Мартин МакДонахтың «Батыс жалғыздығы» пьесасы – Ирландияның батыс аймалындағы қатілдік оқиғалар туралы. Ағайындылардың жанжалдасы, әкесінің күдікті өлімі, қара юмор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Жалғыз Батыс" - британдық-ирланд драматургы Мартин Макдонагтың "Коннемара трилогиясының" бір бөлігі, оған "Линейн сұлулығының патшайымы" және "Коннемарадағы бас сүйек" пьесалары да кіреді. Үш пьесаның барлығында Ирландияның батысындағы Линейн қаласындағы қанды оқиғалар бейнеленген.
The Lonesome West is a play by British Irish playwright Martin McDonagh, part of his Connemara trilogy, which includes The Beauty Queen of Leenane and A Skull in Connemara. All three plays depict the murderous occurrences in the western Irish town of Leenane.
Қысқаша мазмұны
"Жалғыз батыста" Коулман мен Вален ағайындылары үнемі айтысып тұрады, олардың әкесі жаңа ғана мылтықпен болған "апаттан" қайтыс болды. Валенді тек діни әшекейлер мен сусын ішу қызықтырады. Кольманды тек тамақтану қызықтырады, ол жерлеу рәсіміне қатысып, тегін шұжық орамалары мен еріктілерді жинайды. Вален ата Уэльшпен бірге Гарда Томас Ханлонның ("Коннемарадағы бас сүйегі" кейіпкері) денесін көлден сүйреп шығаруға көмектеседі. Ханлон өзін-өзі өлтірген еді. Коулман артынан еріп бара жатқандай етіп, аяқ киімін байлап қоюды кешіктіреді, бірақ ол мокасон киген. Үйде жалғыз қалғанда, ол Валеннің жаңа пешке салып, барлық пластикалық мүсіндерін жояды. Тек Уэльс әкесінің, алкогольдік шіркеудің діни қызметкері, олардың қарым-қатынасын қалпына келтіруге тырысады, бірақ оның кеңесі көбінесе тыңдалмаған. Кейінірек пьесада Кольманның жаңа шашын қорлағандықтан әкесіне оқ атқаны туралы айтылады. Вален Кольманның абыройын дәлелдеуге келісті, ол атасының өліміне себепші болғандығын айтты. Алдымен ол мұралық ақшадан Кольманның үлесін талап етті. Екеуі де әкесі қайтыс болғанда қайғырып, өкініш білдірген жоқ. Екі ағайынды барлық нәрсе үшін ұрысады. Вален Кольманға оның чипстерін жегені үшін шабуыл жасайды, олар журналды кімнің кезегі келетінін және Валеннің қаламшарының жоғарғы жағын кім қалдырғанын таласады, бұл үнемі дау-дамайға және физикалық зорлық-зомбылыққа әкеледі. Уэльс әкесінің ағайындыларының арасындағы жеккөрушілікке ұшырап, өзін төмен бағалай отырып, ағайындыларға хат жазып, татуласуды сұрайды, ол өз жанын соған салады деп мәлімдейді. Кейін Уэльс әкесінің өзі көлге батып қалады. Бұл акт маңызды, өйткені спектакльде өзін-өзі өлтіру туралы ұзақ талқылау болды. Кейіпкерлер құрбандардың өз-өзіне қол жұмсауын кейіннен қиянат деп санайды, өйткені бұл техникалық тұрғыдан өзін өлтіру, ал кейіннен оған өкіну мүмкіндігіңіз жоқ. Гирлин, Валенге потен сату үшін әңгіменің басында қысқаша пайда болған жас ханым, және ол Уэльс әкесіне қатты қосылған, оның өз-өзіне қол жұмсауынан күйреген және хатты бауырларына жеткізіп, ойынның қалған бөлігіне дейін кетеді. Кольман мен Вален оның хатын оқыған кезде, олар өзара татуласуға тырысады, ал "ияғару" көрінісі пайда болады, онда ағайындылар бір-біріне бұрын жасырын жасаған қателіктерін мойындайды және бір-бірінің "күнәлерін" кешіреді. Коулман өзінің бұрынғы қызына қарындашты құлаққа тығып, оны алып тастаған дәрігерге ғашық болғанын мойындаған кезде, Вален ашуын жоғалтады. Вален былай дейді: "Оны өзіңнен жоғары қоюға тырыс". Коулман одан да қорқынышты мойындауды жасайды, ол екі жыл бұрын Валеннің иесінің құлағын кесіп тастағанын және қоңыр қағаз пакетінде ит құлағының дәлелін ұсынғанын айтады. Шокта қалған Вален ас үйдегі пышақпен Колменді өлтіруге тырысады, бірақ Колмен бірнеше рет атыспен Валеннің пешін талқандап, оның жаңа керамикалық діни мүсіндер жинағын талқандайды. Бір-бірімен айтысқаннан кейін олар тынышталады және Коулман шын жүректен кешірім сұрайды; олар "Бәлкім, Уэльс әкесінің жаны жақсы болады" деп мойындайды.
