Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хорсхей – Доулидің батыс жағындағы шағын қалалық ауыл, ол бірнеше қала мен ауылдармен бірге Англияның Шропшир округіндегі Телфорд жаңа қаласының құрамына кіреді. Хорсхей Доули Хамлетс приходінің және Айронбридж шатқалының солтүстік жиегінде орналасқан. Бұрын Хорсхейде төрт паб болған: The Station Inn, The Forester Arms, All Labour In Vain және Travellers Joy. Алайда, The Station Inn 2012 жылы, ал All Labour In Vain 2014 жылы жабылды. Ауылда сонымен қатар мефодист шіркеуі, ауылдық клуб, пошта бөлімі және мейрамханасы бар гольф алаңы да бар.
Horsehay is a suburban village on the western outskirts of Dawley, which, along with several other towns and villages, now forms part of the new town of Telford in Shropshire, England. Horsehay lies in the Dawley Hamlets parish, and on the northern edge of the Ironbridge Gorge area. Horsehay used to have four pubs, The Station Inn, The Forester Arms, the All Labour In Vain and the Travellers Joy, however The Station Inn closed down in 2012, and the All Labour In Vain closed in 2014. It also has a Methodist Chapel, a village hall, a post office, and a golf course complete with restaurant.
Этимология
Оның аты англосаксон тілінде "жылқыға арналған қоршалған жер" деген мағынаны білдіреді және 1981 жылға дейін жергілікті диалектте "Оссей" деп айтылғандығы хабарланды.
Its name is Anglo Saxon for 'an enclosure for horses' and as late as 1981 it was reportedly pronounced "Ossay" in local dialect.
Тарих
Бастапқыда Хорсехай 1750 жылдарға дейін қарапайым ферма болған, содан кейін Абрахам Дарби II қазіргі Хорсехай тоғаны деп белгілі болған жерге домна пеші салды. Коалбрукдейл компаниясы аймақты одан әрі дамытып, 1838 жылы кірпіш зауытын, сосын керамикалық фабрикасын салды. Коалбрукдейл кішкентай, әсем темір бұйымдарын жасаумен маманданған, ал Хорсехай ірі көлемді өнімдерді, оның ішінде жақын орналасқан Шифналдағы теміржол көпірін өндірді. Аймақтағы темір саудасы төмендеген кезде, 1857 жылы теміржол келді. Хорсехайда бүгінгі күнге дейін Тельфордтың бу теміржолы сақталып қалған. А. B. Cranes компаниясы бұрын темір зауыты болған жерді сатып алып, 1983 жылы жабылғанға дейін Еуропадағы ең үлкен крандарды жасады. Бұл жер шағын өнеркәсіптік және тұрғын үйлерден тұратын ауданда қайта жаңартылды. Темір зауытының қызметкерлері үшін сақталған үйлер Спринг ауылындағы Хорсехай тоғанының маңында орналасқан және оларда әлі де адамдар тұрып жатыр.
Originally Horsehay was nothing more than a farm, until the 1750s when Abraham Darby II built a blast furnace next to what is now known as Horsehay Pool. The Coalbrookdale Company further developed the area, constructing brickworks and later a pottery in 1838. Coalbrookdale specialised in the smaller and more decorative ironwork pieces, whereas Horsehay produced many larger scale products, including the railway bridge in nearby Shifnal. As the iron trade in the area began to slump, in 1857 the railway arrived. Horsehay is still home to the Telford Steam Railway to this day. A. B. Cranes bought the site previously occupied by the ironworks to manufacture some of the largest cranes in Europe until it closed down in 1983. The site has been transformed into both a small factory estate and a housing estate. The houses which were kept for the ironworks employees were clustered around Horsehay Pool in Spring Village, and they are still lived in today.
