Кіріспе

"Жалғыз Батыс" - британдық-ирланд драматургы Мартин Макдонагтың "Коннемара трилогиясының" бір бөлігі, оған "Линейн сұлулығының патшайымы" және "Коннемарадағы бас сүйек" пьесалары да кіреді. Үш пьесаның барлығында Ирландияның батысындағы Линейн қаласындағы қанды оқиғалар бейнеленген.

Қысқаша мазмұны

"Жалғыз батыста" Коулман мен Вален ағайындылары үнемі айтысып тұрады, олардың әкесі жаңа ғана мылтықпен болған "апаттан" қайтыс болды. Валенді тек діни әшекейлер мен сусын ішу қызықтырады. Кольманды тек тамақтану қызықтырады, ол жерлеу рәсіміне қатысып, тегін шұжық орамалары мен еріктілерді жинайды. Вален ата Уэльшпен бірге Гарда Томас Ханлонның ("Коннемарадағы бас сүйегі" кейіпкері) денесін көлден сүйреп шығаруға көмектеседі. Ханлон өзін-өзі өлтірген еді. Коулман артынан еріп бара жатқандай етіп, аяқ киімін байлап қоюды кешіктіреді, бірақ ол мокасон киген. Үйде жалғыз қалғанда, ол Валеннің жаңа пешке салып, барлық пластикалық мүсіндерін жояды. Тек Уэльс әкесінің, алкогольдік шіркеудің діни қызметкері, олардың қарым-қатынасын қалпына келтіруге тырысады, бірақ оның кеңесі көбінесе тыңдалмаған. Кейінірек пьесада Кольманның жаңа шашын қорлағандықтан әкесіне оқ атқаны туралы айтылады. Вален Кольманның абыройын дәлелдеуге келісті, ол атасының өліміне себепші болғандығын айтты. Алдымен ол мұралық ақшадан Кольманның үлесін талап етті. Екеуі де әкесі қайтыс болғанда қайғырып, өкініш білдірген жоқ. Екі ағайынды барлық нәрсе үшін ұрысады. Вален Кольманға оның чипстерін жегені үшін шабуыл жасайды, олар журналды кімнің кезегі келетінін және Валеннің қаламшарының жоғарғы жағын кім қалдырғанын таласады, бұл үнемі дау-дамайға және физикалық зорлық-зомбылыққа әкеледі. Уэльс әкесінің ағайындыларының арасындағы жеккөрушілікке ұшырап, өзін төмен бағалай отырып, ағайындыларға хат жазып, татуласуды сұрайды, ол өз жанын соған салады деп мәлімдейді. Кейін Уэльс әкесінің өзі көлге батып қалады. Бұл акт маңызды, өйткені спектакльде өзін-өзі өлтіру туралы ұзақ талқылау болды. Кейіпкерлер құрбандардың өз-өзіне қол жұмсауын кейіннен қиянат деп санайды, өйткені бұл техникалық тұрғыдан өзін өлтіру, ал кейіннен оған өкіну мүмкіндігіңіз жоқ. Гирлин, Валенге потен сату үшін әңгіменің басында қысқаша пайда болған жас ханым, және ол Уэльс әкесіне қатты қосылған, оның өз-өзіне қол жұмсауынан күйреген және хатты бауырларына жеткізіп, ойынның қалған бөлігіне дейін кетеді. Кольман мен Вален оның хатын оқыған кезде, олар өзара татуласуға тырысады, ал "ияғару" көрінісі пайда болады, онда ағайындылар бір-біріне бұрын жасырын жасаған қателіктерін мойындайды және бір-бірінің "күнәлерін" кешіреді. Коулман өзінің бұрынғы қызына қарындашты құлаққа тығып, оны алып тастаған дәрігерге ғашық болғанын мойындаған кезде, Вален ашуын жоғалтады. Вален былай дейді: "Оны өзіңнен жоғары қоюға тырыс". Коулман одан да қорқынышты мойындауды жасайды, ол екі жыл бұрын Валеннің иесінің құлағын кесіп тастағанын және қоңыр қағаз пакетінде ит құлағының дәлелін ұсынғанын айтады. Шокта қалған Вален ас үйдегі пышақпен Колменді өлтіруге тырысады, бірақ Колмен бірнеше рет атыспен Валеннің пешін талқандап, оның жаңа керамикалық діни мүсіндер жинағын талқандайды. Бір-бірімен айтысқаннан кейін олар тынышталады және Коулман шын жүректен кешірім сұрайды; олар "Бәлкім, Уэльс әкесінің жаны жақсы болады" деп мойындайды.

Өндіріс тарихы

Бұл пьеса 1997 жылғы маусымда Галвейдегі Друид театр компаниясында, Корольдік сот театрымен бірлесіп, Ратуша театрында тұңғыш рет көрсетілді. 1997 жылғы 26 шілдеде пьеса Лондонның Корольдік театрына көшті. Пьесаның Бродвейдегі тұңғыш көрсетілімі 1999 жылғы 27 сәуірде Лицеум театрында болды. Галвей мен Лондон қойылымдарында ойнаған төрт актер Бродвей қойылымында да ойнады: Брайан Ф. О'Бирн Валене рөлін, Маэлиоза Стаффорд Коулман рөлін, Дэвид Гэнли Уэльс әкесі рөлін, ал Даун Брэдфилд Гирлин рөлін сомдады. Гарри Хайнс үш қойылымның режиссері болды. Пьеса 1999 жылғы 13 маусымда 55 көрсетілімнен және 9 алдын ала көрсетілімнен кейін жабылды.