Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қысқы командалық спорт, мұз үстіндегі командалық спорт.
Team winter sport
the contact team sport played on ice
Мұз хоккейі (немесе жай ғана хоккей) – мұз конькилерімен, әдетте спортқа тән сызықтар мен белгілер бар мұз тебу алаңында ойналатын командалық спорт. Ол хоккей деп аталатын спорт түрлерінің бір тобына жатады. Мұз хоккейінде екі қарсылас команда мұз хоккей таяқтарын пайдаланып, "шайба" деп аталатын жабық, вулканизацияланған резеңке дискіні басқаруға, алға жылжытуға және қарсы команданың қақпасына атуға тырысады. Әр гол бір ұпайға тең. Ең көп гол соққан команда жеңімпаз деп жарияланады. Ресми ойында әр командада бір уақытта алты ойыншы мұз үстінде болады, олардың бірі қақпашы. Мұз хоккейі – толық контактілі спорт түрі және физикалық тұрғыдан қиын командалық спорттардың бірі саналады. Ол ойыншылар тоңбаған емес алаңда допты мұз хоккей таяқтарымен жылжытатын далалық хоккейден ерекшеленеді. Қазіргі заманғы мұз хоккейі Канадада, әсіресе Монреальде дамыды, мұнда 1875 жылдың 3 наурызында алғашқы жабық алаңдағы ойын өтті. Ойынның кейбір ерекшеліктері, мысалы, мұз айдынының ұзындығы және шайбаны пайдалану, бүгінге дейін сақталған. Әуесқой мұз хоккей лигалары 1880 жылдары құрылды, ал кәсіби мұз хоккейі шамамен 1900 жылы пайда болды. Мұз хоккей клубының басымдығын көрсететін Стенли кубогы алғаш рет 1892 жылы «Доминион хоккейлік сын кубогы» деп аталып, 1900 жылдары Францияның Париж қаласында өткен IIHF-тің алғашқы құрамында Канада ережелері қабылданды. 1994 жылы мұз хоккейі ресми түрде Канаданың ұлттық қысқы спорты деп танылды. Әйелдер де ойынның алғашқы жылдарында ойнағанмен, 1980 жылдардың ортасынан бастап ұйымдастырушылар әйелдер мұз хоккейінен денемен қақтығысуды ресми түрде алып тастағанға дейін оның танымалдылығы арта бастады. 1990 жылы бірінші IIHF әйелдер әлем чемпионаты өтті, ал 1998 жылы Олимпиада ойындарына әйелдер ойыны енгізілді.
Ice hockey (or simply hockey) is a team sport played on ice skates, usually on an ice skating rink with lines and markings specific to the sport. It belongs to a family of sports called hockey. In ice hockey, two opposing teams use ice hockey sticks to control, advance, and shoot a closed, vulcanized, rubber disc called a "puck" into the other team's goal. Each goal is worth one point. The team which scores the most goals is declared the winner. In a formal game, each team has six skaters on the ice at a time, barring any penalties, one of whom is the goaltender. Ice hockey is a full contact sport, and is considered to be one of the more physically demanding team sports. It is distinct from field hockey, in which players move a ball around a non frozen pitch using field hockey sticks. The modern sport of ice hockey was developed in Canada, most notably in Montreal, where the first indoor game was played on March 3, 1875. Some characteristics of that game, such as the length of the ice rink and the use of a puck, have been retained to this day. Amateur ice hockey leagues began in the 1880s, and professional ice hockey originated around 1900. The Stanley Cup, emblematic of ice hockey club supremacy, was initially commissioned in 1892 as the "Dominion Hockey Challenge Cup" and was first awarded in 1893 to recognise the Canadian amateur champion and later became the championship trophy of the National Hockey League (NHL). In the early 1900s, the Canadian rules were adopted by the , in Paris, France, the precursor of the IIHF. The sport was played for the first time at the Olympics during the 1920 Summer Olympics—today it is a mainstay at the Winter Olympics. In 1994 ice hockey was officially recognized as Canada's national winter sport. While women also played during the game's early formative years, it was not until organizers began to officially remove body checking from female ice hockey beginning in the mid 1980s that it began to gain greater popularity, which by then had spread to Europe and a variety of other countries. The first IIHF Women's World Championship was held in 1990, and women's play was introduced into the Olympics in 1998.
Тарих
Мұз үстіндегі хоккейдің 18-19 ғасырларда Ұлыбританияда, Ирландияда және басқа елдерде ойналған қарапайым таяқ пен доп ойындарынан, әсіресе банди, херлинг және шинтиден пайда болғанына сенімді. Солтүстік Американың лакросс спорты да әсер еткен. Бұл ойындар Солтүстік Америкаға әкелінді, және shinny және мұз полосы сияқты бейресми ережелермен бірнеше ұқсас қысқы ойындар пайда болды, бірақ кейіннен олар біртіндеп жаңа, ұйымдастырылған ойынға сіңіріліп, бүгінгі таңдағы мұз хокеейінің қалыптасуына себеп болды.
Ice hockey is believed to have evolved from simple stick and ball games played in the 18th and 19th centuries in Britain, Ireland, and elsewhere, primarily bandy, hurling, and shinty. The North American sport of lacrosse was also influential. These games were brought to North America and several similar winter games using informal rules developed, such as shinny and ice polo, but later were absorbed into a new organized game with codified rules which today is ice hockey.
Ойын
Ойынның жалпы сипаттамалары өзгермейді, бірақ нақты ережелер қолданылатын ойын кодексіне байланысты. Екі маңызды кодекс – IIHF және NHL. Бұл екі кодекс те, сондай-ақ басқалары да 20 ғасырдың басындағы канадалық мұзды хоккей ережелерінен пайда болды. Мұзды хоккей хоккей алаңында ойналады. Әдеттегі ойын кезінде әр командада мұз үстінде конькимен алты ойыншы болады, олардың бірі – қақпашы. Ойынның мақсаты – резеңке дискіні (шайбаны) қарсыластың қақпасына атып, гол соғу. Ойыншылар шайбаны өткізу немесе ату үшін таяқтарын пайдаланады. Белгілі бір шектеулермен, ойыншылар шайбаны денелерінің кез келген бөлігімен бағыттай алады. Ойыншылар шайбаны қолымен ұстай алмайды және қорғаныс аймағында болмаса, қолдарымен әріптесіне беруге тыйым салынған. Дегенмен, ойыншылар шайбаны қолдарымен ауада ұрып ала алады. Ойыншылар шайбаны қарсыластың қақпасына лақтыруға тыйым салынған, бірақ конькиден секіріп кеткен жағдайларда рұқсат етіледі. Ойыншылар шайбаны қолдарымен қасақана қақпаға соғуға болмайды. Хоккей – офсайд ойыны, яғни регбиден айырмашылығы, алға пастарға рұқсат етіледі. 1930 жылға дейін хоккей офсайдсыз ойын болып келді, яғни тек артқа пастарға ғана рұқсат болды. Бұл ережелер шайбаны алға жылжыту үшін жеке таяқтарды тиімді пайдалануға баса назар аударды. Офсайд ережелерінің енгізілуімен, алға пастар хоккейді нағыз командалық спортқа айналдырды, онда жеке өнер командалық ойынға қарағанда маңыздылығын жоғалтты, ал командалық ойын енді тек артқа қарай ойнайтын ойыншыларға қарағанда мұздың барлық бетінде үйлестіріле алатын болды. Әр командадағы алты ойыншы әдетте үш шабуылшы, екі қорғаушы және бір қақпашыға бөлінеді. "Скейттер" термині әдетте қақпашылардан басқа барлық ойыншыларға қолданылады. Шабуылшылардың позициялары орталық және екі қанаттан тұрады: сол және оң қанат. Шабуылшылар көбінесе бірге топтар немесе желілер ретінде ойнайды, әрқашан бірдей үш шабуылшы бірге ойнайды. Қорғаушылар әдетте сол және оңға бөлінетін бір жұп ретінде бірге ойнайды. Сол және оң қанаттар немесе қорғаушылар әдетте таяқтарын ұстайтын жағында орналасады. Желіні бірден ауыстыруды желі алмасу деп атайды. Командалар әдетте қысқа қалғанда немесе көптеген ойыншысы болғанда шабуыл желілері мен қорғаныс жұптасуларының балама жиынтықтарын пайдаланады. Қақпашы қорғаныс аймағындағы жартылай шеңберде (әдетте көк түсті) тұрады және шайбаны қақпадан шығармайды. Ойын кезінде кез келген уақытта ойыншыларды ауыстыруға болады, бірақ ойын тоқтатылғанда үй командасына соңғы ауысуға рұқсат беріледі. Ойын барысында ойыншыларды ауыстыруды "ұшумен ауыстыру" деп атайды. 2005/06 маусымда енгізілген NHL ережесі командаға шайбаны мұздатқаннан кейін желісін өзгертуге тыйым салады. Мұзды қоршап тұрған қоршаулар шайбаны ойында ұстауға көмектеседі және оларды шайбаны ойнау үшін құрал ретінде пайдалануға болады. Ойыншылар қарсыластарын тоқтату үшін қоршауға итеруге рұқсат етіледі. Төрешілер, желі төрешілері және қақпаның сыртындағы аймақ "ойында" болып саналады және шайба немесе ойыншылар оларға соқтығысқанда немесе соқтығысқанда ойынды тоқтатпайды. Егер қақпа орнынан жылғарылса, ойын тоқтатылуы мүмкін. Ойын көбінесе бірнеше минут үзіліссіз жалғасады. Тоқтағаннан кейін ойын бетпе-бет кездесумен қайта басталады. Екі ойыншы бір-біріне қарайды және төреші шайбаны мұзға түсіреді, онда екі ойыншы шайбаны бақылауға тырысады. Мұздағы белгілер (шеңберлер) бетпе-бет кездесудің орнын көрсетеді және ойыншылардың орналасуын бағыттайды. Мұзды хоккейде шайбаның қозғалысын шектейтін үш негізгі ереже бар: офсайд, мұздату және шайбаның ойыннан шығуы. Ойыншы қарсыласының аймағына шайбадан бұрын кірсе, ол офсайдқа түседі. Көптеген жағдайларда ойыншы шайбаны "мұздатуға" болмайды, яғни орталық сызықтан және қарсыластың қақпа сызығынан өте атуға болмайды. Шайба мұз алаңының периметрінен (ойыншылардың орындықтарына, шыныға немесе шыныдан жоғары орналасқан қорғаныш торларына) шыққанда ойыннан шығады және төрешілер сыбызғымен ойынды тоқтатуға шақырады. Шайба мұздан тыс жерден мұз бетіне қайтып келсе де маңызды емес, өйткені шайба мұз алаңының периметрінен шыққаннан кейін өлі болып саналады. Төреші, егер шайба екі немесе одан көп ойыншы шайба үшін ұзақ уақыт күрескенде қоршауға тұрып қалса немесе шайба екі қақпаның кез келгенінің артына біраз уақытқа ілініп қалса, ойынды тоқтату үшін сыбызғыны соғуы мүмкін. IIHF ережелері бойынша, әр команда тізімде ең көп 20 ойыншы мен екі қақпашыны алып жүруі мүмкін. NHL ережелері ойын басындағы ойыншылардың жалпы санын 18-ге дейін (плюс екі қақпашы) шектейді. NHL-де ойыншылар әдетте үш шабуылшыдан тұратын төрт желіге және екі қорғаушыдан тұратын үш жұпқа бөлінеді. Кейде командалар шабуылшының орнына қосымша қорғаушыны қоюға шешім қабылдауы мүмкін. Жетінші қорғаушы қосымша қорғаушы ретінде ойнауы мүмкін, ойынды төменде ойнауы мүмкін немесе команда төрт желіде ойнауды таңдаса, бұл жетінші қорғаушы төртінші желіде шабуылшы ретінде мұзға шығуы мүмкін.
