидерланды (1969), Дания (1970) және Ұлыбритания (1971) сияқты басқа да еуропалық елдерге импортталды. Оларды Ұлыбританияға әкелу 1972 жылы Австралия мен Жаңа Зеландияға сперма импорттауға мүмкіндік берді. Содан кейін Жаңа Зеландия Ирландия мен Ұлыбританиядан Лимузиндерді импорттауға рұқсат берді, ал 1975 жылы Жаңа Зеландиядан Австралияға алғашқы толыққанды француздық мал әкелінді. Лимузин тұқымын әлемге таратудағы маңызды қадам 1968 жылы Канадаға алғашқы бұқа – Принс Помпадурдың әкелінуі болды. Осы бұқаның спермасы 1969 жылы АҚШ-қа жеткізілді. 1970 жылдардың басында Солтүстік Америкаға мал импорты күрт өсуді бастады. Бүгінде Солтүстік Америка Лимузин қоры – Лимузин шаруашылығымен айналысатын ең ірі әлемдік қауымдастық болып табылады.

Қазіргі жағдай

Лимузиннің әртүрлі ортаға бейімделу қабілеті Франциядан тыс жерлерде осы тұқымның қазіргі табысына зор үлес қосты. ILC 1973 жылы Луи де Невилль, Лимузин тұқымының өкілі, Лимож қаласында құрды. 1989 жылы EUROLIM құрылды, ол Еуропалық Лимузиндердің барлық тұқымдық тізімін біріктірді. Лимузиндер әртүрлі елдерде әртүрлі селекциялық тәжірибелер немесе мақсаттар бойынша өсіріледі және олар шектеулі халықаралық ген ағыны арқылы байланысты. Елдер арасындағы нашар генетикалық байланыс халықаралық генетикалық болжамдар бағдарламаларының бағалау дәлдігіне теріс әсер етеді. Генетикалық дрейф немесе әртүрлі селекция нәтижесінде әр елдің Лимузиндер популяциясы генетикалық жағынан ерекшеленеді, бірақ бұл басқа елдерден келетін ген ағынының шектеулі көлемімен өтемеленеді. Франция, Дания, Ирландия, Швеция және Ұлыбританияның бес еуропалық елінен алынған 2,4 миллионнан астам Лимузин тұқымдық файлдарын зерттеу Франциядан Ұлыбритания мен Данияға орташа ген ағынын көрсетті, ал Швецияға ген ағыны мардымсыз болды. Франциядан бастау алған ген ағынынан және 1990 жылдары Дания мен Швеция арасындағы шектеулі ген ағынынан басқа, еуропалық елдер арасындағы бұқалар мен сперма алмасуы, әсіресе 2000 жылдан бері, сирек болды. Сиырлар мен эмбриондар ағыны одан да сирек кездеседі. Керісінше, Солтүстік Американың Лимузиндерінің еуропалық елдерге генетикалық үлесі 1990 жылдардың соңынан бері артты, бұл олардың селекциялық бағдарламаларда мүйізсіздік генін енгізу үшін қолданылуымен байланысты. Халықаралық Лимузин генетикасы қазір көптеген елдерде жасанды ұрықтандыру бағдарламаларында кеңінен қолданылады, бұл сперма экспорты мен импортына маманданған көптеген компаниялардың арқасында мүмкін болды. Сперма туралы мәліметтер кеңінен таралған каталогтарда жарияланады.