Канон F1: Кәсіби 35мм фотоаппарат жүйесі

Кіріспе

35 мм бір линзалы рефлекстік камера моделі

Canon F 1 – Жапонияның Canon компаниясы 1971 жылдың наурыз айынан 1981 жылдың соңына дейін шығарған 35 мм бір линзалы рефлекстік камера. Ол сол жылы жаңадан ұсынылған New F 1 моделімен алмастырылды. Canon FD линзалық бекіткіші F 1 камерасымен бірге енгізілді, бірақ бұрынғы Canon FL бекіткішінің линзалары мен R сериясының ескі линзалары да белгілі бір шектеулермен камерамен үйлесімді болды. Canon F 1 Nikon F және Nikon F2 бір линзалы рефлекстік камераларымен бәсекелестікке түсті. F 1 – Canon компаниясының алғашқы табысты кәсіби деңгейдегі SLR жүйесі болды, ол көптеген қосымша жабдықтар мен алмастырылатын бөліктерді қолдады, осы арқылы оны әртүрлі қолдану және қалауларға бейімдеуге болады. Олардың 1959 жылғы Canonflex кәсіби моделі, кәсіби аксессуарлар дайын болмай тұрып ерте ұсынылғандықтан сәтсіз аяқталды. 1972 жылы Canon Highspeed моделін ұсынды, ол бекітілген жарықтар айнасымен жабдықталған, бұл пайдаланушыға әрдайым нысананы көруге мүмкіндік берді. Мотормен жабдықталған камера секундына тоғыз кадрға дейін түсіре алды – сол кездегі мотормен жұмыс істейтін камералардың ең жоғары жылдамдығы.

Линзалар

Canon F 1 камерасы Canon FD объективтік бекіткішін пайдаланады, ол камерамен бірге таныстырылды. 1970-1979 жылдар аралығында барлығы 68 түрлі FD бекіткішті объектив модельдері шығарылды, олардың фокус аралығы 7,5 мм-ден 800 мм-ге дейін ауыспалы болды. FL және R сериялы көптеген алдыңғы объективтер F 1 камерасымен үйлесімді, бірақ оларды экспозицияны тоқтату режимінде қолдану қажет. Бір ерекшелік – Canon Pellix үшін жасалған FLP 38 мм F2.8. Бұл объективтің артқы бөлігі басқа FL бекіткішті объективтерге қарағанда камера корпусына тереңірек еніп, Canon F 1 камерасының жылжымалы айнасына кедергі келтіреді. Canon FD объективтер желісіне бірқатар жаңалықтар енгізді, соның ішінде 35 мм камера жүйесінде алғаш рет асфералық линза элементі FD 55 мм f/1.2 AL объективінің шығарылуымен қолданылды (1971 жылғы наурыз айында F 1 камерасымен бірге ұсынылды). Canon компаниясының супер-телефото FD объективтері де алғаш рет термосезімтал флюорит линза элементтерін кеңеюден немесе жарылудан қорғау үшін ақ түсті корпуспен жабдықталды. Canon өзінің L сериялы объективтері үшін ақ корпус қолдануын жалғастыруда, бірақ қазіргі үлгілер флюорит емес, ультра төмен дисперсиялы (UD) шыныдан жасалған.

Қосымша құралдар

Canon F 1 камерасы кез келген 35 мм SLR камераларының арасында ең көп аксессуарлар жиынтығына ие. Видоискательі алынып ауыстырылатын (тағы төрт түрлі видоискательмен алмастыруға болады); фокус экраны 4 (кейін 9) түрге дейін ауыстырылуы мүмкін; айнаны терең орналасқан линзаларды пайдалануға немесе жоғары дәлдікпен жұмыс істеуге мүмкіндік беру үшін құлыптауға болады, артқы бөлігі деректермен және үлкен көлемді пленкамен (250 экспозицияға дейін) алмастырылуы мүмкін, төменгі панелі алынып ауыстырылады және 4 моторлы жетек немесе қуатты орағыш қолдануға болады (олардың бірі – секундтына 9 кадрға дейін жеделдетілген, арнайы тапсырыспен жасалған моторлы жетек); үш түрлі сыртқы жарықтандыру адаптері әртүрлі жарықтандыру құралдарын қолдануға мүмкіндік береді; окулярға бұрандалы диоптрилік түзету линзаларын, үлкейтілген линзаларды немесе бұрышты іздеу құралдарын орнатуға болады; линзалар жиынтығында 50-ден астам FD (және бірнеше арнайы мақсаттағы) линзалар бар, олар 7,5 мм балық көз линзасынан бастап 1200 мм супер-телефото линзасына дейін қамтиды, сонымен қатар сол кездегі ең жылдам 300 мм (F2.8L) және ең жылдам 400 мм (New FD 400 мм F2.8L) линзалары да бар, олардың екеуі де тамаша оптикалық сапаны қамтамасыз ету үшін арнайы флюорит және төмен дисперсиялы шыны элементтерін қамтиды.