While the general characteristics of the game remain constant, the exact rules depend on the particular code of play being used. The two most important codes are those of the IIHF and the NHL. Both of these codes, and others, originated from Canadian rules of ice hockey of the early 20th century. Ice hockey is played on a hockey rink. During normal play, there are six players on ice skates on the ice per side, one of them being the goaltender. The objective of the game is to score goals by shooting a hard vulcanized rubber disc, the puck, into the opponent's goal net at the opposite end of the rink. The players use their sticks to pass or shoot the puck. With certain restrictions, players may redirect the puck with any part of their body. Players may not hold the puck in their hand and are prohibited from using their hands to pass the puck to their teammates unless they are in the defensive zone. Players however can knock a puck out of the air with their hand to themself. Players are prohibited from kicking the puck into the opponent's goal, though unintentional redirections off the skate are permitted. Players may not intentionally bat the puck into the net with their hands. Hockey is an off side game, meaning that forward passes are allowed, unlike in rugby. Before the 1930s, hockey was an on side game, meaning that only backward passes were allowed. Those rules emphasized individual stick handling to drive the puck forward. With the arrival of offside rules, the forward pass transformed hockey into a true team sport, where individual performance diminished in importance relative to team play, which could now be coordinated over the entire surface of the ice as opposed to merely rearward players. The six players on each team are typically divided into three forwards, two defencemen, and one goaltender. The term skaters typically applies to all players except goaltenders. The forward positions consist of a centre and two wingers: a left wing and a right wing. Forwards often play together as units or lines, with the same three forwards always playing together. The defencemen usually stay together as a pair generally divided between left and right. Left and right side wingers or defencemen are generally positioned on the side on which they carry their stick. A substitution of an entire unit at once is called a line change. Teams typically employ alternate sets of forward lines and defensive pairings when short handed or on a power play. The goaltender stands in a, usually blue, semi circle called the crease in the defensive zone keeping pucks out of the goal. Substitutions are permitted at any time during the game, although during a stoppage of play the home team is permitted the final change. When players are substituted during play, it is called changing on the fly. An NHL rule added in the 2005–06 season prevents a team from changing their line after they ice the puck. The boards surrounding the ice help keep the puck in play and they can also be used as tools to play the puck. Players are permitted to bodycheck opponents into the boards to stop progress. The referees, linesmen and the outsides of the goal are "in play" and do not stop the game when the puck or players either bounce into or collide with them. Play can be stopped if the goal is knocked out of position. Play often proceeds for minutes without interruption. After a stoppage, play is restarted with a faceoff. Two players face each other and an official drops the puck to the ice, where the two players attempt to gain control of the puck. Markings (circles) on the ice indicate the locations for the faceoff and guide the positioning of players. Three major rules of play in ice hockey limit the movement of the puck: offside, icing, and the puck going out of play. A player is offside if he enters his opponent's zone before the puck itself. Under many situations, a player may not "ice the puck", which means shooting the puck all the way across both the centre line and the opponent's goal line. The puck goes out of play whenever it goes past the perimeter of the ice rink (onto the player benches, over the glass, or onto the protective netting above the glass) and a stoppage of play is called by the officials using whistles. It does not matter if the puck comes back onto the ice surface from outside of the rink, because the puck is considered dead once it leaves the perimeter of the rink. The referee may also blow the whistle for a stoppage in play if the puck is jammed along the boards when two or more players are battling for the puck for a long time, or if the puck is stuck on the back of any of the two nets for a period of time. Under IIHF rules, each team may carry a maximum of 20 players and two goaltenders on their roster. NHL rules restrict the total number of players per game to 18, plus two goaltenders. In the NHL, the players are usually divided into four lines of three forwards, and into three pairs of defencemen. On occasion, teams may elect to substitute an extra defenceman for a forward. The seventh defenceman may play as a substitute defenceman, spend the game on the bench, or if a team chooses to play four lines then this seventh defenceman may see ice time on the fourth line as a forward.
Мерзімдер мен қосымша жұмыс
Профессионалды хоккей ойыны жиырма минуттан тұратын үш кезеңнен тұрады, сағат тек шайба ойналған кезде іске қосылады. Командалар әр ойын кезеңінен кейін алаңды ауыстырады, бұл қосымша уақытқа да қатысты. Әуесқой лигалар мен балалар лигалары көбінесе қысқартылған ойындарды өткізеді, әдетте үш қысқа кезеңнен тұрады. Егер турнирде немесе НХЛ плей-оффында теңдік туындаса, Солтүстік Америкалықтар «күрт өлім» (sudden death) форматын жақсы көреді, онда командалар гол соғылғанға дейін жиырма минуттық кезеңдерді ойнайды. 1999–2000 маусымына дейін НХЛ-дің тұрақты маусымдық ойындары бір командада бес ойыншы (плюс қақпашы) бар бес минуттық «күрт өлім» кезеңімен шешілді, егер тең нәтиже болса, екі команда да бір ұпай алатын еді. Гол соғылған жағдайда, жеңімпаз командаға екі ұпай берілетін, ал жеңілген командаға ешқандай ұпай берілмейтін (регламент бойынша жеңіліске ұқсас). Шайба алғаш рет тасталған сәттен бастап, 60 минуттық ойын үшін шамамен 2 сағат 20 минут уақыт өтеді. 1999–2000 жылдан 2003–04 жылға дейін Ұлттық хоккей лигасы теңдікті анықтау үшін бір командада төрт ойыншы (плюс қақпашы) бар бес минуттық «күрт өлім» қосымша уақытын пайдаланды. Тең нәтиже болған жағдайда, әр команда бір ұпай алатын, ал жеңіске жеткен командаға екі ұпай, ал жеңілген командаға бір ұпай берілетін. Бұл командаларды теңдікке ойнаудан аулақ болуға ынталандыру мақсатында жасалды, себебі бұрын кейбір командалар жеңіліс пен нөл ұпайдан гөрі теңдік пен бір ұпайды қалаушы еді. Бұл ереженің ерекше жағдайы – егер команда қосымша уақытта бір ойыншыны көп алу үшін қақпашысын алмастырса және осыдан кейін гол жіберіп алса (бос қақпаға гол), онда жеңілген команда қосымша уақыттың жеңілісі үшін ешқандай ұпай алмайды. 2015–16 маусымынан бастап, бір минуттық «күрт өлім» қосымша уақытында әр командадан үш ойыншы қатысады. НХЛ ойынында үш ойыншының мұзда болуы міндетті болғандықтан, пенальтилердің салдары регламенттік уақыттан сәл өзгеше: қосымша уақыттағы кез келген пенальти, регламенттік уақытта команданың ойыншыны жоғалтуына әкелетін жағдай, екінші командаға ойыншы қосуға мүмкіндік береді. Пенальти алған команданың пенальтисі аяқталғаннан кейін, ол пенальтиден шығып, командалар келесі ойын тоқтағанға дейін 4-ке 4 форматта ойнайды, содан кейін әр командадан үш ойыншы болады. Халықаралық жарыстарда және Солтүстік Американың бірнеше кәсіби лигаларында, соның ішінде НХЛ-де (тұрақты маусымда) 1999–2000 жылдан 2003–04 жылға дейінгі формат қолданылады, содан кейін пенальти сериясы өтеді. Егер қосымша уақыттан кейін есеп тең болса, келесі пенальти сериясында әр командадан үш ойыншыдан пенальти соққыларын орындайды. Осы алты соққыдан кейін ең көп гол соққан команда жеңіске ие болады. Егер есеп тең болса, пенальти сериясы «күрт өлім» форматында жалғасады. Пенальти сериясында екі команданың қанша гол соққандығына қарамастан, соңғы есеп жеңімпаз командаға регламенттік уақыт соңындағы есептен бір гол артық ұпай береді. НХЛ-де ойын қосымша уақытта немесе пенальти сериясы арқылы шешілсе, жеңімпаз командаға екі ұпай, ал жеңілген командаға бір ұпай беріледі. НХЛ-де енді теңдік болмайды. НХЛ плей-оффындағы қосымша уақыт тұрақты маусымнан өзгеше. Плей-оффта пенальти сериясы өткізілмейді. Егер ойын регламенттік уақыттан кейін тең болса, онда 5-ке 5 форматта 20 минуттық «күрт өлім» қосымша уақыты қосылады. Егер ойын қосымша уақыттан кейін де тең болса, команда гол соққанға дейін тағы бір кезең қосылады. 2019 жылдан бастап, IIHF әлем чемпионатында және Олимпиаданың алтын медаль ойынында да осы формат қолданылады, бірақ 3-ке 3 форматта.
A professional ice hockey game consists of three periods of twenty minutes, the clock running only when the puck is in play. The teams change ends after each period of play, including overtime. Recreational leagues and children's leagues often play shorter games, generally with three shorter periods of play. If a tie occurs in tournament play, as well as in the NHL playoffs, North Americans favour sudden death overtime, in which the teams continue to play twenty minute periods until a goal is scored. Up until the 1999–2000 season, regular season NHL games were settled with a single five minute sudden death period with five players (plus a goalie) per side, with both teams awarded one point in the standings in the event of a tie. With a goal, the winning team would be awarded two points and the losing team none (just as if they had lost in regulation). The total elapsed time from when the puck first drops, is about 2 hours and 20 minutes for a 60 minute game. From the 1999–2000 until the 2003–04 seasons, the National Hockey League decided ties by playing a single five minute sudden death overtime period with each team having four skaters per side (plus the goalie). In the event of a tie, each team would still receive one point in the standings but in the event of a victory the winning team would be awarded two points in the standings and the losing team one point. The idea was to discourage teams from playing for a tie, since previously some teams might have preferred a tie and 1 point to risking a loss and zero points. The exception to this rule is if a team opts to pull their goalie in exchange for an extra skater during overtime and is subsequently scored upon (an empty net goal), in which case the losing team receives no points for the overtime loss. Since the 2015–16 season, the single five minute sudden death overtime session involves three skaters on each side. Since three skaters must always be on the ice in an NHL game, the consequences of penalties are slightly different from those during regulation play; any penalty during overtime that would result in a team losing a skater during regulation instead causes the other side to add a skater. Once the penalized team's penalty ends, the penalized skater exits the penalty box and the teams continue at 4 on 4 until the next stoppage of play, at which point the teams return to three skaters per side. International play and several North American professional leagues, including the NHL (in the regular season), now use an overtime period identical to that from 1999–2000 to 2003–04 followed by a penalty shootout. If the score remains tied after an extra overtime period, the subsequent shootout consists of three players from each team taking penalty shots. After these six total shots, the team with the most goals is awarded the victory. If the score is still tied, the shootout then proceeds to sudden death. Regardless of the number of goals scored by either team during the shootout, the final score recorded will award the winning team one more goal than the score at the end of regulation time. In the NHL if a game is decided in overtime or by a shootout the winning team is awarded two points in the standings and the losing team is awarded one point. Ties no longer occur in the NHL. Overtime in the NHL playoffs differs from the regular season. In the playoffs there are no shootouts. If a game is tied after regulation, then a 20 minute period of 5 on 5 sudden death overtime will be added. If the game is still tied after the overtime, another period is added until a team scores, which wins the match. Since 2019, the IIHF World Championships and the gold medal game in the Olympics use the same format, but in a 3 on 3 format.
