Бэрум Верк: Тарихы мен эволюциясы

Кіріспе

1624 жылға дейін корольдық жұмыс істеді, содан кейін Det Norske Jernkompani компаниясы оны өз қолына алды және дұрыс басқара алмағандықтан, 1638 жылы зауыттың көп бөлігін су тасқыны зақымдағаннан кейін 1641 жылы құю зауыты жабылды. 1641 жылы Дания патшасына жақын голланд саудагері Габриэль Марселис (үлкені) операцияны өз қолына алып, екі жоғары пешке инвестиция жасады, ол шегелер, темір бөлшектер, оқтар және зеңбірек доптарын өндірді. Крефтингтер отбасы 1664 жылы жұмысты өз қолына алып, Марселис инвестицияларын пайдаланып Bærums Verk-тің қуатын кеңейтті. Әсіресе 1712 жылдан 1766 жылға дейін Анна Крефтингтің (туған аты Вогт) басқаруымен зауыт Норвегиядағы осы сияқты ең ірі кәсіпорынға айналды. 1762 жылы болған қиратушы өрттен кейін де Анна екі жылдың ішінде бүкіл зауытты қайта салды. 1766 жылы Анна Крефтинг қайтыс болғаннан кейін, оның отбасы зауытты инвестициялық компанияға сатты. 1773 жылы, онда 18 жаста болған Конрад Клаузен жұмысты өз қолына алып, Крефтингтің қызметін кеңейту жөніндегі күш-жігерін жалғастырды. Ол Lomma-дағы су деңгейі төмен болғанда да жұмыс істей алуы үшін жоғары пешті қайта жаңартып, оның ішінде мектеп салды және Lysakerelven-дегі Fossum зауытын да операцияға қосты. Клаузен 1785 жылы 31 жасында қайтыс болды. Оның жесірі бірнеше жыл бойы зауытты басқарды, бірақ оны Богстадтың иесі Педер Анкерге сатты. Педер Анкер Bærums Verk-ті өзінің өсіп келе жатқан коммерциялық желісімен байланыстырды, соның ішінде Ankerveien құрылысын салып, Bærums Verk-ті Fossum (сонымен қатар Bogstad), Sognsvann, Maridalen және ақырында Greveveien арқылы Hakadalen-мен байланыстырды. 1824 жылы Педер Анкер қайтыс болғаннан кейін Герман Ведель Жарлсберг зауытты басқарды және 1840 жылы оны ұлы Харальд Ведель Жарлсбергке тапсырды. Ведель Жарлсбергтер отбасы Норвегиядағы соңғы аристократиялардың бірі болды және ұлттық және жергілікті саясатқа белсенді қатысты. 1874 жылдың 22 мамырында жоғары пеш жабылып, оның орнына әдеттегі шойын зауыты мен шеберхана салынды. 1889 жылы зауыт мұрагерлік арқылы Лёвенскиольд отбасының меншігіне өтті және осы күнге дейін сонда қалып отыр. Өндіріс әртүрлі шойын өнімдерін қамту үшін кеңейтілді. Зауыт 1964 жылы жабылды, ал 1980 жылдары айналасындағы кең аумақтар тұрғын үйлер салу үшін пайдаланылды. 1997 жылы ескі зауыт орны сауда-ойын-сауық орталығы ретінде қайта жаңартылды. Норвегияның ең көне тавернасы бар бірнеше ғимарат қорғауға алынған.

The crown ran the works until 1624 when Det Norske Jernkompani took over and mismanaged to the point that the foundry was shut down in 1641, after a flood had damaged much of the plant in 1638. Gabriel Marcelis (the elder), a Dutch merchant with close ties to the Danish crown, took over operations in 1641 and invested in a double blast furnace that produced nails, iron parts, bullets, and cannonballs. The Krefting family took over the works in 1664 and built on Marcelis's investments to expand the capacity at Bærums Verk. Especially under the administration of Anna Krefting (née Vogt) from 1712 to 1766, the works grew to become the largest of its kind in Norway. Even after a devastating fire in 1762, Anna rebuilt the entire plant in two years. After Anna Krefting's death in 1766, her family sold the works to an investment company. In 1773, Conrad Clausen, then only 18, took over the works and continued Krefting's efforts to expand its activities. He rebuilt the blast furnace so it could run also when there was low water flow in Lomma, built a school on the site, and included also the works at Fossum at Lysakerelven in the operations. Clausen died in 1785, only 31 years old. His widow ran the works for a few years but sold it to Peder Anker, the owner of Bogstad. Peder Anker connected Bærums Verk to his growing commercial network, among other things by building Ankerveien, connecting Bærums Verk with Fossum (and thereby Bogstad), Sognsvann, Maridalen and ultimately Hakadalen via Greveveien. After Peder Anker died in 1824, Herman Wedel Jarlsberg took over the works, passing it on to his son Harald Wedel Jarlsberg in 1840. The Wedel Jarlsberg family were among the last nobility in Norway and were active both in national and local politics. On May 22, 1874, the blast furnace was shut down and replaced by a regular cast iron works and workshop. In 1889, the works went into the Løvenskiold family through inheritance, where it remains to this day. Production was diversified to include a large variety of cast iron products. The works were closed down in 1964, and in the 1980s large surrounding tracts were developed for residential purposes. In 1997, the old factory site was redeveloped as a retail commercial center. Several of the buildings are protected, including Norway's oldest tavern.

Қазіргі қолданылуы

Қазіргі уақытта "Барумс Вёрк" деп аталатын орталық Ломма өзенінің бойындағы тар аңғарда, ескі құю цехының орнында орналасқан. Ғимараттар өзеннің екі жағына созылып жатыр, оларды бірнеше жаяу жүргіншілер көпірі байланыстырады. Орталықта бірнеше мейрамхана, екі супермаркет және бірнеше мамандандырылған сауда дүкендері бар. Ал құю зауытының өзі сауда орталығына айналдырылған. Бұл сауда орталығы Лёвенскиолд отбасының меншігінде, олар сонымен қатар Maxbo аппараттық дүкендер желісіне де ие. Ескі ғимараттарда 18-шы ғасырдан 1964 жылға дейін зауытта жасалған пештерді көрсететін мұражай және осы жерде қолмен жасалған өнімдер сататын дүкендер орналасқан.