The Lonesome West features the constantly arguing brothers Coleman and Valene, whose father has just died in a shotgun 'accident.' Valene is only interested in his religious ornaments and drinking poteen. Coleman is only interested in eating, and attends funerals to collect free sausage rolls and vol au vents. Valene goes out to help drag the body of Garda Thomas Hanlon (character in "A Skull in Connemara") out of the lake with Father Welsh. Hanlon had just killed himself. Coleman pretends to follow, delaying to tie his shoelace, despite the fact that he was wearing loafers. While alone in the house, he destroys all of Valene's plastic figurines, by placing them in Valene's new stove. Only Father Welsh, the alcoholic parish priest, attempts to fix their relationship, but his advice mostly goes unheard. It is revealed later in the play that Coleman had shot his father because he insulted Coleman's new haircut. Valene agreed to provide an alibi for Coleman, stating that their father's death was accidental. In exchange, he demanded Coleman's share of the inheritance money. Neither of the brothers show any grief or remorse at their father's death. The two brothers fight over everything and anything. Valene attacks Coleman over eating his crisps, and they fight over whose turn it is to read the magazine, and who left the top off Valene's pen, leading to both constant bickering and physical violence. Father Welsh, depressed because of the hatred between the brothers, and with a low self esteem, writes a letter begging the brothers to get along, asserting that he will stake his soul on it. Father Welsh then proceeds to drown himself in the lake. This act is significant, as there has already been a lengthy discussion about suicide in the play. The characters believe that damnation follows suicide for the victims, as it is technically a murder of the self, and you don't have the opportunity to repent for it afterwards. Girleen, a young lady who briefly appears earlier in the story to sell poteen to Valene, and who was deeply attached to Father Welsh, is devastated by his suicide, and delivers the letter to the brothers, before going away for the rest of the play. When Coleman and Valene read his letter, they attempt to reconcile themselves, and a "confessions" scene ensues, in which the brothers take turns to admit the wrongs that they had secretly done to each other in the past, and to forgive each other's "sins." Coleman loses his temper when Valene admits to shoving a pencil down the throat of Coleman's old girlfriend, causing her to then fall in love with the doctor that removed it. Valene says "Try and top that one for yourself." Coleman delivers an even more terrible confession, revealing that he cut the ears off Valene's dog two years previously, presenting the evidence of the severed dog's ears in a brown paper bag. In shock, Valene attempts to murder Coleman with a kitchen knife, but Coleman in turn destroys Valene's stove with multiple shot gun blasts, and smashes his new collection of ceramic religious figurines. After a standoff, they calm down and Coleman apologises sincerely; they concede that "Maybe Father Welsh's soul'll be all right so."
Өндіріс тарихы
Бұл пьеса 1997 жылғы маусымда Галвейдегі Друид театр компаниясында, Корольдік сот театрымен бірлесіп, Ратуша театрында тұңғыш рет көрсетілді. 1997 жылғы 26 шілдеде пьеса Лондонның Корольдік театрына көшті. Пьесаның Бродвейдегі тұңғыш көрсетілімі 1999 жылғы 27 сәуірде Лицеум театрында болды. Галвей мен Лондон қойылымдарында ойнаған төрт актер Бродвей қойылымында да ойнады: Брайан Ф. О'Бирн Валене рөлін, Маэлиоза Стаффорд Коулман рөлін, Дэвид Гэнли Уэльс әкесі рөлін, ал Даун Брэдфилд Гирлин рөлін сомдады. Гарри Хайнс үш қойылымның режиссері болды. Пьеса 1999 жылғы 13 маусымда 55 көрсетілімнен және 9 алдын ала көрсетілімнен кейін жабылды.
The play premiered in June 1997 at the Druid Theatre Company in Galway, at the Town Hall Theatre in a co production with the Royal Court Theatre. The play transferred to the Royal Court Theatre, London on 26 July 1997. The play premiered on Broadway at the Lyceum Theatre on 27 April 1999. The same four actors who had appeared in the Galway and London productions also appeared in the Broadway production: Brían F. O'Byrne played Valene, Maelíosa Stafford played Coleman, David Ganly played Father Welsh, and Dawn Bradfield played Girleen. Garry Hynes directed all three productions. The play closed on 13 June 1999 after 55 performances and 9 previews.