Жазалар
Мұз үстіндегі хоккейде ережелерді бұзу ойынды тоқтатуға алып келеді, содан кейін ойын бетпе-бет тарту арқылы қайта басталады. Кейбір бұзушылықтар ойыншыға немесе командаға айып тағайындауға әкеледі. Ең қарапайым жағдайда, ереже бұзған ойыншы айып алаңына жіберіледі және оның командасы белгілі бір уақыт бойы мұзда бір ойыншы кем ойнауы керек. Кіші айыптар екі минутқа созылады, үлкен айыптар бес минутқа созылады, ал қос кіші айып – екі минуттан екі рет жазалау. Жәбірленген ойыншыға көзге көрінетін зиян келтіргені үшін бір кіші айып екі минутқа ұзартылуы мүмкін. Бұл көбінесе жоғары соққы кезінде қан кетумен байланысты болады. Ойыншыларға олардың командасы өтеуі тиіс айыптан басқа, жаман мінез-құлқы үшін жеке ұзартылған айыптар немесе ойыннан қуылған жазалар да тағайындалуы мүмкін. Айып алған команда қарсылас команда күшті ойнап жатқанда, аз қалпымен ойнайды. Екі минуттық кішігірім айып көбінесе триплдеу, иықпен соққы, қатыгездік, жоғары соққы, ойынды кешіктіру, мұзда тым көп ойыншы болу, допты лақтыру, заңсыз жабдық, шабуыл (қарсыластың үстіне секіру немесе екі қадамнан астам қадам басқаннан кейін денемен тексеру), ұстап тұру, таяқты ұстап тұру (қарсыластың таяғын ұстап алу), кедергі келтіру, ілмектеу, кесу, тіземен соққы, спорттық емес мінез-құлық (төрешімен айыпты талқылау, өте ұсақ немесе қолайсыз ауызша пікірлер), "таяқтың соңғы бөлігімен соғу" (таяқтың түйіншігімен қарсыласты соғу), "арқанмен соғу" (таяқтың жүзімен қарсыласты шабу) немесе айқасу сияқты аз ғана бұзушылықтар үшін беріледі. 2005–2006 маусымынан бастап, ойыншы құқық бұзушылықты көтермелеген немесе имитациялаған жағдайда, суға түсу үшін де кішігірім айып тағайындалады. Ең ауыр бұзушылықтар, әсіресе жәбірленген ойыншыға зиян келтіргендері үшін төрт минуттық қос кішігірім айып тағайындалуы мүмкін. Бұл айыптар уақыт біткенде немесе қарсы команда күшті ойнап жатқанда гол соққанда аяқталады. Егер қос кішігірім айыптың алғашқы екі минутында гол соғылса, айып сағаты екі минутқа төмендетіледі, бұл бірінші кішігірім айыптың тиімді аяқталуын білдіреді. Бес минуттық үлкен айыптар қарсыласты қасақана жарақаттауға бағытталған немесе кішігірім айыптың көзге көрінетін жарақатқа (мысалы, қан кетуге) әкелген, сондай-ақ төбелес үшін ең ауыр бұзушылықтардың ерекше зорлық-зомбылық жағдайлары үшін тағайындалады. Үлкен айыптар әрқашан толықтай өтеледі; олар қарсы команда гол соққаннан кейін аяқталмайды. Төбелес үшін тағайындалған үлкен айыптар көбінесе өтелуге жатады, яғни екі команданың ешқайсысы аз қалпымен ойнамайды және ойыншылар айып мерзімі аяқталғаннан кейін ойын тоқтағанда айып алаңын тастайды. Допты лақтыру (қарсыластың доптарға күшпен лақтыруға әкеп соғатын тексеру деп анықталған) төрешінің қалауы бойынша, соққының күшіне байланысты кіші немесе үлкен айыппен жазаланады. Ойыншы қарсыласын арт жағынан және доптарға қарай тексерген кезде, допты лақтыру үшін кіші немесе үлкен айыптар көбінесе тағайындалады. Кейбір айып түрлері қарсы команданың бір ойыншысын аз қалпымен ойнатуды талап етпейді. НХЛ-де бес минуттық үлкен айыптар көбінесе төбелестен туындайды. Егер екі ойыншы бес минуттық төбелес айыбын алса, екі ойыншы да командалары ойыншыдан айырылмай бес минуттық жазаны өтейді (екі командада да мұзда толық ойыншылар саны болады). Бұл қарсыластардан екі ойыншы бір уақытта немесе кез келген қиылысатын сәтте, жиі кездесетін бұзушылықтардың нәтижесінде кішігірім айыптарды алудан өзгеше. Бұл жағдайда екі командада да бір немесе екі айып мерзімі аяқталғанға дейін (егер бір айып екіншісінен бұрын аяқталса, қарсы команда қалған уақытқа дейін күшті ойнауға ие болады) тек төрт конькимен ойнаған ойыншы болады (қақпашы есептелмегенде); бұл қазіргі күтіп тұрған айыптарға қарамастан қолданылады. Алайда, НХЛ-де командада әрқашан мұзда кем дегенде үш конькимен ойнаған ойыншы болады. Осылайша, он минуттық жазаны жазаланған ойыншы толықтай өтейді, бірақ оның командасы, егер қателікпен бірге кіші немесе үлкен айып тағайындалмаса (екі және он немесе бес және он). Бұл жағдайда команда кіші немесе үлкен айыпты өтеу үшін басқа ойыншыны тағайындайды; екі ойыншы да айып алаңына барады, бірақ тек тағайындалған ойыншыны ауыстыруға болмайды, ол екі немесе бес минут өткеннен кейін босатылады, осы сәтте он минуттық жаман мінез-құлық басталады. Сонымен қатар, қарсыласты ауыр жарақаттауға қасақана ниетпен жасалған жаман мінез-құлықтар (ресми тұлғалардың қалауы бойынша) немесе таяқ бұзушылықтары үшін немесе қайталама үлкен айыптар үшін ойыннан қуылған жазалар тағайындалады. Ереже бұзған ойыншы ойыннан қуылды және дереу ойын алаңынан шығуы керек (ол айып алаңында отырмайды); сонымен қатар, егер қосымша кіші немесе үлкен айып тағайындалса, тағайындалған ойыншы айыптың сол бөлігін қорапта өтеуі керек (жоғарыда аталған "екі және он" сияқты). Кейбір сирек жағдайларда, ойыншы бірнеше ойын кезеңдері үшін жиналып, он тоғыз минутқа дейін айып ала алады. Бұл төрт минуттық қос кішігірім айып алу, қарсыластың ойыншысымен төбелес жасау және төбелестен кейін ойыннан қуылған жаза алуды қамтуы мүмкін. Бұл жағдайда ойыншы ойыннан қуылды және екі командаласы қос кішігірім және үлкен айыптарды өтеуі керек. Қарсыластың ойын мүмкіндігін тоқтатып, ең көп кездесетін жағдайларда, ойыншы қақпаға қарай шабуылдап келе жатқанда, ойыншыға айып тарту беріледі. Айып тарту, тоқтатылған ойыншыға орталық қызыл сызықта допты алып, мұзда басқа ойыншылар болмағанда қақпашыға гол соғуға тырысуға мүмкіндік береді, бұрынғы қалыптасқан гол мүмкіндігін өтеу үшін. Қорғаушы қақпашы болмаса, қақпа кресінде допты жауып тастаған жағдайда, қақпашы қақпаны бұзып, голдан сақтау үшін шабуыл кезінде қасақана жылжытқан жағдайда, қорғаушы қақпаны ойын аяқталуға екі минуттан аз қалғанда немесе қосымша уақытта жылжытқан жағдайда, немесе ойыншы немесе жаттықтырушы допқа немесе допты алып жүрген ойыншыға таяқ немесе басқа зат лақтырған және лақтыру әрекеті соққыны немесе пас беруді бұзған жағдайда да айып тарту тағайындалады. Төрешілер сондай-ақ допты жылжыту ережелерін бұзу үшін ойынды тоқтатады, мысалы, шабуыл шегінде допты беру үшін қолдарын пайдалану, бірақ бұл құқық бұзушылықтар үшін ешкімге айып тағайындалмайды. Жеке ерекшеліктер – денеге допты түсіру немесе жинау, допты қолда ұстау және допты қорғаныс аймағынан шығарып жіберу (бәрі ойынды кешіктіру үшін екі минуттық айыппен жазаланады). НХЛ-де қақпашыларға қатысты ерекше айып бар. Қақпашылар енді өз қақпасының жанындағы шайбаның "бұрыштарында" ойнауға тыйым салынған. Бұл қақпашы командасына екі минуттық айып тағайындалады. Қақпашы тек қақпа сызығының алдында және қақпаның тікелей артында (қақпаның екі жағындағы екі қызыл сызықпен белгіленген) допты ойнай алады. Жақындағы ереже өзгерістеріне дейін НХЛ-де бұзушылық болған, бірақ ешқашан айып тағайындалмаған қосымша ереже – екі сызықты пас. 2005–06 НХЛ маусымына дейін команданың қорғаныс аймағынан берілген пас орталық сызықты кесіп өткенде ойын тоқтатылды және айып бұзған команданың қорғаныс аймағында бетпе-бет тарту өтті. Қазір орталық сызық НХЛ-де екі сызықты пас бұзушылығын анықтау үшін қолданылмайды, бұл IIHF 1998 жылы қабылдаған өзгеріс. Ойыншылар енді көк және орталық сызықтан қызыл сызықтан асып түскен командаластарына пас бере алады. НХЛ хоккей ойынын жылдамдату және өткенде болған заңсыз соққылардың, төбелестердің және "ұстап алудың" ойынын жасау үшін қадамдар жасады, бұл ойыншыларды қорғауға және голдардың көбеюіне көмектеседі. Ережелер қазір қатаң түрде орындалады, нәтижесінде айыптардың саны көбейді, бұл ойыншыларды қорғауға және голдардың көбеюіне көмектеседі. АҚШ-тың әуесқой лигасының басқару органы...
In ice hockey, infractions of the rules lead to a play stoppage whereby the play is restarted at a faceoff. Some infractions result in a penalty on a player or team. In the simplest case, the offending player is sent to the penalty box and their team must play with one less player on the ice for a designated time. Minor penalties last for two minutes, major penalties last for five minutes, and a double minor penalty is two consecutive penalties of two minutes duration. A single minor penalty may be extended by two minutes for causing visible injury to the victimized player. This is usually when blood is drawn during high sticking. Players may be also assessed personal extended penalties or game expulsions for misconduct in addition to the penalty or penalties their team must serve. The team that has been given a penalty is said to be playing short handed while the opposing team is on a power play. A two minute minor penalty is often charged for lesser infractions such as tripping, elbowing, roughing, high sticking, delay of the game, too many players on the ice, boarding, illegal equipment, charging (leaping into an opponent or body checking him after taking more than two strides), holding, holding the stick (grabbing an opponent's stick), interference, hooking, slashing, kneeing, unsportsmanlike conduct (arguing a penalty call with referee, extremely vulgar or inappropriate verbal comments), "butt ending" (striking an opponent with the knob of the stick), "spearing" (jabbing an opponent with the blade of the stick), or cross checking. As of the 2005–2006 season, a minor penalty is also assessed for diving, where a player embellishes or simulates an offence. More egregious fouls may be penalized by a four minute double minor penalty, particularly those that injure the victimized player. These penalties end either when the time runs out or when the other team scores during the power play. In the case of a goal scored during the first two minutes of a double minor, the penalty clock is set down to two minutes upon a score, effectively expiring the first minor penalty. Five minute major penalties are called for especially violent instances of most minor infractions that result in intentional injury to an opponent, or when a minor penalty results in visible injury (such as bleeding), as well as for fighting. Major penalties are always served in full; they do not terminate on a goal scored by the other team. Major penalties assessed for fighting are typically offsetting, meaning neither team is short handed and the players exit the penalty box upon a stoppage of play following the expiration of their respective penalties. The foul of boarding (defined as "check[ing] an opponent in such a manner that causes the opponent to be thrown violently in the boards") is penalized either by a minor or major penalty at the discretion of the referee, based on the violent state of the hit. A minor or major penalty for boarding is often assessed when a player checks an opponent from behind and into the boards. Some varieties of penalty do not require the offending team to play a man short. Concurrent five minute major penalties in the NHL usually result from fighting. In the case of two players being assessed five minute fighting majors, both the players serve five minutes without their team incurring a loss of player (both teams still have a full complement of players on the ice). This differs with two players from opposing sides getting minor penalties, at the same time or at any intersecting moment, resulting from more common infractions. In this case, both teams will have only four skating players (not counting the goaltender) until one or both penalties expire (if one penalty expires before the other, the opposing team gets a power play for the remainder of the time); this applies regardless of current pending penalties. However, in the NHL, a team always has at least three skaters on the ice. Thus, ten minute misconduct penalties are served in full by the penalized player, but his team may immediately substitute another player on the ice unless a minor or major penalty is assessed in conjunction with the misconduct (a two and ten or five and ten). In this case, the team designates another player to serve the minor or major; both players go to the penalty box, but only the designee may not be replaced, and he is released upon the expiration of the two or five minutes, at which point the ten minute misconduct begins. In addition, game misconducts are assessed for deliberate intent to inflict severe injury on an opponent (at the officials' discretion), or for a major penalty for a stick infraction or repeated major penalties. The offending player is ejected from the game and must immediately leave the playing surface (he does not sit in the penalty box); meanwhile, if an additional minor or major penalty is assessed, a designated player must serve out of that segment of the penalty in the box (similar to the above mentioned "two and ten"). In some rare cases, a player may receive up to nineteen minutes in penalties for one string of plays. This could involve receiving a four minute double minor penalty, getting in a fight with an opposing player who retaliates, and then receiving a game misconduct after the fight. In this case, the player is ejected and two teammates must serve the double minor and major penalties. A penalty shot is awarded to a player when the illegal actions of another player stop a clear scoring opportunity, most commonly when the player is on a breakaway. A penalty shot allows the obstructed player to pick up the puck on the centre red line and attempt to score on the goalie with no other players on the ice, to compensate for the earlier missed scoring opportunity. A penalty shot is also awarded for a defender other than the goaltender covering the puck in the goal crease, a goaltender intentionally displacing his own goal posts during a breakaway to avoid a goal, a defender intentionally displacing his own goal posts when there is less than two minutes to play in regulation time or at any point during overtime, or a player or coach intentionally throwing a stick or other object at the puck or the puck carrier and the throwing action disrupts a shot or pass play. Officials also stop play for puck movement violations, such as using one's hands to pass the puck in the offensive end, but no players are penalized for these offences. The sole exceptions are deliberately falling on or gathering the puck to the body, carrying the puck in the hand, and shooting the puck out of play in one's defensive zone (all penalized two minutes for delay of game). In the NHL, a unique penalty applies to the goalies. The goalies now are forbidden to play the puck in the "corners" of the rink near their own net. This will result in a two minute penalty against the goalie's team. Only in the area in front of the goal line and immediately behind the net (marked by two red lines on either side of the net) can the goalie play the puck. An additional rule that has never been a penalty, but was an infraction in the NHL before recent rules changes, is the two line offside pass. Prior to the 2005–06 NHL season, play was stopped when a pass from inside a team's defending zone crossed the centre line, with a face off held in the defending zone of the offending team. Now, the centre line is no longer used in the NHL to determine a two line pass infraction, a change that the IIHF had adopted in 1998. Players are now able to pass to teammates who are more than the blue and centre ice red line away. The NHL has taken steps to speed up the game of hockey and create a game of finesse, by reducing the number of illegal hits, fights, and "clutching and grabbing" that occurred in the past. Rules are now more strictly enforced, resulting in more penalties, which provides more protection to the players and facilitates more goals being scored. The governing body for United States' amateur hockey has implemented many new rules to reduce the number of stick on body occurrences, as well as other detrimental and illegal facets of the game ("zero tolerance"). In men's hockey, but not in women's, a player may use his hip or shoulder to hit another player if the player has the puck or is the last to have touched it. This use of the hip and shoulder is called body checking. Not all physical contact is legal—in particular, hits from behind, hits to the head and most types of forceful stick on body contact are illegal. A delayed penalty call occurs when an offence is committed by the team that does not have possession of the puck. In this circumstance the team with possession of the puck is allowed to complete the play; that is, play continues until a goal is scored, a player on the opposing team gains control of the puck, or the team in possession commits an infraction or penalty of their own. Because the team on which the penalty was called cannot control the puck without stopping play, it is impossible for them to score a goal. In these cases, the team in possession of the puck can pull the goalie for an extra attacker without fear of being scored on. However, it is possible for the controlling team to mishandle the puck into their own net. If a delayed penalty is signalled and the team in possession scores, the penalty is still assessed to the offending player, but not served. In 2012, this rule was changed by the United States' National Collegiate Athletic Association (NCAA) for college level hockey. In college games, the penalty is still enforced even if the team in possession scores.
