Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс физиологы (1865-1944) Отто Франк (21 маусым 1865 12 қараша 1944) Гессен Ұлы Герцогтігінде дүниеге келген дәрігер және физиолог, жүрек физиологиясы мен кардиологиясына үлес қосқан. Франк Старлингтің жүрек заңы оған және Эрнест Старлингке байланысты аталған.
German physiologist (1865–1944)
Otto Frank (21 June 1865 – 12 November 1944) was a Grand Duchy of Hesse born medical doctor and physiologist who made contributions to cardiac physiology and cardiology. The Frank–Starling law of the heart is named after him and Ernest Starling.
Отбасы және ерте өмірі
(Фридрих Вильгельм Фердинанд) Отто Франк Грос-Умштадтта дүниеге келді. Ол медицина докторы және дәрігер-практик Георг Франктың (1838-1907) және Матильда Линденборнның (1841-1906) ұлы болды. Отто Франк Мюнхендегі католиктік үйлену тойында Тереза Шустерге үйленді.
(Friedrich Wilhelm Ferdinand) Otto Frank was born in Groß Umstadt and was the son of Georg Frank (1838–1907), a doctor of medicine and a practicing physician, and Mathilde Lindenborn (1841–1906). Otto Frank was married to Theres Schuster in a Catholic wedding in Munich.
Тәрбие және жұмыс
Отто Франк 1884 және 1889 жылдар аралығында Мюнхен мен Кильде медицинаны оқыды (Мюнхенде 1889 жылы мақұлданды). 1889-1891 жылдары ол математика, химия, физика, анатомия және зоология бойынша Хайдельбергте, Глазго, Мюнхенде және Страсбургте білім алды. Содан кейін 1894 жылға дейін Лейпцигтегі Физиологиялық институтта Карл Фридрих Вильгельм Людвигтің көмекшісі болып жұмыс істеді. 1892 жылы докторлық оқуын аяқтады. Кейіннен 1894 жылдан бастап Франк Карл фон Войттың Мюнхендегі Физиологиялық институтында ассистент болып жұмыс істеді, онда ол қаңқа бұлшық еттерінің жиырылуының бұрынғы термодинамикалық талдауларынан алынған тәсілдерді қолдана отырып, жүрек қызметін зерттеді. Оның жүрек бұлшықетінің мінез-құлқы туралы жұмысы докторлық диссертациясының тақырыбы болды. 1902 жылы ол төтенше профессор болды және 1905 жылдан 1908 жылға дейін ол осы тақырыпта одан әрі жұмыс істеді, кейін толық профессор (ординарлық) болды. Содан кейін ол Мюнхенге оралып, осы жұмысты жалғастырды. Карл Виггерс 1912 жылы Франктың зертханасына барып, Франкты "жақсы талдаушы, шебер жүйелеуші, талантты математик және шығармашылық ойшыл" деп тапты, бірақ құпия және онымен жұмыс істеу қиын. Виггерс 1912 жылдың күзінде АҚШ-қа қайтып келді, ол Франктың кейбір жабдықтарының көшірмелерін өзімен бірге "шауып әкетті" және АҚШ-та Виггерс диаграммасын жариялады; бұл интеллектуалды пираттық туралы ең белгілі жағдайлардың бірі деп саналады. Осыған қарамастан, Виггерс пен Франк кейіннен достық қарым-қатынасты сақтап қалған көрінеді. Франк талапшыл ұстаз болған көрінеді, ал онымен бірге оқыған Молекулярлық және жасушалық кардиология журналының редакторы Ричард Бинг оны ' қасиетті қорқыныш, ортақлықты жек көретін, және көптеген студенттер физиологиядан емтиханда топыраққа тістеген' деп еске алды. Франк 1934 жылы нацистік режимге қарсылық білдіргендіктен зейнеткерлікке шыққанға дейін Мюнхенде жұмыс істеді.
