Кіріспе

Калифорниядағы Форт Мейсон, Сан-Францискода, Калифорния, Америка Азамат соғысы кезінде жағалау қорғанысы үшін құрылған. Мүліктің негізін Джон К. Фремонт иеленген, ал АҚШ-тың өтемақысы туралы даулар 1968 жылға дейін жалғасты. 1882 жылы қорғанысқа штат болғанға дейін әскери губернатор болған Ричард Барнс Мейсонның құрметіне ат қойылды. Форт Мейсон 1904 жылдан 1907 жылға дейін Калифорния мен Гавайи аралдарын қамтитын армия қолбасшылығының штаб-пәтері болды. 1912 жылы армия Аляска, Гавайи, Филиппин және Тынық мұхитындағы басқа да армия бекеттеріне қызмет ететін Армиялық көлік қызметінің кемелері үшін базалық порт және Тынық мұхиты үшін армия жабдықтарын жеткізу орталығы болу үшін кемежайлар мен қоймалармен порт құрылысын бастады. 1932 жылдың 6 мамырында бұл порт Сан-Франциско кемеге кіру порты деп аталып, Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясын жабдықтандырған Нью-Йорк кемеге кіру портының үлгісі бойынша Тынық мұхитындағы қызмет үшін құрылды. Содан кейін Форт Мейсон Сан-Франциско кемеге кіру портының қолбасшылығының штаб-пәтеріне және осы қолбасшылықтың бір бөлігіне айналды. Сан-Франциско кемеге кіру порты Армиялық көлік қызметіне, Форт Мейсондағы Сан-Франциско Бас жабдықтаушысының қоймасына және Калифорниядағы Форт-Макдауэллдегі теңіз арқылы ауыстыру және босату қызметіне жауапкершілікті қабылдады. 1939 жылы Еуропаға соғыс келгенде Нью-Йорк кемеге кіру порты Бірінші дүниежүзілік соғыс деңгейіндегі кемеге кіру порты ретінде қайтадан жұмыс істеді, сонымен қатар лагерьдер мен қосалқы порттар құрыла бастады. Тынық мұхитында тек Сан-Франциско порты ғана жұмыс істеді. Армия Форт Мейсондағы салыстырмалы түрде шағын порттың Тынық мұхитындағы ірі соғыс операцияларын қолдауға жеткіліксіз екенін мойындады. 1941 жылдың басында армия Оклендте, Сиэтлде және Сан-Франциско аймағындағы басқа жерлерде кеңейту үшін жер мен нысандарды сатып ала бастады. Соғыс аяқталған кезде Форт Мейсон және тағы он үш нысан Сан-Франциско кемеге кіру портын құрады. Сан-Франциско кемеге кіру порты Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі сегіз кемеге кіру портының екіншісі болды және 1955 жылдың 1 қазанында таратылды. Кейін ол Тынық мұхиты көлік терминалының бас штабына айналды. Бұл бұрынғы АҚШ армиясының посты, солтүстік Марина ауданында, Сан-Франциско шығанағының жанында орналасқан. Форт Мейсон 100 жылдан астам уақыт бойы әскери пост ретінде қызмет етті, бастапқыда жағалау қорғанысы орны ретінде, кейіннен әскери порт нысаны ретінде. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Тынық мұхиты кампаниясы үшін басты порт болды. Порттың төменгі аймағы Екінші дүниежүзілік соғыстағы рөлі үшін тағайындалған Ұлттық тарихи ескерткіштер ауданы болып табылады.

География

Форт Мейсонды екі ерекше аймаққа бөлуге болады. Жоғарғы аймақ, кейде Форт Мейсон деп аталатын, төбеде орналасқан және бастапқы жағалау бекіністерінің орны болған. Төменгі аймақ, Форт Мейсон орталығы, Жоғарғы Форт Мейсонның батысында, су деңгейіне жақын орналасқан және бұрынғы әскери порты, оның пирстері мен қоймалары орналасқан жер. Марина Грин Форт Мейсонның батысында, ал Аквапарк шығысында жатыр.