Қызметкерлер
Хоккейдің әдеттегі ойынын мұзда екі-төрт төреші басқарады, олардың міндеті – ойын ережелерін сақтау. Әдетте, екі линейкашы болады, олар негізінен «оффсайд» және «айсинг» бұзушылықтарын анықтаумен, төбелес кезінде араласумен және допты тастаумен (faceoff) айналысады, ал голдарды және басқа барлық жазаларды белгілейтін бір немесе екі төреші болады. Дегенмен, кейбір жағдайларда линейкашылар төрешіге бұзушылық жасаған ойыншыға жаза тағайындау қажеттігі туралы хабарлай алады. Мұндай практикаға қойылған шектеулер қолданыстағы ережелерге байланысты өзгеріп отырады. Мұздағы төрешілерге мұздан тыс төрешілер көмектеседі, олар гол төрешілерінің, уақыт сақтаушылардың және ресми есепке алушылардың қызметін атқарады. Ең көп тараған жүйе – «үш төреші жүйесі», онда бір төреші және екі линейкашы жұмыс істейді. «Екі төреші және бір линейкашы» жүйесі де қолданылады, бірақ ол үш төреші жүйесінен кейбір процедуралық ерекшеліктерімен өзгеше. Ұлттық хоккей лигасынан бастап, көптеген лигалар «төрт төреші жүйесін» енгізді, онда қосымша төреші жазаларды анықтауға көмектеседі, әсіресе бір төрешіге бағалау қиын жағдайларда. Бұл жүйе 2001 жылдан бері NHL-дың барлық ойындарында, IIHF әлем чемпионаттарында, Олимпиада ойындарында және Солтүстік Америка мен Еуропаның көптеген кәсіби және жоғары деңгейдегі әуесқой лигаларында қолданылады. Төрешілерді олар жұмыс істейтін лига таңдайды. Әуесқой хоккей лигалары өз төрешілерін таңдау үшін ұлттық ұйымдастыру органдары белгілеген нұсқауларды негізге алады. Солтүстік Америкадағы ұлттық ұйымдастыру органдары – Канада хоккейі және АҚШ хоккейі – төрешілерді олардың тәжірибе деңгейіне, сондай-ақ ережелерді білу және коньки тебу қабілеттерін бағалау бойынша сынақтан өткізуге сәйкес мақұлдайды. Канада хоккейінің I-ден VI-ға дейін деңгейлері бар, ал АҚШ хоккейінің 1-ден 4-ке дейін деңгейлері бар.
A typical game of hockey is governed by two to four officials on the ice, charged with enforcing the rules of the game. There are typically two linesmen who are mainly responsible for calling "offside" and "icing" violations, breaking up fights, and conducting faceoffs, and one or two referees, who call goals and all other penalties. Linesmen can, however, report to the referee(s) that a penalty should be assessed against an offending player in some situations. The restrictions on this practice vary depending on the governing rules. On ice officials are assisted by off ice officials who act as goal judges, time keepers, and official scorers. The most widespread system is the "three man system", which uses one referee and two linesmen. A less commonly used system is the two referee and one linesman system. This system is close to the regular three man system except for a few procedure changes. Beginning with the National Hockey League, a number of leagues have implemented the "four official system", where an additional referee is added to aid in the calling of penalties normally difficult to assess by one referee. The system is used in every NHL game since 2001, at IIHF World Championships, the Olympics and in many professional and high level amateur leagues in North America and Europe. Officials are selected by the league they work for. Amateur hockey leagues use guidelines established by national organizing bodies as a basis for choosing their officiating staffs. In North America, the national organizing bodies Hockey Canada and USA Hockey approve officials according to their experience level as well as their ability to pass rules knowledge and skating ability tests. Hockey Canada has officiating levels I through VI. USA Hockey has officiating levels 1 through 4.
Қорғау құралдары
Ерлер шайбалы хоккеі толық контактілі спорт түрі болғандықтан, денемен қақтығысуға рұқсат етіледі, демек, жарақаттар жиі кездеседі. Барлық жарыс жағдайларында қорғаныш жабдықтары міндетті және қатаң сақталады. Оған визері немесе толық бет маскасы бар шлем, иық қорғағыштары, шынтақ қорғағыштары, ауыз қорғауыш, қорғаныш қолғаптар, тығыз төселген шорт (хоккейлік шалбар деп те аталады) немесе белдемше, ерлер үшін спорттық кап (жоғау), әйелдер үшін жилл, тізелік қорғағыштар, шаналар және (қалау бойынша) мойын қорғағышы кіреді.
Since men's ice hockey is a full contact sport, body checks are allowed so injuries are a common occurrence. Protective equipment is mandatory and is enforced in all competitive situations. This includes a helmet with either a visor or a full face mask, shoulder pads, elbow pads, mouth guard, protective gloves, heavily padded shorts (also known as hockey pants) or a girdle, athletic cup (also known as a jock, for males; and jill, for females), shin pads, skates, and (optionally) a neck protector.
Қақпашылар
Қақпашылар түрлі жабдықтарды қолданады. Хоккей шайбалары оларға секундына белгілі бір жылдамдықпен (қайсысы көрсетілмеген) жақындағандықтан, олар күшті қорғаныспен жабдықталған болуы керек. Қақпашылар арнайы қақпашы конькилерін (бұл конькилер алға және артқа қарай емес, жаққа қарай жылдам қозғалуға арналған), жоқ немесе джилл, үлкен тізе сақшыларын (кейбір лигаларда өлшемдерге шектеулер бар), доғаруға арналған қолғап, шайбаны ұстауға арналған қолғап, кеуде қорғанышы, қақпашы маскасы және үлкен жейде киеді. Қақпашылардың жабдықтары үнемі үлкейіп келеді, бұл әр ойында голдардың азаюына және көптеген ресми ережелердің өзгеруіне алып келді.
Goaltenders use different equipment. With hockey pucks approaching them at speeds of up to they must wear equipment with more protection. Goaltenders wear specialized goalie skates (these skates are built more for movement side to side rather than forwards and backwards), a jock or jill, large leg pads (there are size restrictions in certain leagues), blocking glove, catching glove, a chest protector, a goalie mask, and a large jersey. Goaltenders' equipment has continually become larger and larger, leading to fewer goals in each game and many official rule changes.
Мұз конькилері
Мұз үстіндегі хоккей конькилері физикалық үдеуге, жылдамдыққа және маневрлеуге оңтайландырылған. Бұл жылдам бастау, тоқтау, бұрылу және коньки тебу бағытын өзгертуді қамтиды. Сонымен қатар, олар қатаң және берік болуы керек, бұл конькимен сырғанаушының аяғын басқа ойыншылардан, хоккей таяқтарынан, шайбалардан, қоршаудан және мұздан қорғайды. Қаттылық конькидің жалпы маневрлеу қабілетін жақсартады. Жалпақтың ұзындығы, қалыңдығы (ені) және қисықтығы (жапырағы/радиусы) (алдыңғы жағынан артқы жағына) және жалпақтың қуыс радиусы (ені бойынша) жылдамдық немесе көркем конькиден мүлдем өзгеше. Хоккейшілер әдетте бұл параметрлерді өздерінің шеберлік деңгейіне, позициясына және дене бітіміне байланысты реттейді. Көптеген конькилердің жалпақтың ені жуық қалың болады.
Ice hockey skates are optimized for physical acceleration, speed and manoeuvrability. This includes rapid starts, stops, turns, and changes in skating direction. In addition, they must be rigid and tough to protect the skater's feet from contact with other skaters, sticks, pucks, the boards, and the ice itself. Rigidity also improves the overall manoeuvrability of the skate. Blade length, thickness (width), and curvature (rocker/radius) (front to back) and radius of hollow (across the blade width) are quite different from speed or figure skates. Hockey players usually adjust these parameters based on their skill level, position, and body type. The blade width of most skates are about thick.
Мұз хоккей таяғы
Қақпашыдан басқа әр ойыншы ұзын, салыстырмалы түрде кең және сәл иілген жалпақ пышақтан тұратын таяқ алып жүреді, ол білікке бекітіледі. Оның иілгіштігі өзінің жұмысына үлкен әсер етеді. Терең иілген пышақ шайбаны көтеруді жеңілдетеді, ал көлбеу иілген пышақ артқа қарай соққы беруді жеңілдетеді. Таяқтың серпімділігі де жұмысына әсер етеді. Әдетте, серпімділігі аз таяқ күшті ойыншыға арналған, себебі ойыншы таяқтың оңай иілуіне мүмкіндік беретін, сонымен бірге шайбаны жоғары жылдамдықпен ұшыратын күшті "қайта серпіліс" бар дұрыс тепе-теңдікті іздейді. Бұл таяқ басқа спорт түрлеріндегі таяқтардан ерекшеленеді және жалпақ шайбаны соғу мен бақылауға арналған. Оның ерекше пішіні ойынның бастапқы дамуына үлкен үлес қосты. Қақпашы әртүрлі конструкциямен жасалған, үлкен пышақты және кең, жазық білігі бар таяқ қолданады. Бұл таяқ негізінен допты тоқтатуға арналған, бірақ қақпашы оны доппен ойнау үшін де пайдалана алады.
Each player other than the goaltender carries a stick consisting of a long, relatively wide, and slightly curved flat blade, attached to a shaft. The curve itself has a big impact on its performance. A deep curve allows for lifting the puck easier while a shallow curve allows for easier backhand shots. The flex of the stick also impacts the performance. Typically, a less flexible stick is meant for a stronger player since the player is looking for the right balanced flex that allows the stick to flex easily while still having a strong "whip back" which sends the puck flying at high speeds. It is quite distinct from sticks in other sports games and most suited to hitting and controlling the flat puck. Its unique shape contributed to the early development of the game. The goaltender carries a stick of a different design, with a larger blade and a wide, flat shaft. This stick is primarily intended to block shots, but the goaltender may use it to play the puck as well.
Жарақат
Мұз үстіндегі хоккей – толық контактілі спорт түрі және жарақат алу қаупі жоғары. Ойыншылар шамамен жылдамдықпен қозғалады, ал ойынның көп бөлігі ойыншылар арасындағы физикалық қақтығыстарға байланысты. Шана жақтары, хоккей таяқтары, иықпен, жамбаспен соқтығысу және хоккей шайбаларының барлығы жарақаттарға себеп болуы мүмкін. Аяқ киімнің шнурынан болатын қышу (lace bite), аяқ немесе тобықтың алдыңғы бөлігінде сезілетін ыңғайсыздық, мұз үстіндегі хоккейде жиі кездесетін жарақат. Басқа спорт түрлерімен айналысатын спортшылармен салыстырғанда, мұз үстіндегі хоккейшілердің жасөспірім шақта спортқа ерте мамаздануынан туындайтын шамадан тыс жүктемеден және жарақаттардан зардап шегу қаупі жоғары. Хьюстон денсаулық сақтау орталығының мәліметінше, "бас, шашыр және бетке тию [хоккейде] ең көп кездесетін жарақат түрлері болып табылады". Бас жарақаттарының басты себептерінің бірі – қарсыласты арт жағынан тексеру. Арт жағынан тексерудің қауіптілігіне байланысты көптеген лигалар, соның ішінде НХЛ, оны ауыр бұзушылық ретінде қарастырады және ойыннан шеттету жазасын қолданады. Ойыншылардың арасында мидың шатыруына (конкуссия) себеп болатын тағы бір тексеру түрі – басқа соққы беру, бұл бұзушылық ретінде қарастырылады ("баспен қақтығысу" деп аталады). Соңғы жылдары НХЛ басқа заңсыз соққылар үшін, сондай-ақ күтпеген ойыншыларға соққы беру үшін ойыншыларды жазалайтын және шеттетуге ұшырататын жаңа ережелерді енгізді. Зерттеулер көрсеткендей, Канадалық балалардың 44,3% спортпен байланысты ми жарақатын мұз үстіндегі хоккейден алады. Швейцария Ұлттық лигасының кейбір командалары ойын кезінде ойыншының миына зақымдану қаупін анықтау үшін шлемге енгізілген сенсорлар мен талдау бағдарламаларын біріктіретін жүйелерді сынақтан өткізеді. Бұл сенсорлар ойыншылар мен жаттықтырушыларға бас соққысының күші, жиілігі және ауырлығы туралы деректерді нақты уақытта ұсынады. Егер қосымша белгілі бір соққының миға зақым келтіруі мүмкін екенін анықтаса, ол жаттықтырушыға ескертеді, ол өз кезегінде сол ойыншыға медициналық көмек көрсетуге шара қолдана алады.
Ice hockey is a full contact sport and carries a high risk of injury. Players are moving at speeds around approximately and much of the game revolves around the physical contact between the players. Skate blades, hockey sticks, shoulder contact, hip contact, and hockey pucks can all potentially cause injuries. Lace bite, an irritation felt on the front of the foot or ankle, is a common ice hockey injury. Compared to athletes who play other sports, ice hockey players are at higher risk of overuse injuries and injuries caused by early sports specialization by teenagers. According to the Hughston Health Alert, "Lacerations to the head, scalp, and face are the most frequent types of injury [in hockey]." One of the leading causes of head injury is body checking from behind. Due to the danger of delivering a check from behind, many leagues – including the NHL – have made this a major and game misconduct penalty. Another type of check that accounts for many of the player to player contact concussions is a check to the head resulting in a misconduct penalty (called "head contact"). In recent years, the NHL has implemented new rules which penalize and suspend players for illegal checks to the heads, as well as checks to unsuspecting players. Studies show that ice hockey causes 44.3% of all sports related traumatic brain injuries among Canadian children. Some teams in the Swiss National League are testing out systems that combine helmet integrated sensors and analysis software to reveal a player's ongoing brain injury risk during a game. These sensors provide players and coaches with real time data on head impact strength, frequency, and severity. Furthermore, if the app determines that a particular impact has the potential to cause brain injury, it will alert the coach who can in turn seek medical attention for the individual.
