Эдгар Аллан По мұражайы: Ричмондтағы тарихи үй

Кіріспе

Вирджиния штатындағы, Америка Құрама Штаттарындағы тарихи үй

Эдгар Аллан По музейі, немесе По музейі – Америка Құрама Штаттарының Вирджиния штатындағы Ричмонд қаласының Шоккоу Боттом ауданында орналасқан, американдық жазушы Эдгар Аллан Поға арналған музей. По бұл ғимаратта ешқашан тұрмаса да, ол Ричмондта өткен уақытын еске алуға қызмет етеді. Музейде әлемдегі ең ірі түпнұсқа қолжазбалар, хаттар, алғашқы басылымдар, естеліктер мен жеке заттардың жинағы сақталған. Музей сонымен қатар По өмір сүрген және жұмыс істеген 19 ғасырдың басындағы Ричмонд туралы да мәлімет береді. Музей Поның өмірі мен мансабын суреттер, деректер және өлеңдер арқылы оның жетістіктерін көрсете отырып, Ричмондтағы көп жылдық өміріне назар аударады.

Ескі тас үй

Эдгар Аллан По мұражайы 1740 жыл шамасында салынған және Ричмондтағы ең көне сақталған тұрғын үй ғимараты ретінде танылатын "Ескі тас үйде" орналасқан. Оны 1738 жылы Германиядан Филадельфияға көшіп келген Якоб Эдж салды, ол Джеймс өзенінің жағалауларына және полковник Уильям Бёрдтің жер беріліміне (қазір Ричмонд деп аталады) болашақ әйелі Мария Доротея Шерердің отбасымен бірге келді, кейін ол оған үйленді; бұл үй "Келінге арналған үй" болды. (Якобтың туыстарының бірі, Джордж Эдж, Пенсильвания штатының Беркс округінен АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болды.) Дендрохронологиялық зерттеулер үйге 1754 жылы қосымша құрылыс салынғанын көрсетеді. Якоб Эдж 1762 жылы қайтыс болды. 1824 жылы, Маркиз де Лафайетт Ричмондқа қайта келгенде, жас ричмондтықтардың ерікті тобы, "Жас Морган оқшылары", Лафайеттің каретасымен бірге шеруге қатысты. Оқшылардың бірі, он бес жастағы Эдгар Аллан По, Лафайетт үйдің тұрғындарымен кездескен кезде Эдж үйінің алдында құрметті қарауылда тұрды. Үй 1911 жылға дейін Эдж отбасының меншігінде болды.

Мұражай тарихы

1909 жылы Поның жүз жылдық мерейтойында Ричмонд тұрғындарының бір тобы қаланың жазушыны лайықты деңгейде тануы үшін үгіт жүргізді. Азаматтар қалалық кеңестен Поның Монумент авенюіне ескерткіш орнатуды сұрады, бірақ ол жағынан нашар беделді тұлға саналғандықтан, олардың өтініші қабылданбады. Содан кейін сол топ По мұражайын құрды. «Нью-Йорк Таймс» 1909 жылды Поның маңыздылығын мойындаудың сәтті жылы деп атады, Ричмонд мұражайына ерекше назар бөлді. 1911 жылы «Вирджинияны сақтау» (бұрын Вирджиния ескіліктерін сақтау қауымдастығы) үйді құтқарып, 1922 жылы оны «Ескі тас үй» ретінде ашты. Мұражай Поның Ричмондтағы тұрған үйлерінен және «Оңтүстік әдеби жаршысы» басылымындағы жұмыс орнынан бірнеше блок қашықтықта орналасқан. Ол сондай-ақ оның анасы Элиза Поның қабірінен де жақын жерде, Ричмондтың Черч-Хилл ауданындағы Сент-Джон шіркеуінің зиратында жерленген. По бұл үйде ешқашан тұрмаған. Оның құрылысы, бастапқыда «Эдгар Аллан По қасиетті орны» деп аталған, 1921 жылдың 7 қазанында жарияланды:
Бұл күні шамамен 20 000 долларлық алғашқы шығындармен Эдгар Аллан По қасиетті орны аяқталды және ақынның қайтыс болғанына жетпіс екінші жыл толуы таңдалды. Егер ол әлемдегі болып жатқан жайларға мән берсе, өзінің естелігіне берік және лайықты ескерткіш орнатылғанын көріп қуанатыны сөзсіз. По әңгімелері негізінде көптеген фильмдерде ойнаған актер Винсент Прайс автордың белгілі жанкүйері болды. Ол 1975 жылы мұражайға барып, мұражайдың әйгілі салынған қара қаргасымен суретке түсті. 2014 жылы оның қызы Виктория Прайс мұражайға келіп, Поның өмірінің үлкен бөлігі болғанын, оны ағасы сияқты есептейтінін айтты. 2016 жылы Виктория Прайс По фильмдерінен тұратын кинофестиваль аясында Ричмондқа қайта оралды. Фестиваль, По мұражайында Виктория Прайспен «По киноға барады» бақытсыз сағатынан басқа, Ричмондтың тарихи Берд театрында және Вирджиния штатының Глен Аллендегі Мәдени өнер орталығында Виктория Прайспен кеш көрсеттімдерін ұсынды.