Джон К. Фремонттің жеке меншігі

Форт Мейсонның ядросы АҚШ-тың батысын зерттеген Джон С. Фремонтқа тиесілі жеке меншік болды, ол сонымен қатар Мексикадан Калифорнияны жаулап алуға жетекшілік етті және 1856 жылы қазіргі Республикалық партияның алғашқы президенттік үміткері болды. 1968 жылы оның ұрпақтары 70 акрлық жер учаскесіне қатысты сот процесінде, Фремонттың 1850-ші жылдардың ортасында 13,5 акрлық жерді 42 000 долларға сатып алғанын, содан кейін оны шамамен 40 000 долларға жақсартқанын мәлімдеді. Азамат соғысының басында Одақ армиясының генерал-майоры болып тағайындалған Фремонттың президент Линкольнмен жиі қайталап туындаған қақтығыстары 1862 жылдың соңында отставкаға келуіне әкелді. 1863 жылы үкімет Линкольннің жарлығымен, соғыс қажеттіліктері үшін мүлікті төлемсіз иеленді. Фремонт 1864 жылы Радикалды демократия партиясынан президенттікке үміткер болды, бірақ Линкольн кабинетіндегі саяси қарсыласын ымыраға келтірген кезде ғана бұл әрекеттен бас тартты. 1968 жылғы сот процесі, бәлкім, бір ғасырлық құқықтық күрестің соңғы тынысы болды, мақсаты иеленілген жылжымайтын мүлік үшін өтемақы алу еді. 1870 жылы үкімет айналадағы 49 тарапқа жерлерін қайтарды, бірақ Фремонт пен тағы бірнеше адамға емес. Сол кезде Фремонт Азамат соғысына дейін алтын кенішінен тапқан мол байлығымен күйін кешіп жүрді, сондықтан бұл мәселе оны қатты алаңдатпады; бірақ 1872 жылы ол өмірінің соңына дейін, 1890 жылы қайтыс болғанға дейін ешқашан құтыла алмаған ауыр қаржылық қиындыққа тап болды. Жылдар бойы кем дегенде 24 Конгресс комитеті Фремонтқа өтемақы төлеу үшін дауыс берді, және ақыры 1898 жылдың ақпан айында президент Уильям Маккинли талаптарды сотта қарауға жіберу және өтемақы мөлшерін белгілеу туралы заңға қол қойды. Бірақ 1968 жылы Фремонттың мұрагерлері бұл нұсқау орындалмағанын мәлімдеді, Джон Фремонт жақында қайтыс болған және оның әйелі Джесси 70 жылдан асып кеткен еді.