Қорғау тактикасы
Мұз хоккейінің қорғаныс тактикасы белсенді және консервативті ойын стиліне қарай өзгеріп отырады. Бір ерекшелігі – адамға бағытталған қорғаныс жүйелері мен аймақтық қорғаныс жүйелері, алайда көптеген командалар екеуін де араластырып қолданады. Қорғаныс дағдыларына пасты ұстап алу, допты блоктап тоқтату және таяқпен тексеру (қорғаныс ойыншысы таяғымен допты тартып алуға немесе допқа қарайтын жолды кесуге тырысады) жатады. Мұз хоккейінде қорғаныс ойынының маңызды тактикалық аспектілері – "аралықты басқару" (аралықты бақылау), "қоршау" (шабуылшы команданың жақынға өтпеуіне кедерілдіру) және "доптың оң жағында қалу" (доптың оң жағында позицияны ұстау) сияқты түсініктер. Мұз үстіндегі хоккейдің қорғаныс тактикасында тағы бір кең таралған түсінік – 200 футтық ойынды жүзеге асыру.
Defensive ice hockey tactics vary from more active to more conservative styles of play. One distinction is between man to man oriented defensive systems, and zonal oriented defensive systems, though a lot of teams use a combination between the two. Defensive skills involve pass interception, shot blocking, and stick checking (in which an attempt to take away the puck or cut off the puck lane is initiated by the stick of the defensive player). Tactical points of emphasis in ice hockey defensive play are concepts like "managing gaps" (gap control), "boxing out"' (not letting the offensive team go on the inside), and "staying on the right side" (of the puck). Another popular concept in ice hockey defensive tactics is that of playing a 200 foot game.
Тексеру
Қорғаудың маңызды тактикасы – қарсыластың шайбасын алу немесе қарсыласты ойыннан шығару. Таяқпен тексеру, сыпырып тексеру және ұшымен тексеру – бұл шайбаны иелену үшін таяқты заңды түрде пайдалану. Бейтарап аймақтағы тұзақ шайба тасушыны бейтарап аймақта оқшаулап, оған шабуыл аймағына өтуге мүмкіндік бермейді. Денемен тексеру – шайбаны ұстап тұрған немесе соңғы рет оған тиген қарсыласты иығымен немесе жамбасымен соққыға салу (соңғы рет шайбаға тиген адам оны заңды түрде "иеленген" деп есептеледі, бірақ егер ол соңғы тиісуден кейін екі секундтан асса, айып тартады). Денемен тексеру кейбір лигаларда ойыншылардың жарақат алу мүмкіндігін азайту мақсатымен тыйым салынған. Көбінесе "тексеру" термині денемен тексеруді білдіреді, ал оның нақты анықтамасы көбінесе тек ойын жанкүйерлері арасында таралған. Команда үшін ең маңызды стратегиялардың бірі – алдын ала тексеру. Алдын ала тексеру – қарсыластың қорғаныс аймағында шабуылдау. Алдын ала тексеру құлату және қуу стратегиясының маңызды бөлігі болып табылады (яғни, шайбаны шабуыл аймағына атып, содан кейін оны қуу). Әр команда өзінің ерекше жүйесін қолданады, бірақ ең көп қолданылатындары: 2–1–2, 1–2–2 және 1–4. 2–1–2 – ең қарапайым алдын ала тексеру жүйесі, онда екі шабуылшы тереңге енеді және қарсыластың қорғаушыларына қысым жасайды, үшінші шабуылшы жоғары қалады, ал екі қорғаушы көк сызықта тұрады. 1–2–2 – сәл консервативті жүйе, онда бір шабуылшы шайба тасушыға қысым жасайды, ал қалған екі шабуылшы қарсыластың қанаттарын жабады, екі қорғаушы көк сызықта қалады. 1–4 – ең қорғаныс жүйесі, ол бейтарап аймақтағы тұзақ деп аталады, онда бір шабуылшы қарсыластың көк сызығының маңында шайба тасушыға қысым жасайды, ал қалған төрт ойыншы қарсыластардың біріне секіріп кетеді деген үмітпен өздерінің көк сызығында тұрады. Тағы бір стратегия – сол қанатты құлыптау, онда екі шабуылшы шайбаға және сол қанатқа қысым жасайды, ал екі қорғаушы көк сызықта қалады.
An important defensive tactic is checking—attempting to take the puck from an opponent or to remove the opponent from play. Stick checking, sweep checking, and poke checking are legal uses of the stick to obtain possession of the puck. The neutral zone trap is designed to isolate the puck carrier in the neutral zone preventing him from entering the offensive zone. Body checking is using one's shoulder or hip to strike an opponent who has the puck or who is the last to have touched it (the last person to have touched the puck is still legally "in possession" of it, although a penalty is generally called if he is checked more than two seconds after his last touch). Body checking is also a penalty in certain leagues in order to reduce the chance of injury to players. Often the term checking is used to refer to body checking, with its true definition generally only propagated among fans of the game. One of the most important strategies for a team is their forecheck. Forechecking is the act of attacking the opposition in their defensive zone. Forechecking is an important part of the dump and chase strategy (i. e. shooting the puck into the offensive zone and then chasing after it). Each team uses their own unique system but the main ones are: 2–1–2, 1–2–2, and 1–4. The 2–1–2 is the most basic forecheck system where two forwards go in deep and pressure the opposition's defencemen, the third forward stays high and the two defencemen stay at the blueline. The 1–2–2 is a bit more conservative system where one forward pressures the puck carrier and the other two forwards cover the oppositions' wingers, with the two defencemen staying at the blueline. The 1–4 is the most defensive forecheck system, referred to as the neutral zone trap, where one forward applies pressure to the puck carrier around the oppositions' blueline and the other four players stand basically in a line by their blueline in hopes the opposition will skate into one of them. Another strategy is the left wing lock, which has two forwards pressure the puck and the left wing and the two defencemen stay at the blueline.
Шабуылдау тактикасы
Шабуылдық тактикаға команданың мұздағы орналасуын жақсарту кіреді, шайбаны өз аймағыңыздан қарсыластың аймағына жылжыту арқылы, бірте-бірте сызықтарды басып өту арқылы – алдымен өз көк сызығыңыздан, содан кейін орталық қызыл сызықтан және, соңында, қарсыластың көк сызығынан. 2006 жылғы маусымда НХЛ ережелері офсайд ережесін қайта қарастырып, екі сызықтың арасынан пас беруді заңдастырды; ойыншы өз көк сызығының артынан, одан әрі көк сызықтан және орталық қызыл сызықтан өтіп, қарсыластың көк сызығының жақын тұсындағы ойыншыға шайбаны жібере алады. Шабуылдық тактиканың басты мақсаты – соққы беру арқылы гол соғу. Ойыншы шайбаны қарсыластың қақпасына қасады бапса, ол шайбаны "атып" жатыр делінеді. Доғару – бұл шайбаны басқа ойыншыдан соққыға немесе пасқа қайта бағыттап, қақпаға жеткізу. Бір соққымен – бұл пас алмай, бірден соққы беру, екі жеке әрекетке бөлмей. Жылдам пас беру, сондай-ақ "сызықтан шығу" деп те аталады, мұздағы ең алыс тұрған ойыншыға жылдам пас беру тактикасы. "Бос жүру", немесе "вишня жинау" – бұл әдетте шабуылшының, қорғануға көмектеспей, шабуылдаушы команданың артынан сырғып, оңай гол соғу мүмкіндігін жасауға тырысуы. Ойынның соңғы минуттарында бір немесе екі голмен ұтылып жатқан команда көбінесе қақпашыны алады, яғни қақпашыны алаңнан алып, оның орнына бір шабуылшыны қосып, гол соғу үшін артықшылыққа ие болуға тырысады. Бірақ бұл әрекет әдетте үмітсіздік белгісі, себебі қарсыластар бос қақпаға гол соғып, еселігін арттыруы мүмкін. Хоккейде одан да көптеген ұсақ тактикалар бар. Айналым – шайбаны шабуыл аймағындағы борттар бойымен жылжытып, қорғаушыларды шаршатып немесе оларды дұрыс емес позицияға итеру арқылы гол соғу мүмкіндігін жасау. Қысқаша шабуыл – бұл қорғаушының шабуыл аймағында қарсыластың қанат ойыншысына қысым көрсетуі, олардың шабуылын тоқтатып, шайбаны шабуыл аймағында ұстап тұруға тырысуы. "Тәрелке" пас – бұл қарсыластың таяғы немесе денесі пас беру жолында болғанда қолданылатын пас. Ойыншы шайбаны кедергіден көтеріп, оны әріптесінің таяғына түсіреді. "Алдау", немесе "деке" – бұл қарсыласты немесе қақпашыны жаңылыстыру үшін денемен немесе таяқпен жасалатын финт. Павел Дацюк, Сидни Кросби және Патрик Кейн сияқты көптеген қазіргі заманғы ойыншылар "таяқпен ойын" шеберлігін меңгерді, бұл күрделі алдау және таяқты тиімді басқаруды қажет етеді.
Offensive tactics include improving a team's position on the ice by advancing the puck out of one's zone towards the opponent's zone, progressively by gaining lines, first your own blue line, then the red line and finally the opponent's blue line. NHL rules instated for the 2006 season redefined the offside rule to make the two line pass legal; a player may pass the puck from behind his own blue line, past both that blue line and the centre red line, to a player on the near side of the opponents' blue line. Offensive tactics are designed ultimately to score a goal by taking a shot. When a player purposely directs the puck towards the opponent's goal, he or she is said to "shoot" the puck. A deflection is a shot that redirects a shot or a pass towards the goal from another player, by allowing the puck to strike the stick and carom towards the goal. A one timer is a shot struck directly off a pass, without receiving the pass and shooting in two separate actions. Headmanning the puck, also known as breaking out, is the tactic of rapidly passing to the player farthest down the ice. Loafing, also known as cherry picking, is when a player, usually a forward, skates behind an attacking team, instead of playing defence, in an attempt to create an easy scoring chance. A team that is losing by one or two goals in the last few minutes of play will often elect to pull the goalie; that is, remove the goaltender and replace him or her with an extra attacker on the ice in the hope of gaining enough advantage to score a goal. However, it is an act of desperation, as it sometimes leads to the opposing team extending their lead by scoring a goal in the empty net. There are many other little tactics used in the game of hockey. Cycling moves the puck along the boards in the offensive zone to create a scoring chance by making defenders tired or moving them out of position. Pinching is when a defenceman pressures the opposition's winger in the offensive zone when they are breaking out, attempting to stop their attack and keep the puck in the offensive zone. A saucer pass is a pass used when an opposition's stick or body is in the passing lane. It is the act of raising the puck over the obstruction and having it land on a teammate's stick. A deke, short for "decoy", is a feint with the body or stick to fool a defender or the goalie. Many modern players, such as Pavel Datsyuk, Sidney Crosby and Patrick Kane, have picked up the skill of "dangling", which is fancier deking and requires more stick handling skills.
Ұрыстар
Мұндай төбелес ереже бойынша ресми түрде тыйым салынғанмен, кәсіби деңгейде бұл жиі кездеседі, және оның кең таралғаны сынға ұшырағанмен, спортқа қызығушылықты арттырады. Солтүстік Америкада кәсіби деңгейде төбелес ресми түрде мақұлданбаса да, көз жұмылады. "Қорғаушылар" және басқа ойыншылар қарсыластарды әлсірету үшін, өз жанкүйерлерін қуанту үшін, сондай-ақ жеке дауларды шешу үшін төбелес жасайды. Егер команданың шебер ойыншысы қатты соққыға ұшраса немесе команда біреудің әділетсіз соққы бергенін сезсе, төбелес басталуы мүмкін. Әуесқойлар ойынында төбелес үшін жазалау шаралары қатаңдатылады, себебі төбелес жасаған ойыншыға кем дегенде 10 минуттық тәртіпсіздік пенальтісі (NCAA және кейбір жастар лигалары) немесе ойыннан шеттету және дисквалификация (орта мектеп және одан кіші жастағылар, сондай-ақ кейбір ересектер лигалары) беріледі.
Although fighting is officially prohibited in the rules, it is not an uncommon occurrence at the professional level, and its prevalence has been both a target of criticism and a considerable draw for the sport. At the professional level in North America fights are unofficially condoned. Enforcers and other players fight to demoralize the opposing players while exciting their own, as well as settling personal scores. A fight will also break out if one of the team's skilled players gets hit hard or someone receives what the team perceives as a dirty hit. The amateur game penalizes fisticuffs more harshly, as a player who receives a fighting major is also assessed at least a 10 minute misconduct penalty (NCAA and some Junior leagues) or a game misconduct penalty and suspension (high school and younger, as well as some casual adult leagues).