Көрнекі іздеу құрылғылары

1970-ші жылдардағы көптеген кәсіби 35 мм камералар сияқты, F1-де бір-бірімен алмастырылатын видоискательдер болды. Видоискательді алу үшін, іздеушінің артқы жағындағы екі кішкентай батырманы басып, іздеушіні камераның арт жағына қарай жылжыту керек (немесе жылдамдық іздеушінің төменгі жағындағы бір батырманы басып). Камера стандартты пентапризмалық видоискательмен бірге келді, оны Canon «көз деңгейіндегі видоискатель» деп атады. Басқа қолжетімді видоискательдер: бел деңгейіндегі видоискатель, жылдамдық видоискательі, Booster T видоискательі және Servo EE видоискательі. Бел деңгейіндегі видоискатель орта форматтағы камераларда кең таралған бел деңгейіндегі видоискательдердің дизайнымен жасалған. Ол фокустау экранын сыртқы жарықтан қорғау үшін иықшаланатын қалқанмен және нақты фокустауға көмектесетін үлкейтуге ие болды. Бел деңгейіндегі видоискатель экспозиция туралы ақпаратты көруге мүмкіндік бермейді. Жылдамдық видоискательі айналу мүмкіндігіне ие болды. Призмалардың орналасуы көз деңгейі мен бел деңгейі арасында ауысуға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, ол іздеушінің барлық бейнесін 60 миллиметр қашықтықтан қарауға мүмкіндік берді және көзілдік немесе көзге жақын орналастыруға кедерес келтіретін кез келген нәрсе киген кезде пайдалануға ұсынылды. Ол толық экспонометрияны қамтамасыз етті. Booster T видоискательі және Servo EE видоискательі стандартты көз деңгейіндегі видоискательдің нұсқалары болды. Booster T видоискательінде EV -3,5 дейін төмендей алатын өте сезімтал экспонометрлік жасуша болды. Экспозиция диапазоны қараңғы жаққа қарай ығысқандай, бұл видоискатель де камераның ұзақ экспозиция уақыттарына қарай жылдамдық сақинасын ығыстырды. Әдеттегі диапазонның орнына (1 с – 1/2000 с), Booster T видоискательі 60 с – 1/60 с ұсынды. Видоискательдегі жапқыш жылдамдығы дөңгелегі камераның стандартты жапқыш дөңгелегімен байланысып, 1 с – 1/60 с стандартты диапазоны үшін жалғау штифті арқылы оны итермеледі. Видоискательде де жапқышты басуға арналған батырма болды, ол видоискатель арқылы камераның стандартты жапқыш батырмасына дейін төмен түсті. Booster видоискательінің жапқыш жылдамдығы дөңгелегі ұзақ уақыттарға қарай бұрылса, камераның дөңгелегі B (bulb) режимінде тоқтады, ал видоискатель экспозиция уақыты бойы батырманы басып тұрды. Бұл байланыс механизмі сондай-ақ 2 секундтық режимнің болмауына, бірақ 4, 3 және 1 секундтық режимдерге әкелді. Servo EE видоискательі F1-ге басымдықпен автоматты экспозицияны қосты. Видоискательдегі серво механизм линзадағы диафрагманы дұрыс мәнге дейін тоқтатып, жапты. Бұл видоискатель камерамен видоискательдің жапқыш жылдамдығын синхрондау үшін Booster T видоискательіндегідей жапқыш жылдамдығы дөңгелегіндегі бірдей жалғау штифтін пайдаланды. Ол үшін сыммен қосылған батарея блогы (8АА) немесе Motor Drive MF және арнайы қуат сымы қажет болды.

