Кіріспе

Америкалық бейсболшы және менеджер (1858–1921)
Ирландия шіркеуінің пасторы
У. Артур Ирвин, Maclean's журналының бұрынғы редакторы

Артур Альберт Ирвин (14 ақпан 1858 – 16 шілде 1921), «Док», «Сэнди», «Катрэйт» немесе «Фокси» деген лақап атымен белгілі.

Ойын күндері

Ирвиннің бас лигалық мансабы 1880 жылы «Руби аяқтары» командасы Ұлттық лигаға (NL) көшкенде басталды. Ол жаңа маусымында лига бойынша көбірек нәтиже тіркеген ойыншы болды. 1886 жылы Ирвин жаңадан құрылған «Филадельфия Филлис» командасына ауысты, онда көктемгі жаттығулар кезінде команда капитаны болып тағайындалды. 1888 жылы «Филадельфия» командасына қайғы басып, шабуылшы Чарли Фергюсон Ирвиннің үйінде таяушаға шалдығып қайтыс болды. 1889 жылғы маусымда Ирвин «Вашингтон Нэшнлс» командасына ойыншы-менеджер ретінде алғашқы мүмкіндігі үшін барды, бірақ команда маусым соңында таратылды. 1890 жылы ол «Бостон Редс» командасында Ойыншылар лигасының құрамында өнер көрсетті. Сол жылы Ирвин Дартмут колледжінің бейсбол командасын жаттықтырды. Ирвин 1890 жылы «Бостон» командасының ойыншы-менеджері болғандықтан, 1891 жылы команданың басқарушылық қызметіне көбірек назар аудара алды. Сол жылы команда 21 мамырда оның інісі Джон Ирвинмен келісімшарт жасады. Газеттер Джонды туыстық жеңілдікпен қамтамасыз еткені үшін айыптап, оның нашар ойынын сынады. Джон Ирвин «Бостон» командасынан 16 шілдеде босатылды, ал оның бас лигадағы карьерасы келесі айда аяқталды.

Ертедегі рөлдері

Ирвин 1893 және 1895 жылдар аралығында Пенсильвания университетінде жаттықтырушы болды, ал соңғы екі маусымда Филадельфияның жоғары лига клубын басқарды. 1894 жылы ол Пенсильвания жанкүйерлерін ашуландырды, себебі талантты бірінші база ойыншысы Гоекл, Ирвиннің жоғары лига командасымен студенттік чемпионат ойындарынан бұрын келісімге келуге жақын болды. Дегенмен, 1895 жылға қарай Ирвиннің Пенсильваниядағы жаттықтырушылық қызметіне ойыншыларды іріктеу және әдетте команда капитанына жүктелетін басқа да міндеттер кірді. Ирвин 1896 жылы Филадельфиядан Нью-Йорк Гиантс клубын басқару үшін кетті. Нью-Йоркте бір маусымнан кейін қызметінен босатылғаннан соң, ол Милуокиде басқаруға шақырылды. Алайда, ол туған Торонто қаласындағы екінші лига командасын жаттықтыру үшін қайта оралды. Ирвин 1897 және 1898 жылдары Торонто клубын жаттықтырды. 1898 жылы ол қылмыстық жала жабу айып тағылып тұтқындалуға ұшырады, бұл Ирвиннің Филадельфиядағы клуб иелерінің әрекеттері туралы жасаған мәлімдемелерінен туындады. Ирвин өзінің ұсталуына келіссе де, ол тұтқындалмаған сияқты көрінеді. 1898 жылы Ирвин өзінің ең жақсы ойыншыларының бір бөлігін Вашингтонның жоғары лига командасына сатты. Бұл ауысу Ирвиннің Вашингтон клубының басқарушысы болып тағайындалғаннан кейін күдік тудырды. Ол 1900 жылы Пенсильвания университетіндегі жаттықтырушылық қызметіне қайта оралды, бірақ 1902 жылы кетті. 1902 жылдың тамызында Ирвин сол маусымның қалған бөлігіне NL төрешісі ретінде келісім жасады. Бұрын 1881 жылы үш күндік төрешілікке ғана толысқан Ирвин, 1902 жылдың 7 тамызында өзінің алғашқы NL ойынын төрелік етті. Оның төрешілік карьерасы 1902 жылдың 3 қазанында, маусымның соңымен аяқталды. 50 ойында төрешілік еткен Ирвин 9 ойыншыны алаңнан шығарды, олардың ішінде болашақ Даңқ залына енетін Роджер Бреснахан мен Фред Кларк та болды. Торонто клубының бір бөлігіне иелік еткен Ирвин кейін бірнеше маусымға сол команданы басқаруға оралды. Бейсбол скауты болып жұмыс істегеннен кейін де, Ирвин 1908 жылы қысқа ғұмырлы Юнион Профессионалдық лигасында Вашингтон клубын қысқа мерзімге басқарды. Лига қаржылық қиындықтарға тап болды – оның ішінде кейде ойыншыларға жалақы төлеуге мүмкіншілік болмады – және ойын басталғаннан кейін екі айдан кем уақыт өткен соң таратылды. Ол 1908 жылы Пенсильвания университетінің жаттықтырушылар құрамына қайта қабылданды.