Тарих
Әйелдер 19 ғасырдың соңында шайбалы хоккей ойнай бастады. 1890 жылдары Оттавада (Онтарио, Канада) бірнеше ойын тіркелді. Лорд Стэнли отбасының әйелдері Канаданың генерал-губернаторының резиденциясы Ридо-холлдағы ашық мұз айдынында шайбалы хоккейге қатысқандығы белгілі. Әйелдер шайбалы хоккейінің ең ерте деректері 19 ғасырдың соңында Канадада болған. Ерлер ойынына ұқсас, әйелдер бұрын таяқ пен доппен ойындар ойнаған. Ерлер хоккейі сияқты, әйелдер ойыны да бастапқыда ұйымдастырушы органсыз дамыды. 1902 жылы Монреаль мен Тройс-Ривьер арасындағы турнир әйелдердің алғашқы шайбалы хоккей чемпионаты деп жарияланды. 20 ғасырдың басында Банфтың қысқы фестивалі сияқты бірнеше турнирлер өткізілді, онда Сиэтл Вампирлер және Ванкувер Амазонкалары сияқты көптеген әйелдер командалары қатысты. 1920 жылдары Канададағы Ladies Ontario Hockey Association және кейіннен Dominion Women's Amateur Hockey Association сияқты ұйымдар құрыла бастады. 1961 жылы Канадада басталып, "Фитнес және әуесқой спорт туралы" заң күшіне енгеннен кейін әйелдер ойыны көптеген университеттерге тарады, осылайша Канада үкіметі "Канадада фитнес пен әуесқой спорты ынталандыру, насихаттау және дамыту" бойынша ресми міндеттеме алды. Бүгінде әйелдер ойыны жастардан ересектерге дейінгі лигаларда, Солтүстік Америкада және халықаралық деңгейде университеттерде ойналады. 2019 жылы Солтүстік Америкада әйелдер шайбалы хоккейінің тұрақты кәсіби лигасының құру мақсатымен 150-ден астам ойыншыдан тұратын Кәсіби әйелдер хоккейшілер қауымдастығы құрылды. Бүгінде әйелдер арасында ірі кәсіби хоккей лигалары бар: АҚШ және Канада командалары бар Кәсіби әйелдер хоккей лигасы және Ресей мен Қытай командалары бар Женская хоккей лигасы. 21 ғасырда әйелдер шайбалы хоккейінің кәсібиленуі алдында, ерлерге қарсы ойнаған кәсіби әйелдер хоккейшілері көбінесе қақпашылар болған. АҚШ хоккей лигасы (USHL) 1969-1970 жылдары алғашқы әйел кәсіби хоккейшіні қабылдады, ол кезде Маркетт Темір Рейнджерлер 18 жастағы қақпашы Карен Кохты қолға алды. Ұлттық хоккей лигасында (НХЛ) ойнаған жалғыз әйел – қақпашы Манон Реом. Реом НХЛ маусым алдындағы ойындарында Тампа-Бэй Лайтнинг командасының қақпашысы ретінде Сент-Луис Блюз және Бостон Бруинз командаларына қарсы ойнады. 2003 жылы шабуылшы Хейли Викенхайзер Финляндияның Suomi sarja лигасында "Киркконумми Саламат" клубында ойнады. Әйелдер кейде Солтүстік Американың кіші лигаларында жарысқа түседі: олардың арасында Реом, сондай-ақ қақпашылар Келли Дайер және Эрин Уиттен. Қорғаушы Анжела Руггиеро Түндік Америкада кәсіби хоккей ойындарында қақпашыдан басқа позицияда белсенді ойнаған алғашқы әйел болды, ол Орталық хоккей лигасының Талса Ойлерс командасының бір ойынында ойнады. 1995-2005 жылдар аралығында әйелдер хоккейшілерінің саны 400 пайызға өсті. 2011 жылы Канадада 85 827 әйел ойыншы, АҚШ-та 65 609, Финляндияда 4760, Швецияда 3075 және Швейцарияда 1172 әйел ойыншы болды. Әйелдер шайбалы хоккейі 1990 жылы өткен әйелдер шайбалы хоккейінің бірінші әлем чемпионатынан кейін сегіз жыл өткен соң, 1998 жылы Жапонияның Нагано қаласында өткен Қысқы Олимпиада ойындарында Олимпиадалық медальдар үшін күрестің түрі ретінде қосылды.
Women began playing the game of ice hockey in the late 19th century. Several games were recorded in the 1890s in Ottawa, Ontario, Canada. The women of Lord Stanley's family were known to participate in the game of ice hockey on the outdoor ice rink at Rideau Hall, the residence of Canada's Governor General. The earliest available records of women's ice hockey were in the late 19th century in Canada. Much like the men's game, women had previously been playing a conglomeration of stick and ball ice games. As with men's hockey, the women's game developed at first without an organizing body. A tournament in 1902 between Montreal and Trois Rivières was billed as the first women's ice hockey championship tournament. Several tournaments, such as at the Banff Winter Carnival, were held in the early 20th century with numerous women's teams such as the Seattle Vamps and Vancouver Amazons. Organizations started to develop in the 1920s, such as the Ladies Ontario Hockey Association in Canada, and later, the Dominion Women's Amateur Hockey Association. Starting in Canada in 1961, the women's game spread to more universities after the Fitness and Amateur Sport Act came into force in whereby the Canadian Government of Canada made an official commitment to "encourage, promote and develop fitness and amateur sport in Canada." Today, the women's game is played from youth through adult leagues, and at the university level in North America and internationally. In 2019, the Professional Women's Hockey Players Association was formed by over 150 players with the goal of creating a sustainable professional league for women's ice hockey in North America. Today, there are major professional women's hockey leagues: the Professional Women's Hockey League, with teams in the United States and Canada, and the Zhenskaya Hockey League, with teams in Russia and China. Prior to the professionalization of women's ice hockey in the 21st century, professional women hockey players who played against men tended to be goaltenders. The United States Hockey League (USHL) welcomed the first female professional ice hockey player in 1969–70, when the Marquette Iron Rangers signed 18 year old goaltender Karen Koch. Only one woman has ever played in the National Hockey League (NHL), goaltender Manon Rhéaume. Rhéaume played in NHL pre season games as a goaltender for the Tampa Bay Lightning against the St. Louis Blues and the Boston Bruins. In 2003, forward Hayley Wickenheiser played with the Kirkkonummi Salamat in the Finnish men's Suomi sarja league. Women have occasionally competed in North American minor leagues: among them Rhéaume, and fellow goaltenders Kelly Dyer and Erin Whitten. Defenceman Angela Ruggiero became the first woman to actively play in a regular season professional hockey game in North America at a position other than goalie, playing in a single game for the Tulsa Oilers of the Central Hockey League. Between 1995 and 2005 the number of women's hockey participants increased by 400 percent. In 2011, Canada had 85,827 women players, the United States had 65,609, Finland 4,760, Sweden 3,075 and Switzerland 1,172. Women's ice hockey was added as an Olympic medal sport eight years after the first world women's ice hockey championship in 1990, at the 1998 Winter Olympics in Nagano, Japan.
Әйелдер арасындағы әлем чемпионаты
1987 жылы Торонтода өткен әйелдер арасындағы әлемдік хоккей турнирі – әйелдер арасындағы хоккейден өткен алғашқы халықаралық жарыс болды, бірақ ол IIHF ұйымымен санкцияланбаған. Екі жыл өткен соң, 1989 жылы Батыс Германияда өткен IIHF Еуропа әйелдер чемпионаты IIHF санкциялаған алғашқы шара және IIHF санкциялаған Әйелдер Әлем Чемпионатына дейінгі әйелдер арасындағы алғашқы Еуропа чемпионаты саналды. Әйелдер арасындағы шайбалы хоккейден алғашқы әлем чемпионаты 1990 жылы Оттавада өткен IIHF Әйелдер Әлем Чемпионаты болды.
The 1987 World Women's Hockey Tournament in Toronto was the first international competition in women's hockey, although it was not sanctioned by the IIHF. Two years later, the 1989 IIHF European Women Championships in West Germany was the first IIHF sanctioned event and the first European Championship held in women's hockey, preceding the IIHF sanctioned Women's World Championship. The first world ice hockey championship for women was the 1990 IIHF World Women's Championship in Ottawa.
Жабдық
Әйелдер арасындағы жарыста ойыншылар бетін толық қорғайтын маска киюі міндетті. Барлық деңгейдегі ойыншылар жамбас қорғағышын киюі керек, ол әйелдерге арналған, көбінесе "джилл" немесе "джиллстрап" деп аталатын құрал. Мұз хокейдегі қыздар мен әйелдерге арналған басқа да қорғаныс жабдықтары әйелдер анатомиясына бейімделген, мысалы, әйелдердің кеуде аймағын қозғалысқа кедерес келтірмей қорғайтын иық қорғағыштары.
Players in women's competition are required to wear protective full face masks. At all levels, players must wear a pelvic protector, essentially the female equivalent of a jockstrap, known colloquially as a "jill" or "jillstrap". Other protective equipment for girls and women in ice hockey is sometimes specifically designed for the female body, such as shoulder pads designed to protect a women's breast area without reducing mobility.
Солтүстік Америка
НХЛ – әлемдегі ең көп көрермен жинайтын және ең танымал мұзды хоккей лигасы, сондай-ақ АҚШ және Канададағы маңызды кәсіби спорт лигаларының бірі. Лига тарихы 1917 жылы Канаданың Ұлттық хоккей қауымдастығы таратылу туралы шешім қабылдағаннан кейін басталды; нәтижесінде төрт командадан тұратын Ұлттық хоккей лигасы құрылды. Лига 1924 жылы АҚШ-қа кеңейді және 1942–43 жылдары алты командаға дейін қысқарды. Бұл алты команда бүгінде «Original Six» деп белгілі. 1967 жылы НХЛ 12 командаға дейін екі есеге ұлғайып, кәсіби спорт тарихындағы ең ірі кеңейтулердің бірін жасады. Бірнеше жыл өткен соң, 1972 жылы 12 командадан тұратын жаңа лига – Дүниежүзілік хоккей қауымдастығы (WHA) құрылды және оның НХЛ-мен бәсекелестігі ойыншылардың жалақысының күрт өсуіне әкелді. 1979 жылы 17 командадан тұратын НХЛ, 21 командалық лига құру үшін WHA-мен бірікті. 2017 жылға қарай НХЛ 31 командаға дейін кеңейді, ал 2013 жылы жүзеге асырылған қайта құрудан кейін бұл командалар екі конференцияға және төрт дивизионға бөлінді. Лига 2021 жылы 32 командаға дейін кеңейді. Американдық хоккей лигасы (AHL) – НХЛ-ге өтуге ниеттенетін ойыншылар үшін негізгі дамытушы кәсіби лигасы. Оған АҚШ және Канададан 31 команда қатысады. AHL – НХЛ-нің фермалық лигасы ретінде жұмыс істейді, AHL ойыншыларының басым көпшілігі НХЛ командасымен келісімшартта. ECHL (2003–04 маусымға дейін East Coast Hockey League деп аталған) – АҚШ-тағы орта деңгейдегі екінші лига, бірнеше ойыншысы NHL немесе AHL командаларымен келісімшартта. 2019 жылғы мәліметтер бойынша, НХЛ-мен байланысы жоқ үш кәсіби лига бар: Федералды перспективалы хоккей лигасы (FPHL), (LNAH) және Оңтүстік кәсіби хоккей лигасы (SPHL). U Sports мұзды хоккейі – Канаданың университеттер спортын басқаратын U Sports ұйымының қолдауымен Канада университеттері арасындағы ең жоғары деңгейдегі жарыс. Осы ойыншылар университет деңгейінде бәсекелес болғандықтан, олар бес жылдық стандартты талаптарды орындауға міндетті. Әсіресе АҚШ-та университеттер арасындағы хоккей өте танымал, ал ең үздік университеттер жыл сайынғы NCAA ерлер мұзды хоккей чемпионатында бақ сынасады. Америкалық колледждік хоккей қауымдастығы – клуб деңгейіндегі университеттер командаларынан тұрады. Канадада Канада хоккей лигасы үш ірі жасөспірімдер лигасынан тұратын бас ұйым: Онтарио хоккей лигасы, Батыс хоккей лигасы және Квебек-Маритайм жасөспірімдер хоккей лигасы. Бұл лигаларға Канада, АҚШ және Еуропадан ойыншылар тартылады. Үлкен жасөспірімдер лигасының ойыншылары 21 жасқа дейін және жалақы алмайтындықтан, әуесқойлар деп есептеледі; алайда олар стипендия алады және кәсіби лига деңгейіндегі кесте бойынша ойнайды. НХЛ әдетте көптеген ойыншыларды тікелей үлкен жасөспірімдер лигаларынан таңдайды. АҚШ-та АҚШ хоккей лигасы (USHL) – ең жоғары жасөспірімдер лигасы. Бұл лигадағы ойыншылар да 21 жасқа дейін әуесқойлар болып саналады, бірақ стипендия алмайды, бұл оларға NCAA мұзды хоккейіне қатысуға мүмкіндік береді. Профессионалды әйелдер хоккей лигасы – әйелдер хоккейіндегі клубтық жарыстың ең жоғары деңгейі. Ол 2023 жылы құрылып, 2024 жылы Канадада және АҚШ-та үш командамен дебют жасады.