Like most professional 35 mm cameras of the 1970s, the F 1 had interchangeable viewfinders. To remove the viewfinder, one depressed the two small buttons at the rear sides of the finder, and slid the finder toward the back of the camera (or depress one button on the bottom of the Speed Finder). The camera shipped with a standard pentaprism finder, called an "eye level finder" by Canon. Other finders available included a waist level finder, Speed Finder, Booster T finder, and Servo EE finder. The waist level finder was patterned after the design of waist level finders common on medium format cameras. It had a pop up hood to shield the focusing screen from stray light, as well as a magnifier to help with critical focusing. The waist level finder did not allow the metering information to be seen. The Speed Finder had a rotation feature. This had an arrangement of prisms such that it could be swivelled between eye level and waist level positions. It also allowed the entire finder image to be viewed from 60 millimeters away and was suggested for use when wearing goggles or anything else that could prevent the user from placing the eyepiece right up to their eye. It allowed full metering. The Booster T Finder and Servo EE Finder were both essentially variations on the standard eye level finder. The Booster T Finder contained an ultra sensitive metering cell which could read as low as EV −3.5. Just like the metering range was shifted towards the dark side, this finder also shift the shutter speeds the camera provided towards the long end. Instead of the normal range (1 s – 1/2000 s), the Booster T Finder gave 60 s – 1/60 s. The shutter speed dial on the finder locked on to the camera's normal shutter dial and drove it through a coupling pin for the standard range of 1 s – 1/60 s. The finder also had a trigger button, which went through the finder down to the normal trigger button. When the Booster's shutter speed dial was turned further, towards longer times, the camera's dial stopped at the B(ulb) setting, and the finder kept the trigger button pressed for the duration of the exposure. The mechanics of this connection also resulted in the oddity that there was no 2 s setting, but 4, 3 and 1 seconds. The Servo EE Finder added shutter priority automatic exposure to the F 1. A servo mechanism in the finder drove the aperture lever on the lens, stopping it down to the correct value. This finder used the same coupling pin on the shutter speed dial as the Booster T Finder did, to sync the finder's shutter speed setting with the camera. It required a cord connected battery magazine (8AAs) or the Motor Drive MF and a special power cord.

Моторлардың қозғалтқыштары

Бастапқыда Motor Drive "Motor Drive Unit" деп аталды. Ол көбінесе Motor Drive MD деп аталатын, себебі барлық керек-жарақтардың атауында MD болып келді, бірақ бұл ресми тағайындама емес еді. Motor Drive Unit бастапқыда сымды батарея жиынтығын (10 АА) қажет етті, бұл оны далалық немесе спорттық түсірілімдер үшін икемсіз етіп берді. Кейіннен тікелей құрылғыға қосылатын батарея жиынтығы қолжетімді болды. Сондай-ақ, құрылғыда минутына 1 кадрға дейін кешіктіруге арналған интервалометр болды. Ең жоғары жылдамдығы секундына 3 кадрды құрады. 1972 жылы Canon F 1 моделіне арналған ерекше модификация жасалды, ол "Жоғары жылдамдықты моторлы камера" деп аталды. Онда бекітілген (жартылай мөлдір) айна болды, моторлы драйверлер тұрақты түрде орнатылды (камераның иінтірегі алынып тасталды – моторсыз пайдалану мүмкін емес еді). Максималды жылдамдық 9 кадр/сек болды – сол кездегі ең жоғары жылдамдық. 1972 жылы Жапонияда өткен Олимпиада ойындарында оның қолданылуы бұрын мүмкін болмаған керемет тізбекті кадрларды жасады. 1973 жылы Canon Motor Drive MF-ті ұсынды. Motor Drive MF-тің батареялары (10 АА) алдыңғы сол жаққа (алдыңғы жағынан қарағанда) орнатылған тік тұтқада орналасқан. Оның максималды жылдамдығы 3,5 кадр/сек болды және ол әрекетті/спорттық фотосуретке, әсіресе Speed Finder немесе Servo EE іздеуішімен жұптасқанда, жақсырақ сай келді. Арнайы сым Servo EE іздеуішіне Motor Drive MF-ден қуат алуға мүмкіндік берді, осылайша бастапқы Motor Drive Unit-ке қарағанда ықшамдырақ жиынтық құрылды. Motor Drive MF-те интервалометр болған жоқ, бірақ Interval Timer L (кейін Interval Timer TM 1 (Quartz) қашықтан басқару сокетіне қосылуы мүмкін еді, сондай-ақ қашықтан басқару түймелері мен сымсыз басқару блогы, сымсыз басқарушы LC 1. Бұлардың барлығы камераны қашықтан және/немесе бақылаусыз пайдалануға мүмкіндік берді. Кейін Canon Power Winder F-ті ұсынды, ол қолдануды жеңілдету үшін тұтқасы бар 2 кадр/сек қуатты орауыш. Ол Canon A сериялы Power Winder A қолданған батарея жинағында 4 АА батареяны пайдаланды. Power Winder F Motor Drive MF-ке де сәйкес келетін көптеген қашықтан басқару түймелерін пайдалана алды. Ол пайдалана алмайтын екі керек-жарақ – Interval Timer L және 60 MF қашықтан басқару түймелері. Жылдамдығы төмен болғанымен, Power Winder F Motor Drive MF-ке қарағанда кішкентай және жеңіл болды. 1970-ші жылдардың басындағы көптеген басқа кәсіби деңгейдегі камералардың айырмасында, F 1 моторлы драйверлерді орнату үшін ешқандай өзгертулер немесе арнайы реттеулерді қажет етпеді, тек төменгі панельді алып тастап, моторлы драйверді орнына бұрау керек еді.

