Волатильность арбитражы: опциялар мен негізгі активтерді саудалап, күтпеген қозғалыстардан табыс табу. Имплицитті және нақты волатильдікті пайдалану стратегиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қаржы саласындағы тұрақсыздық арбитражы (немесе vol arb) – тұрақсыздыққа тікелей байланысты және оған негізделген қаржылық арбитраж техникаларын білдіретін термин. Vol arb-тың кең таралған түрі – опцион мен оның негізгі активін дельта-бейтарап портфельмен саудалау арқылы іске асырылатын статистикалық арбитраждың бір түрі. Мақсаты – опционның болжамды тұрақсыздығы мен оның негізгі активінің болашақтағы нақты тұрақсыздығы арасындағы айырмашылықтардан пайда табу. Тұрақсыздық арбитражында баға емес, тұрақсыздық салыстырмалы өлшем бірлігі ретінде қолданылады, яғни трейдерлер тұрақсыздық төмен болғанда оны сатып алуға, ал жоғары болғанда сатуға тырысады.
In finance, volatility arbitrage (or vol arb) is a term for financial arbitrage techniques directly dependent and based on volatility. A common type of vol arb is type of statistical arbitrage that is implemented by trading a delta neutral portfolio of an option and its underlying. The objective is to take advantage of differences between the implied volatility of the option, and a forecast of future realized volatility of the option's underlying. In volatility arbitrage, volatility rather than price is used as the unit of relative measure, i. e. traders attempt to buy volatility when it is low and sell volatility when it is high.
Шолу
Волатильділік арбитражымен айналысатын опцион трейдері үшін опциондық келісімшарт – бағаның бағытына тікелей ставка жасаудың орнына, негізгі активтің волатильдігіне қатысты спекуляция жасау құралы. Егер трейдер опциондарды дельта-бейтарап портфельдің бір бөлігі ретінде сатып алса, ол волатильділік бойынша ұзақ позицияда деп есептеледі. Егер ол опциондарды сатса, ол волатильділік бойынша қысқа позицияда деп есептеледі. Сауда дельта-бейтарап күйде жүргізілгенде, опцион сатып алу – негізгі активтің болашақтағы нақты волатильдігі жоғары болады дегенге ставка жасау, ал опционды сату – болашақтағы нақты волатильдігі төмен болады дегенге ставка жасау. Пут-колл паритетінің арқасында, саудаланатын опциондар колл немесе пут екені маңызды емес. Бұл дұрыс, өйткені пут-колл паритеті колл, пут және негізгі активтің белгілі бір сомасы арасындағы тәуекелге бейтарап эквиваленттілік қатынасын көрсетеді. Сондықтан, дельтамен қорғалған колл опционын ұзақ уақытқа ұстау, дельтамен қорғалған пут опционын ұзақ уақытқа ұстаумен бірдей нәтиже береді. Волатильділік арбитражы – «нағыз экономикалық арбитраж» емес (тәуекелсіз пайда табу мүмкіндігі тұрғысынан). Ол күтілетін волатильділіктің болашақ бағытын болжауға негізделген. Тіпті волатильділік тәуекелін «диверсификациялауға» тырысатын портфельдік волатильділік арбитражы тәсілдері де, жасырын волатильділіктегі өзгерістер бірнеше бағалы қағаздар мен тіпті нарықтар арасында өзара байланысты болған кезде «қара құс» оқиғаларын бастан кешіруі мүмкін. Long Term Capital Management компаниясы волатильділік арбитражы тәсілін қолданды.
To an option trader engaging in volatility arbitrage, an option contract is a way to speculate in the volatility of the underlying rather than a directional bet on the underlying's price. If a trader buys options as part of a delta neutral portfolio, he is said to be long volatility. If he sells options, he is said to be short volatility. So long as the trading is done delta neutral, buying an option is a bet that the underlying's future realized volatility will be high, while selling an option is a bet that future realized volatility will be low. Because of the put–call parity, it doesn't matter if the options traded are calls or puts. This is true because put call parity posits a risk neutral equivalence relationship between a call, a put and some amount of the underlying. Therefore, being long a delta hedged call results in the same returns as being long a delta hedged put. Volatility arbitrage is not "true economic arbitrage" (in the sense of a risk free profit opportunity). It relies on predicting the future direction of implied volatility. Even portfolio based volatility arbitrage approaches which seek to "diversify" volatility risk can experience "black swan" events when changes in implied volatility are correlated across multiple securities and even markets. Long Term Capital Management used a volatility arbitrage approach.
Болжалған құбылмалылық
Ұдайы өзгермелілік арбитражымен айналысу үшін трейдер алдымен негізгі активтің болашақтағы нақты ұдайы өзгермелілігін болжауы керек. Бұл әдетте АҚШ қор нарығындағы бір жылдағы сауда күндерінің орташа санына жақын 252 күндей белгілі бір кезең үшін негізгі активтің күндізгі тарихи өсімдерін есептеу арқылы жасалады. Трейдер болжамын түзету үшін кезеңнің тым құбылмалы болғандығы немесе жақын арада ерекше оқиғалар болатындығы сияқты басқа факторларды да пайдалана алады. Мысалы, егер акцияның өсімдері үшін есептелген ағымдағы 252 күндік құбылмалылығы 15% болса, бірақ маңызды патенттік дау келесі жылы шешілетіні және акцияға әсер ететіні белгілі болса, трейдер акция үшін тиісті болжамдық құбылмалылықты 18% деп белгілеуі мүмкін.
