Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Одақ армиясының генералы және Пуэрто-Риконың губернаторы Джон Рутер Брук (21 шілде 1838 – 5 қыркүйек 1926) 88 жасында қайтыс болған Американдық Азамат соғысының соңғы тірі қалған генералдарының бірі еді.
Union Army general and governor of Puerto Rico
John Rutter Brooke (July 21, 1838 – September 5, 1926) was one of the last surviving generals of the American Civil War when he died aged 88.
Ерте өмір
Брук Пенсильвания штатының Поттстаун қаласында туды және жақын орналасқан Колледжвилл мен Вест-Честерде оқыды.
Brooke was born in Pottstown, Pennsylvania, and was educated in nearby Collegeville and West Chester.
Азаматтық соғыс
Бруктың әскери мансабы 1861 жылы сәуір айында капитан шенімен 4-ші Пенсильвания жаяу әскеріне қосылғаннан бастау алды. Тамыз айында ол жаңа құрылған 53-ші Пенсильвания жаяу әскерінің полковнигі болды және 1862 жылғы Жарым арал науқанында қызмет етті. Сол жылдың қыркүйек айында Антиетам шайқасында бригаданы уақытша басқарды. 1863 жылдың мамыр айында оған II корпустың 1-ші дивизиясының бригадасын тұрақты басқаруға берілді, ол Канцельорсвилл шайқасында және Геттисбург науқанында оған жетекшілік етті. Геттисбург шайқасының екінші күні, 1863 жылдың 2 шілдесінде Брук, конфедерация генерал-лейтенанты Джеймс Лонгстриттің Геттисбургтің оңтүстігіндегі одақтың шептеріне жасаған шабуылы кезінде, оқиғалардың ортасында болды. Генерал-майор Винфилд Хэнкоктың күштерін нығайту үшін полковник Брук өзінің бригадасымен Wheatfield-те конфедерация әскерлеріне қарсы шектеулі қарсы шабуыл ұйымдастырды. Ол ауыр жарақат алып, қатысудан шығып қалғанмен, оның әскерлері конфедераттарды уақытша тоқтатты және одақтың шебін тұрақтандырып, жарылыстан сақтады. Сауыққаннан кейін Брук Оверленд науқанында, оның ішінде Спотсильвания сотының шайқасында және басқа да шайқастарда да қатысты. 1864 жылдың 12 мамырында ол еріктілердің бригадир генералы шеніне көтерілді. Генерал Брук маусым айында Колд-Харборда қайтадан ауыр жарақат алды. Брук соғыстың соңында Батыс Вирджинияда дивизияға басшылық етті. 1864 жылдың 1 тамызында Тотопотомой және Колд-Харбордағы қызметі үшін еріктілер армиясының генерал-майорына, ал 1867 жылдың 2 наурызында Спотсильвания соты үшін регулярлық армияның генерал-бригадиріне өкіметтік шен берілді.
Brooke's military career began when he joined the 4th Pennsylvania Infantry with the rank of captain in April 1861. In August, he became colonel of the newly raised 53rd Pennsylvania Infantry and served in the 1862 Peninsula Campaign. He temporarily commanded a brigade during the Battle of Antietam in September of that year. In May 1863, he was given permanent command of a brigade of the 1st Division of the II Corps, which he led in the Battle of Chancellorsville and during the Gettysburg Campaign. On the second day of the Battle of Gettysburg, July 2, 1863, Brooke found himself in the thick of the action when Confederate lieutenant general James Longstreet launched his assault against the Union lines south of Gettysburg. Rushed into action as reinforcements by Maj. Gen. Winfield Hancock, Colonel Brooke launched a limited counterattack against oncoming Confederate forces with his brigade in the Wheatfield. Although he was knocked out of action with a severe wound, his men temporarily stopped the Confederates and stabilized the Union line long enough to prevent a breakthrough. After recovery, Brooke subsequently also fought in the Overland Campaign, including the Battle of Spotsylvania Court House and other battles. He was promoted to brigadier general of volunteers on May 12, 1864. General Brooke was critically wounded, again, at Cold Harbor in June. Brooke led a division in western Virginia late in the war. He was promoted to brevet major general in the volunteer army on August 1, 1864, for his service at Totopotomoy and Cold Harbor, and to brevet brigadier general in the regular army on March 2, 1867, for Spotsylvania Court House.
