Теодор Марчиброда: Американ футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Теодор Жозеф Марчиброда (15 наурыз 1931 – 16 қаңтар 2016) – американдық кәсіби футболшы және Ұлттық футбол лигасының (NFL) бас бапкері. Ол NFL-де төрт жыл бойы «Питтсбург Стиллерс» (1953, 1955–1956) және «Чикаго Кардиналс» (1957) командаларында квотербек ретінде ойнады. Кейін ол екі қала мен онжылдықтарда «Колтс» командасының бас бапкері болды – алдымен 1970 жылдары Балтиморда, содан кейін 1990 жылдары Индианаполисте. 1996 жылы «Балтимор Рейвенс» командасына қосылғаннан кейін, ол Балтимордың екі NFL командасының бас бапкері қызметін атқарған жалғыз адам атанды және екі қаладағы екі франшиза үшін NFL бас бапкері ретінде үш рет жұмыс істеген ерекше жетістікке қол жеткізді, бірақ осы он жылдық мерзімнің ешқайсысы бір франшиза үшін бір қалада болған жоқ. Оның бапкерлік карьерасының көрсеткіші – 87–98–1 (46.8), плей-оффта 2–4.

Ойын мансабы

Марчиброда колледж футболында Сент-Бонавентур университетінде және Детройт университетінде ойнады, онда ол квотербек ретінде көзге түсті, 1952 жылы 1813 ярдты пастаумен елде бірінші орынды иеленді. Марчиброда 1953 жылғы НФЛ драфтының бірінші раундында туған қаласы Питтсбург Стиллерс командасымен жалпы есеп бойынша бесінші, ал квотербектер арасында бірінші болып таңдалды. Бір жылдан кейін ол АҚШ армиясындағы қызметіне кетіп, әскерден босатылған соң Стиллерс командасына қайта оралды. Марчиброда өз кәсіби ойын мансабын 1957 жылы Чикаго Кардиналс командасында аяқтады.