Amidst Poe's centennial in 1909, a group of Richmond residents campaigned for the city to better recognize the writer. Citizens asked the city council to erect a statue of Poe on Monument Avenue, but were turned down because he was deemed a disreputable character. The same group went on to found the Poe Museum. The New York Times called 1909 a banner year for acknowledgement of the importance of Poe, mentioning the Richmond museum. In 1911, Preservation Virginia (formerly known as the Association for the Preservation of Virginia Antiquities) saved the house and opened it in 1922 as the Old Stone House. The museum is only blocks away from the sites of Poe's Richmond homes and place of employment, the Southern Literary Messenger. It is also a few blocks from the grave of his mother Eliza Poe who was buried in Richmond's Church Hill neighborhood, in the graveyard of St John's Church. Poe never lived in this home. Its completion, originally as the "Edgar Allan Poe Shrine", was announced on October 7, 1921:
This day at a first expense of about $20,000, completes the Edgar Allan Poe Shrine, and marks the seventy second anniversary of the death of the poet. If he is aware of mundane affairs he must be pleased to find that, at length, there has been reared to his memory a lasting and appropriate memorial. Actor Vincent Price, who had played in numerous film roles based on Poe stories, was a noted fan of the author. He visited the museum in 1975 and had his photo taken with the museum's renowned stuffed raven. In 2014, his daughter Victoria Price visited the museum, saying that Poe had been such a part of her life that she thought of him as her uncle. In 2016 Victoria Price returned to Richmond as part of a film festival featuring Poe films. The festival, in addition to a Poe Goes to the Movies Unhappy Hour with Victoria Price at the Poe Museum, presented films at Richmond's historic Byrd Theatre and An Evening with Victoria Price at the Cultural Arts Center in Glen Allen, Virginia.

Көрмелер

По музейінің үш ғимараты автордың өмірі мен мұрасының әртүрлі аспектілеріне арналған көрмелерді қамтиды. Ескі тас үйдің қонақ бөлмесі Эдгар По мен оның қарындасы Розали Маккензи По тұрған үйлерден әкелінген жиһазды көрсету үшін пайдаланылады. Бұл бөлмеде ерекше қызығушылық тудыратын нәрсе – бір кезде Поның әпкесіне тиесілі болған фортепиано және Эдгардың балалық шағындағы төсегі. Элизабет Арнольд По еске алу ғимаратында Поның көптеген алғашқы және ерте басылымдары, соның ішінде 1845 жылғы «Қара қарга» және Поның алғашқы жинағы «Тамерлан және басқа да өлеңдер» кітабының бар болған 12 данасының бірі қойылған. Мұнда қолжазбалар, сирек кездесетін ерте даггертиптер мен портреттер де көрсетіледі. Солтүстік ғимарат Поның құпия өлімін зерттеуге арналған. Көрмеде Поның жилеті, сандығы, серуені және шашының бір тобы қойылған. Поның өлімі туралы 26 теория жарияланған, бірақ мұражай 19 ғасырдағы «Купинг» тәжірибесі оның өліміне себеп болуы мүмкін деп санайды. Мұражайдың артындағы аулада Поның «Жәннаттағы біреуге» атты өлеңінен шабыттанған бақ бар. «Сиқырлы бақта» фонтан, қасиетті орын және Поның шығармаларынан шабыттанған бірнеше бақтар бар, мысалы, «Жыртылған таулар туралы әңгімеден» кейіпкердің аты жазылған тас және «Уильям Уилсон» романында сипатталғанға ұқсас кірпіш қабырға. Бақта Эдгар және Плутон атты екі мысық та тұрады. Екі қара мысық қасиетті орның артында адасқан күйінде табылған және содан бері мұражайда тұрып келеді. Бұл орын тойлар өткізуге де қолданылады.