Кіріспе
Мичидзо Тахихара (立原 道造) – жапон ақыны және сәулетші. Ол 24 жасында туберкулезден қайтыс болды, екі мамандығы да толыққанды дамымастан. Мичидзо қалалық ақынның дәстүрлі мәдениетке қатысып, сонымен бірге "заманауи" болу жолын табуға тырысты. Токио тұрғыны болғанымен, Мичидзо өзінің шығармаларында қалалық өмірге сирек тоқталды. Көлік құралдарына бірнеше сіңісуінен басқа, Мичидзо минералды емес, өсімдіктер әлемін бейнелеуді жөн көрді. Ол пойыздарды қашып құтылуға мүмкіндік беретін құрал деп сипаттады, олар оны архитектуралық кеңсесіндеғы тұйықтан құтқаратын. Шинано жоталарының табиғи ландшафты Мичидзоның туындыларында жиі кездесетін әдеттегі бейнелерді ұсынып тұрды: құстар, бұлттар, гүлдер, шөптер, таулар, аспан, ағаштар және жел. Оның поэзиясының үлкен бөлігі поэтикалық шабытқа негізделген, сондықтан оның шығармалары көбінесе "сентиментальді" деп сипатталды. Ол өз сезімдері мен ойларын ашық жазды, өзінің ішкі әлемін шынайы түрде жеткізді, соның арқасында оның өлеңдері таза және шынайы болды. Оның Дхарма аты – Онкьоин Шиундо Норикио Шинши (温恭院紫雲道範清信士).
Michizō Tachihara (立原 道造) was a Japanese poet and architect. He died at age 24 from tuberculosis, before either career could seriously get under way. Michizō struggled to find a way for an urban poet to root himself in traditional customs and still be "modern." Though a citizen of Tokyo, Michizō would rarely mention modern urban scenes in his work. Aside from several references to cars, Michizō chose to describe a vegetable, not a mineral realm. He described trains as vehicles of escape, rescuing him from being cooped up in his architectural office. The natural landscapes of the Shinano Highlands provided an endless parade of conventional imagery that Michizō would use in his work; such as birds, clouds, flowers, grasses, mountains, skies, trees, and wind. A sizable part of his poetry used poetic impulse, often causing his work to be labelled as "sentimental". He wrote openly about his feelings and expressed what was in his heart, allowing his verse to be both uncontaminated and genuine. His Dharma name was Onkyōin Shiundō Norikiyo Shinshi (温恭院紫雲道範清信士).
Білім беру және даму
Мичидзо балабақша кезінде-ақ сурет салуға қызығушылық танытты, ал мұғалімдер оны дарынды бала ретінде қарастыра бастады. 1927 жылы Мичидзо Мориока үшінші орта мектебіне түсті, онда ол сурет салу үйірмесіне қосылды, ол оған пастель бояуларды қолдануды үйретті. Ол сондай-ақ журнал үйірмесіне қосылды, онда баспаға қолжазбаларды қалай тапсыру керектігі туралы нұсқау алды. 1929 жылы «Түлектер бюллетені» журналында 11 танка жарияланды, ал оның кейбір суреттері студенттер көрмесінде күміс медаль жеңіп алды. Мичидзо орта мектептің бесінші сыныбын емтиханмен аяқтады және тікелей колледжге түсті, онда ғылымды оқыды, бұл үшін ағылшын тілі білу қажет болды. Ол әдеби үйірмеге қосылып, танкадан еркін өлеңге көшті. Мичидзо сонымен қатар неміс ақыны Рилькені, француз ақындары Валери мен Бодлерді оқыды. Мичидзо 1934 жылы Бірінші колледжді бітіріп, Император университетіне үш жылдық оқу бағдарламасына сәулет мамандығы бойынша түсті. Университетте ол үш жыл қатарынан сәулетшілік жобасы немесе дизайны бойынша жылдық жүлде жеңіп алды және бес түрлі әдеби журналдан шығармаларын тапсыруды сұрады. Бітіргеннен кейін, оны Ишимото Архитектурасы компаниясына жұмысқа алды, бірақ ол өзінің жұмысына риза болмады, себебі ол өзін шектеулі сезінді және өз идеяларын еркін жеткізе алмады.
Туберкулез
1938 жылдың наурыз айында Мичидзо шаршап, қысым сезімін сезіне бастады. Ол бұрынғыдан жиі ұйықтап, дені қыздыра бастады. Дәрігер Мичидзоға демалуды тапсырды, бірақ ол солтүстік Хонсю мен Нагасакиге ұзақ сапарға аттанды. 1938 жылдың желтоқсан айында Нагасакиге шаршаған күйі жетіп, ауруханаға жатты, онда көп мөлшерде қан құса бастады. Ол Токиоға қайтып келді, дәрігерлер оған үздіксіз демалуды бұйырды; алайда туберкулез басқа да маңызды органдарға әсер етуді бастаған еді. Ол Токиодағы санаторийге түсті. 1939 жылдың 29 наурызында ауруы оны толық басып алды және ол қайтыс болды.