The originally available Motor Drive was named the "Motor Drive Unit". It was commonly referred to as the Motor Drive MD – because all of the accessories had MD in their suffix, but that was not the official designation. The Motor Drive Unit originally required a corded battery pack (10 AAs) making it unwieldy for field or sports action use. A later battery pack that direct connected to the unit became available. The unit also contained a built intervalometer for delays up to 1 frame per minute. The maximum speed was 3 frames per second. In 1972 Canon made a special Modification of the F 1 called the "High Speed Motor Drive Camera". It had a fixed pellicle (semi transparent) mirror, the motor drive motors were a permanent attachment (the camera's wind lever was removed – making it impossible to use without the motor drive). Maximum speed was 9 frame/sec – the fastest available at the time. Its use at the 1972 Olympics in Japan produced fantastic sequential shots that were previously impossible to achieve. In 1973, Canon introduced the Motor Drive MF. The Motor Drive MF had its batteries (10 AAs) in a vertical grip that mounted to the front left (looking from the front). It had a maximum rate of 3.5 frame/sec and was much better suited to action / sports photography, especially when paired with the Speed Finder or Servo EE finder. A special cord allowed the Servo EE finder to draw its power from the Motor drive MF – thus making a much more compact setup than the original Motor Drive unit. The Motor Drive MF did not have a built in intervalometer, but the Interval Timer L (and later the Interval Timer TM 1 (Quartz) could be plugged into the remote control socket as could remote switches and a wireless control unit, the Wireless Controller LC 1. These all allowed either remote and / or unattended use of the camera. Later, Canon introduced the Power Winder F, a 2 frame/ sec power winder with a grip for ease of use. It used 4 AA batteries in the same battery magazine that the Canon A series Power Winder A used. The Power winder F could use most of the remote switches that also fit the Motor Drive MF. The only two accessories that it could not use were the Interval Timer L and the Remote Switch 60 MF. While not as fast, The Power Winder F was smaller and lighter than the Motor Drive MF. Unlike many other professional level cameras of the early 1970s, the F 1 required no modification or special custom fitting to attach the motor drives, one simply removed the bottom plate and screwed the motor drive in place.

Арқасы

F1 камерасының артқы жағы алынып тасталатын болды. Түпнұсқа F1 және F1n үшін Data Back F немесе Жаңа F1 үшін Data Back FN (механикалық болғандықтан, қазір фотосуретке ағымдағы жылды қою мүмкін емес) немесе 250 кадрға дейін сыйымдылығы бар ірі көлемді пленкалық артқы бөлік қосылуы мүмкін еді. 250 пленкалық камераны жеке немесе моторлы жетек бірлігімен немесе моторлы жетек MF-пен (MF тұтқасын алып тастап, арнайы кабель арқылы жалғау қажет) пайдалануға болады.

Көздік

F 1s көз айнегі бұрандалы тігілген және металл (кейін жұмсақ резеңкемен қапталған) сақинаны, көзқапты немесе әртүрлі диоптриялық түзету линзаларын орнатуға болатын. R үлкейтілгіші және A2 және B бұрыш іздегіштерін де нақтырақ фокусқа келтіру және/немесе бел деңгейінде пайдалану үшін қосуға болады (егер жылдам іздегіш немесе бел деңгейі іздегіші орнатылмаса).