To engage in volatility arbitrage, a trader must first forecast the underlying's future realized volatility. This is typically done by computing the historical daily returns for the underlying for a given past sample such as 252 days (the typical number of trading days in a year for the US stock market). The trader may also use other factors, such as whether the period was unusually volatile, or if there are going to be unusual events in the near future, to adjust his forecast. For instance, if the current 252 day volatility for the returns on a stock is computed to be 15%, but it is known that an important patent dispute will likely be settled in the next year and will affect the stock, the trader may decide that the appropriate forecast volatility for the stock is 18%.
Нарықтың (көрініссіз) құбылмалылығы
Опцияны бағалау әдістерінде сипатталғандай, опцияның теориялық құнын анықтау үшін бірқатар факторлар қолданылады. Алайда, тәжірибеде модельге күні бойы өзгеріп отыратын екі ғана мәлімет енгізіледі – негізгі активтің бағасы және құбылмалылық. Сондықтан опцияның теориялық бағасы былай өрнектелуі мүмкін:
As described in option valuation techniques, there are a number of factors that are used to determine the theoretical value of an option. However, in practice, the only two inputs to the model that change during the day are the price of the underlying and the volatility. Therefore, the theoretical price of an option can be expressed as:
мұнда – негізгі активтің бағасы, ал – болашақ құбылмалылықтың бағасы. Теориялық баға функциясы , біртекті өсетін функция болғандықтан, опцияның нарықтық бағасы арқылы білдірілетін құбылмалылықты көрсететін сәйкес келетін біртекті өсетін функция болуы керек, яғни:
where is the price of the underlying, and is the estimate of future volatility. Because the theoretical price function is a monotonically increasing function of , there must be a corresponding monotonically increasing function that expresses the volatility implied by the option's market price , or
Басқаша айтқанда, акция бағасын қоса алғанда, барлық басқа да мәліметтер өзгермейтін жағдайда, әрбір нарықтық баға үшін опцияның ымқылдық құбылмалылығы біреуден аспайды. Опцияның ымқылдық құбылмалылығы негізгі активтің құны өзгергенімен де тұрақты болып қалуы мүмкін, сондықтан трейдерлер оны опцияның нарықтық бағасы емес, салыстырмалы құнын өлшеу үшін пайдаланады. Мысалы, егер трейдер 10% ымқылдық құбылмалылығы бар опцияны сатып ала алса, ол «опцияны 10% құнмен сатып аламын» дейді. Керісінше, егер трейдер 20% ымқылдық құбылмалылығы бар опцияны сата алса, ол «опцияны 20% құнмен сатамын» дейді. Мысалы, бір колл опциясы $1.90 бағамен саудаланып жатыр делік, негізгі активтің бағасы $45.50 және ымқылдық құбылмалылығы 17.5%. Біраз уақыттан кейін, сол опция $2.50 бағамен, негізгі активтің бағасы $46.36 және ымқылдық құбылмалылығы 16.5% болып саудалануы мүмкін. Опцияның бағасы екінші өлшемде жоғары болғанымен, опция әлі де арзан саналады, себебі ымқылдық құбылмалылығы төмен. Бұл трейдердің ұзақ позицияны қорғау үшін қажетті акцияларды жоғары бағаға сата алатынына байланысты.
Or, in other words, when all other inputs including the stock price are held constant, there exists no more than one implied volatility for each market price for the option. Because implied volatility of an option can remain constant even as the underlying's value changes, traders use it as a measure of relative value rather than the option's market price. For instance, if a trader can buy an option whose implied volatility is 10%, it is common to say that the trader can "buy the option for 10%". Conversely, if the trader can sell an option whose implied volatility is 20%, it is said the trader can "sell the option at 20%". For example, assume a call option is trading at $1.90 with the underlying's price at $45.50 and is yielding an implied volatility of 17.5%. A short time later, the same option might trade at $2.50 with the underlying's price at $46.36 and be yielding an implied volatility of 16.5%. Even though the option's price is higher at the second measurement, the option is still considered cheaper because the implied volatility is lower. This is because the trader can sell stock needed to hedge the long call at a higher price.
Механизм
Құбылмалылық болжамымен және опцияның нарықтық бағасын жасырын құбылмалылық арқылы өлшеуге қабілетті трейдер, құбылмалылық арбитраж саудасын бастауға дайын. Трейдер негізгі активтің болжамды нақты құбылмалылығынан айтарлықтай төмен немесе жоғары жасырын құбылмалылығы бар опцияларды іздейді. Бірінші жағдайда трейдер опцияны сатып алып, дельта-бейтарап портфель құру үшін негізгі активпен қорғанады. Екінші жағдайда трейдер опцияны сатады, содан кейін позицияны қорғайды. Сауда ұстау кезеңінде, егер негізгі активтің нақты құбылмалылығы нарықтың болжамына қарағанда оның болжамына жақын болса, трейдер саудадан пайда табады (яғни, жасырын құбылмалылық). Пайда, портфельдің дельта-бейтараптығын сақтау үшін қажетті үнемі қорғану арқылы алынады.
Armed with a forecast of volatility, and capable of measuring an option's market price in terms of implied volatility, the trader is ready to begin a volatility arbitrage trade. A trader looks for options where the implied volatility, is either significantly lower than or higher than the forecast realized volatility , for the underlying. In the first case, the trader buys the option and hedges with the underlying to make a delta neutral portfolio. In the second case, the trader sells the option and then hedges the position. Over the holding period, the trader will realize a profit on the trade if the underlying's realized volatility is closer to his forecast than it is to the market's forecast (i. e. the implied volatility). The profit is extracted from the trade through the continuous re hedging required to keep the portfolio delta neutral.