Форт мемлекеттік меншікте

Азамат соғысы Алтын қақпаның ішінде орналасқан бірнеше жағалау қорғаныс батареяларының салынуына себеп болды. Бастапқыда бұл қорғаныстар тұрақты бекіністер емес, уақытша соғыс құрылыстары ретінде салынған. Олардың бірі 1864 жылы Сан-Хосе нүктесінде салынды, сол кездегі Үстіңгі Форт Мейсонның орналасқан жері осылай аталды. Онда кірпіштен қаланған, кеудеге дейінгі биіктіктегі қабырға және алты Родман зеңбірегі мен алты 42 фунттық пушкаға арналған орналымдар салынды. 1980 жылдардың басындағы қазба жұмыстары уақытша батареяның батыс жартысының жақсы сақталған қалдықтарын ашты, және қазір ол Азамат соғысы кезіндегідей қалпына келтірілді. 1882 жылы форт Калифорнияның бұрынғы әскери губернаторы Ричард Барнс Мейсонның құрметіне Форт Мейсон деп аталды. Президент Гровер Кливленд 1885 жылы елдің жағалау қорғаныстарын жаңғырту мақсатымен Эндикотт комиссиясын құрды. Соғыс министрі Уильям Эндикотт төрағалық еткен комиссия АҚШ-тың 22 теңіз портында жаңа қорғаныс құрылыстарын салуды ұсынды, Сан-Франциско портын стратегиялық маңыздылығы тұрғысынан Нью-Йорктан кейінгі екінші орынға қойды. Нәтижесінде, портта көптеген форттар, батареялар мен зеңбіректер, соның ішінде Форт Мейсон салынды. 1904 жылы бұрынғы Тынық мұхиты дивизиясы (1869–91) қайта құрылып, ресми түрде Тынық мұхиты дивизиясы болып құрылды, оған Калифорния департаменті (Гавай аралдарын қоса алғанда) және Колумбия департаменті сияқты бағынышты немесе байланысты бөлімдер қарасты. Тынық мұхиты дивизиясының штаб-пәтері Сан-Францискодағы Форт Мейсон қаласында орналасқан. 1907 жылдың соңына қарай, Соғыс министрі Уильям Говард Тафт басшылығымен Соғыс департаменті дивизиялар деп аталатын әкімшілік бөлімдердің деңгейін жойды, содан кейін сол жылы Тынық мұхиты дивизиясын да таратып жіберді. Айта кетерлігі, Тынық мұхиты дивизиясының алғашқы және жалғыз қолбасшысы 1903 жылдан 1907 жылға дейін генерал-майор Артур Макартур болды. Төменгі Форт Мейсонның пирстері мен қоймалары 1912 жылдан бастап армиялық жабдықтарды сақтау және Армиялық көлік қызметінің кемелері үшін тұрақ және база қамтамасыз ету үшін салынды. Осы кезде АҚШ армиясы Гавайи, Филиппин және Тынық мұхитының басқа да аралдарында жаңа бекеттер салуға кірісті. Осы бекеттерге қажетті материалдардың көп бөлігі Сан-Франциско арқылы жіберілді. 1915 жылға қарай үш пирс және олармен байланысты қойма аяқталды, ал Форт Мейсон туннелі Эмбаркадеро бойындағы Мемлекеттік белдеу темір жолымен байланысу үшін Үстіңгі Форт Мейсонның астынан салынды. Осы жаңа мүмкіндіктермен Форт Мейсон жағалау қорғаныс бекетінен Тынық мұхитындағы американдық әскери операциялар үшін логистикалық және көлік орталығына айналды. Соғыс кезінде армиялық паром Форт Мейсоннан Ангел аралындағы Форт Макдауэллдегі өңдеу орталығына күніне сегіз ретке дейін жоспарлы тасымалдауды жүзеге асырды. Сондай-ақ, Форт Мейсон пирсінен Форт Миллске атты әскерлерді тасымалдау үшін де пайдаланылды.

Сан-Франциско кемеге кіру порты (19321955)

Сан-Франциско кемеге міну порты, жаңа басқару органы 1932 жылғы 6 мамырда бригадир генерал Чарльз С. Линкольннің басшылығымен Форт-Мейсондағы штаб-пәтерімен құрылды. Ол Армия көлік қызметіне, Форт-Мейсондағы Сан-Францискодағы Бас квартирмейстер қоймасына және Калифорниядағы Форт-Макдауэллдегі Теңіз арқылы ауыстыру және демобилизациялау қызметіне басшылық етті. 1939 жылдан бастап әлем соғысқа қабатқан кезде, АҚШ Армиясы ел бойынша нысандарды жаңарту және жақсарту жұмыстарын бастады, бірақ бюджет жақсармады. 1940 жылғы 1 қазанда Армия инженері полковнигі Джон С.Х. Ли бригадир генерал атағына көтеріліп, Тынық мұхиты порттарының Бас командирі болып тағайындалды. Ол Форт-Мейсонда кеңсе ашып, Сиэтлден Сан-Диегоға дейінгі Армия порттарын жақсартуға дәл бір жыл жұмсады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Форт-Мейсон Сан-Франциско кемеге міну портының штаб-пәтеріне айналып, Сан-Франциско шығанақ аймағындағы кеме қатынасы нысандарының желісін бақылады. Форт-Мейсоннан басқа Сан-Франциско аймағындағы он үш нысан Сан-Франциско кемеге міну портының құрамына кірді. Басқа нысандарға Аламедадағы пирстер, Ричмонд Парр терминалдары, Әуе күштері қоймасы, Эмеривиллдегі қару-жарақ шеберханалары, әуе тасымалы үшін Гамильтон аэродромы және жануарлар қоймасын қамтитын Президио кірді. Стоктон пирстері мен Гумбольдт шығанағы пирстері порттың алыс орналасқан бөлімдері болды. Соғыстың алғашқы айларында лейтенант Рональд Рейган, АҚШ кавалерия резервінде полковник Филипп Т. Букер басқарған жоспарлау тобына ("Бекрум бойз") тағайындалды. Соғыс жылдарында порттан Тынық мұхитына 1 647 174 жолаушы және 23 589 472 тонна жүк тасымалданды. Бұл Тынық мұхитына жіберілген барлық әскердің үштен екі бөлігін және Батыс жағалау порттары арқылы өткен барлық Армия жүгінің жартысынан астамын құрады. Ең көп жолаушы саны 1945 жылғы тамызда тіркелді, сол кезде 93 986 жолаушы мінгізілді.