Жарық құрылғылары

Алып тасталатын видоискательмен, F1 флэш-қосылғысы бастапқыда кері бұрауыштың үстіне бекітілді. Бастапқыда екі флэш-қосылғыш болды, D және L. D моделі қарапайым x-синхроникалық қосылғыш болды, ол кез келген арнайы емес қолмен немесе автоматты флэш-қосылғыштарды пайдалануға мүмкіндік берді. Flash Coupler L құрамында екі батарея бар (қазір табу қиын, біреуі бастапқыда 1,35 В сынап оксиді, ал екіншісі сирек кездесетін PX 1 өлшемі), біреуі видоискательде көрінетін экспозиция терезесін жарықтандыру үшін жарық беретін, ал екіншісі Canon Auto tuning жүйесімен (CATS) жұмыс істеуге арналған. CATS арнайы автоматты флэшті, SpeedLite 133D және Flash авто сақиналарын A, B, A2 және B2, сондай-ақ Canon 50 мм және 35 мм линзаларын қолданды. Олар сымдар арқылы нысананың қашықтығын және флэштің зарядталу деңгейін жіберіп, иіндік көрсеткішпен суретке түсіруге мүмкіндік берді. Canon компаниясы SpeedLight 500A деп аталатын жоғары қуатты тұтқаға орнатылатын ("картофель пресі") флэш үшін нұсқаулықтар жариялады және шығарды. Бұл CATS жабдығын пайдалану үшін де болды. Ол кейбір Canon басылымдарында кездеседі және оған арналған пайдалану нұсқаулары бар, бірақ көптеген адамдар SpeedLight 500A-ны ешқашан көрген емес. Айналадағы жарық аз болған кезде флэшсіз суретке түсіру үшін Canon Finder Illuminator F-ті ұсынды, ол флэш-қосылғыштардың үстінен сығаланатын. Оның ішінде экспозиция терезесін жарықтандыру үшін батареямен жұмыс істейтін кішкентай шам бар еді. Кейін Canon компаниясы Eye Level Finder-ға бекітілетін F флэш-қосылғышын енгізді, бұл камераны тұрақты видоискательмен және «hot shoe» ұясымен жабдықталған камераға ұқсатады. Бұл флэш-қосылғышты басқа видоискательдермен пайдалануға болмайды және L моделіндегідей электроникасы жоқ, бірақ ол ықшамдау болды және автоматты флэш мүмкіндіктері бар жаңа A сериялы флэштер ескі SpeedLite 133D-ді алмастырды. CATS флэш жабдығы кейінірек шыққан электронды Canon F1 New (1981) үшін арналған және камерадан флэш-құрылғыға диафрагма параметрлерін жіберуге мүмкіндік берді. Сондай-ақ, флэш-құрылғының фотоэлементінің экспозициясын оқу негізінде камераның тиісті диафрагмасын таңдау мүмкіндігі болды, егер моторлық жетек те орнатылған болса. Моторлық жетек камераның басымдық режимінде жұмыс істеуі үшін қажет. TTL Flash Nikon F3 (1981) моделінде енгізілді, ол F1 New-тің тікелей бәсекелесі болды. Көптеген адамдар үшін бұл айтарлықтай артықшылық деп саналды, бірақ сұйық кристалды дисплейі бар Nikon F3 эрогономикасы Canon F1-нің айқындығынан кем түсті.

With a removable viewfinder, the F 1's flash coupler originally attached atop the rewind crank. Initially, there were two flash couplers, D and L. The D model was a simple x synch coupler that allowed any non dedicated manual or auto flash to be used. The Flash Coupler L contained two batteries (now hard to find, one being originally a 1.35v mercuric oxide and the other being the uncommon PX 1 size), one which powered a light to light up the metering window visible in the viewfinder, and the other to work with the original Canon Auto tuning system (CATS). The CATS used a special auto flash, the SpeedLite 133D and Flash auto Rings A, B, A2 and B2 and Canon 50 mm and 35 mm Lenses which signalled through the cords the distance of the subject and the charge level of the flash to allow match needle flash photography. Canon announced and produced manuals for a high power handle mounted ("potato masher") flash designated SpeedLight 500A. This was also to use the CATS equipment It appears in some Canon publications, and there are user instructions for it, however most people have never actually seen a SpeedLight 500A. For low ambient light photography without flash, Canon provided the Finder Illuminator F which slid over the same flash contacts at the flash couplers. It contained a small battery powered light to light up the metering window. Later, Canon introduced the Flash Coupler F, which fastened over the Eye Level Finder, making the camera look like more like one with a fixed viewfinder and hot shoe. This flash coupler, obviously could not be used with any other viewfinder, and did not have the electronics that the L model had, but it was more compact and the newer A series flashes which had auto flash capabilities had now superseded the old SpeedLite 133D. The CATS flash equipment was for the later electronic Canon F1 New (1981) and it allowed aperture settings from the camera to be communicated to the flash unit. It was also possible for the flash unit to select an appropriate camera aperture based on its own photo cell exposure reading, provided that the motor drive was also present. The motor drive is necessary for the camera to function in shutter priority. TTL Flash was introduced on the Nikon F3 (1981) which was a direct competitor of the F1 New. For many this was considered as a considerable advantage although the ergonomics of the Nikon F3 with its liquid crystal display lacked the clarity of the Canon F1.