The NHL is the best attended and most popular ice hockey league in the world, and is among the major professional sports leagues in the United States and Canada. The league's history began after Canada's National Hockey Association decided to disband in 1917; the result was the creation of the National Hockey League with four teams. The league expanded to the United States beginning in 1924 and had as many as 10 teams before contracting to six teams—known today as the Original Six—by 1942–43. In 1967, the NHL doubled in size to 12 teams, undertaking one of the greatest expansions in professional sports history. A few years later, in 1972, a new 12 team league, the World Hockey Association (WHA), was formed and its ensuing rivalry with the NHL caused a rapid escalation in players' salaries. In 1979, the 17 team NHL merged with the WHA creating a 21 team league. By 2017, the NHL had expanded to 31 teams, and after a realignment in 2013, these teams were divided into two conferences and four divisions. The league expanded to 32 teams in 2021. The American Hockey League (AHL) is the primary developmental professional league for players aspiring to enter the NHL. It comprises 31 teams from the United States and Canada. It is run as a farm league to the NHL, with the vast majority of AHL players under contract to an NHL team. The ECHL (called the East Coast Hockey League before the 2003–04 season) is a mid level minor league in the United States with a few players under contract to NHL or AHL teams. As of 2019, there are three minor professional leagues with no NHL affiliations: the Federal Prospects Hockey League (FPHL), (LNAH), and the Southern Professional Hockey League (SPHL). U Sports ice hockey is the highest level of play at the Canadian university level under the auspices of U Sports, Canada's governing body for university sports. As these players compete at the university level, they are obligated to follow the rule of standard eligibility of five years. In the United States especially, college hockey is popular and the best university teams compete in the annual NCAA Men's Ice Hockey Championship. The American Collegiate Hockey Association is composed of college teams at the club level. In Canada, the Canadian Hockey League is an umbrella organization comprising three major junior leagues: the Ontario Hockey League, the Western Hockey League, and the Quebec Maritimes Junior Hockey League. It attracts players from Canada, the United States, and Europe. The major junior players are considered amateurs as they are under 21 years old and not paid a salary; however, they do get a stipend and play a schedule similar to a professional league. Typically, the NHL drafts many players directly from the major junior leagues. In the United States, the United States Hockey League (USHL) is the highest junior league. Players in this league are also amateur with players required to be under 21 years old, but do not get a stipend, which allows players to retain their eligibility for participation in NCAA ice hockey. The Professional Women's Hockey League is the highest level of club competition in women's hockey. It was founded in 2023 and debuted in 2024 with three teams in Canada and three in the United States.
Еуразия
Континентальдық хоккей лигасы (КХЛ) – Еуразиядағы ең ірі және танымал шайбалы хоккей лигасы. Лига Ресей Суперлигасының тікелей мұрагері болып табылады, ал ол өз кезегінде Кеңес лигасының мұрагері еді, оның тарихы 1940 жылдары Кеңес Одағында шайбалы хоккейді қабылдауға дейін жетеді. КХЛ 2008 жылы, негізінен Ресей клубтарымен, бірақ басқа посткеңестік мемлекеттерден де командалармен құрылды. Лига 2011–2012 маусымынан бастап Хорватия және Словакия клубтарымен бұрынғы Кеңес Одағының шегінен тысқары елдерге дейін кеңейді. Қазіргі уақытта КХЛ құрамына Беларусь (1), Қытай (1), Қазақстан (1) және Ресей (19) клубтары кіреді, барлығы 22 клуб. Еуразиядағы хоккейдің екінші дивизионы – Жоғарғы хоккей лигасы (ЖХЛ). Бұл лигада Ресейден 24 және Қазақстаннан 2 команда өнер көрсетеді. Бұл лига қазіргі уақытта КХЛ үшін ферма лигасына айналуда, бұл AHL-дің НХЛ-ге қатысты атқаратын қызметіне ұқсас. Үшінші дивизион – Ресей хоккей лигасы, онда тек Ресей командалары бар. Азия лигасы – Қытай, Жапония, Оңтүстік Корея және Ресейдің Шығыс аймағынан клубтар қатысатын халықаралық шайбалы хоккей лигасы. Бұл лига Жапония шайбалы хоккей лигасының мұрагері. Еуразиядағы ең жоғары жасөспірімдер лигасы – Жасөспірімдер хоккей лигасы (МХЛ). Оған посткеңестік мемлекеттерден, негізінен Ресейден 32 команда қатысады. Бұл лиганың екінші деңгейі – Жасөспірімдер хоккей лигасының чемпионаты (MHL B).
The Kontinental Hockey League (KHL) is the largest and most popular ice hockey league in Eurasia. The league is the direct successor to the Russian Super League, which in turn was the successor to the Soviet League, the history of which dates back to the Soviet adoption of ice hockey in the 1940s. The KHL was launched in 2008 with clubs predominantly from Russia, but featuring teams from other post Soviet states. The league expanded beyond the former Soviet countries beginning in the 2011–12 season, with clubs in Croatia and Slovakia. The KHL currently comprises member clubs based in Belarus (1), China (1), Kazakhstan (1) and Russia (19) for a total of 22. The second division of hockey in Eurasia is the Supreme Hockey League (VHL). This league features 24 teams from Russia and 2 from Kazakhstan. This league is currently being converted to a farm league for the KHL, similarly to the AHL's function in relation to the NHL. The third division is the Russian Hockey League, which features only teams from Russia. The Asia League, an international ice hockey league featuring clubs from China, Japan, South Korea, and the Russian Far East, is the successor to the Japan Ice Hockey League. The highest junior league in Eurasia is the Junior Hockey League (MHL). It features 32 teams from post Soviet states, predominantly Russia. The second tier to this league is the Junior Hockey League Championships (MHL B).
Еуропа
Еуропаның бірнеше елінде өздерінің жоғары кәсіби лигалары бар. Көптеген болашақ КХЛ және НХЛ ойыншылары осы лигаларда кәсіби мансабын бастайды немесе аяқтайды. Швейцариядағы Ұлттық лига А, Швециядағы Швеция хоккей лигасы, Финляндиядағы SM liiga және Чехиядағы Чехия экстралигасы өз елдерінде өте танымал. 2014–15 маусымынан бастап Чемпиондар хоккей лигасы құрылды, ол бірнеше еуропалық елдердің бірінші лига командаларынан тұрады және командалардың ұлттық лигаларымен қатар жүреді. Бұл жарыс Еуропа бойынша клубтық хоккей чемпионаты ретінде өткізіледі. Жарыс Еуропа кубогының тікелей жалғасы болып табылады және 2008–09 жылғы сол аттас турнирмен байланысты. Лигадан тыс жыл сайынғы клубтар арасындағы турнирлер де бар. Маусым алдындағы турнирлерге Еуропа кубогы, Тампере кубогы және Пажулахти кубогы кіреді. Клубтар арасындағы ең көне халықаралық хоккей жарысы – Шпенглер кубогы, ол жыл сайын Швейцарияның Давос қаласында Рождество мен Жаңа жыл аралығында өткізіледі. Ол алғаш рет 1923 жылы Оксфорд университетінің мұз хоккей клубына табыс етілді. Мемориал кубогы – 20 жасқа дейінгі жасөспірімдер деңгейіндегі клубтар арасындағы жарыс, ол Канада мен АҚШ жасөспірімдер чемпионаттарының командалары арасынан жыл сайын өткізіледі. IIHF ұйымдастырған халықаралық клубтық жарыстарға Континенттік кубок, Виктория кубогы және Еуропа әйелдер чемпионатының кубогы кіреді. Әлемдік жасөспірімдер кубогы – жасөспірімдер хоккей лигаларының үздік командаларын біріктіретін жыл сайынғы турнир.
Several countries in Europe have their own top professional senior leagues. Many future KHL and NHL players start or end their professional careers in these leagues. The National League A in Switzerland, Swedish Hockey League in Sweden, SM liiga in Finland, and Czech Extraliga in the Czech Republic are all very popular in their respective countries. Beginning in the 2014–15 season, the Champions Hockey League was launched, a league consisting of first tier teams from several European countries, running parallel to the teams' domestic leagues. The competition is meant to serve as a Europe wide ice hockey club championship. The competition is a direct successor to the European Trophy and is related to the 2008–09 tournament of the same name. There are also several annual tournaments for clubs, held outside of league play. Pre season tournaments include the European Trophy, Tampere Cup and the Pajulahti Cup. One of the oldest international ice hockey competition for clubs is the Spengler Cup, held every year in Davos, Switzerland, between Christmas and New Year's Day. It was first awarded in 1923 to the Oxford University Ice Hockey Club. The Memorial Cup, a competition for junior level (age 20 and under) clubs is held annually from a pool of junior championship teams in Canada and the United States. International club competitions organized by the IIHF include the Continental Cup, the Victoria Cup and the European Women's Champions Cup. The World Junior Club Cup is an annual tournament of junior ice hockey clubs representing each of the top junior leagues.
Басқа өңірлер
Австралия және Жаңа Зеландия мұз үстіндегі хоккей лигаларында сәйкесінше 9 және 5 команда өкілдік етеді. 2012 жылдан бастап, әр лиганың алдыңғы маусымдағы ең жақсы екі командасы Транс-Тасман чемпиондар лигасына қатысады. Африкада мұз үстіндегі хоккей кішкентай, бірақ дами жұпқан спорт; Африканың мұз үстіндегі хоккей ойнайтын елінде ұлттық лига болмаса да, Оңтүстік Африкада бірнеше аймақтық лигалар бар.
The Australian Ice Hockey League and New Zealand Ice Hockey League are represented by nine and five teams respectively. As of 2012, the two top teams of the previous season from each league compete in the Trans Tasman Champions League. Ice hockey in Africa is a small but growing sport; while no African ice hockey playing nation has a domestic national league, there are several regional leagues in South Africa.
Ұлттық құрама сайыстары
Мұз хоккейі 1924 жылдан бері қысқы Олимпиада ойындарында ойналып келеді (ал 1920 жылы жазғы ойындарда да ойналған). Хоккей – Канаданың ұлттық қысқы спорты, ал канадалықтар осы ойынға зор құштарлық танытады. Еліміз дәстүрлі түрде Олимпиада ойындарында жеті алтын медальдің алтауын жеңіп алып, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Алайда, 1956 жылға қарай, оның әуесқой клубтары мен ұлттық құрамалары үкіметтік қолдауға ие совет ойыншыларымен бәсекелесе алмайтын болды. КСРО 1956 жылдан 1988 жылға дейін екі алтын медальдан басқа барлық медальдарды жеңіп алды. АҚШ 1960 жылы алғашқы алтын медалін жеңіп алды. 1980 жылғы Лейк-Плэсид Олимпиадасында алтын медальді жеңу жолында американдық колледждің әуесқой ойыншылары, АҚШ-та «Мұздағы ғажайып» деп аталатын, кеңес құрамасын күтпеген жерден жеңді. 1988 жылы Калгарида өткен Олимпиада ойындарында кәсіби ойыншыларға қатысты шектеулер толығымен алынып тасталды. НХЛ он жылдан кейін қатысуға келісті. 1998 жылғы Олимпиадада НХЛ ойыншылары толыққанды қатысты, олар ойындар барысында өз қызметін тоқтатты және 2018 жылға дейін келесі ойындарда да осылай істеді. 2010 жылы Ванкуверде өткен Олимпиада НХЛ ойыншылары қатысқаннан кейін НХЛ қаласында алғаш рет ұйымдастырылды. 2010 жылғы Олимпиада алғаш рет НХЛ мөлшеріндегі мұз айдынында өтті, ол IIHF стандартынан кішірек. IIHF мүше федерацияларын ұсынатын ұлттық құрамалар жыл сайын IIHF шайбалы хоккейден әлем чемпионатында бақ сынасады. Құрамалар әрбір федерациямен, әуесқой немесе кәсіби мәртебесіне қарамастан, қолжетімді ойыншылардан іріктеледі. Көктемде өтетін турнир жыл сайынғы НХЛ Стэнли кубогының плей-офф кезеңімен бірге өтеді, сондықтан көптеген үздік ойыншылар турнирге қатыса алмайды. IIHF турнирінде ойнайтын көптеген НХЛ ойыншылары плей-оффқа дейін немесе бірінші раундта шығарылған командалардан шығады, ал федерациялар турнирге дейін клубтары шығарылғаннан кейін ойыншылардың қатысуына мүмкіндік беру үшін бос орындарды сақтап қалады. Көп жылдар бойы турнир тек әуесқойлар арасында өткізілді, бірақ бұл шектеу 1977 жылдан бастап алынып тасталды. 1972 жылғы Саммит сериясы және 1974 жылғы Саммит сериясы, ең жақсы канадалық және совет ойыншыларын IIHF шектеулерісіз ұйымдастырған екі серия үлкен жетістікке ие болды және Канада мен КСРО арасындағы бәсекелестікті қалыптастырды. Әуесқой немесе кәсіби мәртебесіне шектеулерсіз, ең жақсылардың ең жақсыларына арналған турнирден кейін Солтүстік Америкада бес Канада кубогы турнирі өткізілді. Сондай-ақ, екі НХЛ-ге қарсы КСРО сериясы өткізілді: 1979 жылғы Challenge Cup және Rendez vous '87. Кейіннен Канада кубогы Хоккей әлем чемпионаты болып өзгерді, ол 1996, 2004 және 2016 жылдары өткізілді. АҚШ 1996 жылы, ал Канада 2004 және 2016 жылдары жеңіске жетті. 1990 жылғы әйелдер арасындағы алғашқы әлем чемпионатынан бері он бес турнир өткізілді. Ақырында, UM жариялаған 113 411 көрермен саны стадион тарихындағы ең көп көрермен саны (футболды қоса алғанда) болды, осы кезде үйде ойнаған «Вулверинс» командасы 5:0 есебімен жеңіске жетті. Гиннес рекордтар кітабы стадионға кірген билеттердегі жанкүйерлердің нақты санын пайдаланып, 104 173 билет сатылғанын хабарлады. Бұл рекорд 2014 жылғы НХЛ қысқы классикасында, сонымен қатар Мичиган стадионында, үй командасы ретінде «Детройт Ред Уингс» және қарсылас команда ретінде «Торонто Мейпл Лифс» 105 491 көрерменмен жарық көрді. НХЛ Стэнли кубогының плей-офф ойынына қатысу рекорды 28 183 адамды құрайды, ол 1996 жылдың 23 сәуірінде «Тампа Бей Лайтнинг» – «Филадельфия Флайерс» ойыны кезінде «Thunderdome» стадионында тіркелді. Кәсіби әйелдер ойынына қатысу рекорды 2024 жылдың 20 сәуірінде Монреальдегі «Белл орталығында» 21 105 адам жиналғанда, Монреаль және Торонто командалары арасындағы PWHL ойынында жаңа рекорд тіркелді.