Скаутинг

1907 жылы жазда Ирвин «Нью-Йорк Хайлендерс» клубының скауты болды. 1909 жылы «Нью-Йорк» командасының басқарушысы Джордж Сталлингс Хиллтоп Паркіне қарап тұрған пәтерді жалға алып, Ирвинді қарсы команданың сигналдарын ұрлауға жіберді. Бинокльдер мен айналардың көмегімен Ирвин сигналдарды оқып, оларды Сталлингске жіберді, ол оларды соққышыға жеткізді. 1912 жылға қарай «Хайлендерс» командасының тізіміндегі ойыншылардың көбісі Ирвиннің бақылауынан өтті. Газетке берген сұхбатында Ирвин скауттық мансабында қымбат жұлдыздарға қарағанда жас дағдылы ойыншыларды іздеуді артық көретінін айтты. «Жас ойыншыны ерте таңдап алсаңыз, оны команданың ойын стиліне біртіндеп үйретуге болады», - деді ол. Ирвин мен «Нью-Йорк» командасының басқарушысы Франк Ченс арасындағы жаман қарым-қатынас 1914 жылы басқарушының үш жылдық келісімшартының екі жылынан кейін отставкаға кетуіне ықпал етті. «Нью-Йорк Таймс» газеті Ченс «бір үлкен лига клубында осы деңгейде нашар ойыншыларды жинау мүмкін емес деп ойлаған» деп жазды. Ирвин Фаррелл команданы Джейкоб Руперт пен Т. Л. Хьюстонға сатқанға дейін «Хайлендерс» командасында қалды. Команда сатылғаннан кейін Ирвин және бірнеше «Хайлендерс» қызметкерлері отставкаға кетті.

Кейінгі жаттықтырушылық мансабы

Ирвин 1915 жылы «Льюистон Купидс» клубының бір бөлігіне ие болды және алғашқы Жаңа Англия лигасының соңғы маусымында сол клубты басқарды. 1915 жылғы «Купидс» құрамында 16 жастағы кубалық шабуылшы Оскар Туэро болды, ол өзінің үшінші кәсіби маусымында 17 ойын жеңді. Команда сол жылы лига жеңімпазы болмады, бірақ күрес маусымның соңғы күндеріне дейін созылды. Ирвин мен Кристи Мэтьюсон сол жылы Гарвард колледжінде бапкерлік лауазымына үміткер болып қарастырылды, бірақ бұрынғы «Хайлендерс» клубының қақпашысы және кәсіби скаут Фред Митчелл таңдалды. 1916 жылы Ирвин Филадельфияның Конни Макын Балтимордан үшінші базалық ойыншы Джим Риттерді алуда алдау жасады деп айыптады. Ол Мактың «Нью-Ингланд лигасының» Балтимор клубын Риттерді таңдауға көндіргенін, содан кейін оны арзанға алуды жоспарлағанын мәлімдеді. Мак бұл айыптауларға ашуланып, бірден ойыншымен барлық байланысын үзіп тастады. Риттер ешқашан үлкен лигада ойнаған емес. Ирвин 1918 және 1920 жылдар аралығында «Рочестер Хастлерс» клубын басқарды. Ирвиннің басшылығымен «Рочестер» табысқа жете алмады; 1920 жылғы «Хастлерс» 45 жеңіс және 106 жеңіліспен аяқтады. «Рочестер Evening Journal» газетінің Крей Л. Ремингтон кейіннен былай деп жазды: «Жергілікті жанкүйерлер Артур Ирвинге оның кінәсіз кезінде, кішкентай құстар сияқты, ашуланып, кінәлаған. Артурдың міндеті талантсыз ойыншылармен жеңіске жету еді. Ол мұны істей алмады». 1921 жылы Шығыс лигасының «Хартфорд Сенаторс» клубын басқарғанда, Ирвин Нью-Йорктің жартылай кәсіби командасына қарсы Лу Гериктің ойынын байқап, оны «Хартфордпен» алғашқы кәсіби келісімшартқа қол қоюға көндірді. Гериг бұрыннан Колумбия университетінде ойнауға уәде берген еді және кәсіби тәжірибесі оның университетте ойнау құқығына кедерес келтіруі мүмкін еді, сондықтан ол «Хартфорд» үшін Лу Льюис сияқты жалған аттармен ойнай бастады. Бірақ Колумбия университеті Гериктің ойнағанын біліп алды және шабуылшы бір жылға университет бейсболынан шеттетілуге мәжбүр болды.

