Кіріспе
1938 жылғы Антонин Артаудың очерктер жинағы "Театр және оның қосқышы" (Le Théâtre et son Double) – француз ақыны және драматургы Антонин Артаудың 1938 жылғы очерктер жинағы. Онда оның театр туралы ең белгілі еңбектері, оның ішінде "Қиянат театры" манифесті де бар.
The Theatre and Its Double (Le Théâtre et son Double) is a 1938 collection of essays by French poet and playwright Antonin Artaud. It contains his most famous works on the theatre, including his manifestos for a Theatre of Cruelty.
Тақырыптар
Арто театр арқылы өмірді жаңартуға, көрермен мен қоғамды өзгертуге ұмтылды. Оның туындылары театрлық конвенцияларға және театрдың жазбаша және ауызша тілге артық көңіл бөлуіне қарсы шабуыл жасады. Мысалы, "Ешқандай шедеврлер болмасын" еңбегінде Арто, өзінің пікірінше, маңызсыз, ескірген әдеби/театрлық канонның элитаризміне шабуылдап, театрды "әдебиеттің шедеврлері туралы идеяны ақыры жоюға" шақырды. Екі маңызды тақырып – "екілік" және "қатыгездік". Аудармаға кіріспес бұрын Ричардс Джон Кейдж және Дэвид Тюдормен бірге Блэк Маунтин колледжінде мәтінді мұқият талдады. Кейдж осы терең талдауды 1951 жылғы «Театрлық шығарма №1» тудырған бастама деп есептеді, ол алғашқы хаппенинг деп саналады. Қатысушылардың арасында Роберт Раушенберг, Чарльз Олсон, Дэвид Тюдор және Мерс Каннингем болды. Кейін Тюдор Ричардсты мәтінді аударуға ынталандырды. Ричардстың аудармасы Артоны Америкадағы авангардтық ортаға таныстырды және ол әлі күнге дейін мәтіннің толыққанды ағылшын тіліндегі аудармасы болып саналады. Ол әлі де оқылып жүр, сонымен қатар Питер Брук, «Тірі театр», «Ашық театр» сияқты танымал авангардтық және заманауи топтар мен тұлғалардың режиссерлік философиясына зор әсер етті.
Two key themes are the "double" and "cruelty". :35 Prior to beginning the translation, Richards had collaborated in a close reading of the text with John Cage and David Tudor at Black Mountain College. Cage credited this close reading as the impetus for Theater Piece No.1, a 1951 performance art event regarded as the first Happening. Participants included Robert Rauschenberg, Charles Olson, David Tudor and Merce Cunningham. Afterwards, Tudor encouraged Richards to begin translating the text. Richards' translation introduced Artaud to the avant garde scene in America, and is still considered to be the definitive English translation of the text. It is still read, and strongly influenced the directing philosophies of such renowned avant garde and contemporary groups and figures as Peter Brook, The Living Theatre, The Open Theatre