Жаттықтырушылық мансап

Марчиброда өзінің жаттықтырушылық мансабын 1961 жылы Билл Макпик басшылығымен «Вашингтон Редскинс» командасының ассистенті ретінде бастады. 1966 жылы бас бапкер Джордж Аллен басшылығымен «Лос-Анджелес Рамс» командасына қосылды. 1971 жылы Алленмен бірге «Редскинс» командасына ауысып, шабуылдық үйлестіруші болды. Марчиброданың алғашқы бас бапкерлік қызметі «Балтимор Колтс» командасында 1975 жылдың 15 қаңтарында басталды. 1974 жылы НФЛ-дегі ең нашар екі команданың бірі болған 2–12 есебімен клубты мұра етіп, ол «Колтс» командасы 1975 жылғы маусымды 10–4 есебімен аяқтағанда және үш жыл қатарынан бірінші рет АФК Шығыс дивизионының титулын жеңіп, плей-оффқа жолдама алғанда кәсіби футбол тарихындағы ең үлкен екі өзгерістің біріне жетекшілік етті. Барлық үш плей-офф ойынында жеңіліске ұшырады: 1975 және 1976 жылдары «Стиллерс» командасына, ал 1977 жылы «Оукленд Рейдерс» командасына. «Балтимор Колтс» командасындағы жұмысы 1976 жылдың 5 қыркүйегінде команда иесі Роберт Ирсейдің 2 қыркүйекте «Понтиак Сильвердомда» өткен соңғы маусымдық ойында «Детройт Лайонс» командасына ұтылып, ойыншыларын сөзбен қорлағандығына жауап ретінде отставкаға кеткен кезде бір маусымға жуық болды. Марчиброда бас менеджер Джо Томаспен ойыншылар құрамы туралы шешімдер қабылдамады. Екі күннен кейін, 7 қыркүйекте, шабуылдық және қорғаныс үйлестірушілері Уайти Довелл мен Макси Бауган жұмыстан кетуге дайын болғаннан кейін, ол қайтадан жұмысқа қабылданды. «Колтс» командасын бес жыл басқарды, 1978 және 1979 жылдары 5–11 есебімен соңғы орынды иеленді. Команда Ирсейдің Лиделл Митчелл және Джон Даттонмен келісімшарттар бойынша туындаған дауларынан зардап шекті, нәтижесінде ойыншылар «Сан-Диего Чарджерс» және «Даллас Каубойз» командаларына ауыстырылды. Берт Джонстың иық жарақаты оны соңғы екі маусымда бар болғаны жеті ойынға қатысуға мүмкіндік берді, сондай-ақ үш жыл бойы күмәнді трансферлер жасалды. Марчиброда 1979 жылдың 27 желтоқсанында қызметінен босатылды. 1980 жылдың 17 қаңтарында Майк МакКормак оның орнына тағайындалды. Бір жыл үзілістен кейін ол 1981 жылы «Чикаго Беарс» командасының квотербектер жаттықтырушысы, 1982 және 1983 жылдары «Детройт Лайонс» командасының, ал 1984 және 1985 жылдары «Филадельфия Иглз» командасының шабуылдық үйлестірушісі болды. Марчиброда 1987 жылдан 1991 жылға дейін бас бапкер Марв Левидің басшылығымен «Буффало Биллс» командасының квотербектер жаттықтырушысы және кейіннен шабуылдық үйлестірушісі болды. «Биллс» командасының шабуылдық үйлестірушісі ретінде ол жылдам шабуылдың дамуына ықпал етті. Леви, Марчиброда және квотербек Джим Келли өздерінің жылдам шабуыл нұсқасын, «K Gun» шабуылын бұрынғы кез келген шабуылдан көбірек қолданды. Келли шайқас сызығына асығып, қорғанысқа алмасуға мүмкіндік бермейтін және сызықта дыбыстық сигналдар беретін. Кейіннен НФЛ егер шабуыл алмасса, қорғаныс алмасуына уақыт беруге мүмкіндік беретін ережені енгізді, бірақ екі жартының екі минуттық ескертуінен кейін емес. Марчиброда 1992 жылдың 28 қаңтарында екінші рет бас бапкер ретінде, енді Индианаполисте орналасқан «Колтс» командасына оралды. Франчайзингпен алғашқы рет болғандай, «Колтс» командасы алдыңғы маусымды 1–15 есебімен аяқтады, Рон Мейерді бес жеңіліссіз ойыннан кейін жұмыстан босатып, оны Рик Вентуримен уақытша алмастырды. Марчиброда 1992 жылы «Колтс» командасын 9–7 есебімен жеңіске жеткізді. Үш маусымнан кейін команда 1995 жылы АФК Чемпионаты ойынында «Стиллерс» командасына жеңіліп, Супер Боул XXX-ке үлкен мүмкіндікке ие болмады, бірақ плей-оффқа қатысу Марчиброданың жұмысына кепілдік бермеді, ол 1996 жылдың 9 ақпанында «Колтс» командасымен екі жылға ұзарту туралы талабы қабылданбағаннан кейін жолдарын бөлісті. 15 ақпанда шабуылдық үйлестіруші Линди Инфанте оның орнына тағайындалды. Марчиброданың жұмыссыздығы алты күнге ғана созылды, ол 1996 жылдың 15 ақпанында Балтиморға әлі аталмаған команданың алғашқы бас бапкері ретінде оралды, ол кейіннен «Рейвенс» деп аталды. Ол өткен күні жұмыстан шығарылған Билл Беличиктің орнын басты. Үш жеңіліссіз маусымнан кейін, онда «Рейвенс» командасы 16–31–1 есебімен жеңілді, 1998 жылдың 28 желтоқсанында Марчибродаға оны ұстап алмайтыны туралы хабарланды. Брайан Биллик 1999 жылдың 20 қаңтарында үш аптадан кейін оның орнына тағайындалды.