Макро-, микро және жақын фотосурет

F 1 үшін жақыннан түсіруге, макро және микрофотографияға арналған толыққанды аксессуарлар жиынтығы қолжетімді болды, оның ішінде үш балғама, кері сақиналар мен жалғағыштар, макро және микрофотографияға арналған күнқағарлар мен жалғағыштар, көшіру стендтері, қолмен және автоматты ұзарту түтікшелері, сондай-ақ 3 түрлі фокустық қашықтығы бар макро линзалар.

Қайта қаралулары

1976 жылы камераға шағын өзгерістер енгізілді. Бұл жаңартылған нұсқа кейде F1n деп аталады (1981 жылғы жаңа F1-мен шатастырмау керек). Барлығы 13 жақсарту жасалды. Бұл өзгерістер: стандартты фокус экранын А стилінен (тек микропризма) Е стиліне (микропризма сақинасы бар бөлінген кескін) ауыстыру. Фильмді жылжыту тұтқасының бұрылуын 15 градустан 30 градусқа дейін кеңейту. Айналдыру соқпағының бұрылуын 180 градустан 139 градусқа дейін қысқарту. АСА-ның максималды көрсеткішін 2000-нан 3200-ға дейін арттыру. Жылжыту тұтқасына пластик ұш қосу. Көзге көк түсті жарықты көп жіберу үшін айнаны өзгерту, соның арқасында кескін жарық болатын. Артқа қайтарылғанда тұрақтап тұру үшін керілгіш механизмді бұрандаға қосу. Бұрандалы PC синхрондау ұясын қосу мүмкіндігін қосу. Батареяны тексеру қалпына серіптік жүктеме қосу. Батырманың көлемін арттыру. Көзқарастыру құбылысына жұмсақ резеңке сақина қосу. Камераның артқы жағына пленканы еске салмау үшін ұстағыш қосу. Көп экспозиция жасау процедурасын жеңілдету. Фокус экрандарының саны да 4-тен 9-ға дейін арттырылды. 1980 жылы Canon "Лазерлік мата" фокус экрандарын ұсынды, олар экран таңбасындағы шеңберде "L" әрпімен белгіленген. Бұл лазерлік мата экрандары бұрынғы экрандарға қарағанда айқын жарық болды және жаңа F1 моделінде де қолданылды.

Арнайы басылымдар

1976 жылғы Монреаль Олимпиадасына арнап арнайы F 1 моделі ұсынылды. Ол стандартты F 1 моделімен бірдей болды, бірақ корпусының алдыңғы сол жақ үстіңгі бөлігінде Олимпиада белгісі орналасқан. Canon сол кезде өндірісте болған стандартты линзаларға арналған 55 мм және (табу қиын) 58 мм естелік линза қақпақтарын да жасап, сатты. 1980 жылғы Лейк-Плэсид қысқы Олимпиадасы үшін F 1 моделінің Лейк-Плэсид Олимпиада логотипімен ойылған арнайы нұсқасы ұсынылды. Сондай-ақ, арнайы 52 мм Лейк-Плэсид линза қақпақтары да жасалды. 1978 жылы бүкіл беті зәйтүн жасыл түспен боялған "ODF 1" (зәйтүн түсті) әскери моделі ұсынылды. (Назар аударыңыз, бұл әскери қолдануға арналмаған, азаматтық нарық үшін жасалған арнайы қосымша. Қанша дана жасалғаны белгісіз, шамамен 3000-ға жуық деп есептеледі.) Canon әлем чемпионатының ресми демеушісі болғандықтан, 1978 және 1982 жылғы әлем чемпионаттарын еске алу үшін 55 мм және 52 мм линза қақпақтарын жасады.

Танымал мәдениетте

Швецияның Гетеборг қаласындағы Қазіргі заманғы өнер мұражайы 2001 жылы суретші Соня Нильссон жасаған Canon F1 фотоаппаратының жұмыс істеп тұрған үлкен көшірмесін көрсетті.