Қазіргі қолданылулары

Ескі офицерлердің кейбір үйлерін армия әлі күнге дейін пайдаланады, ал кейбіреулері халыққа жалға беріледі. Үлкен ғимараттардың бірі Hostelling International USA компаниясы басқаратын жасөспірімдер жатақханасына айналдырылды. Жалпы алғанда, бұрынғы гарнизон қазір парк пен бақтардан, сондай-ақ он тоғызыншы ғасырдың соңы мен жиырмасыншы ғасырдың басында салынған ғимараттардан тұрады, олар әлі де қолданыста. Жол кемежайдың жиегімен өтеді, алқадан жоғары көтеріліп, солтүстікке қарай Алкатрас аралынан өтетін және батысқа қарай Алтын қақпа көпіріне апаратын көріністерді ұсынады. Ұсыныстың төменгі бөлігі Форт Мейсонның өнер және мәдениет орталығы (FMCAC) деп аталады. FMCAC коммерциялық емес ұйым болып табылады және оның кампусында Сан-Франциско заманауи өнер мұражайының суретшілер галереясы, Сан-Франциско өнер институтының аспирантурасы, Blue Bear музыка мектебі, Сан-Франциско қалалық колледжінің өнер кампусы, The Interval, Greens мейрамханасы, Readers кітап дүкені, Magic Theatre, Мексика мұражайы, Embark галереясы, Off the Grid, BATS Improv, Сан-Франциско балалар өнер орталығы, Museo ItaloAmericano, Flax art & design, California Lawyers for the Arts және өнер мен мәдениетке байланысты басқа да ұйымдар орналасқан. Ең жаңа кеңістік – 308-галерея, оның тұсаукесер көрмесі Джанет Кардиффтің «Қырық бөлімді мотет» (14 қараша 2015 – 18 қаңтар 2016) болды, одан кейін Софи Калленің «Жоғалғандар» (22 маусым 2017 – 20 тамыз 2017) көрсетілді. 2017 жылдың күзінде Сан-Франциско өнер институты FMCAC-тің тарихи Гербст павильонында аспирантура бағдарламасының кампусын ашты. Ұлттық саябақтар қызметінің Голден Гейт ұлттық демалыс аймағы мен Сан-Франциско теңіз ұлттық тарихи паркінің бас кеңсесі Форт-Мейсон орналасқан. АҚШ Парк полициясының операциялары фортта орналасқан, олар Сан-Франциско мен Марин округіндегі Голден Гейт ұлттық демалыс аймағына полиция қызметтерін көрсетеді. 2010 жылдан бері наурыздан қазанға дейін әр жұма сайын Off the Grid азық-түлік жүк көліктері жиналады, бұл көптеген адамдарды тартады.

Болашақтағы даму

F Market & Wharves немесе E Embarcadero тарихи трамвай желісін Төменгі Форт-Мейсондағы терминалға дейін ұзарту туралы ұсыныс бар. Бұл ұзарту Балықшы кемежайы маңындағы, Сан-Франциско теңіз мұражайы мен Су паркі бойында орналасқан қазіргі терминалдан басталып, Жоғарғы Форт-Мейсонның астындағы, қазір пайдаланылмайтын Сан-Франциско айналма темір жолының туннелі арқылы өтеді. Ұлттық саябақтар қызметі мен Сан-Франциско қалалық темір жолының басқаруымен 2004 жылдың желтоқсанында техникалық мүмкіндіктерді зерттеу аяқталды. Сан-Франциско қалалық темір жолы, Ұлттық саябақтар қызметі және Федералдық көлік басқармасының қатысуымен ұзартудың қоршаған ортаға тигізетін әсерін бағалау жұмысы 2006 жылдың мамырында басталды. 2011 жылдың наурыз айында Қоршаған ортаға тигізетін әсерді бағалау есебінің жобасы (ҚЭБЕ) аяқталды және оны 2011 жылдың желтоқсанына дейін қарау жоспарланған.