Marchibroda began his coaching career in 1961 as an assistant for the Washington Redskins under Bill McPeak before joining the Los Angeles Rams in 1966 under first year head coach George Allen. He went with Allen to the Redskins in 1971 and was the offensive coordinator. Marchibroda's first head coaching appointment was with the Baltimore Colts beginning on January 15, 1975. Inheriting a 2–12 ballclub that was one of the two worst in the NFL in 1974, he led one of the two biggest turnarounds in pro football history when the Colts ended the 1975 regular season at 10–4 and qualified for the playoffs by winning the AFC East title for the first of three consecutive years. All three postseason appearances ended in divisional round losses, first to the Steelers in both 1975 and 1976 and the Oakland Raiders in 1977. His time with the Baltimore Colts nearly lasted only a season when he resigned on September 5, 1976, in response to team owner Robert Irsay verbally abusing his players after a loss in the final preseason match to the Detroit Lions at the Pontiac Silverdome three nights earlier on September 2. Marchibroda was also at odds with general manager Joe Thomas over player personnel decisions. He was rehired two days later on September 7 after offensive and defensive coordinators Whitey Dovell and Maxie Baughan threatened to quit and the players considered boycotting practice, all in support of Marchibroda. His five years as Colts head coach concluded with a pair of 5–11 last place finishes in 1978 and 1979. The team was crippled by Irsay's acrimonious contract disputes with Lydell Mitchell and John Dutton which resulted in the players being traded to the San Diego Chargers and Dallas Cowboys respectively, Bert Jones' shoulder injuries that limited him to only seven games within those last two seasons and three years of questionable drafts. Marchibroda was relieved of his duties on December 27, 1979. He was succeeded by Mike McCormack on January 17, 1980. After a one year hiatus, he served as quarterbacks coach for the Chicago Bears in 1981 and offensive coordinator for the Detroit Lions in 1982 and 1983 and the Philadelphia Eagles in 1984 and 1985. Marchibroda served as the quarterbacks coach and later offensive coordinator of the Buffalo Bills under head coach Marv Levy from 1987 to 1991. As offensive coordinator for the Bills, he was influential in the evolution of the hurry up offense. Levy, Marchibroda, and quarterback Jim Kelly used their version of the hurry up offense, the "K Gun" offense, more than any previous offense. Kelly would hurry to the line of scrimmage, preventing the defense from making substitutions, and called audibles at the line. The NFL later imposed a rule that allowed time for defense substitutions if the offense made substitutions, except after the two minute warning of either half. Marchibroda returned to the Colts, now based in Indianapolis, for a second stint as head coach on January 28, 1992. Similar to his first time with the franchise, the Colts had ended the previous campaign at 1–15, fired Ron Meyer after five winless games and replaced him with Rick Venturi on an interim basis. Marchibroda led the Colts to a 9–7 record in 1992. Three seasons later, the team fell a big play short of Super Bowl XXX when it lost the 1995 AFC Championship Game to the Steelers, but the playoff run did not guarantee job security for Marchibroda who parted ways with the Colts on February 9, 1996, after his demand for a contract extension of two years rather than one was rejected. Offensive coordinator Lindy Infante was promoted to succeed him on February 15. Marchibroda's unemployment lasted only six days when he returned to Baltimore on February 15, 1996, as the first ever head coach of a yet to be named ballclub which was subsequently known as the Ravens. He replaced Bill Belichick who had been dismissed the previous day. After three losing seasons in which the Ravens went 16–31–1, Marchibroda was notified that he was not going to be retained on December 28, 1998. Brian Billick was named to succeed him just over three weeks later on January 20, 1999.

Телерадио мансабы

Марчиброда 1999 жылдан 2006 жылға дейін Боб Ламимен бірге «Индианаполис Колтс» командасының радио эфирінде түсті комментатор болды.

Өлім

Марчиброда 2016 жылдың 16 қаңтарында Вирджиния штатындағы Уимс қаласындағы үйінде 84 жасында табиғи себептерден қайтыс болды.

Марапаттар

Марчиброда 1975 жылы Associated Press, Sporting News және Pro Football Weekly ұйымдары тарапынан NFL жыл жаттықтырушысы деп танылды; United Press International оны АФК жыл жаттықтырушысы деп атады. Марчиброда Индианаполис Колтс клубының Құрмет шеңберіне енген. Марчиброда Детройт университетінің спорттық даңқ залының мүшесі (1983 жылғы топ). Марчиброда Санкт-Бонавентур университетінің Атлетика даңқ залының мүшесі (1970 жылғы топ). Марчиброда 1976 жылы Ұлттық поляк-американдық спорт даңқы залына қабылданды.

NFL

Команда Жыл Тәртіптік маусым Маусымнан кейінЖеңіс Жеңіліс Тең Жеңіс %ҚорытындыЖеңіс Жеңіліс Жеңіс %НәтижеBAL1975104071.41АФК Шығысы 0 1 АФК дивизиондық ойынында Питтсбург Стиллерске ұтылды. BAL1976113078.61АФК Шығысы 0 1 АФК дивизиондық ойынында Питтсбург Стиллерске ұтылды. BAL1977104071.41АФК Шығысы 0 1 АФК дивизиондық ойынында Окленд Рейдерске ұтылды. BAL1978511031.25АФК Шығысы – – – –BAL1979511031.25АФК Шығысы – – – –IND199297056.23АФК Шығысы – – – –IND1993412025.05АФК Шығысы – – – –IND199488050.03АФК Шығысы – – – –IND199597056.22АФК Шығысы 2 1 АФК Чемпионатында Питтсбург Стиллерске ұтылды. BAL/IND Барлығы 71 67 0 51.4 2 4 –BAL1996412025.05АФК Орталығы – – – –BAL199769137.55АФК Орталығы – – – –BAL1998610037.54АФК Орталығы – – – – BAL Барлығы 16 31 1 33.3 – – – – Барлығы 87 98 1 46.8 2 4 –