Жылқы шөптер зауыты
"Хорсехей" зауытының тарихы 230 жылдан астамды құрайды және ол бір ғимаратта орналасқан. 1755 жылы Абрахам Дарби II құрған бұл зауыт темірдің ірікөлденді өндірісі арқылы өнеркәсіптік революцияның бастауына үлкен үлес қосты. Кейіннен ол бүкіл әлемге экспортталатын жиналмалы көпірлерді өндірді. 1980 жылдардың ортасына дейін аймақтағы маңызды жұмыс берушілердің бірі болды, бірақ Адамсон Альянсы меншігінде жабылды. Төмендегі мәліметтер Дж. Л. Вуллидің ("Хорсехей зауыты (1755–1986) – бір кездегі үлкен компанияның тарихы" атты мақаласы, автор – жергілікті суретші және "Хорсехей" зауытының бұрынғы қызметкері) еңбегіне негізделген:
Horsehay works has a history of more than 230 years on the same site. Formed in 1755 by Abraham Darby II it contributed to the birth of the industrial revolution through large scale production of iron. Later it produced pre fabricated bridges for export all over the world. It was a major employer in the area until the mid 1980s when it closed under the ownership of Adamson Alliance. The following is based on an article "Horsehay Works (1755–1986) a history of a once dominating company" by J. L. Woolley (local artist and former employee of Horsehay Works):
1709 жылы квакер Абрахам Дарби I кокс отынымен темір балқытуға қол жеткізді, бұл балқыту пештерін пайдалануға мүмкіндік берді. Коалбрукдейл компаниясына қосымша пештер қажет болды, ал Хорсехей (солтүстікке жаяу арақашықтықта) жеткілікті сумен қамтамасыз етіп, жерді жалға алуға қолайлы жағдай жасады. Сонымен қатар, Доули (шығыс жағында орналасқан) кендерді ұсынды. Хорсехейдегі пеш 1755 жылдың 5 мамырында сәтті іске қосылды. Бұл жоба үшін Дарби II Томас Голдни III-тен (Коалбрукдейл компаниясының негізгі акционері) қаржылық көмек алды. Жаңа пеш Шығыс Шропшир көмір кенінің темір өндірісінде ең жоғары деңгейге жеткен кезеңін бастады. Пештің маңыздылығы соншалық, оны көптеген адамдар, соның ішінде көрнекті тұлғалар да аралады. Хорсехейден жақын орналасқан Северн кемежайларына теміржол салынды және "шошқа темірдің" (темір) алғашқы вагоны Jiggers жағалауы арқылы Коалбрукдейлге және кейіннен (1779 жылы Абрахам Дарби III салған) Темір көпірге жақын орналасқан кемежайларға жіберілді.
Abraham Darby I, a Quaker, succeeded in smelting iron with coke as a fuel suitable for forges in 1709. The Coalbrookdale Company needed additional furnaces and Horsehay (an easy walk to the north) provided a sufficient water supply and land for lease. In addition, Dawley (adjacent to the east) provided mines. The furnace at Horsehay came into blast successfully on 5 May 1755. For this venture, Darby II enlisted the financial help of Thomas Goldney III (the main shareholder of the Coalbrookdale Company). The new furnace ushered in a period of great activity when the East Shropshire Coalfield, for a time, became the area of greatest production of iron then known. Such was the importance of the furnace that many people including dignitaries visited it. A railway from Horsehay to the nearby Severn wharves was built and the first waggon of 'pigs' (iron) was sent down Jiggers bank through Coalbrookdale and on to the wharves almost within sight of the Ironbridge (built later by Abraham Darby III, completed in 1779).
Тельфорд Хорсеэй Бу Траст
Хорсхей Тельфорд бу теміржолының үйі. Жыл бойы түрлі шаралар ұйымдастырылады, оның ішінде 2017 жылдан бері 1940 жылдарға арналған демалыс күндері және Рождествода «Поляр экспресі» атты шара өтеді.
Horsehay is home to the Telford Steam Railway. It holds various events throughout the year, including as of 2017, a 1940s weekend and a Polar Express experience at Christmas.
Танымал тұрғындар
1913 жылы романшы Эдит Паргетер «Эллис Петерс» псевдонімімен танымал «Қоңыр аға» романдарының авторы ретінде дүниеге келді. Контри әншісі және ән жазушы Реймонд Фроггат 2023 жылы қайтыс болғанға дейін осы жерде тұрды және ауылда студиясы болды. Телевизионды тұлға Пол Хенди Хорсэй-Пул маңындағы шағын үйлердің бірінде тұрған. 19 ғасырдың басында Уильям Болл есімді алып адам Хорсэй темір зауытында жұмыс істеді. Ол кезде ол Англиядағы ең ауыр адам болып, 36 тас салмақ тартқан. Көзіне жарақат алғаннан кейін темір зауытындағы жұмысын тоқтатып, «Джон Булл» деген атпен ел аралап саяхат жасады.
Horsehay was the birthplace in 1913 of novelist Edith Pargeter, who wrote the popular Brother Cadfael novels under the pen name "Ellis Peters". Country singer/songwriter, Raymond Froggatt lived there until his death in 2023 and had his studio in the village. Television personality Paul Hendy used to live in one of the cottages round Horsehay Pool. Back in the early 19th century, a giant of a man called William Ball worked in the Horsehay Iron Works. At the time, he was the heaviest man in England, tipping the scales at 36 Stones. Following an eye injury, he finished work at the Iron Works and toured the country under the name of "John Bull".