Соғыстан кейінгі мансап
1866 жылы Брук тұрақты армияның 37-ші АҚШ жаяу әскерінің подполковнигі болып тағайындалды. Он үш жыл өткен соң, ол 13-ші АҚШ жаяу әскерінің полковнигі болды, түрлі бекеттерде шекарада қызмет етті. 1888 жылы ол бригадир генерал болып жоғарылатылып, 1890 жылы «Жұлдыз биі» қозғалысы басталғанда Платт департаментіне қолбасшылық етті. Генерал Нельсон Майлстың бұйрығымен ол 7-ші АҚШ атқыштар дивизиясын Wounded Knee-ге жеделдетіп жіберді. 1895 жылы ол бұл қолбасшылықтан кетті. 1897 жылы тұрақты армияда генерал-майор болып тағайындалып, испан-американ соғысы кезінде I корпустың басшысы болды. Пуэрто-Рикода ол генерал Хейнспен бірге Арройоға қонды және соғыс бітісіне қол қойылған кезде Гуаямаға жетті. 1898 жылы қазанда генерал Майлз аралдан АҚШ-қа оралғанда, Брук әскери губернатор және АҚШ әскери үкіметінің оккупациялық әскерінің басшысы болды. 6 желтоқсанда Брукты генерал Гай Вернор Генри алмастырды, ал 13 желтоқсанда Кубадағы сол лауазымға тағайындалды. Генерал Брук АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің мүшесі (серіктес №02434) болды және 1905-1907 жылдары оның ұлттық бас қолбасшысы қызметін атқарды. Ол сондай-ақ Миннесота отарлық соғыстар қоғамы мен Шетелдік соғыстар әскери орденінің мүшесі болды. Генерал Брук 1902 жылғы 21 шілдеде Филадельфияда армиядан зейнеткерлікке шықты және 1926 жылы 88 жасында қайтыс болғанға дейін сол жерде өмір сүрді. Ол Арлингтон ұлттық зиратына жерленген.
In 1866, Brooke accepted a commission as the lieutenant colonel of the 37th U. S. Infantry of the regular army. Thirteen years later, he was given the position of colonel of the 13th U. S. Infantry, serving on the frontier in various posts. In 1888, he was promoted to brigadier general and was in command of the Department of the Platte when the Ghost Dance began in 1890. He was ordered by General Nelson Miles to rush the 7th U. S. Cavalry up to Wounded Knee. He left this command in 1895. In 1897, he was promoted to major general in the Regular Army and assigned to command the I Corps during the Spanish–American War. In Puerto Rico, he landed in Arroyo with General Hains, and reached Guayama by the time the armistice was signed. When General Miles left the island in October 1898 to return to the United States, Brooke became military governor and head of the army of occupation in the U. S. military government. On the December 6, Brooke was replaced by General Guy Vernor Henry, and by December 13, was named to the same position in Cuba. General Brooke was a member of the Military Order of the Loyal Legion of the United States (Companion #02434) and served as its national commander in chief from 1905 to 1907. He was also a member of the Minnesota Society of Colonial Wars and the Military Order of Foreign Wars. General Brooke retired from the Army on July 21, 1902, in Philadelphia, where he lived until his death at age 88 in 1926. He is buried at Arlington National Cemetery.
Отбасы
1863 жылы Брук Пенсильвания штатының Уорвик қаласынан Луиза Х. Робертсқа үйленді. Ол 1867 жылы қайтыс болды, ал 1877 жылы ол губернатор Онслоу Стернстің қызы Мэри Л. Стернсқа үйленді. Бруктың бірінші әйелінен Уильям мен Луис есімді екі ұлы болды.
In 1863, Brooke married Louisa H. Roberts of Warwick, Pennsylvania. She died in 1867, and in 1877 he married Mary L. Stearns, the daughter of Governor Onslow Stearns. With his first wife, Brooke was the father of two sons, William and Louis.
Мұра
1943 жылдың ақпанында суға түсірілген әскер тасымалдау кемесі «Генерал Дж. Р. Брук» оның құрметіне аталды. П.Р. Сан-Хуан қаласындағы, Эль-Моро қамалын қамтитын бұрынғы АҚШ әскерінің гарнизоны оның құрметіне «Форт Брук» деп аталды.
The troop transport General J. R. Brooke, launched February 1943, was named in his honor. The former U. S. Army military post in San Juan, P. R., which encompassed El Morro Castle was named Fort Brooke in his honor.