Спорттық инновациялар

1883 жылы «Провиденс» командасымен ойнағанда Ирвин сол қолының үшінші және төртінші саусақтарын сындырып алды. Ойынды өткізіп алмау үшін, ол үлкен мөлшердегі еңкейтілген былғары қолғапты сатып алып, оны жұмсақ жастықшамен тығып, үшінші және төртінші саусақтарын бірге тігіп, бандажға орын жасады. Саусақтары жазылғаннан кейін де ол сол қолғапты қолдана берді. Біраз уақыттан кейін Нью-Йорктік Джон Монтгомери Уорд та осындай қолғаппен алаңға шықты. Келесі маусымда кәсіби ойыншылардың көбі «Ирвин қолғабын» пайдаланды. 1884 жылға дейін қолғаптарды бірінші базадағы ойыншылар мен қақпашылар ғана қолданған. 1882 жылы Ирвин 84 ойында 78 қателік жасады. Келесі жылы 98 ойында 66 қателік жасады. Ал келесі екі маусымда 163 ойында 98 қателік жасады. Ирвин 1894 жылы жалғыз маусымға арналған Американдық кәсіби футбол лигасының (ALPF) құруын ұйымдастырып, оның президенті болды. Бұл ұйым – алғашқы американдық кәсіби футбол лигасы. Лига командалары сол қалалардағы MLB командаларының аттарымен аталыпты. Кейбір бейсбол менеджерлері футбол командаларының бапкерлері болды, ал жанкүйерлер МЛБ ойыншыларының лигаға қатысуы мүмкін деген қауесетке қызығушылық танытты. Ирвин сондай-ақ роллер-полоны танымал етуге тырысты. Үлкен есептегіш тақтада футбол алаңының кішірейтілген суреті бейнеленген, ал доп әр ойынды көрсету үшін тақта бойымен жылды. 1915 жылға қарай Ирвиннің есептегіш тақталары Поло Граундындағы Армия-Тәңірқұдіреті күресінің екі шетінде орналастырылды.

Басқа әсерлер

Ирвин Нью-Джерси штатының Атлантик-Сити қаласында спорт залына ие болды және 1900 жылы бейсболды қалаға әкелу туралы бейсбол шенеушілерімен келіссөздер жүргізді. 1902 жылдың шілдесінде Ирвин қалада мотовелосипедпен жарыс өткізетін трасса ашты. Оның велосипед трассасымен айналысуы 1902 жылы Пенн университетінің бапкерлігінен кеткеніне себеп болды.

Өлім

1921 жылы 21 маусымда Ирвин денсаулығына байланысты Шығыс лигасындағы Хартфорд клубындағы басқарушылық қызметінен бас тартты. Ол іш ауруынан және күшті нервтік шабуылдардан қиналды. Ирвинге асқазан қатерлі ісігі диагнозы қойылды, ол екі апта ішінде 60 фунт салмақтан айрылды. Ауруханада жатқанда, оған көп уақыт қалмағаны айтылды. 16 шілдеде Нью-Йорк қаласынан Бостонға "Кальвин Остин" кемесімен жол жүріп бара жатқанда, Ирвин кемеден құлап, өзін-өзі өлтіргендей болды. Оның қайтысынан кейін көп ұзамай, Ирвиннің 5000 доллар қаражаты тоналып, содан кейін кемеде өлтірілген деген болжам пайда болды. Бірақ, Ирвиннің отбасы мүшелері оның саяхатқа тек 35 доллар алып келгенін мәлімдеген соң, бұл теория жоққа шығарылды. Ирвиннің жоғалуы мен өліміне қатысты тергеу кезінде екі жесір анықталды: біреуі Бостонда, екіншісі Нью-Йоркте тұрды. Ол алғаш 1883 жылы Бостонда тұратын Елизаветаға үйленді. Ирвиннің Нью-Йорктегі ұлы Харольд, әкесі ауруханада жатқанда, оның бұрыннан белгісіз болған бір бауыры бар екенін білді. 1989 жылы Ирвин өмірінен өткен соң, Канада Бейсбол Даңқы залына енгізілді.