Otto Frank studied medicine in Munich and Kiel between 1884 and 1889 (approbation in Munich 1889). During 1889 to 1891 he undertook training in mathematics, chemistry, physics, anatomy and zoology in Heidelberg, Glasgow, Munich and Straßburg. He then worked until 1894 as an assistant to Carl Friedrich Wilhelm Ludwig in the Physiologisches Institut in Leipzig. There in 1892 he completed his doctoral studies (Promotion). Subsequently, from 1894 Frank worked as an assistant in Carl von Voit's Physiological Institute in Munich where he studied cardiac function using approaches derived from earlier thermodynamic analyses of skeletal muscle contraction. His work on the behaviour of heart muscle was the topic of his post doctoral work. In 1902 he became an Extraordinary Professor and from 1905 to 1908 he undertook further work on this topic before becoming a full professor (Ordinariat). Then he returned to Munich to continue this work. Carl J. Wiggers visited Frank’s laboratory in 1912 and found Frank a ‘‘brilliant analyst, a skillful systematist, a talented mathematician, and a creative thinker ’’, but secretive and difficult to work with. Wiggers returned to the US in the fall of 1912 having ‘smuggled’ copies of some of Frank’s equipment out with him, and published the Wiggers Diagram in the US; arguably one of the most notorious cases of intellectual piracy ever documented. despite this Wiggers and Frank seem to have maintained cordial relations subsequently. Frank appears to have been a demanding teacher and Richard Bing, an Editor of the Journal of Molecular and Cellular Cardiology, who studied with Frank, recalled him as ' a holy terror, hating mediocrity, and many a student bit the dust in the examination in Physiology'. Frank continued to work in Munich until his enforced retirement in 1934 due to his opposition to the Nazi regime.
Жетістіктер
Франктің алғашқы зерттеулері майдың сіңуіне байланысты болды. Бірақ докторлық диссертациядан кейінгі жұмысында (Habilitationsschrift) Франк жүректің изометриялық және изотондық созылу мінез-құлқын зерттеді және ол осы жұмысымен танымал болды. Бұл тақырыпта Франктың жұмысы Эрнест Старлингтің алдында болды, бірақ екеуі де әдетте Франк-Старлингтің жүрек заңы деп аталатын негіздерді ұсынды. Бұл заңда: "Физиологиялық шекте, соғу күші бұлшық еттің бастапқы ұзындығына тікелей пропорционал". Франк артериялық импульс толқын түрінің физиологиялық негізін зерттеуде маңызды жұмыс атқарды және 1911 жылы эсенциалдық гипертония терминін шығарған болуы мүмкін. Оның жел кемесіндегі жұмысы Стивен Хейлстің бастапқы идеяларын кеңейтіп, осы тәсілге дұрыс математикалық негіздеме берді. Франк артериялық жүйедегі толқындар туралы да жариялады, бірақ оның толқындар мен желкелі торапты қамтитын теорияны шығару әрекеті сәтті деп саналмайды. Фрэнк сондай-ақ құлақтың есту аппаратының термодинамикалық сипаттамалары мен бұлшық еттің термодинамикасы бойынша жұмыс істеді. Ол сондай-ақ қан қысымын және басқа да физиологиялық құбылыстарды өлшеудің нақты әдістерін әзірлеуде көп жұмыс істеді (мысалы, Франк капсуласы (Фрэнк Капсель), оптикалық Шпигельсфигмограф).
Frank's initial research was related to fat absorption. But in his postdoctoral work (Habilitationsschrift) Frank investigated the isometric and isotonic contractile behaviour of the heart and it is this work that he is best known for. Frank's work on this topic preceded that of Ernest Starling, but both are usually credited with providing the foundations of what is termed the Frank–Starling law of the heart. This law states that "Within physiological limits, the force of contraction is directly proportional to the initial length of the muscle fiber". Frank also undertook important work into the physiological basis of the arterial pulse waveform and may have coined the term essential hypertension in 1911. His work on the Windkessel extended the original ideas of Stephen Hales and provided a sound mathematical framework for this approach. Frank also published on waves in the arterial system but his attempts to produce a theory that incorporated waves and the Windkessel are not considered to have been successful. Frank also did work on the oscillatory characteristics of the auditory apparatus of the ear and the thermodynamics of muscle. He also worked extensively on developing accurate methods to measure blood pressure and other physiological phenomena (e. g. Frank's capsule (Frank Kapsel), optical Spiegelsphygmograph).