Ice hockey has been played at the Winter Olympics since 1924 (and was played at the summer games in 1920). Hockey is Canada's national winter sport, and Canadians are extremely passionate about the game. The nation has traditionally done very well at the Olympic Games, winning six of the first seven gold medals. However, by 1956, its amateur club teams and national teams could not compete with the teams of government supported players from the Soviet Union. The USSR won all but two gold medals from 1956 to 1988. The United States won its first gold medal in 1960. On the way to winning the gold medal at the 1980 Lake Placid Olympics, amateur US college players defeated the heavily favoured Soviet squad—an event known as the "Miracle on Ice" in the United States. Restrictions on professional players were fully dropped at the 1988 games in Calgary. NHL agreed to participate ten years later. The 1998 Games saw the full participation of players from the NHL, which suspended operations during the Games and has done so in subsequent Games up until 2018. The 2010 games in Vancouver were the first played in an NHL city since the inclusion of NHL players. The 2010 games were the first played on NHL sized ice rinks, which are narrower than the IIHF standard. National teams representing the member federations of the IIHF compete annually in the IIHF Ice Hockey World Championships. Teams are selected from the available players by the individual federations, without restriction on amateur or professional status. Since it is held in the spring, the tournament coincides with the annual NHL Stanley Cup playoffs and many of the top players are hence not available to participate in the tournament. Many of the NHL players who do play in the IIHF tournament come from teams eliminated before the playoffs or in the first round, and federations often hold open spots until the tournament to allow for players to join the tournament after their club team is eliminated. For many years, the tournament was an amateur only tournament, but this restriction was removed, beginning in 1977. The 1972 Summit Series and 1974 Summit Series, two series pitting the best Canadian and Soviet players without IIHF restrictions were major successes, and established a rivalry between Canada and the USSR. In the spirit of best versus best without restrictions on amateur or professional status, the series were followed by five Canada Cup tournaments, played in North America. Two NHL versus USSR series were also held: the 1979 Challenge Cup and Rendez vous '87. The Canada Cup tournament later became the World Cup of Hockey, played in 1996, 2004 and 2016. The United States won in 1996 and Canada won in 2004 and 2016. Since the initial women's world championships in 1990, there have been fifteen tournaments. Ultimately, a crowd announced by UM as 113,411, the largest in the stadium's history (including football), saw the homestanding Wolverines win 5–0. Guinness World Records, using a count of ticketed fans who actually entered the stadium instead of UM's figure of tickets sold, announced a final figure of 104,173. The record was approached but not broken at the 2014 NHL Winter Classic, which also held at Michigan Stadium, with the Detroit Red Wings as the home team and the Toronto Maple Leafs as the opposing team with an announced crowd of 105,491. The record for an NHL Stanley Cup playoff game is 28,183, set on April 23, 1996, at the Thunderdome during a Tampa Bay Lightning – Philadelphia Flyers game. The attendance record for a professional women's game was set on April 20, 2024, when a sold out crowd of 21,105 people at the Bell Centre in Montreal watched a PWHL game between Montreal and Toronto.
Халықаралық мәртебе
Мұз хоккейі Канадада, Орталық Еуропада, Шығыс Еуропада, Солтүстік Еуропада және АҚШ-та ең көп танымал. Мұз үстіндегі хоккей – Канаданың ресми ұлттық қысқы спорты. Сонымен қатар, мұз үстіндегі хоккей Беларусь, Хорватия, Чехия, Финляндия, Латвия, Ресей, Словакия, Польша, Швеция және Швейцариядағы ең танымал қысқы спорт түрі болып табылады. Солтүстік Американың Ұлттық хоккей лигасы (NHL) ерлер мұз үстіндегі хокеінің ең жоғары деңгейі және әлемдегі ең күшті кәсіби хоккей лигасы. Континентальдық хоккей лигасы (КХЛ) – Ресейде және Шығыс Еуропаның көп бөлігіндегі ең жоғары лига. Халықаралық шайбалы хоккей федерациясы (IIHF) – халықаралық мұз үстіндегі хоккейдің ресми басқарушы органы, IIHF халықаралық турнирлерді ұйымдастырады және IIHF әлемдік рейтингін сақтайды. Дүние жүзі бойынша Халықаралық шайбалы хоккей федерациясының 83 мүше ұлттық қауымдастығы бар, олардың ішінде 60 толық мүше, 22 қауымдас мүше және бір серіктес мүше бар. Халықаралық жарыстарда алты елдің ұлттық құрамалары басым: Канада, Чехия, Финляндия, Ресей, Швеция және АҚШ. Олимпиада ойындарындағы ерлер арасындағы барлық 69 медальдың тек жетісі осы елдердің біріне (немесе олардың екі алдағысына: Ресей үшін КСРО-ға және Чехия үшін Чехословакияға) берілмеген. Жыл сайынғы мұз үстіндегі хоккей әлем чемпионатында 201 медальдың 177-сі осы алты елге берілді; Канада ең көп алтын медаль жеңіп алды. "Үлкен алтылыққа" кірмейтін командалар 1953 жылдан бері екі жарыста да барлығы тоғыз медаль жеңіп алды. Хоккей әлем кубогын Ұлттық хоккей лигасы және Ұлттық хоккей лигасы ойыншылар қауымдастығы (NHLPA) ұйымдастырады, бұл IIHF басқаратын жыл сайынғы әлем чемпионаттарынан және төрт жылда бір рет өткізілетін Олимпиада турнирінен өзгеше. Әлем кубогы ойындары IIHF ережелері емес, NHL ережелері бойынша өтеді, және турнир NHL маусымы басталар алдында өтеді, бұл NHL-дың барлық ойыншыларының қатысуына мүмкіндік береді, ал әлем чемпионаттары NHL-дың Стэнли кубогы плей-офтарымен бір уақытта өтеді. Сонымен қатар, барлық 12 әйелдер Олимпиада медалі және 36 IIHF әйелдер әлем чемпионаты медалі "Үлкен алтылықтың" біріне берілді. Канада ұлттық құрамасы немесе АҚШ ұлттық құрамасы екі турнирдің де барлық алтын медальдарын жеңіп алды.
Ice hockey is most popular in Canada, Central Europe, Eastern Europe, Northern Europe, and the United States. Ice hockey is the official national winter sport of Canada. In addition, ice hockey is the most popular winter sport in Belarus, Croatia, the Czech Republic, Finland, Latvia, Russia, Slovakia, Poland, Sweden, and Switzerland. North America's National Hockey League (NHL) is the highest level for men's ice hockey and the strongest professional ice hockey league in the world. The Kontinental Hockey League (KHL) is the highest league in Russia and much of Eastern Europe. The International Ice Hockey Federation (IIHF) is the formal governing body for international ice hockey, with the IIHF managing international tournaments and maintaining the IIHF World Ranking. Worldwide, the International Ice Hockey Federation has 83 member national associations, comprising 60 full members, 22 associate members, and one affiliate member. In international competitions, the national teams of six countries (the Big Six) predominate: Canada, Czechia, Finland, Russia, Sweden, and the United States. Of the 69 medals awarded all time in men's competition at the Olympics, only seven medals were not awarded to one of those countries (or two of their precursors: the Soviet Union for Russia, and Czechoslovakia for Czechia). In the annual Ice Hockey World Championships, 177 of 201 medals have been awarded to the six nations; Canada has won the most gold medals. Teams outside the Big Six have won only nine medals in either competition since 1953. The World Cup of Hockey is organized by the National Hockey League and the National Hockey League Players' Association (NHLPA), unlike the annual World Championships and quadrennial Olympic tournament, both run by the International Ice Hockey Federation. World Cup games are played under NHL rules and not those of the IIHF, and the tournament occurs prior to the NHL pre season, allowing for all NHL players to be available, unlike the World Championships, which overlaps with the NHL's Stanley Cup playoffs. Furthermore, all 12 Women's Olympic and 36 IIHF World Women's Championship medals were awarded to one of the Big Six. The Canadian national team or the United States national team have between them won every gold medal of either series.
Ел бойынша тіркелген ойыншылардың саны
Тіркелген хоккейшілердің саны, соның ішінде ерлер, әйелдер және жасөспірімдер, тиісті елдердің федерациялары ұсынған. Бұл тізімге 2024 жылдың ақпан айына қарай 1000-нан астам тіркелген ойыншылары бар 82 ИИХФ мүше елдің 36-сы кіреді. Ел Ойыншылар Халық санына шаққандағы үлес%556,9290.164%548,8001.415%101,8190.070%73,5850.693%59,1451.067%32,2290.366%27,0780.258%23,7170.028%19,9880.016%19,4670.030%11,8290.204%11,6180.212%11,2770.017%10,8760.001%10,3350.109%9,9700.051%8,8590.484%8,4770.083%7,5570.084%6,1380.023%5,9440.101%5,3410.015%5,1360.009%3,9280.010%3,6840.007%3,5520.020%2,9030.025%2,8800.043%2,3470.045%2,0730.010%1,8440.000%1,5950.006%1,5910.002%1,4450.053%1,3040.099%1,1430.002%
Number of registered hockey players, including male, female and junior, provided by the respective countries' federations. This list only includes the 36 of 82 IIHF member countries with more than 1,000 registered players as of February 2024. CountryPlayers% of population556,9290.164%548,8001.415%101,8190.070%73,5850.693%59,1451.067%32,2290.366%27,0780.258%23,7170.028%19,9880.016%19,4670.030%11,8290.204%11,6180.212%11,2770.017%10,8760.001%10,3350.109%9,9700.051%8,8590.484%8,4770.083%7,5570.084%6,1380.023%5,9440.101%5,3410.015%5,1360.009%3,9280.010%3,6840.007%3,5520.020%2,9030.025%2,8800.043%2,3470.045%2,0730.010%1,8440.000%1,5950.006%1,5910.002%1,4450.053%1,3040.099%1,1430.002%
Көлдегі хоккей
Пул-хоккей – мұз үстіндегі хоккейдің бір түрі. Ол көбінесе қыс айларында көлдерде, тоңдырғыштарда және жасанды ашық мұз айдындарында бос ойын түрінде тамашаланады. Хоккейшілер арасында көлдік хоккейді көбінесе "шайн" деп атайды. Оның ережелері дәстүрлі хоккейден өзгеше: соққы жасауға рұқсат жоқ және ату мүмкіндігі шектеулі, сондықтан коньки тебу, доғарымен жұмыс істеу және пас беру дағдыларына басымдық беріледі. 2002 жылдан бері Әлемдік көлдік хоккей чемпионаты Канаданың Нью-Брансуик провинциясындағы Тобик аңғарындағы Роулстон көлінде өткізіліп келеді. 2006 жылдан бері АҚШ-тың көлдік хоккей чемпионаты Миннеаполис, Миннесота қаласында, ал Канаданың ұлттық көлдік хоккей чемпионаты Онтарионың Хантсвилл қаласында ұйымдастырылады.
Pond hockey is a form of ice hockey played generally as pick up hockey on lakes, ponds and artificial outdoor rinks during the winter. Pond hockey is commonly referred to in hockey circles as shinny. Its rules differ from traditional hockey because there is no hitting and very little shooting, placing a greater emphasis on skating, stickhandling and passing abilities. Since 2002, the World Pond Hockey Championship has been played on Roulston Lake in Tobique Valley, New Brunswick, Canada. Since 2006, the US Pond Hockey Championships have been played in Minneapolis, Minnesota, and the Canadian National Pond Hockey Championships have been played in Huntsville, Ontario.
Слет хоккейі
Следж-хоккей – физикалық мүмкіндігі шектеулі ойыншылар үшін ойлап табылған шайбалы хоккейдің бейімделу түрі. Ойыншылар саналарда отырып, мұзда жылға беруге көмектесетін арнайы хоккей таяғын пайдаланады. Бұл спорт 1960 жылдардың басында Швецияда құрылды және шайбалы хоккейге ұқсас ережелер бойынша ойналады.
Sledge hockey is an adaption of ice hockey designed for players who have a physical disability. Players are seated in sleds and use a specialized hockey stick that also helps the player navigate on the ice. The sport was created in Sweden in the early 1960s and is played under similar rules to ice hockey.
Танымал мәдениетте
Мұз үстіндегі хоккей Канаданың ресми қысқы спорты болып табылады. Көптеген кәсіби спорт түрлерінің бірі ретінде танымалдылығының арқасында, мұз үстіндегі хоккей канадтық және американдық халық мәдениетіндегі көптеген фильмдерге, телешоуларға және әндерге шабыт берді.
Ice hockey is the official winter sport of Canada. Ice hockey, partially because of its popularity as a major professional sport, has been a source of inspiration for numerous films, television episodes and songs in Canadian and American popular culture.