Кіріспе
Көлікті ұрылық немесе ләззат үшін пайдалану – ұрланған көлікті, көбінесе жеңіл автокөлікті, ешқандай мақсатсыз, тек ләззат алу немесе басқаларды таң қалдыру үшін жүргізу немесе міну. "Қуанышпен саяхаттау" терминін 1908 жылы Нью-Йорк судьясы қолданған. Мұндай көлік ұрлаушылар көбінесе мүмкіндікті пайдаланады және оңай нысаналарды таңдайды (дүкенге кіргенде кілтті контактіде қалдыру, көршінің машинасы). Басқа көлік ұрылары сияқты, олар да көліктің құлыптарын ашу үшін жалпақ бұранда және молоток қолдана алады, бірақ қазіргі заманғы көліктерде бұранданың құлыпты ашуына кедергі келтіретін жүйелер бар. 1990 жылдардың басына дейін немесе ортасына дейін жасалған көліктердің құлыптары өте әлсіз және оңай ашылатын. Көлікті қызып тұрған сымдармен қосу арқылы немесе тұтану құлыптарын бұзу арқылы іске қосады. Тұтану жүйелері 1990 жылдардың басына дейін және ортасына дейін аз дамыған және оңай айналып өтілетін. Көлік көбінесе полициядан жасыру үшін ауылдық жерлерде немесе тыныш тұрғын үйлер арқылы жүргізіледі және отыны біткен немесе зақымдалған кезде тастап кетеді. Көбінесе көліктің ішіне бензин құйылып, криминалистердің анықтауынан қашу үшін өртеледі, немесе қымбат жөндеулерді қажет ететін немесе сақтандыру төлемінен айырылатын ауыр зақымдарға ұшырайды. Мұндай жағдайлар көбінесе адамдар жалғыз емес, достарымен бірге болғанда орын алады.
Joyriding is driving or riding in a stolen vehicle, most commonly a car, with no particular goal other than the pleasure or thrill of doing so or to impress other people. The term "joy riding" was coined by a New York judge in 1908. Joyriders often act opportunistically and choose easy targets (key on ignition while shopping, neighbor's car ). Like other car thieves, they can also gain access to locked cars with a flathead screwdriver and a slide hammer, although modern cars have systems to prevent a screwdriver from opening locks. Locks in cars manufactured before the early to mid 1990s were very weak and could be opened easily. The vehicle is started by either hot wiring or breaking the ignition lock. Ignition systems were much less sophisticated before the early to mid 1990s and easier to bypass. The vehicle is often driven through rural areas or less busy residential areas to avoid police notice, and dumped when it is exhausted of fuel or damaged. Many cases of joyriding end up with the vehicle interior soaked in petrol and lit to avoid forensic identification or at best sustaining serious damage resulting in expensive repairs or an insurance write off. Joyriding is most often committed when people are with peers, rather than alone.
Жарамсыздық және заңдар
Ағылшын заңына және басқа да жалпы құқық жүйелерінде, ойын-сауыққа арналған жүргізу ұрлық деп есептелмейді, себебі көлік иесін көліктен "мұңсыздықпен айыру" ниетінің бар екенін дәлелдеу мүмкін емес. Оның орнына, мұндай әрекет – "рұқсатсыз пайдалану" немесе "иесінің келісімінсіз алу" деп аталатын, заңмен белгіленген жеке қылмыс (көбінесе TWOC аббревиатурасымен немесе "twoccing" немесе "twocking" сленгімен белгілі). 2007 жылы АҚШ және Австралиядағы көлік ұрлықтарының көп бөлігі ойын-сауыққа арналған жүргізумен байланысты болды.
Солтүстік Ирландия
Солтүстік Ирландияда көлік ұрлап, салқындатып жүру кең таралған қылмыс, және көптеген адамдар оған қарсы күреске шықты. 1980 жылдардан бері, әсіресе Белфасттың ұлтшыл аймақтарында, көлік ұрлап салқындатып жүрумен және басқа да қылмыстық әрекеттермен айналысатын бірнеше жасөспірімдер тобы құрылды. "Соғыс" кезеңінде, Provisional IRA сияқты жарымәскери ұйымдар күдікті көлік ұрлаушыларға заңсыз жаза тағайындады, көбінесе олардың саусақтарын немесе тізелерін сындырып, оларды моторлық көліктерді уақытша немесе толығымен басқару мүмкіндігінен айыру үшін. Бұл жазаларды бүгінге дейін Provisional IRA-дан бөлінген Continuity IRA ұйымы қолданып келеді.